1. کاهش ریسک و مطمئن نبودن فعالیتهای مولد اقتصادی؛
2. افزایش ریسک فعالیتهای غیر مولد اقتصادی؛
3. شناسایی گلوگاههای سوداگری در اقتصاد ایران و برنامهریزی مدبرانه برای حذف و خشکاندن آنها؛
4. جلوگیری از واردات بیرویهی کالاهای خارجی و اتخاذ تدابیر و سیاستهای صحیح فرا روی واردات؛
5. کاهش بیثباتی و تغییرات مکرر قوانین و مقررات فرا روی تولید و کار؛
6. شناسایی، مقابله و ریشهکنی مفاسد اقتصادی و رانتهای مختلف؛
7. مبارزهی جدی با قاچاق کالا و افزایش جرایم متخلفان.(*)
*دکتر وحید شقاقیشهری؛ دکترای اقتصاد و مدرس دانشگاه/انتهای متن/