اشعار و دلنوشته های خاندان کرامت

یا حسین (ع)

اشک تو، مایه تسکین من است

هیئت و روضه ،همه دین من است

هروله،سینه زنی، نان شبم

(یاحسین) واژه شیرین من است

 ***

بنویسید مرا غرق غم ثارالله

دل ما نیست،به جز در حرم ثارالله

تا دم مرگ اگر گریه کنم،حق دارم

کم ما هست وَلیکن کرم ثارالله

محمدمهدی عبداللهی

یا امام حسن (ع)

 از روز ازل خلق شدم چون حَسَنِینی

قلب حسنی دارم و احساس حُسینی

از کرب و بلا تا به بقیع هروله دارم

زهرا به دلم ساخته بین الحرمینی

محمود ژولیده

یا ارباب

ما از تو به جز کرم ندیدیم

جز سفره ی محترم ندیدم

روزی که بقیعمان کشاندی

گشتیم ولی حرم ندیدیم

علی اکبر لطیفیان

باید مرا گلیم مسیر نگار کرد

زیر قدوم فاطمی‌ات خاکسار کرد

مهر تو را بهشت بخواهد نمی‌دهم

در ماجرای عشق نباید قمار کرد

فخر علی و فاطمه بر تو عجیب نیست

وقتی خدا به داشتنت افتخار کرد

من که به دست هیچ ‌کسی رو نمی‌زنم

نانت مرا به شغل گدایی دچار کرد

هر چند آفریده خدا چهارده کریم

اما یکی از آن همه را سفره‌دار کرد

ما را پیاده کرد سر سفره شما

این کشتی حسین که ما را سوار کرد

باید به بازوی حسنی‌ات دخیل بست

ورنه نمی‌شود که جمل را مهار کرد

خشمت نیاز نیست در آن جا که می‌شود

با قاسم تو قافله را تار و مار کرد

ارزان تو را فروخت به حرف معاویه

زهری به کام تشنه تو روزه‌دار کرد

زهری که می‌شکافت دل سنگ خاره را

در حیرتم که با جگر تو چه کار کرد

زهرا شنیده بود تنت تیر می‌خورد

تابوت را برای همین با جدار کرد

شعر مدح امام حسن مجتبی (ع) _ علی اکبر لطیفیان

روزی حسینی، حسنی دارم و بس

در مملکت ری وطنی دارم و بس

عشاق ره عشق سبکبال ترند

من نیز فقط پیرهنی دارم و بس

دوری مسافت نشود مانع من

تا شوق اُویس قرنی دارم وبس

نشسته ام بنويسم گدا گدا آقا

چقدر محترم است اين گداي با آقا

نشسته ام بنويسم حسن ، كريم ، كرم

مدينه ، سفره ي آقا ، برو بيا ، آقا

نشسته ام بنويسم به جاي العفوم

اول تو را سرشته و انسان درست کرد

شرح تو را نوشته و قرآن درست کرد

بعداً گِل اضافیتان را افاضه کرد

تا از من خراب مسلمان درست کرد

ذکر نزول عطا، یا حسن و یا حسین

علت لطف خدا، یا حسن و یا حسین

تا که خدایی شوم، کرب و بلایی شوم

می زنم از دل صدا، یا حسن و یا حسین

بانی اشک دو چشم، رحمت جاری حق

آبروی چشم ها، یا حسن و یا حسین

قبلة حاجات ما، اوج عبادات ما

روح مناجات ما، یا حسن و یا حسین

یکی بدون حرم، یکی بدون کفن

سرم فدای شما، یا حسن و یا حسین

هر دو شهید مادر ، هر دو غریب مادر

کشته یک ماجرا ، یا حسن و یا حسین

حسن امام حسین، حسین اسیر حسن

هر دو به هم مبتلا، یا حسن و یا حسین

تاب و قرار زینب، ذکر فرار زینب

در وسط شعله ها، یا حسن و یا حسین

شعر مدح امام حسن مجتبی (ع) _ علی اکبر لطیفیان

آفریدند آفرینش را برای ، پنج تن

پس همه هستند خلق ماجرای ، پنج تن

مثل جبرائیل تا عرش بالا می روم

آن زمان هایی که می افتم به پای ، پنج تن

نذر "اهل بیت" ، اهل بیت باید ذبح کرد

بچه های ما فدای بچه های ، پنج تن

استجابت در قسم دادن به نام فاطمه است

پس بدون او نمی گیرد دعای ، پنج تن

فاطمه در عین وحدت گاه ، کِثرَت می شود

می رسد از جانب یک تن صدای ، پنج تن

یک بدن که طاقت روح وسیعش را نداشت

لاجرم تکثیر شد در جای جای ، پنج تن

هم رضای پنج تن یعنی رضای فاطمه

هم رضای فاطمه یعنی رضای ، پنج تن

ما در این دنیا و آن دنیا یکی از این دو ایم

یا غلام پنج تن یا که گدای ، پنج تن

شعر مدح پنج تن آل عبا (علیهم السلام) _ علی اکبر لطیفیان

کریم های دو عالم به نام زاده شدند

زبانزد همه ی خاص و عام زاده شدند

 اگر که ظرف نباشد توقع مِی نیست

شراب ها همه از فیض جام زاده شدند

 چقدر خام شدم تا مرا کمی بپزند

پیاله ها همه از خشت خام زاده شدند

 تو امر کردی و تکوینا استجابت شد

و عاشقان تو با یک کلام زاده شدند

 جواب دادن تو اشتیاق می آرد

سلام ها ز علیک السلام زاده شدند

 چه خوب شد که محبان حلال زاده ی عشق

و دشمنان حسن هم حرام زاده شدند

 حسن حسین و یقینا حسین هم حسن است

نشسته ام که ببینم کدام زاده شدند

 همین دو تا پسر فاطمه همان اول

 امامزاده شدند و امام زاده شدند

 چقدر دور و بر تو فرشته ریخته است

بزرگ ها همه با احترام زاده شدند

 بساط نوکری ما کنار تو پهن است

از اول ایل و تبارم غلام زاده شدند

 عجیب نیست به دنبال گنبدت هستیم

کبوتران همه بالای بام زاده شدند

 چه بهتر است که بشینی و سکوت کنی

که از قعود تو صدها قیام زاده شدند

علی اکبر لطیفیان