ترک تجارت و آهنگ نماز
ترک تجارت و آهنگ نماز
با اینکه قرآن صریحاً اعلام گر این شعارست که :
«و لا تَنْسَ نَصیبَکَ مِنَ الدُّنیا..(1) یعنی بهره خویش را از دنیا فراموش مکن...»
وهمه جا مؤمنین را به بهرهگیری از«روزیهای پاک» و«زینتهای دنیا» فرا می خواند و به برتری مسلمین در زمینه مادی و معنوی هر دو تکیه دارد و خرید و فروش و تجارتی را که برطبق موازین خدایی صورت میبندد ارج مینهد با این همه در ستایش مؤمنان و مردان حق چنین می فرماید :« رجالٌ لا تُلهیهم تجارة ٌولا بیعٌ عن ذکرِ اللهِ وَاقامِ الصلوة وایتاءِ الزکوةِ یخافون یوماً تتقلَّبُ فیه القلوبُ والأبصارُ»
« پاک مردانی که هیچ کسب وتجارت آنانرا از یاد خدا غافل نگرداند ونماز را به پاداشته وزکات فقیران دهند وازروزی که دلها ودیده ها در آن روزحیران ومضطرب است ترسان وهراسانند(2)»
نمازگزاران وافراد پاک دل از چنان ایمانی برخوردارند که لذت مناجات با حق تعالی را بر همه چیزمقدم می دارند وظواهر دنیا ، اعم از جاه و مال ومقام و.... آنهارا نمی فریبد بلکه دنیا را وسیله ای برای تقرب به پروردگار ورضایت او قرار می دهند زیرا دنیا بد ومذموم نیست بلکه هر چه در آن است از آیات ونعمتهای پروردگار متعال است و آنچه در مورد دنیا مذموم شده شیفته دنیا شدن ودلبستگی به آن است به گونه ای که از یاد خدای یگانه ودستورات اوغافل شده و در راه شقاوت وروسیاهی گام بر دارد(3)
ازدو امام راستین ؛ امام صادق وپدر گرامیشان - علیهما سلام- آورده اند که :«انّهم قومٌ اذا حَضَرَت الصلوة تَرَکوا التجاراة َوانْطَلَقوا إلَی الصَّلوة َوهم أعْظَمُ أجراً مِمّن یتّجر» «اینان ، مردان توحید گرا و شایسته کرداری هستند که به هنگام فرا رسیدن وقت نماز ، تجارت وداد وستد را وانهاده و به سوی نماز می روند وروشن است که پاداش آنان از کسانیکه تجارت می کند پر شکوه تر است (4)برای همین است که آنان سرمایه عمرخودرا به بهای اندک مال دنیا نمی فروشند بلکه به فکرتجارتی هستند که در آن زیان وتباهی وکسادی نباشد ،
چنانچهقرآن کریم می فرماید : « انّ الذین یتَلون کتابَ اللهِ واقاموا الصلوة وأنفقوا ممّا رزقناهم سراً وعلانیة ًیرجونَ تجارةَ لَنْ تبور» « آنها که کتاب خدا را تلاوت کرده ونماز به پا می دارند و از آنچه خدا روزیشان فرمودپنهان وآشکار به فقیران انفاق می کنند ، امید تجارتی دارند که زیان و زوال نخواهدیافت(5) وچه تجارتی دردیدگاه الهی ازنماز سودآور وپر درآمد تر می تواند باشد.
پی نوشت ها:
1. قصص / 77.
2. نور /37 .
3.رحمت الله نوری شهرضایی ، دیدار با محبوب، ص 174 -173 .
4.طبرسی ، همان ، ج 9 ، جزء 17 و18 ، ص 649.
5. فاطر / 91.
ادامه مطلب
ترک مهمترین جلسات تاریخ به خاطر نماز
ترک مهمترین جلسات تاریخ به خاطر نماز
یکیاز ادیانی که در قرآن آمده«صابئین(1)» است، این فرقه، رهبری بسیار دانشمندولی مغرور داشتند که بارها با امام رضا –علیه السلام– گفتگو کرده ولی زیر بار نمیرفت، وی«عمران صابی» نام داشت.
«روزیدر مجلسی مناظرهای با امام(ع) حاضر شد و در حضور مأمون درباره توحید خدا، با امام رضا –علیه السلام– به بحث پرداخت، هر سؤالی که مطرح میکرد،
امام–علیه السلام– با استدلال محکم، جواب او را میداد، بحث و مناظره به اوج خود رسیده و کاملاً داغ شده بود، در همین هنگام وقت ظهر فرا رسید،
امام رضا - علیه السلام - همان دم به یاد نماز افتاد و به مأمون گفت:
« اَلصلاة ُ قد حَضَرْتَ » « وقت نماز فرا رسید»،
عمران صابی گفت:«یا سیدّی لا تقطَعْ عَلَیَّ مَسْأَلَتی فَقَدْ رَقَّ قَلْبی(2)
«ایآقای من! دنباله بحث و بررسی و پاسخ به سؤال مرا قطع نکن (بنشین پس از پایان بحث، برای نماز برو)، همانا دلم سوخت (نرم شد) و فرو ریخت.»
امامرضا –علیه السلام– (تحت تأثیر احساسات عمران صابی قرار نگرفت، و نماز اول وقت را فدای بحث و بررسی نکرد) و با کمال قاطعیت فرمودند:«نُصَّلی و نَعُودُ(3)«نماز را انجام داده و باز میگردیم».
امام رضا –علیه السلام– با همراهان برخاستند و نماز را خواندند و پس از نماز به همان مجلس بازگشته و به بحث و بررسی ادامه دادند(4).»
تا اینکه او در آن مجلس ایمان آورد(5)بعضی از مؤمنین به خاطر انجام کارهایخیر و شایسته ممکن است نمازشان را به تأخیر انداخته و مشغول آن برنامه باشند، این روایت ارزشمند و حرکت قابل توجه امام رضا –علیه السلام– در حقیقت کلاس نماز آموزی و حفظ و مراقبت از نماز است و بزرگانی همچون شهید رجایی (ره) این ارزش را فهمیده بودند که فرمود:«به کار بگویید نماز دارم، به نماز نگویید کار دارم.»
پی نوشت ها:
1.صابئین به حضرت یحیی علیه السلام گرایش خاصی دارند و ضمناً برای ستارگان تأثیری قائلند و نماز و مراسم ویژهای دارند که هنوز در خوزستان گروهی از آنها وجود دارد.
2.شیخ صدوق، عیون اخبار الرضا، ترجمه حمید رضا مستفید و علی اکبر غفاری، ج 1، ص 348.
3.شیخ صدوق ، همان .
4. محمد محمدی اشتهاردی ، سیره چهارده معصوم ، ص 741 .
5. ثم خَرّ ساجداً نحوالقبله وأسْلَم ، شیخ صدوق ، همان.
ادامه مطلب
ترک مهمترین جلسات تاریخ به خاطر نماز
ترک مهمترین جلسات تاریخ به خاطر نماز
یکیاز ادیانی که در قرآن آمده«صابئین(1)» است، این فرقه، رهبری بسیار دانشمندولی مغرور داشتند که بارها با امام رضا –علیه السلام– گفتگو کرده ولی زیر بار نمیرفت، وی«عمران صابی» نام داشت.
«روزیدر مجلسی مناظرهای با امام(ع) حاضر شد و در حضور مأمون درباره توحید خدا، با امام رضا –علیه السلام– به بحث پرداخت، هر سؤالی که مطرح میکرد،
امام–علیه السلام– با استدلال محکم، جواب او را میداد، بحث و مناظره به اوج خود رسیده و کاملاً داغ شده بود، در همین هنگام وقت ظهر فرا رسید،
امام رضا - علیه السلام - همان دم به یاد نماز افتاد و به مأمون گفت:
« اَلصلاة ُ قد حَضَرْتَ » « وقت نماز فرا رسید»،
عمران صابی گفت:«یا سیدّی لا تقطَعْ عَلَیَّ مَسْأَلَتی فَقَدْ رَقَّ قَلْبی(2)
«ایآقای من! دنباله بحث و بررسی و پاسخ به سؤال مرا قطع نکن (بنشین پس از پایان بحث، برای نماز برو)، همانا دلم سوخت (نرم شد) و فرو ریخت.»
امامرضا –علیه السلام– (تحت تأثیر احساسات عمران صابی قرار نگرفت، و نماز اول وقت را فدای بحث و بررسی نکرد) و با کمال قاطعیت فرمودند:«نُصَّلی و نَعُودُ(3)«نماز را انجام داده و باز میگردیم».
امام رضا –علیه السلام– با همراهان برخاستند و نماز را خواندند و پس از نماز به همان مجلس بازگشته و به بحث و بررسی ادامه دادند(4).»
تا اینکه او در آن مجلس ایمان آورد(5)بعضی از مؤمنین به خاطر انجام کارهایخیر و شایسته ممکن است نمازشان را به تأخیر انداخته و مشغول آن برنامه باشند، این روایت ارزشمند و حرکت قابل توجه امام رضا –علیه السلام– در حقیقت کلاس نماز آموزی و حفظ و مراقبت از نماز است و بزرگانی همچون شهید رجایی (ره) این ارزش را فهمیده بودند که فرمود:«به کار بگویید نماز دارم، به نماز نگویید کار دارم.»
پی نوشت ها:
1.صابئین به حضرت یحیی علیه السلام گرایش خاصی دارند و ضمناً برای ستارگان تأثیری قائلند و نماز و مراسم ویژهای دارند که هنوز در خوزستان گروهی از آنها وجود دارد.
2.شیخ صدوق، عیون اخبار الرضا، ترجمه حمید رضا مستفید و علی اکبر غفاری، ج 1، ص 348.
3.شیخ صدوق ، همان .
4. محمد محمدی اشتهاردی ، سیره چهارده معصوم ، ص 741 .
5. ثم خَرّ ساجداً نحوالقبله وأسْلَم ، شیخ صدوق ، همان.
ادامه مطلب
تحریم شراب وقمار به خاطر جدا شدن از نماز
تحریم شراب وقمار به خاطر جدا شدن از نماز
![]()
نماز، عملی است خدا پسندانه که انسان به وسیله آن به خداوند متعال تقرب می جوید وبه همین سبب شیطان از آن گریزان است وآنرا سخت نا خوش دارد ، اوهمواره تلاش می کند که انسان ازنماز فاصله بگیرد وبه هر بهانه ای شده آن را تارک باشد.
درقرآنکریم از شگردهای شیطانی و دام های ابلیسی ،سخن به میان آمده ، از شراب ، قمار ، بت ها وامثال آنها ، که همگی پلیدند ، انسان را بر حذر داشته واجتناب از همه آنها را واجب شمرده است ، زیرا شیطان به آن وسیله در درجه اول میان فرزندان آدم خصومت ودشمنی ایجاد می کند و در درجه دوم مردم را از یاد ؛ خدا و نماز باز می دارد
(1)«انّما یرید الشیطانُ أن یوقِعَ بینکُمُ العُدواة َ والبَغْضاءَ فی الخَمْرِ والمَیْسِرِ ویَصُدُّکِمْ عن ذکر اللهِ وعن الصلوة فََهلْ أنتم منتهونَ.»
«شیطان قصد آن دارد به وسیله شراب وقمار میان شماعداوت وکینه برانگیزد ، وشما را از ذکر خدا ونماز باز دارد شما آیا از آن دست برمی دارید ( تا به فتنه مبتلا نشوید(2)
درتفسیر این آیه شریفه آمده است که:مردم در جاهلیت وپیش از تحریم شراب خوردهوقماربازی می کردند واز آن جهت که شراب عقل از سر انسان می برد ، در حال مستی وناهوشیاری ، کارهای زشت وخارج از حدود عقل وانسانیت ، از آنها سر می زد همچنان که درعمل قماربازی برخی بر سر دارایی وحتی همسر خویش قمار می زدند وبا باختن هستی خویش زانوی غم واندوه در بغل گرفته ، به فکرانتقام از برنده می افتادند ونقشه های خطر ناک می کشیدند که به هر صورت ممکن ، رقیب را نابود ساخته و دارایی وهمسر خویش را باز پس گیرند لذا این دوبلای اجتماعی نتیجه ای جز دشمنی وکینه توزی به بار نمی آورد.(3)
در حالیکه انسان در حال نماز ویاد خدا ، ارتقای معنوی می یابد وبر قله بلند انسانیت وپاکی صعود می کند وهمین که نماز ویاد خدا سکوی بلند پرش بر بلندای انسانیت است موجب ناراحتی شیطان گشته وخمر وقمار و دیگر اعمال ابلیسی را در نظر پیروان خودجلوه گرمی سازد، تا آنها از نماز ویاد خدا مانعباشد وانسان به هدف وآرمان والا ومقدس خودنرسد (4)در این آیه ، از میان دهها خطر وضرری که شراب دارد روی ضرر اجتماعی ومعنوی آن تکیه شده است ، ضرراجتماعی که پیدا شدن کینه وخصومت وضرر معنوی که غفلت از یاد خدا ونماز می باشد(5)
پی نوشت ها:
1.سید ابراهیم سید علوی ، نماز در قرآن ، ص 62.
2. مائده / 91.
3. طبرسی ، مجمع البیان ج 4 ، جزء 8و7 ، ص 57.
4. سید ابراهیم سید علوی ، نماز در قرآن ، ص 63.
5. محسن قرائتی ،یکصد و چهارده نکته درباره نماز ، ص 24.
ادامه مطلب
