جدیدترین نسخه از فیلم معروف «زورو» با عنوان «Z» در بازار جشنواره بین‌المللی فیلم کن 2016 به خریداران بین‌المللی عرضه می‌شود.

 

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، «گائل گارسیا برنال» بازیگر مکزیکی نقش اصلی فیلم آینده نگرانه و جدید بر اساس شخصیت معروف «زورو» را بازی خواهد کرد که نام او برای ایفای این نقش، از حدود یک دهه پیش که کمپانی «فاکس» قصد ساخت فیلم «تولد دوباره زورو» را داشت مطرح شده بود.

 

فیلم جدید «زورو» با نام «Z» را «جوناس کواران» برادر «آلفونسو کواران» کارگردان برنده اسکار مکزیکی کارگردانی خواهد کرد و داستان فیلم نیز مشابه نوشته «جانستون مک‌کالی» نویسنده داستان‌های عامه پسند در سال 1919 خواهد بود و در آن قهرمان داستان از کشاورزان و افراد روستایی در مقابل مقامات فاسد حکومت دفاع می‌کند اما تنها تفاوت فیلم‌ این است که داستان آن در آینده رخ می‌دهد.

 

این فیلم که امسال در بازار جشنواره بین‌المللی فیلم کن به خریداران بین‌المللی عرضه می‌شود، مرحله فیلمبرداری خود را از پاییز امسال در استودیو «پاینوود» در کشور جمهوری دومنکین آغاز می‌کند.

 

به گزارش هالیوود ریپورتر، «لانتیکا مدیا» سرمایه‌گذاری این پروژه سینمایی را بر عهده دارد و فروش بین‌المللی آن نیز در اختیار کمپانی «پانتلیون فیلمز» قرار خواهد گرفت.

 

«کائل گارسیا برنال» و «جوناس گواران» اخیرا در فیلم «دزیرتو» همکاری داشته‌اند که سال گذشته در جشنواره فیلم تورنتو رونمایی شد و قرار است امسال اکران عمومی داشته باشد.

 

«زورو» شخصیتی داستانی است که «جانستون مک‌کالی» در سال ۱۹۱۹ خلق کرد. «زورو» که در زبان اسپانیایی معنای روباه دارد، نام هویت مخفی «دون دیه گو دلاوگا» نجیب‌زاده‌ای است که در دوران سلطهٔ اسپانیا بر کالیفرنیا زندگی می‌کند.

 

این قهرمان تاکنون در بیش از 40 فیلم سینمایی و تلویزونی حضور داشته است و در دهه 1920 نیز «داگلاس فربنکس» نقش این قهرمان را در سینمای صامت ایفا می‌کرد.

 

اخیرا «آنتونیو باندراس» در دو فیلم «نقاب زورو»(1998)و «افسانه زورو» (2005) در نقش اصلی این شخصیت سینمایی بازی کرد و پیش از این نیز بازیگران سرشناسی چون «آلم دلون»، «آنتونی هاپکینز» و حتی یک زن به نام «لیندا استرلینگ» در سال ۱۹۴۴ نقش این شخصیت معروف داستانی و سینمایی را بازی کرده‌اند.

 

 

شصت‌ونهمین جشنواره فیلم کن از فردا-11 می (22 اردیبهشت) با حضور «جورج میلر»، کارگردان استرالیایی فیلم «مکس دیوانه: جاده خشم» در راس هیات داوران رقابتی و با نمایش فیلم «کافه سوسایتی» جدیدترین اثر «وودی آلن» آغاز به کار خواهد کرد و تا 22 می (دوم خرداد) ادامه خواهد داشت.

 

انتهای پیام

رامین ناصرنصیر به گروه بازیگران نمایش «مجلس ضربت زدن» کار جدید محمد رحمانیان پیوست.

 

به گزارش خبرنگار تئاتر ایسنا، این بازیگر که سال گذشته با نمایش «چمدان» روی صحنه بود، خرداد امسال در نمایش «مجلس ضربت زدن» به ایفای نقش خواهد پرداخت.

 

ناصرنصیر که پیش از این در نمایش «ترانه‌های محلی» و نمایشنامه‌خوانی «شب سال نو» با رحمانیان همکاری داشت، در نمایش «مجلس ضربت زدن» در کنار بازیگرانی چون امیر جعفری، اشکان خطیبی،سینا رازانی، رضا مولایی و مهتاب نصیرپور بازی می‌کند.

 

نمایش «مجلس ضربت زدن» نوشته بهرام بیضایی است که تاکنون اجرای عمومی نشده است. این نمایش با کارگردانی رحمانیان نیمه دوم خرداد ماه در تالار اصلی تئاتر شهر به صحنه می‌رود.

 

رحمانیان پیش از این همین نمایشنامه را نمایشنامه‌خوانی کرده بود اما امسال آن را در قالب اجرای عمومی به صحنه می‌برد. او پیش از این به ایسنا گفت که هیچ بخشی از متن را حذف نمی‌کند و شروط بیضایی را که چند سالی است در خارج از کشور زندگی می‌کند، پذیرفته است.

 

به گزارش ایسنا، «نمایش ضربت زدن» که حدود 15 سال قبل توسط بهرام بیضایی نوشته شده، درباره شخصیت و ضربت خوردن امیرالمؤمنین حضرت علی (ع) است که در کنار آن داستان دیگری هم با محوریت یک نمایشنامه‌نویس و گروهی تئاتری برای نگارش داستانی درباره حضرت امیرالمومنین (ع) شکل می‌گیرد.

 

این نمایش ماه رمضان در تالار اصلی تئاتر شهر به صحنه خواهد رفت.

 

در متن بیضایی نقش نویسنده را یک مرد بازی می‌کند اما ازآنجاکه در اجرای عمومی نمایش شرایط همکاری رحمانیان با بازیگران مورد نظرش فراهم نشد، با موافقت بیضایی قرار شد مهتاب نصیرپور این نقش را ایفا کند.

 

از دیگر عواملی که حضورشان در این نمایش قطعی شده، می‌توان به محسن شاه‌ابراهیمی (مدیر هنری)،‌ عبدالله اسکندری (طراح گریم)، اشکان خطیبی (مشاور کارگردان و مجری طرح)،‌ فردین خلعتبری (موسیقی) و مهدی ساکی (طراح حرکات رزمی) اشاره کرد.

 

همچنین بخشی از موسیقی این نمایش توسط فردین خلعتبری در استودیو ضبط می‌شود و بخشی دیگر آواها و صداهایی از سازهای بدوی است که از گوشه و کنار جهان جمع‌آوری شده و توسط مهدی ساکی و زیر نظر فردین خلعتبری به طور زنده اجرا می‌شود.

انتهای پیام

بازیگر نقش «اسفندیار» در نمایش «راه مهر راز سپهر» با گلایه از مدیرانی که از تئاتر حمایت نمی‌کنند،گفت: اگر به جای «اسفندیار» نقشم در این نمایش «آشیل» بود، مطمئن هستم بلیت‌ها خیلی زود رزرو می‌شدند.

 

به گزارش خبرنگار تئاتر ایسنا، عوامل نمایش «راه مهر راز سپهر» 20 اردیبهشت ماه با حضور در نشستی که در تئاتر شهر برگزار شد، به معرفی کار خود و توضیح درباره آن پرداختند.

 

شکر خدا گودرزی، نویسنده و کارگردان این نمایش با اشاره به اینکه آنچه به عنوان تئاتر در ایران اجرا می‌شود باید با زمینه‌های فکری ما و همچنین دانش روز ارتباط مستقیم داشته باشد، بیان کرد: حدود سه سال نوشتن این نمایشنامه به طول انجامید و از همان ابتدایی که کار را شروع کردم به این موضوع پرداختم که داستان «رستم و اسفندیار» شاهنامه چه ارتباطی با زمان معاصر ما دارد.

 

وی ادامه داد: این نمایش را در جشنواره تئاتر فجر سال گذشته اجرا کردیم و براساس بازخوردهایی که گرفتم تغییراتی در آن داده‌ام، البته به دلیل آنکه نمی‌دانستیم اجرای عمومی چه زمانی خواهد بود، دکوری که بتوان آن را در یک جا نگه داشت آماده نکردیم و اکنون آنچه برای طراحی صحنه استفاده شده 180 درجه با جشنواره فرق دارد که این تفاوت در بازی‌ها و نوع میزانسن هم وجود دارد.

 

گودرزی با بیان اینکه در جشنواره امکان اجرای بسیاری از برنامه‌هایی که مدنظر وجود نداشت گفت: اگر سرمایه گذار و تهیه کننده فعلی نمایش هم نبود، نمی‌توانستیم کار را دنبال کنیم چون با توجه به امکاناتی که در تئاتر شهر از بین رفته آنچه را که خواستیم ساختیم و به اینجا منتقل کردیم.

 

نوید گودرزی بازیگر نقش «اسفندیار» هم در این نشست بیان کرد: آنچه در شاهنامه وجود دارد تمام و کمال در این نمایش اتفاق نمی‌افتد چرا که شکر خدا گودرزی با ترفندی دراماتیک اسفندیار را که شخصیتی محبوب است به شخصیت منفی داستان تبدیل کرده است، شخصیتی که برای رسیدن به قدرت، دین را یک بهانه قرار می‌دهد.

 

او با انتقاد از بی توجهی‌هایی که به تئاتر می‌شود گفت: اگر به جای «اسفندیار» نقش من «آشیل» بود، کلی بلیت رزرو شده بود و نمی‌دانم چرا ما خود را باور نداریم چون این ناباوری باعث اتفاقاتی می‌شود که در سینما تئاتر و تلویزیون رخ می‌دهد و اصلا هم قابل گفتن نیست.

 

وی افزود: وقتی تفکر ایرانی می‌خواهد را به جهان معرفی کند از طرف مسئولان و حتی هنرمندان هم حمایت نمی‌شود. هنرمندانی که خود را آرتیست می‌نامند و این از واژه‌هایی است که در کنار بسیاری دیگر ، به ما تحمیل شده است.

 

گودرزی با بیان اینکه 6 سال است که شکر خدا گودرزی می‌خواهد در تالار وحدت نمایش «سهروردی» را اجرا کند اما اجازه داده نمی‌شود،‌ افزود: اگر به جای او دکارت می‌خواست کاری اجرا کند به عنوان یک روشنفکر حمایت می‌شد.

 

بهزاد عبدی آهنگساز هم که چندمین تجربه تئاتری خود را در نمایش «راه مهر راز سپهر» سپری می‌کند در سخنانی گفت: وقتی این نمایشنامه را خواندم شگفت‌زده شدم و از آنجا که موسیقی را به خاطر دغدغه‌های فرهنگی‌ام دنبال کردم از حضور در این کار هم استقبال کردم.

 

این آهنگساز خاطرنشان کرد: در زمینه موسیقی تئاتر مشکلات زیادی داریم چرا که نباید برای این نوع موسیقی از باند و اسپیکر استفاده شود.

 

عبدی با بیان اینکه موسیقی نمایش «راه مهر راز سپهر» با ارکسترناسیونال اکراین ضبط شده است‌، به وضعیت ارکستر ایران اشاره کرد و گفت: دوست داشتم برای اجرای نمایش به صورت زنده ارکستری حضور داشت ولی با این حال از آنجا که این موسیقی را برای تئاتر نوشته‌ام شاید در آینده آن را در یک رپرتورای بتوان گنجاند.

 

مرتضی محمدرضایی به عنوان سرمایه‌گذار نمایش «راه مهر و راز سپهر» هم در سخنانی تاکید کرد که پس از مطالعه این نمایشنامه احساس کرده است دینی را که برگردن دارد باید ادا کند و مسیر خود در عرصه تئاتر با آگاهی انتخاب کرده است.

 

به گزارش ایسنا، جلیل فرجاد،‌ کاظم هژیرآزاد، ساغر عزیزی‌، مجید جعفری‌ (بازیگر) و فریبرز قربان زاده (طراح صحنه) این نمایش هم در این نشست حضور داشتند که هر کدام مطالبی را درباره‌ی نقش خود بیان کردند.

 

انتهای پیام

داریوش مهرجویی و مسعود کیمیایی در یک قاب قرار گرفتند تا پس از سال‌ها «دایره مینا» به نمایش دربیاید.

 

 

به گزارش خبرنگار سینمایی ایسنا، در برنامه‌ای که شامگاه 20 اردیبهشت ماه در سینما تک خانه هنرمندان برگزار شد، فیلم «دایره مینا» به مناسبت روز جهانی تالاسمی به نمایش درآمد و با اهدای تندیسی توسط مجید رجبی معمار مدیرعامل خانه هنرمندان، محمد سریر عضو هیأت مدیره خانه هنرمندان، علی‌اکبر پورفتح‌الله مدیرعامل سازمان انتقال خون و با حضور مسعود کیمیایی از داریوش مهرجویی تقدیر شد.

 

مسعود کیمیایی در سخنانی کوتاه در وصف مهرجویی گفت: هر حرفی بخواهم در مورد مهرجویی بزنم، بسیار کم است! اما خوشحالم که در روزگاری هستم که می‌توانم با ایشان فیلم بسازم.

 

مهرجویی نیز در ادامه خطاب به کیمیایی با اشاره به فیلم «گوزنها»،ادامه داد: ما فیلمسازان دوست داریم نقشی در جامعه داشته باشیم تا بتوانیم اثری بگذاریم، یکی از بهترین کسانی که در مورد معضلات اجتماعی کار کرده است، همین آقای کیمیایی بوده‌اند.

 

در نشستی که پس از نمایش «دایره مینا» برگزار شد، داریوش مهرجویی یادآور شد: ابتدا می‌خواستم مستندی در مورد مسائل و مشکلات انتقال و اهدای خون در آن سال بسازم. در این مورد با مرحوم غلامحسین ساعدی صحبت کردم که او گفت؛ داستانی کوتاه با عنوان «آشغالدونی» دارد که در یک بیمارستان روایت می‌شود و می‌تواند فیلمنامه‌ی فیلم من شود.

 

او ادامه داد: ما پنج ماه روی سناریوی این فیلم بحث و گفت‌وگو کردیم. نکاتی در فیلم هست که در داستان ساعدی نبود و من آن را از افراد واقعی مانند دکتر علا الهام گرفتم. زمانی که فیلم ساخته شد، با وجود اینکه تهیه‌کنندگان فیلم نیز همگی از دامادهای شاه بودند، سه سال توقیف بود اما در نهایت پس از سه سال در آستانه‌ی انقلاب به نمایش درآمد و همانند امروز که در بحث آلودگی هوا اطلاع‌رسانی می‌شود آن زمان در باب مشکلات انتقال خون، آگاهی مردم را بالا برد.

 

این کارگردان خاطرنشان کرد: البته این تنها فیلم من نیست که به معضلات اجتماعی اشاره دارد، فیلم «بمانی» نیز درباره‌ی معضلات و مشکلات جوانانی بود که در ایلام دست به خودکشی می‌زدند و در آن زمان خودسوزی بسیار در میان آن‌ها شایع بود. فیلم پس از اکران شدن اجازه نمایش در آن منطقه را پیدا نکرد و حتی پس از نمایش آنونس‌های آن، از طرف خانواده‌های بازیگران‌مان به مرگ هم تهدید شدیم.

 

مهرجویی در ادامه با اشاره به دومین همکاری‌اش با زنده‌یاد ساعدی و توضیح نحوه همکاری‌شان افزود: در کتاب «پاریس 58» که به زودی چاپ خواهد شد به صورت مفصل در مورد همکاری‌هایم با ساعدی و داستان‌هایی که در آن سال در پاریس نوشته‌ایم، گفته‌ام. زمانی که می‌خواستیم از روی داستان ساعدی فیلم بسازیم، بسیار روی آن صحبت می‌کردیم و حرف می‌زدیم و او با هوشمندی می‌توانست چیزی را که ما از داستان می‌خواهیم را به فیلمنامه اضافه کند و چیزهایی را نیز تغییر دهد.

 

این کارگردان در مورد شخصیت‌پردازی بازیگران فیلم «دایره مینا» گفت: تمامی شخصیت‌ها و کارهایی که انجام می‌دهند را آگاهانه به تصویر کشیده بودیم. فیلمنامه‌نویسی یک علم است و می‌توان گفت سینما یعنی فیلمنامه و پس از فیلمنامه شخصیت‌پردازی، نقاط عطف، بازیگری و... در مقام دوم قرار می‌گیرند. کارگردان خوب کسی است که بتواند اول متن خوبی را بنویسد و بعد بر روی تصویر دکور و حرکت دوربین کار کند.

 

مهرجویی در ادامه به فیلم محمد (ص) اشاره کرد و افزود: یکی از ایرادهایی که من به فیلم «محمد (ص)» داشتم این بود که از فیلمنامه خوبی برخوردار نبود، به نظرم اگر به جای اینکه فیلمبردار و عوامل دیگری را از خارج بیاوریم که در خدمت فیلم باشند، به جای آن باید افرادی را برای کمک به نوشتن سناریو و بهتر شدن آن می‌آوردیم. در سینمای ایتالیا هم این‌طور است که همیشه چندین سناریست کنار کارگردان می‌نشینند و متن را به او می‌دهند.

 

او در ادامه این نشست در پاسخ به سوالی مبنی بر تفاوت زیاد فیلم‌های قدیمی‌اش نسبت به فیلم‌هایی که اخیرا ساخته است، گفت: به نظر من هنرمند در هر حرفه‌ای که هست نباید خودش را تکرار کند، او باید با تعقل و کنجکاوی کارهایش را پیش ببرد و فقط به خاطر لذت تماشاچی خودش را دائم تکرار نکند. امروز دیگر زمانه مدرنیته گذشته است و به پست مدرنیسم رسیده‌ایم. دوران بازگشت به گذشته است و ما داریم از مرحله مدرنیته که دائما با شکست مواجه شدیم فرار می‌کنیم. دیگر آن دوران حرف‌های درشت گذشته است و ایدئولوژی‌های بزرگ از میان رفته‌اند. مسائل و مشکلات آرام‌تر شده و تغییر کرده است، اینکه منتقدان به من می‌گویند فیلم‌های اخیرم مشکلاتی دارد من نمی‌فهمم! همه فیلم‌های من حساب شده هستند و می‌دانم دارم چکار می‌کنم.

 

او ادامه داد: من حتی می‌گویم فیلم «دختردایی گمشده» بهترین فیلم من است، دائما با این حرف‌ها مواجه می‌شوم که به فیلم‌های اخیرم ایراداتی وارد می‌دانند ولی می‌خواهم به آن‌ها بگویم به جای آنکه منتظر کارهای تکراری و مانند گذشته از من باشید تلاش کنید فیلم‌های جدیدم را ببینید. منتقدان ما این روزها فقط سینما را می‌بینند و در مورد فلسفه، هنر، جامعه‌شناسی و... که من در فیلم‌هایم از آن‌ها بهره می‌گیرم، استفاده نمی‌کنند و به خود اجازه می‌دهند که فیلم‌های مرا قضاوت کنند.

 

مهرجویی همچنین در ادامه این بحث خاطر نشان کرد:‌ به من می‌گویند که چرا دیگر فیلمی مانند «هامون» نمی‌سازم؟! ولی نمی‌دانند که من ده‌ها فیلمنامه مانند «هامون» و «بانو» نوشته‌ام که به من اجازه ساختن آن‌ها را نمی‌دهند.

 

او در ادامه به فیلم «سنتوری» اشاره کرد و گفت:‌ مانند فیلم «سنتوری» که پس از تأیید‌های بسیار روانه اکران شد و درست در شبی که فردایش بر پرده سینماها می‌رفت یکی از مسوولان وقت سینمایی در سخنانی مطرح کرد که این فیلم کمر مرا شکست! من نمی‌دانم چرا ایشان ده‌بار قبل که این فیلم را دیده بودند کمرشان نشکست و درست باید این اتفاق در شب اکران فیلم من بیفتد.

 

 

 

 

انتهای پیام

اولین گردهمایی کارگردان‌های شانزدهمین جشنواره نمایش عروسکی تهران – مبارک روزهای 22، 23 و 24 اردیبهشت در تهران برگزار می‌شود.

 

به گزارش ایسنا، خانه عروسک در روزهای پایانی این هفته میزبان کارگردان‌هایی است که نمایشنامه‌هایشان در مرحله اول توسط هیات انتخاب پذیرفته شده و در مرحله دوم انتخاب قرار گرفته‌اند.

 

در این گردهمایی سه روزه که با عنوان «پیش به سوی جشنواره شانزدهم» برگزار می‌شود، 17 کارگردان از شهرهای مختلف به تهران می‌آیند تا علاوه بر بازبینی فیلم آثارشان، در کارگاه‌های مختلفی که توسط دبیرخانه جشنواره نمایش عروسکی پیش بینی شده است حضور یابند.

 

این گردهمایی با هدف مراقبت از آثار کارگردانان و تقویت آنها جهت حضور در شانزدهمین جشنواره نمایش عروسکی تهران – مبارک تشکیل می شود، در دوره‌های گذشته انتخاب آثار شرکت کننده از شهرستان‌ها فقط از روی فیلم ارسالی آثار انجام می‌شد و این برای اولین بار در تاریخ جشنواره‌های نمایشی است که کارگردان‌های متقاضی می‌توانند در مرحله بازبینی آثار حضور داشته باشند و از نظرات اعضای هیات انتخاب برای ارتقای کیفیت آثار استفاده کنند.

 

 

در اولین روز این گردهمایی چهارشنبه 22 اردیبهشت کارگاه «اونیفرم» توسط هادی حجازی‌فر و کارگاه «نمایش عروسکی و شناخت مخاطب» توسط حمید جبلی برگزار می‌شود و سپس یک فیلم تئاتر عروسکی خارجی با حضور یک کارگردان برای شرکت کنندگان به نمایش در می‌آید.

 

پنجشنبه 23 اردیبهشت و در دومین روز گردهمایی کارگردان‌های شانزدهمین جشنواره نمایش عروسکی تهران – مبارک، کارگاه «بازی دهندگی و ساخت» توسط محمد اعلمی، منیر مولوی زاده، نازیلا نوریشاد و پیمان فاطمی برگزار می‌شود.

 

در ادامه یک فیلم تئاتر عروسکی ایرانی به نمایش در می آید و با حضور کارگردان اثر مورد بحث و بررسی قرار می گیرد.

در آخرین روز این گردهمایی نیز روز جمعه 24 اردیبهشت کارگاه «دراماتوژی» توسط آزاده انصاری و نادر برهانی مرند برگزار می‌شود و در ادامه دبیر جشنواره شانزدهم با شرکت کنندگان به گفت‌وگو می پردازد.

 

پایان بخش این گردهمایی سه روزه نیز اجرای نمایش «کدو زری» به کارگردانی محمد اعلمی خواهد بود.

همچنین در این سه روز اعضای هیات انتخاب به بازبینی فیلم آثار راه یافته به مرحله دوم می‌پردازند و درباره نقاط ضعف و قوت آثار با کارگردانان گفت‌وگو می‌کنند. بازبینی آثار شرکت کننده از تهران نیز بعد از برگزاری این گردهمایی انجام می‌شود.

 

 

شانزدهمین جشنواره نمایش عروسکی تهران – مبارک به دبیری مرضیه برومند اول تا هفتم شهریور ماه امسال در تهران برگزار می‌شود.

 

 

انتهای پیام

داریوش مهرجویی، ناصر تقوایی، مسعود کیمیایی و بهروز افخمی از جمله کارگردانان سینمای ایران هستند که در میان آثارشان توجه زیادی به اقتباس از آثار ادبی داشته‌اند که در این میان مهرجویی نقش پررنگ‌تری داشته است.

 

به گزارش خبرنگار سینمایی ایسنا، داریوش مهرجویی فیلم «گاو» به عنوان اولین ساخته سینمایی‌اش را براساس داستان «عزادران بیل» نوشته غلامحسین ساعدی ساخته است و برای فیلم «پستچی» هم نمایشنامه «ویزویزک» گئورک بوخنر را دستمایه اصلی قرار داده است.

 

این کارگردان همچنین فیلم «دایره مینا» را براساس داستان «آشغالدونی» غلامحسین ساعدی ساخته و «درخت گلابی» او نیز اقتباسی از کتاب «جای دیگر» گلی ترقی است.

 

مهرجویی مانند بسیاری از فیلمسازان دیگر به سراغ هوشنگ مرادی کرمانی هم رفته و فیلم «مهمان مامان» را براساس اقتباسی از یکی از داستان‌های او ساخته است.

 

دو فیلم «پری» و «سارا» این کارگردان، اقتباسی از آثار نویسندگان خارجی است که به ترتیب داستان‌هایی از سالینجر و هنریک ایبسن را دستمایه اصلی فیلمنامه‌اش قرار داده است.

 

همچنین بنابر اعلام این کارگردان ایده «هامون» را نیز از «بوف کور» صادق هدایت الگو گرفته است.

 

 

مسعود کیمیایی هم در دو فیلم «داش آکل» و «خاک» به سراغ اقتباس رفته است. این فیلمساز «داش آکل» را براساس کتاب «سه قطره خون» صادق هدایت به تصویر کشیده و «خاک» را نیز براساس داستان «آوسنه باباسبحان» محمود دولت‌آبادی ساخته است.

 

این کارگردان برای فیلم «غزل» هم به سراغ داستان کوتاهی از بوخس با عنوان «مزاحم» رفته است.

 

 

ناصر تقوایی دیگر فیلمساز باسابقه سینما «ناخدا خورشید» را براساس برداشتی آزاد از داستان «داشتن و نداشتن» ارنست همینگوی ساخته است و مجموعه «دایی‌جان ناپلئون» این کارگردان هم براساس کتاب طنزی از ایرج پزشک‌زاد مقابل دوربین رفته است.

 

بهروز افخمی فیلم «گاوخونی» را براساس رمان کوتاهی از جعفر مدرس‌صادقی ساخته است و «آذر، شهدخت، پرویز و دیگران» را هم براساس کتابی با همین نام نوشته همسرش مرجان شیرمحمدی به فیلمنامه تبدیل کرده است.

 

زنده‌یاد علی حاتمی، تهمینه میلانی، کیانوش عیاری، کیومرث پوراحمد، ابراهیم فروزش، داود میرباقری، بهرام توکلی، امیر نادری، فرزاد موتمن، حسن هدایت، مرضیه برومند، علی مصفا و نرگس آبیار هم فیلمسازان دیگری هستند که در آثارشان به سراغ اقتباس رفته‌اند.

 

علی حاتمی «حسن کچل» را براساس داستانی از «هفت پیکر» نظامی نوشته است، علی مصفا اولین ساخته سینمایی‌اش با عنوان «پله آخر» فیلمنامه اقتباسی از جیم جویس دارد، میلانی «سوپراستار» را براساس رمانی از هرمان هسه به تصویر کشیده، عیاری و پوراحمد در فیلم‌های «دو نیمه سیب» و «خواهران غریب» سراغ کتاب اریش کستنر رفته‌اند، موتمن «شب‌های روشن» را براساس داستان کوتاهی از داستایوفسکی نوشته، بهرام توکلی هم «باغ وحش شیشه‌ای» تنسی ویلیامز را تبدیل به فیلم «اینجا بدون من» کرده و امیر نادری هم برای «تنگسیر» به سراغ رمانی از صادق چوبک رفته است.

 

مرضیه برومند «مربای شیرین»، ابراهیم فروزش «خمره»، محمدعلی طالبی «چکمه» و کیومرث پوراحمد «قصه‌های مجید» را براساس آثار هوشنگ مرادی کرمانی ساخته‌اند.

 

داود میرباقری «ساحره» و حسن هدایت هم «گرداب» را براساس نوشته‌هایی از صادق هدایت مقابل دوربین برده‌اند.

 

نرگس آبیار هم از جمله کارگردان‌هایی است که فیلم سینمایی‌اش با عنوان «شیار 143» را براساس کتابی با همین نام نوشته خودش ساخته است.

 

ساخت فیلم براساس داستان و آثار مکتوب در مقطعی مورد توجه مسئولان سینمایی نیز قرار گرفت به طوری که یکی از سیمرغ‌های جشنواره فیلم فجر را به فیلمنامه‌های اقتباسی اختصاص دادند که در چند دوره اهدا شد.

 

انتهای پیام

جشن تولد هنرمندان پیشکسوت متولد بهار با سخنرانی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و حضور چهره‌های هنری و سیاسی توسط مؤسسه‌ی هنرمندان پیشکسوت برگزار شد.

 

به گزارش خبرنگار ایسنا، مؤسسه‌ی هنرمندان پیشکسوت دوشنبه (20 اردیبهشت) برای هنرمندان پیشکسوت ‌عرصه‌ها‌ی سینما، تئاتر، تلویزیون، موسیقی، هنرهای تجسمی، ادبیات و... که در فصل بهار متولد شده‌اند مهمانی تولدی برگزار کرد که با سخنرانی علی جنتی همراه بود.

 

در ابتدای این مراسم، سیدعباس عظیمی (مدیرعامل مؤسسه‌ی هنرمندان پیشکسوت) با بیان اینکه با همکاری محمدباقر نوبخت (رئیس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی) و علی جنتی (وزیر فرهنگ)، بودجه‌ی این مؤسسه نسبت به سال‌های گذشته بهبود پیدا خواهد کرد گفت: احتمالاً تا یک ماه دیگر مکان این مؤسسه نیز عوض خواهد شد که در ساختمان جدید، قرار است طبقه‌ی اول را به پاتوقی برای گردهمایی هنرمندان پیشکسوت اختصاص دهیم.

 

در ادامه‌ی مراسم وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی که دیرتر از سایرین به مراسم آمده بود، با بیان اینکه جلسه‌ی ستاد اقتصاد مقاومتی را نیمه کاره رها کرده و به این مراسم آمده است درباره‌ی هنرمندان حاضر در مراسم گفت: جمعی که اینجا نشسته‌اند، سرمایه‌ای عظیم برای فرهنگ کشورند. هرکدام از آنها کوله‌باری از تجربه به همراه دارند و عمری به فرهنگ و هنر کشور خدمت کرده‌اند و از این پس هم می‌توانند نقش زیادی در انتقال تجربیاتشان داشته باشند؛ هرکسی نمی‌تواند به سادگی این تجربیات را به دست آورد بنابراین باید این اندوخته را به نسل بعد منتقل کرد.

 

علی جنتی درباره‌ی این مراسم که که هر سه ماه یک بار برگزار می‌شود، با بیان اینکه تشکیل این جلسات و همدلی و همفکری بین هنرمندان پیشکسوت بسیار مفید است، گفت: از نقاط امتیاز مؤسسه هنرمندان پیشکسوت علی عظیمی (مدیرعامل) آن است. از وقتی او را شناختم فهمیدم در بین مدیران فرهنگی ما هیچ مدیری به اندازه او به هنرمندان پیشکسوت عشق نمی‌ورزد. اگر این مؤسسه توانسته اعتبار بیشتری کسب کند و اقدامات رفاهی برای هنرمندان صورت دهد، مرهون پیگیری و تلاش ایشان است.

 

جنتی در ادامه ضمن ابراز احترام و علاقه نسبت به پیشکسوتان فرهنگ و هنر، اظهار کرد: همواره سعی کرده‌ام در حد توانم -حتی بطور لفظی- از آنها حمایت کنم. در این راستا با همکاری سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی و صندوق بیمه‌ی هنرمندان، کمک می‌کنیم تا جای ممکن آرامش خاطری برای هنرمندان فراهم شود.

 

وزیر فرهنگ و اردشاد اسلامی درباره‌ی نحوه‌ی برگزاری این مراسم نیز نظر داد و گفت:این برنامه کار ابتکاری خوبی است و اگر مدیر این مؤسسه بودجه‌ی آن را داشته باشد، بهتر است این ماهانه برگزار شود و نه تنها در تهران، بلکه در جاهای دیدنی شهرهای دیگر و فضاهای باز خارج از تهران هم برپا شود. در خود این جلسات هم اگر بشود هرکدام از هنرمندان خاطرات آموزنده و شنیدنی خود را نقل کنند بسیار مفید خواهد بود و خوب است که این کار هم در برنامه‌های مؤسسه باشد.

 

در ادامه‌ی این مراسم صمیمی همچنین از دو کتاب «بی‌نقاب» نوشته‌ی خسرو حکیم رابط و «تحلیل کارگردانی نمایشنامه‌ مرگ پیشه‌ور» به نویسندگی ولی شیراندامی، با حضور نویسندگان این آثار و علی جنتی، حسین نوش آبادی، مصطفی کواکبیان، احمد مسجد جامعی، محمود دعایی، محمدعلی کشاورز، پری صابری و محمود عزیزی رونمایی شد. این کتاب‌ها به همت مؤسسه هنرمندان پیشکسوت و توسط انتشارات «نمایش» منتشر شده‌اند.

همچنین در این مراسم مصطفی کواکبیان (نماینده‌ منتخب مردم تهران برای مجلس آینده) دقایقی برای هنرمندان حاضر سخنرانی کرد و به آنها وعده‌ی حمایت و پیگیری امورشان در مجلس را داد.

 

حسین نوش‌آبادی(سخنگوی وزارت ارشاد)، احمد مسجدجامعی(عضو شورای شهر تهران)، سیدمحمود دعایی(مدیر مؤسسه‌ی مطبوعاتی اطلاعات) از چهره‌های سیاسی حاضر در این مراسم بودند.

 

این مراسن با حضور هنرمندانی چون قطب الدین صادقی، اسماعیل خلج، عنایت بخشی، ایرج راد، داوود فتحعلی‌بیگی، محمدعلی بهمنی، محمود عزیزی، سیاوش تهمورث، محمدعلی کشاورز، نصرالله قادری، اسماعیل شنگله، مریم نشیبا، هادی مرزبان، پری صابری و... برگزار شد.

 

انتهای پیام

 

حمید جبلی با انتقاد از نبود المان‌های ایرانی در طراحی پوستر گفت: متاسفانه گاهی در بخش پوستر شاهد هستیم طراحان به جای اینکه به سمت ایرانی بودن بروند و کارشان معرف نمایش ایرانی باشد، تقلید از کارهای اروپایی و آمریکایی است.

 

به گزارش خبرنگار سرویس هنرهای تجسمی ایسنا، جبلی که مدیر هنری بخش پوستر و عکس جشنواره تئاتر دانشگاهی است، در نشست خبری این بخش از جشنواره درباره‌ی اهمیت وجود المان‌های ایرانی در طراحی پوستر اظهار کرد: اگر فیلم‌های کیارستمی موفق هستند به این دلیل است که در ایران ساخته شده‌اند ‌و حال ایرانی دارند. اگر در خارج از ایران ساخته می‌شدند این جذابیت را نداشتند.

 

او افزود: چقدر خوب است که فرهنگ گرافیکی خودمان را دنبال کنیم. درست است که می‌گویند باید با دنیا پیش برویم اما منظور از جهت کیفیت هنری است نه فرم. فرم برای خودمان است. در پوسترهایمان باید المان‌های ایرانی وجود داشته باشد.

 

این بازیگر همچنین بیان کرد: هدف از برگزاری بخش پوستر و عکس جشنواره تئاتر دانشجویی بالا بردن ارتقای سطح کیفی است و یک هدف درازمدت در آن جریان دارد. آرزوی من این است که تمام دانشجویان رشته‌های مختلف عکاسی کنند و با تصویر آشنا شوند. این زیبایی‌شناسی کمک می‌کند بیننده‌های بهتری داشته باشیم.

 

جبلی ادامه داد: خط فارسی جزو معدود خط‌هایی است که با آن نقاشی می‌کنند. ما هنری با عنوان خط‌نقاشی داریم. اگرچه می‌گویند خط لاتین به دلیل هندسی بودنش گرافیکی‌تر است، اما کاملا برعکس است‌. ما هیچ وقت هنر خط‌نقاشی را در خطوط دیگر ندیده‌ایم. امروز شاهد هستیم که این هنر بیشتر از خود نقاشی به فروش می‌رسد. باید خود ما به این ظرفیت توجه کنیم.

 

او همچنین به ضعیف بودن مجموعه عکس‌ها در بخش تئاتر اشاره کرد و گفت: ما در بخش تک عکس، آثار زیادی داشتیم، به دلیل امکانات دوربین‌های دیجیتال و بالا بودن تعداد فریم‌ها عکس خوب در این بخش زیاد بود، اما مجموعه عکس همچنان ناشناخته مانده است. امیدوارم دلیل این موضوع تنبلی نباشد. باید عکاسان برای این بخش حوصله و زمان بیشتری صرف کنند. این بخش حوصله و اندیشه می‌خواهد.

 

جبلی به اهمیت پوستر و عکس در تئاتر اشاره کرد و گفت: امسال به جای سخنرانی بخش پوستر و عکس آغازکننده‌ی جشنواره خواهد بود. در سینما آنونس، تیزر، عکس و پوستر مواد تبلیغاتی هستند، اما تئاتر تنها پوستر و عکس را در اختیار دارد. در این بین اهمیت عکس بیشتر از پوستر که وظیفه اطلاع‌رسانی دارد، است.

 

او ادامه داد: امسال در نظر داشتیم به عنوان جایزه برگزیدگان را برای شرکت در ورک‌شاپ‌ها و کلاس‌های آموزشی به خارج از کشور بفرستیم که متاسفانه مذاکره با آن‌ها به درازا کشید و موفق نشدیم امسال این کار را به سرانجام برسانیم.

 

در ادامه این نشست مهدی آشنا، دبیر بخش عکس و پوستر جشنواره تئاتر دانشگاهی اظهار کرد: امسال تصمیم گرفتیم بخشی با عنوان «تایپوگرافی» را به جشنواره اضافه کنیم. فکر می‌کردیم آثار کمی به این بخش بیاید، اما دانشجویان حتی یک اثر تایپوگرافی هم نفرستادند! این اتفاق واقعا غم‌انگیز است. بی‌تفاوتی دانشجویان به این موضوع هم ترسناک است و هم قابل تامل. این سهل‌انگاری‌ها به پاشنه‌آشیل بخش عکس و پوستر جشنواره تئاتر دانشگاهی تبدیل می‌شود.

 

او افزود: در سال‌های گذشته داوران متفق‌القول بودند طراحان ایرانی در تایپوگرافی ضعیف هستند. وقتی لخ مایفسکی، گرافیست مطرح لهستانی، به ایران آمد گفت گرافیست‌های خوبی در ایران هستند اما مشکل آثار آن‌ها این است که روح ایرانی در آن‌ها جاری نیست. چقدر خوب است که کار گرافیست‌های ما ایرانیزه شود.

 

این عکاس همچنین به موضوع تقلید گرافیست‌های ایرانی از آثار هنرمندان اروپایی و آمریکایی اشاره کرد و گفت: متاسفانه در داوری‌ها بارها با این موضوع برخورد کردیم. متاسفانه شاهد هستیم کسی که از روی یک پوستر خارجی کپی می‌کند با صراحت از کارش دفاع می‌کند. همه جای دنیا این کار دزدی فرهنگی است. سعی کردیم پوسترهای برگزیده در جشنواره از داستان اتهام به کپی بودن دور باشند.

 

آشنا با ارائه‌ی گزارشی از آثار رسیده به جشنواره گفت: از مجموع حدود ۸۰ پوستر رسیده به دبیرخانه ۲۰ اثر به نمایشگاه راه پیدا کرده است و در نهایت یک اثر به عنوان پوستر برگزیده معرفی می‌شود. در بخش عکس نیز از بین ۲۱۰ عکس، ۲۱ قطعه عکس به نمایشگاه راه پیدا کرده است. ابراهیم حقیقی، یحیی پاکدل و آرش عباسی داوران بخش پوستر و حیدر رضایی، امیر عابدی و آدیس عیسی قلیان داوران بخش عکس هستند.

 

او درباره‌ی حضور آرش عباسی به عنوان یک کارگردان در گروه داوران گفت: با تجربه‌ای که از سال‌های قبل به دست آورده‌ایم به این نتیجه رسیدیم که حضور یک کارگردان که در شکل‌گیری اثر هنری نقش زیادی دارد لازم است. آرش عباسی از ایتالیا برای داوری جشنواره به ایران آمده است.

 

انتهای پیام

رضا داودنژاد از مردم خواست برای سلامتی بازیگر «بچه‌های بد» دعا کنند.

 

این بازیگر در گفت‌وگویی کوتاه با خبرنگار سینمایی ایسنا با بیان این که وضعیت جسمی سیاوش حکمت‌شعار، (بازیگر بچه‌های بد) مناسب نیست، از مردم خواست برای او دعا کنند.

 

به گزارش ایسنا، سیاوش حکمت‌شعار از سال 79 از بیماری ام.اس رنج می‌برد و این روزها در بیمارستان «آراد» تهران بستری است.

 

رضا داودنژاد که در فیلم «بچه‌های بد »با او هم‌بازی بوده است، یادآور شد: سیاوش دوست دوران نوجوانی من است و از 14 سالگی با او رفیقم. یادم می‌آید پس از «مصائب شیرین» طرحی را برای پدر تعریف کردم که درباره رفاقت من و سیاوش بود و بعدها آن طرح شد فیلم «بچه‌های بد» که من و سیاوش در آن بازی کردیم.

 

 

به گفته او، سیاوش پس از «بچه‌های بد» قرار بود سریال «سفر سبز» را بازی کند که این اتفاق به دلایلی نیفتاد و پس از آن دچار بیماری ام.اس شد.

وی افزود: فکر می‌کنم اگر او می‌توانست بازی کند، قطعا این روزها یکی از بازیگران خوب سینمای ایران بود.

 

رضا داودنژاد در پایان درباره وضعیت جسمی خودش گفت: خیلی خوبم و این روزها مشغول کارم. چندی پیش مقابل دوربین فیلم جدید پدرم، «فراری» رفتم.

 

انتهای پیام

نمایش «بازی یالتا» در حالی یکی دیگر از اجراهای خود را پشت سر گذاشت که سرو صدای بیرون از سالن و استفاده یک تماشاگر از موبایل، داد و فریاد یکی از بازیگران را در حین اجرا درآورد.

 

به گزارش خبرنگار بخش تئاتر ایسنا، نمایش «بازی یالتا» به کارگردانی لوون هفتوان از فروردین ماه در سالن تازه تاسیس «کنش معاصر» به صحنه رفته است که با بازی وحید رهبانی، شادی کرم‌رودی و مانی منادی زاده هم چنان روی صحنه است.

 

اجرای شامگاه گذشته (19 اردیبهشت)این نمایش پس از تذکر همیشگی قبل اجرا برای خاموش کردن تلفن‌های همراه با صداهایی همراه بود که ابتدا به نظر می‌رسید، بخشی از کار است اما هرچه زمان گذشت صدای بلند افرادی که در کافه بیرون سالن بودند هم به آن اضافه شد و این صداها آنقدر ادامه یافت که استفاده یکی از تماشاگران از موبایلش، کاسه صبر بازیگر مرد نمایش را لبریز و او را وادار به گفتن این جمله کرد که، «خانم شما نمی‌دانید باید در سالن تئاتر موبایلتان را خاموش کنید؟!»

 

این بازیگر که با فریاد و عصبانیت جملات خود را ادا می‌کرد برای اینکه تماشاگران را متوجه کند که کاملا جدی است، به صداهای مزاحم بیرون از سالن اشاره کرد و گفت: این ها جزو نقشم نیست! من وحید رهبانی هستم که اینها را می‌گویم چون صدای بنایی و حرف زدن بلند آدمهایی که بیرون هستند، تمرکز را به هم می‌زند.

 

رهبانی که مترجم نمایش «بازی یالتا» هم است، پس از ثانیه‌هایی کوتاه سکوت، بازی خود را از سر گرفت و نمایش ادامه پیدا کرد.

 

از آنجایی که این نمایش دیالوگ محور است و دو بازیگر اصلی در چند نوبت برای دقایقی مونولوگ‌هایی را باید بگویند، کاملا انتظار به جایی است که برای حفظ تمرکز، اطرافشان سکوت باشد این در حالی است که از همان دقایق ابتدایی شروع نمایش صداهای خارج از سالن آنقدر واضح و بلند بود که تمرکز تماشاگران برای شنیدن را نیز به هم می‌ریخت.

 

البته این را هم باید یاداور شد که آکوستیک نبودن سالن‌ها فقط مشکل سالن «کنش معاصر »نیست و اگر در سالن‌های دیگر هم به تماشای تئاتر بنشینید حتما از شنیدن صدای تلفن، حرف زدن‌های بیرون از سالن و ... بهره‌مند می‌شوید.

 

با این حال پس از پایان نمایش «بازی یالتا» وحید رهبانی ضمن عذرخواهی از عصبانی شدندش در حین اجرا گفت: در سال 2016 می‌بینیم تماشاگرانی هستند که در تئاتر موبایلشان روشن است. اینجا صدای آدم‌هایی که بیرون بلند حرف می‌زنند و بنایی‌ای که آن بالا انجام می‌شود تمرکز ما را که مونولوگ‌های دو صفحه‌ای داریم برهم می‌زند.

 

او سپس با کنایه، بابت اجرای نمایش از تماشاگران، آن‌هایی که مشغول بنایی یا صحبت در بیرون از سالن بودند عذرخواهی کرد.

 

 

انتهای پیام