مهر و محبت دل ها با شرکت در نماز جماعت

مهر و محبت دل ها با شرکت در نماز جماعت

38518566764553533673.jpg

  رسول خدا (صلی الله علیه وآله و سلم) فرمود: «استووا تستوی قلوبکم و تماسوا تراحموا؛ صف های نماز جماعت را هماهنگ و تنظیم نمایند تا دل هایتان متعادل شود، و با هم در تماس باشید تا مهربانی افزوده شود».(1)

پی نوشت :

1- کنزالعمال، ج7، ص 623.


ادامه مطلب


[ سه شنبه 22 دی 1394  ] [ 11:48 AM ] [ فروزان ]
[ نظرات(0) ]

جمعه در لغت

جمعه در لغت
01417957140008690192.jpg;
 
جمعه، به سکون میم، به معنی هفته و به ضم میم، نام یکی از روزهای هفته است که در جاهلیت آن را عروبه (روز نیکو) می نامیدند.1
اما برخی از فرهنگ نویسان، جمعه را به معنی آخرین روز هفته معنا کرده اختلاف در قرائت آن را مربوط به اختلاف در قبایل می دانند. این کلمه یک بار در قرآن آمده است و تمامی قراء آن را به ضمّ میم خوانده اند. این واژه بر اجتماع و گردهم آیی دلالت دارد.2
برخی از مفسران و تاریخ نگاران کعب بن لُؤی3 را نخستین شخص می دانند که این روز را جمعه نامید.4
نقل دیگر آن است که: انصار پیش از هجرت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم نخستین اشخاصی بودند که این روز را جمعه خواندند. انصار گفتند: یهود را روز خاصی است که هر هفته در آن جمع می شوند و نصارا نیز چنین روزی دارند، پس چرا ما روزی را برای اجتماع خود قرار ندهیم تا در آن روز ذکر خدای (تعالی) گوییم و نماز به جای آوریم؟ و سپس گفتند: روز شنبه برای یهود و روز یکشنبه برای نصارا است. آن گاه روز عروبه را برای خود قرار دادند. در جاهلیت روز آدینه را یوم العروبه می نامیدند.5
1ـ معارف و معاریف، ج 4، ص 192 و المنجد، ص 101.
2ـ دائره المعارف شیعه، ج 5، ص 439.
3ـ کعب بن لوى بن غالب یکى از اجداد پیغمبر اسلام است. معارف و معاریف، ج 4، ص 192 و براى شناخت بیشتر به کتاب طبقات واقدى، ج 1، ص 44 و تاریخ اسلام تألیف محمد ابراهیم آیتى، ص 26 مراجعه شود.
4ـ الدرالمنثور، ج 6، ص 218، تفسیر روح الجنان، ج 11، ص 146، نماز جمعه در فقه و تاریخ اسلام، ص 17.
5ـ مجمع البیان فى تفسیر القرآن، ج 10 ـ 9، صص 431 ـ 432، نماز جمعه در فقه و تاریخ اسلام، ص 18.

ادامه مطلب


[ سه شنبه 22 دی 1394  ] [ 11:43 AM ] [ فروزان ]
[ نظرات(0) ]

وجه نامگذاری جمعه در روایات

وجه نامگذاری جمعه در روایات
77909375420223782055.jpg;
 
در علت نامگذاری این روز به جمعه به چند مورد اشاره می گردد:
1 ـ سلمان فارسی نقل می کند، رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم به من فرمود: آیا می دانی جمعه چیست؟ گفتم: خیر. فرمود: در این روز (خلقت) پدرت (آدم) جمع شد (کنایه از اتمام خلقت آدم).1
2 ـ پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم فرمود: جمعه را از این جهت جمعه گویند که خداوند در این روز تمام مردم را از گذشته و آینده در یک مکان جمع می کند.2
3 ـ ابن حمزه گوید:
مردی به امام باقر علیه السلام عرضه داشت: چرا روز جمعه، جمعه نامیده شد؟ حضرت فرمود: خدای (عزوجل) در آن روز (عالم ذرّ) جمع نمود خلق خویش را برای گرفتن پیمان بر ولایت حضرت محمد صلی الله علیه و آله وسلم و وصیش (حضرت علی علیه السلام) و سپس به واسطه ی گردآوری مخلوقاتش در آن روز، آن را جمعه نامگذاری کرد.3
1ـ بحار، ج 89، ص 277.
2ـ وسایل، ج 5، باب 3، حدیث 1.
3ـ فروع کافى، ج 3، ص 415، مباحثى پیرامون نماز جمعه، ص 80.
 

 


ادامه مطلب


[ سه شنبه 22 دی 1394  ] [ 11:42 AM ] [ فروزان ]
[ نظرات(0) ]

زمان وجوب نماز جمعه

زمان وجوب نماز جمعه
77909375420223782055.jpg;
اکثر دانشمندان مسلمان، زمان فرض و وجوب نماز جمعه را در لیله الاسراء (شب معراج) در مکه دانسته اند، اما اقامه نشدن نمازجمعه در مکه (قبل از هجرت) یا بدان جهت بود که افراد به تعدادی که با حضور آنان نماز جمعه برپا می شود، نمی رسیدند و یا آن که لازمه ی برپایی نماز جمعه تبلیغ علنی و آزادانه ی اسلام بود، حال آن که رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم در مکه مکلف به تبلیغ علنی و عبادت دسته جمعی نبودند.
در مقابل نظر مشهور، ابن حجر از علمای اهل سنت می گوید: احادیث صحیح دلالت دارند بر این که نماز جمعه در مدینه فرض شده است. برای رفع تعارض بین گفته ی ابن حجر و نظر مشهور در حاشیه اعانة الطالبین چنین نوشته شده است:
می توان سخن ابن حجر را این گونه توجیه کرد که نماز جمعه در مدینه فرض شد؛ یعنی مانع وجوب جمعه در مدینه از بین رفت؛ زیرا عذری که در مکه داشتند، در مدینه برطرف شده بود. به سخن دیگر، انجام نماز جمعه در مکه خواسته شد، اما چون شرایط مهیا نبود و این شرایط در مدینه فراهم آمد، گویا آنان در مدینه مأمور به برگزاری جمعه شدند1 و لذا در این رابطه پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله وسلم می فرماید:
همانا خداوند سبحان نماز جمعه را بر شما از همین سال، از همین ماه و از همین ساعت فرض و واجب نمود. سپس کسی که آن را در حال حیات من، و بعد از رحلت من تا روز قیامت، از راه انکار یا استخفاف ترک نماید، خداوند پریشانی او را جمع نگرداند، و عمر و مال پربرکت به او ندهد و مبارکش نگرداند. آگاه باشید چنین آدمی (با این بی اعتنایی به نماز جمعه) نمازی برای او نیست، حجّی برای او نیست، صدقه ی او مورد پذیرش نیست، اموال او برکت ندارد تا این که توبه کرده، پشیمان شود و اگر توبه کند، توبه اش پذیرفته خواهد شد.2
1ـ اعانة الطالبین، ج 1، ص 52؛ مغنى المحتاج، ج 1، ص 276، به نقل از نماز جمعه در تاریخ و فقه اسلام، ص 20.
2ـ وسائل، ج 5، باب صلوه الجمعه.

ادامه مطلب


[ سه شنبه 22 دی 1394  ] [ 11:41 AM ] [ فروزان ]
[ نظرات(0) ]