مرثیه

طلوع بی‌غروب - خلیلی

ای طلوع بی غروب ، تو انتها نداری

وَ اَتَممناها بِعَشر!

حج را نیمه تمام رها کرد. از جانب عرفاتِ خاک به سمت میقاتِ افلاک رونهاد. «حجرالاسود» را وا نهاد تا حنجره را برای فریاد بلندترین آواز حقیقت و رساترین ترنم آزادگی، بر بام رفیع‌ترین گودال عالم در جدال خنجرها هجرت دهد. حجرالاسودی سرخ در انتظار توست.

ای مسافر کعبه، ای مظلوم‌ترین حاجی، دامن سیاه شبی سهمگین، عطشناک جرعه‌نوشی از پرتو آفتاب وجود توست. بیا ای تجسم منا و تمنا، ای حقیقت حج و جهاد.

نظرات (0)

[یک شنبه 29 آذر 1394 ] [mojdeh]

تکیه‌گاه

تکیه‌گاه - سیدعلی‌اصغر موسوی

مولای عشق، حسین!

تو را چگونه می‌توان فرمانده نامید! تو آن پدر مهربانی که از « عبدالله‌بن‌حسن(ع)» تا «حبیب بن مظاهر»، همه محتاج توجه توأند، تا در مسیر سیر الی‌الله، دستشان را بگیری، و تکیه‌گاهشان باشی؛

چگونه می‌توان عظمتت را ستود و عاشقانگی‌هایت را سرود؛ وقتی پرتو نامت در عرش متجلی می‌شود و فرشتگان، یک صدا می‌خوانند:« ان‌الحسین، مصباح‌الهدی و سفینه‌النجاه»

باز هم محرم شد، باز هم عطر یاد تو مشام سیب‌های سرخ را از بوی بهشت آکنده ساخت. باز هم چشمان خورشید، به خون نشست و از شفق دیدگانش لاله بارید.

نظرات (0)

[یک شنبه 29 آذر 1394 ] [mojdeh]

حلاوت عرفان

حلاوت عرفان - محبوبه زارع

تمام کربلا را در همین لحظه خلاصه کرده‌اند. خدای من! چه سنگین است فراق و وداع پسر از پدر؛ آن هم وقتی پسر، علی (ع) باشد و پدر، تو. از میدان برگشته است و باز هم اذن جهاد می‌گیرد. آمده تا سخت‌ترین امتحان خدا را بر تو دشوارتر کند. آمده تا تو یک بار دیگر، سنگین‌ترین مرحله زندگی‌ات را تکرار کنی. سکینه دست در گردن «عقاب»، با برادر سخن می‌گوید، و علی (ع) بی آن‌که به چیزی جز تو بیندیشد، با سکوتی سهمگین تو را نگاه می‌کند. می‌فرمایی: «عزیز دلم! چرا برگشتی!». می‌گوید: «پدر، تشنه ام!».

نظرات (0)

[یک شنبه 29 آذر 1394 ] [mojdeh]

منظر حضور

منظر حضور - حمید باقریان

آفتاب شعله‌های خویش را افروخته است و خارها در آغوش بیابانی داغ آرمیده‌اند.

گل‌هایی که سفیر طراوت و تازگی‌اند، در حصار خارها شکفته‌اند.

بیابانی بی‌نصیب از نوازش نسیم، در چنگال توفانی از تازیانه‌های ستم.

بیابانی با فریادهای بی‌صدا، بیابانی با نیستانی از درد، می‌نوازد آهنگ محزون نینوا را.

و نینوا، داستان عطش و آتش است؛ داستان لب‌های خشکیده و سر بریده.

نظرات (0)

[یک شنبه 29 آذر 1394 ] [mojdeh]

آشنای اسارت

آشنای اسارت - علی خالقی

هنوز هوای متراکم صحرا، متأثر از صدای غل و زنجیری است که دستان مبارک تو را در بر گرفته بودند.

هنوز آسمان، فریادهای داغ‌دیدگانی را که سر بر دامان تو آرام می‌گرفتند، فراموش نکرده است. هنوز زمین کرب و بلا، از نام تو شرمسار است که هفتاد و دو داغ خونین و سنگین را خاطره‌ی تلخ سفرت کرده‌است.

آه، ای آشنای اسارت! دریغ که حجت خدا بر خاک خرابه‌ها بنشیند و نااهلان بر منبر آسایش! از کدام خار نشانت را بپرسم که با پایت مدارا کرده باشد؟!

نظرات (0)

[یک شنبه 29 آذر 1394 ] [mojdeh]

صبور ایستاده‌ای

صبور ایستاده‌ای - طیبه تقی‌زاده

ایستاده‌ای به قامت صبر

خاک، بر پایت به ضجه افتاده است و دهان ترک خورده‌اش، هزار بار بر خشکی خویش نفرین می‌فرستد.

شطی از خون نظاره می‌کنی.

بلندای استقامتت، کمر کائنات را شکست و تو صبورتر از آنی که لحظه‌ای خم به ابرو بیاوری. روحت، مادرانه بر سر تمام بی‌تابی‌های کاروان، سایه افکنده‌است. هوای خیمه‌ها به خنکای حضورت امیدوار است.

نظرات (0)

[یک شنبه 29 آذر 1394 ] [mojdeh]

آزمون نهایی

آزمون نهایی - ابراهیم مسجدی