نویسنده: محمد اصغری نژاد

اسامى آن حضرت:


فاطمه
این مجلله عظیم الشان هم نام حضرت زهرا(س)و فاطمه یافاطمه كبرى‏نامیده شده است.
در روایتى درباره مقام والا و عظمت‏شان حضرت زهرا(س)و علت‏نامیده شدن ایشان به فاطمه آمده است:

محمد بن مسلم گفت: از ابوجعفر امام باقر(ع)شنیدم كه فرمود:

نویسنده: جواد سحرخیز


بی گمان اهل بیت پیامبراعظم(صلی الله علیه و آله و سلم) چهره هایی تابناك و پرفروغ را به جهانیان عرضه كرده اند كه نامشان چونان ستارگانی نورانی در آسمان فضایل می درخشد. یكی از درخشان ترین ستاره در میان بانوان هفتمین منظومه ولایت، فاطمه فرزند بزرگوار موسی بن جعفر (ع ) است؛ بانویی كه سالهاست تشنگان معرفت از حریمش، زلال ایمان می نوشند و عارفان با گذر بر زندگی فرزانه اش و درك لحظه های آسمانی شدنش، درهای عروج را به روی خود می گشایند و بوی وصال را در گستره زمین منتشر می سازند.

جانِ قم
يك سال بعد از هجرت علي بن موسي الرضا(ع) نامه‌اي خطاب به خواهر گرامي‌اش نوشت و حضرت معصومه(س) پس از دريافت نامه، براي اداي رسالت زينبي و پيام ولايت، به همراه عده‌اي از برادران و برادرزادگان، به طرف خراسان حركت كرد. اينجا بود كه مأمون ملعون با زيركي تمام از هدف اين سفر آگاه شد و مانع شد تا اين رسالت زينبي محقق شود. ياران مأمون در شهر ساوه، با كاروان حضرت معصومه(س) درگير شدند و با ناجوانمردي، بيشتر مردان از جمله تمامي برادران آن حضرت را به شهادت رساندند. حضرت معصومه(س) بر اثر اين حادثه از شدّت ناراحتي و بنا به قولي به دليل مسموميت به سختي بيمار شد و ادامة سفر برايشان ناممكن گشت و دستور دادند كه او را به شهر قم ببرند.3

در اول ذیقعده سال 173 هجری قمری خانه امام كاظم علیه السلام حال و هوای دیگرِِِی داشت. شور و شادی در خانه امام موج می زد.  شاید كسی به اندازه نجمه همسر حضرت، خوشحال نبود. زیرا پس از گذشت 25 سال این دومین فرزندی بود كه دست لطف پروردگار به او عنایت می فرمود. 25 سال پیش در همین ماه ذیقعده با تولد «علی» كه بعدها به «رضا» شهرت یافت، نجمه تولد اولین فرزندش را جشن گرفت و اینك پس از گذشت سالها خداوند دختری به او و همسرش امام هفتم و خواهری به امام رضا علیه السلام عنایت فرمود كه مایه چشم روشنی دودمان رسالت بود . 

از جمله زیارات مسلّم و مأثور از خاندان وحى، زیارت حضرت فاطمه ‏معصومه سلام ‏اللَّه‏ علیها است. زیارتنامه حضرت فاطمه معصومه سلام ‏اللَّه‏ علیها، سراسر آكنده است از مضامین معنوی و الهی که با قرآن كریم، سنّت شریف معصومین علیهم السلام و روایات وارد شده در شأن و منزلت آن حضرت، هماهنگی كامل دارد. از ادله صدور این زیارتنامه از معصوم علیه السلام، نثر بسیار متقن و لبریز از معارف الهی و نصّ استوار آن است كه دقت در آن و مقایسه آن با زیارت هایی كه غیرمعصوم انشاء كرده است، نشان می دهد این زیارت نامه از امام معصوم علیه السلام صادر شده است. متن این زیارت را می توان به خطبه های نهج البلاغه و دعاهایی از قبیل دعای كمیل تشبیه كرد كه حتی اگر سند نداشته باشد - كه دارد - محتوای آن نشان گر صحت صدور آن است.

در سالروز ولادت حضرت فاطمه معصومه علیهاالسلام به کمک یکی از نقلهای تاریخی، اشاره‌ ای به علم سرشار ایشان می ‌کنیم و در این نوشته به یمن میلاد ایشان که خنده‌ای بر چهره علم هستند، قدری درباره حقیقت علم سخن می‌ گوییم.

در ابتدا به حکایتی درباره مقام علمی فاطمه معصومه علیهاالسلام اشاره می‌کنیم.

امام موسی الکاظم علیه السلام عالمترین و عابدترین مرد زمان خود بود و کسانی که به گوهر امامت در درون او ایمان داشتند و او را فرزند حقیقی پیامبر صلی الله علیه وآله و جانشین او در زمان خود می‌دانستند شیفته او بودند. عده‌ای از شیعیان از مسیری دور برای یافتن پاسخ سوالاتشان به منزل موسی بن جعفر علیهماالسلام آمده بودند امام را نیافتند. چون ایشان در مسافرت تشریف داشتند اما دختر آن حضرت سوالهایشان را گرفت و پاسخی برای هر سوال نوشت...

عمه سادات سلام علیك                           روح مناجات سلام علیك

كوثر نوری به كویر قمی                               آب حیات دل این مردمی

عمه سادات بگو كیستی                            فاطمه یا زینب ثانیستی

از سفر كرب وبلا آمدی                                 یا كه به دنبال رضا آمدی (1)

اسامى آن حضرت:
فاطمه
اين مجلله عظيم الشان هم نام حضرت زهرا(س)و فاطمه يافاطمه كبرى ناميده شده است.

در روايتى درباره مقام والا و عظمت شان حضرت زهرا(س)و علت ناميده شدن ايشان به فاطمه آمده است:

تاريخ گوياى اين حقيقت تلخ است كه حكومت بنى اميه و بنى عباس،هر دو از دشمنان قسم خورده نبوت و ولايت بودند و اين كينه توزى با اسلام ناب را با جنايات مختلفى نشان مى دادند
با اين تفاوت كه اين نظام جبار بنى اميه به شكلى علنى،شمشير برهنه اى شده بود و قلوب خاندان ولايت را مى شكافت و در نشان دادن اين جنايات آن چنان اصرار مىورزيد كه ديگر حتى پدر،جرأت نداشت به فرزند خود بگويد كه از نسل اولاد على(ع) است.