سرخوش زسبـوی غم پنهــانی خویشم
چون زلف تو سرگرم پریشانی خویشم

در بزم وصال تو نگـویـم زکم و بیـش
چون آینه خو کرده به حیرانی خویشم

لـب بـاز نکـردم به خروشـی و فغـانی
مـن محـرم راز دل طـوفــانـی خویشم

یک چند پشیمان شدم از رندی و مستی
عمری است پشیمان زپشیمانی خویشم

از شوق شکرخند لبـش جان نسپـردم
شرمنـده جانـان ز گران جانـی خویشم

بشکسته ‌تر ازخویش ندیدم به همه عمر
افسرده دل از خویشم و زندانی خویشم

هر چند «امین»، بسته‌ی دنیا نِیـم اما
دلـبـسـتـه‌ی یــاران خــراسـانـی خویشم

مــــادر اما بین خودمان بماند ! پای آغوشتـــ که وسط بیاید سخت سرمایی می شوم ...

سلامتی مادرمامون صلوات.

یادمون باشه در قبال خون این شهیدان مسوولیم

اونا جهاد و جنگیدن رو وظیفه دونستن و تا ته خط پای امامشون موندن

الان وظیفه ی ما یه چیز دیگست و نباید ازش کوتاه بیایم

و باید تا جون داریم پای دینمون رهبرمون و اعتقاداتمون بمونیم.

سپاهیان سیدعلی همیشه اماده هستن وبه هیچ عنوان صحنه رو خالی نمیزارن.

که خدا پیروزی نهایی رو برای حزب خودش قرار داده.

((فان حزب الله هم الغالبون))