«توليد داخلي و نرخ ارز»عنوان سرمقاله روزنامه دنياي اقتصاد به قلم محمد مروتي است كه در آن ميخوانيد؛هر روز اخبار فراواني مبني بر روند فزاينده نرخ ارز در بازار آزاد منتشر ميشود.
طبيعتا مصرفكنندگان داخلي به خصوص كساني كه مشتري كالاهاي وارداتي مثل لوازم خانگي و خودروهاي لوكس هستند به خوبي از همراهي نوسانات قيمت اين كالاها با نوسانات نرخ ارز مطلعند و ممكن است از اين روند ناراضي باشند. اما در همين شرايط، هراز چند گاهي خبرهايي متناقض با شهود مقدماتي علم اقتصاد، از سوي برخي اتحاديهها و انجمنها منتشر ميشود كه به بانك مركزي اصرار ميكنند كه براي به راه افتادن «چرخ توليد» بايد دلار ارزان به وفور در اختيار اين انجمنها و اتحاديهها قرار گيرد. ولي آيا واقعا دلار گران براي توليد داخلي مضر است؟
فرض كنيد شما يك توليد كننده ايراني هستيد كه بشقاب توليد ميكنيد و هزينه تمامشده هر بشقاب براي شما 1200 تومان است. يك توليدكننده خارجي هم بشقاب مشابهي را توليد ميكند و قيمت تمامشده به علاوه هزينه جابهجايي آن به تهران، در مجموع براي او يك دلار ميشود. اگر قيمت دلار 1100 تومان باشد درواقع توليدكننده خارجي ميتواند بشقاب خود را زير قيمت تمام شده شما در تهران به فروش برساند و سود هم بكند. در چنين حالتي توليدكننده داخلي توان رقابت با واردات را نداشته و به سمت ورشكستگي پيش ميروند.
حال اگر قيمت دلار يك شبه از 1100 تومان به 2000 تومان برسد، آيا توليدكننده داخلي