تغییر حالت در نماز

تغییر حالت در نماز

34805823969890665904.jpg

قَالَرَسُولُ اللَّهِ صلی‎الله‎علیه‎وآله: «إِنَّ عَمُودَ الدِّینِ الصَّلَاةُ وَ هِیَ أَوَّلُ مَا یُنْظَرُ فِیهِ مِنْ عَمَلِ ابْنِ آدَمَ فَإِنْ صَحَّتْ نُظِرَ فِی عَمَلِهِ وَ إِنْ لَمْ تَصِحَّ لَمْ یُنْظَرْ فِی بَقِیَّةِ عَمَلِهِ»[1]

رسول مکرم اسلام صلی‎الله‎علیه‎وآله می‎فرمایند: نماز ستون دین است، و اولین چیزی که در قیامت از انسان سوال میشود نماز است، اگر نماز قبول شد به بقیه اعمال شخص هم نظر می شود و اگر قبول نشد به بقیه اعمال هم توجهی نمی‎شود.

البته در ارتباط با نماز، آیات و روایات زیادی آمده است و بارها بر وجوب و اهمیت آن تأکید شده است و حکم تکلیفی را بر ما مشخص ساخته است.

اما در باب حکم وضعی که همان صحت و بطلان و یا فعل مکلف است، این سوال پیش می‎آید که: اگر نمازگزار به دلیلی در نماز، مثلا جلوگیری از خنده تغییر حالت دهد حکم چیست؟

اگرنماز گزار برای جلوگیری از صدای خنده حالتش تغییر کند،[2] مثلا رنگش سرخ شود،[3] چنانچه از صورت نمازگزار بیرون رود، باید نمازش را دوباره بخواند.[4]

پی نوشت:

[1] ابوجعفر محمد طوسی، تهذیب الاحکام، ج2، ص237
[2] آیت الله صافی: به حدی که از صورت نمازگزار خارج شود نمازش باطل است.
[3] آیت الله بهجت:  نمازش صحیح است.
[4] رساله توضیح المسائل شش مرجع، مسأله 1151.

 


ادامه مطلب


[ پنج شنبه 11 تیر 1394  ] [ 10:49 AM ] [ فروزان ]
[ نظرات(0) ]

آرامش بدن موقع ذکر گفتن

آرامش بدن موقع ذکر گفتن

70976342540872452709.gif

یکیاز بحثهایی که در نماز خواندن وجود دارد و خیلی اتفاق می‌افتد که در نماز مراعات نمی‌شود، گفتن ذکر در حال حرکت بدن است. که آیا این حرکت، ذکر را باطل می‌کند؟ و اگر دوباره گفته شود نماز درست است؟ یا اینکه این ذکر باعث می‌شود کلا نماز باطل بشود؟ و یا اینکه اصلا این ذکر در حال حرکت بدن اشکالی به نماز وارد نمی‌کند؟

برای رسیدن به جواب باید عرض کنیم که اذکار در نماز به سه دسته تقسیم می شوند:

1. ذکر واجب نماز

2. ذکر مستحب که در نماز وارد شده است

3. ذکری که نه واجب است و نه مستحب است برای اینکه ذکر است می‌شود در نماز گفت

در کتاب تحریر الوسیله این گونه بیان شده است:

هنگام گفتن ذکر واجب، باید بدن در حال طمأنینه و آرامش باشد‌

،پس اگر عمدا طمأنینه را ترک کند نمازش باطل مى‌شود بر خلاف اینکه سهوا ترکنماید، هر چند احتیاط آن است که اگر سهوا هم طمأنینه را ترک کند نماز را از نو بخواند و اگر عمدا قبل از رسیدن به حدّ رکوع یا پس از رسیدن به آن، ولى قبل از آرام گرفتن بدن، شروع به گفتن ذکر نماید، یا آنکه گفتن ذکر را در حال بلند شدن از رکوع، قبل از آنکه از حدّ رکوع خارج شود یا بعد از آن، تمام کند، قطعا چنین ذکرى کفایت نمى‌کند و بنابر اقوا، نمازش باطل است ولى احتیاط آن است که آن نماز را تمام کند، سپس از نو بجا آورد، بلکه اگر ذکر مستحبّى را هم به قصد خصوصیّت که در حال رکوع وارد شده است [نه آنکه خودش ذکر مطلق مستقلى باشد]، با چنین کیفیّتى [مثلا قبل از رسیدن به حدّ رکوع و یا ...]بگوید، بنابر احتیاط واجب، نمازش باطل است و اگر قصد خصوصیّت نداشتهباشد [و به آن کیفیت بگوید] اشکال ندارد و اگر به جهت بیمارى یا غیر آن، بر طمأنینه قدرت نداشته باشد، طمأنینه از گردنش ساقط است، لیکن بر او واجب است که ذکر واجب را قبل از آنکه از حدّ رکوع خارج شود، تمام کند و همچنین واجب است از رکوع بلند شود، بطورى که راست و آرام بایستد.

بنابراین، اگر قبل از آنکه چنین بایستد، عمدا به سجده رود، نمازش باطل مى‌شود.[1]

در رساله توضیح المسائل آیت الله شبیری زنجانی چنین بیان شده است:

مسأله975- اگر با علم و عمد در حال حرکت بدن ذکر بگوید، مثلًا موقع رفتن به رکوع یا رفتن به سجده تکبیر بگوید، چنانچه آن را به قصد ذکر خاصى که در نماز دستور داده‌اند بگوید باید نماز را دوباره بخواند و این امر در ذکرهاىمستحب مطابق احتیاط وجوبى است، و اگر به این قصد نگوید بلکه بخواهد ذکرى گفته باشد، نمازش صحیح است.[2]

پی‌نوشت

[1] خمینى،سید روح اللّٰه موسوى - مترجم: اسلامى، على، تحریر الوسیلة - ترجمه، 4 جلد، دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، قم - ایران، 21، 1425 ه‍ ق ج‌1، ص: 311.

[2] زنجانى، سید موسى شبیرى، رساله توضیح المسائل (شبیرى)، در یک جلد، انتشارات سلسبیل، قم - ایران، اول، 1430 ه‍ ق ص: 210.


ادامه مطلب


[ پنج شنبه 11 تیر 1394  ] [ 10:49 AM ] [ فروزان ]
[ نظرات(0) ]

فرشته و نماز به وقت

 فرشته و نماز به وقت

12794178858543198166.jpg

 امامصادق علیه السلام میفرماید: مَنْ صَلَّى الصَّلَوَاتِ الْمَفْرُوضَاتِ فِیأَوَّلِ وَقْتِهَا فَأَقَامَ حُدُودَهَا رَفَعَهَا الْمَلَکُ إِلَى السَّمَاءِ بَیْضَاءَ نَقِیَّةً وَ هِیَ تَهْتِفُ بِهِ حَفِظَکَ اللَّهُ کَمَا حَفِظْتَنِی وَ اسْتَوْدَعَکَ اللَّهُ کَمَا اسْتَوْدَعْتَنِی مَلَکاً کَرِیماً وَ مَنْ صَلَّاهَا بَعْدَ وَقْتِهَا مِنْ غَیْرِ عِلَّةٍ فَلَمْ یُقِمْ حُدُودَهَا رَفَعَهَا الْمَلَکُ سَوْدَاءَ مُظْلِمَةً وَ هِیَ تَهْتِفُ بِهِ ضَیَّعْتَنِی ضَیَّعَکَ اللَّهُ کَمَا ضَیَّعْتَنِی وَ لَا رَعَاکَ اللَّهُ کَمَا لَمْ تَرْعَنِی «1»
 امام صادق علیه السلام فرمود: هر که نمازهاى واجب را در اول وقت بخونه و درست ادا کنه فرشته اون نماز را پاک و درخشان بآسمان میرسونه و چنین نمازی فریاد میزنه که خدا تو را حفظ کنه همونطور که مرا حفظ کردی و تو را بخدا می سپارم چنانچه مرا به فرشته ‏اى کریم سپردى. و هر که بدون عذر و بى‏ وقت آن را بخونه و درست ادا نکنه فرشته اون نماز را سیاه و تاریک بالا میبره و آن نماز فریاد میکشه: خدا ضایعت کنه همونطور که ضایعم کردى و رعایتت نکنه چنانچه رعایتم نکردى.

پی نوشت:

 1 - امالی الصدوق، ص256


ادامه مطلب


[ پنج شنبه 11 تیر 1394  ] [ 10:48 AM ] [ فروزان ]
[ نظرات(0) ]

کدام دو سوره است که در نماز یک سوره محسوب می شود

کدام دو سوره است که در نماز یک سوره محسوب می شود

04668393076132264275.jpg

بنابرفتوا و نظر مراجع محترم تقلید که از رساله های عملیه ایشان به دست می آید دو سوره «الضحی» و «الم نشرح» و هم چنین دو سوره «فیل» و «قریش» در نماز یکسوره محسوب می شود و بنابر احتیاط اگر کسی سورة فیل را در نماز قرائت نمودباید به قریش و اگر سورة الضحی را قرائت نمود باید به «الم نشرح» تمام نماید چرا که تمامیت آن ها در نماز، به هر دو است.

منبع: نرم افزار پاسخ - مرکز مطالعات و پاسخ گویی به شبهات


ادامه مطلب


[ پنج شنبه 11 تیر 1394  ] [ 10:48 AM ] [ فروزان ]
[ نظرات(0) ]