1) اگر زخم یا شکستگی یا دمل در جلوی سر یا روی پاها باشد و روی آن باز باشد، چنانچه نتواند آن را مسح کند، باید پارچه پاکی رویآن بگذارد و روی پارچه را با تری آب وضو که در دست مانده است، مسح کند و بنابر احتیاط واجب تیمم هم بکند.
توضیح المسائل، مساله 326
2) در صورتی که آب برای زخم ضرر دارد یا رساندن آب ممکن نیست و یا زخم نجس است و نمی‏شود آن را آب کشید و گذاشتن پارچه و دست تر کشیدن هم امکان ندارد،احتیاط واجب آن است که وضو گرفته و تیمم هم بکند.
توضیح المسائل، مساله 329
3) اگر جبیره تمام صورت یا تمام یکی از دستها یا تمام هر دو دست را گرفته باشد، باید وضوی جبیره‏ای بگیرد و بنابر احتیاطواجب تیمم هم بکند.
توضیح المسائل، مساله 330
4) اگر جبیره بیشتر از معمول اطراف زخم را گرفته و برداشتن آن ممکن نباشدباید به دستور جبیره عمل کرده و بنابر احتیاط واجب تیمم هم بکند.
توضیح المسائل، مساله 335
5) در صورتی که در جای وضو زخم و شکستگی نیست، ولی به‏جهت دیگری آب برای مقداری از دست و یا صورت ضرر دارد، دراین صورت علاوه بر وضوی جبیره بایستی بنابر احتیاط واجب تیمم‏هم بکند.
توضیح المسائل، مساله 336
6) اگر کسی برای مرضی که در چشم اوست موی چشم خود را بچسباند، باید وضو و غسل را جبیره‏ای انجام دهد و احتیاط آن است که تیمم هم بنماید (در تحریرالوسیلهج‏1، ص 35 مساله‏8 حضرت امام این احتیاط را صریحا احتیاط واجب بیان فرموده‏اند).
توضیح المسائل، مساله 342
7) کسی که نمی‏داند وظیفه‏اش تیمم است‏یا وضوی جبیره، بنابر احتیاط واجب باید هر دو را به جا آورد.
توضیح المسائل، مساله 343
8) خونی که به واسطه کوبیده شدن زیر ناخن یا زیر پوست می‏میرد،اگر طوری شود که دیگر به آن خون نگویند، پاک است و اگر به‏آن خون بگویند در صورتی کهناخن یا پوست‏سوراخ شود، اگر مشقت‏ندارد باید برای وضو یا غسل خون را بیرون آورند و اگر مشقت دارد باید اطراف آن را به طوری که نجاست زیاد نشود،بشویند و پارچه یا چیزی مثل پارچه بر آن بگذارند و روی پارچه‏دست تر بکشندو تیمم هم بکنند.
توضیح المسائل، مساله‏101.
9) هر گاه در اطراف جراحت زیادتر از قدر متعارف را هم به خاطر ضرر رساندن آب به آن نتوان‏شست، بایستی بنابر احتیاط واجب مقدار ممکن را شسته و بعد روی جبیره را مسح نموده و تیمم هم بکند.
عروةالوثقی، احکام جبائر، مساله‏8.
10) جبیره‏ای که روی زخم گذاشته می‏شود اگر با خون به طوری مخلوط شود که مانند یک شی‏ء واحد شوند که برداشتن آن موجب جراحت پیدا کردن محل و جریان خون بشود، در اینجا صاحب عروه می‏فرماید دو صورت دارد:
یا خون استحاله شده و دیگر به آن خون گفته نمی‏شود جکه حضرت امام می‏فرمایند این حرف مجرد فرضی بیش نیست و همچنین‏دوایی که نجس شده آن هم بخواهد استحاله شده باشد، این هم فرض دوم است‏ج یا استحاله نشده و به همان حالت ‏خودش باقی است.
درباره صورت اول می‏فرمایند: بایستی وضوی جبیره بگیرد و بنابر احتیاط واجب تیمم هم بنماید و بهتر است در هنگام وضو پارچه پاکی روی زخم نهاده و روی آن را هم مسح نماید و اما اگر استحاله نشده باشد، بایستی به دستور وضوی جبیره عمل نموده و پارچه‏ای روی آن انداخته و روی آن را مسح نماید.
عروةالوثقی، احکام جبائر، مساله 20