اگر يك حيوان كودك خردسالم را گاز گرفت، چه بايد بكنم؟ بستگي دارد كه شدت جراحت چقدر باشد. اگر جراحت مهمي نيست(يعني صرفا يك خراش سطحي است)، محل آن را به دقت با آب و صابون بشوييد. سپس يك پماد آنتيبيوتيك را دوبار در روز روي آن بماليد. اگر محل جراحت در قسمتي از بدن قرار دارد كه احتمال مي رود آلوده شود، آن را با چسب زخم بپوشانيد. در غير اين صورت بگذاريد كه در معرض هواي آزاد باشد. اگر پوست پاره شده و خونريزي دارد، جراحت ممكن است جدي باشد. يك گاز استريل يا پارچه تميز روي آن قرار داده و با انگشت فشار دهيد. اگر فشار نتوانست ظرف چند دقيقه جلوي خونريزي را بگيرد، با اورژانس تماس بگيريد(در صورتي كه حيوانات، صورت يا گردن كودك را گاز بگيرند، ممكن است بسيار خطرناك باشد زيرا مي تواند رگ هاي خوني اصلي را پاره نمايد.) حتي اگر خونريزي متوقف شد، فورا با پزشك تماس بگيريد تا مشخص شود كه آيا كودك به بخيه يا ديگر معالجات پزشكي نياز دارد يا خير. احتمال بروز عفونت در محل گاز حيوانات بيشتر از ساير بريدگي ها است، بنابراين پزشك ممكن است يك دوره آنتي بيوتيك تجويز نمايد. آيا بايد نگران هاري باشم؟ اگر مي دانيد كه صاحب آن حيوان كيست، از آن ها بخواهيد گواهينامه واكسن حيوان را نشان بدهند. اگر نمي دانيد صاحب حيوان كيست(يا حيوان حركاتي عجيب و غريب مي كند يا در دهانش كف دارد)، سعي كنيد حيوان را در محل ديد نگه داريد اما به آن نزديك نشويد. به نزديك ترين مسئولين منطقه اي اطلاع دهيد تا بيايند و حيوان را بگيرند. اين افراد مي توانند نشانه هاي هاري را در حيوان بررسي كنند. اگر حيوان را نمي شناسيد و نمي توانيد آن را تعقيب كنيد، مسئولان اداره كنترل حيوانات مي توانند حيوان و صاحب آن را پيدا كنند تا وضعيت آن از لحاظ هاري بررسي شود. اگر مطمئن نيستيد كه واكسن هاري حيوان سر موقع زده شده است، كودك شما به يك دوره واكسن هاري نياز دارد تا از بروز بيماري(در صورتي كه حيوان آلوده بوده باشد) پيشگيري شود. علاوه بر سگ ها و گربههاي واكسن نشده، حيوانات وحشي از قبيل روباه و خفاشها نيز ميتوانند حامل ويروس هاري باشند. اگر يك حيوان وحشي كودك شما را گاز گرفت، فورا با پزشك خود تماس بگيريد. اگر احتمال هاري وجود داشته باشد، كودك شما به يك دوره سرم ضدهاري نياز خواهد داشت. يك نكته مهم را بايد در مورد خفاش ها بدانيد: كودك شما مي تواند از خراش يا يك گاز بسيار كوچك توسط خفاش(به گونهاي كه شايد حتي نتوانيد آن را ببينيد) نيز به هاري مبتلا شود. حيوانات كوچك خانگي از قبيل موش صحرايي، خوكچه هندي و موش سفيد، حامل ويروس هاري نيستند، هر چند محل گاز اين حيوانات مي تواند عفونت كند. در مورد ساير عفونت ها چه مي توان گفت؟ اگر كودك شما توسط يك حيوان گاز گرفته شود شما احتمالا بيش از همه از بابت هاري نگران خواهيد بود، اما بايد بدانيد كه در اين موارد هم عفونت باكتريايي شايع تر است. به اين دليل است كه شستشوي كامل محدوده زخم گازگرفتگي و استفاده از پماد آنتي بيوتيك، اهميت دارد. اگر جراحت جدي است يا در قسمتي از بدن است كه احتمال عفونت در آن بيشتر است(مثلا در صورت، دست ها، پاها يا اندام هاي تناسلي، حتي اگر جراحت كوچك باشد)، پزشك ممكن است آنتي بيوتيك تجويز كند. براي هر گونه جراحتي، حتي زخم هاي كوچك، اگر واكسيناسيون كودك به موقع انجام نشده باشد، ممكن است استفاده از واكسن كزاز ضروري باشد و بايد ظرف چند روز آينده مراقب محل جراحت باشيد، حتي اگر سطحي بوده و در خانه آن را درمان كردهايد. اگر نشانه هاي عفونت در جراحت ظاهر شد(قرمزي، تورم يا خروج ترشحات) يا كودك شما به تب دچار شد يا احساس كسالت كرد، به سرعت با پزشك تماس بگيريد. هم چنين اگر محل گاز گرفتگي ظرف 10 روز خوب نشد، بدون معطلي كودك را نزد پزشك ببريد.
گاز گرفتن توسط حيوانات، چقدر مشكل آفرين است؟ معمول ترين گازگرفتگي ها توسط سگ اتفاق مي افتد و نيمي از قربانيان را كودكان تشكيل مي دهند. پسرها بيشتر از دخترها گاز گرفته مي شوند و تقريبا دو سوم از جراحات در كودكان زير چهار سال و در محل سر و گردن رخ مي دهد. پس رعايت موارد احتياطي براي حفاظت از كودك در برابر گاز گرفتگي حيوانات، ضروري است. براي جلوگيري از گاز گرفتگي توسط حيوانات، چه ميتوانم بكنم؟ هيچ گاه كودك خود را با حيوان خانگي خودتان يا ديگري تنها نگذاريد.(تقريبا نيمي از كودكاني كه توسط سگ گاز گرفته مي شوند، از سگ خانوادگي يا سگ همسايه صدمه ديدهاند.) به كودك خود ياد بدهيد كه به گربه ها يا سگ هايي كه نمي شناسد، نزديك نشود مگر اين كه شما به او بگوييد كه خطري ندارد. به خاطر داشته باشيد كه هر سگي، اگر تحريك شود، ممكن است گاز بگيرد. به كودك خود ياد بدهيد تا به سگ يا گربهاي كه در حال غذا خوردن است نزديك نشود يا به سگ يا گربهاي كه در حال خواب است دست نزند. به او نشان بدهيد كه اگر يك سگ غريبه به او نزديك شد، چگونه بي حركت سرجايش بايستد و هرگز فرار نكند. به كودك خود ياد بدهيد كه هرگز بدون اجازه يك بزرگتر، به حيوانات وحشي دست نزند يا غذا ندهد. مثلا غذا دادن به اردك هاي درياچه معمولا خطري ندارد، اما اگر بخواهد يك حيوان وحشي را بگيرد تا از دست او غذا بخورد اصلا كار جالبي نيست. شما بايد اين تفاوت ها را براي كودك خردسال تان توضيح دهيد بدون اين كه او را بي دليل بترسانيد يا وحشت زده كنيد. 

-
پنج شنبه 23 دی 1389
12:35 PM
نظرات(0)
اين سندرم يك از علل مرگ و مير كودكان يك ماهه تا يك ساله است و نكته نگران كننده اين است كه درماني ندارد و بخوبي نمي توان با آن مقابله كرد چون يك بيماري يا ناخوشي نيست. اين سندرم به نام مرگ گهواره نيز ناميده مي شود و زماني اين تشخيص مطرح است كه كودكي كه كمتر از يك سال عمر دارد بطور ناگهاني مي ميرد و پس از تحقيقات كامل پزشكي و پزشكي قانوني و حتي اتوپسي، علتي براي مرگ يافت نمي شود. اين سندرم حادثه اي تكان دهنده و بسيار غم انگيز براي خانواده محسوب مي شود زيرا بدون هيچ گونه علامت هشدار دهنده اي رخ مي دهد. شايع ترين سن بروز آن بين 2 تا 4 ماهگي است و 90% موارد در كودكان كمتر از 6 ماهه رخ مي دهد. در اكثر موارد هنگام خواب و اغلب در ساعت 10 شب و در طول ماه هاي سرد سال اتفاق مي افتد. البته شب هنگام تنها زماني نيست كه سندرم مرگ ناگهاني كودك بوقوع مي پيوندد. اگر شما كودك خود را به مهد كودك يا شيرخوارگاه مي سپاريد بايد به خاطر داشته باشيد كه حدود 20% از تمام موارد اين سندرم در اين گونه مراكز رخ مي دهند. بنابراين بايد مطمئن شويد كه مسئول شيرخوارگاه كودك را به پشت بخواباند و از دستورالعمل هاي ارائه شده براي خوابي ايمن پيروي كند. چه عواملي موجب ايجاد سندرم مرگ ناگهاني كودك مي شوند؟ علت اين سندرم تاكنون مشخص نشده است. محققان در طول سه دهه گذشته به حقايق زيادي در اين رابطه دست يافته اند ولي هنوز به پاسخي قطعي براي اين سوال نرسيده اند. بسياري از كارشناسان معتقدند كه اين سندرم زماني رخ مي دهد كه كودكي كه داراي يك بيماري زمينه اي است(نظير نقصي نامحسوس در مغز كه موجب اختلال در تنظيم تنفس، دماي بدن و سيستم بيدار شدن كودك شود)، در دوره بحراني از تكاملش بر روي شكم مي خوابد و يا در محيطي قرار مي گيرد كه داراي هوائي بسيار گرم و آلوده از دود است. كارشناسان در حال حاضر مشغول مطالعه مغز، سيستم خودكار عصبي، مراقب از شيرخواران و محيط خواب آن ها، عفونت و ايمني و عوامل ژنتيك هستند تا پاسخ سوال خود را بيابند. كدام كودك بيشتر در معرض خطر قرار دارد؟ عليرغم آن كه هنوز علت سندرم مرگ ناگهاني كودك بدرستي مشخص نشده تا كنون چند عامل خطرزا در اين رابطه شناسايي شده اند. اين عوامل عبارتند از: داشتن والدين يا پرستاري كه سيگار مي كشد- مطالعات نشان مي دهند كه با حضور هر فرد سيگاري در منزل احتمال سندرم مرگ ناگهاني كودك افزايش مي يابد. خوابيدن بر روي شكم تحقيقات نشان مي دهد كه احتمال بروز اين سندرم در كودكاني كه بجاي خوابيدن بر پشت به روي شكم مي خوابند 7/1 تا 9/13 برابر(بر حسب نوع مطالعه) بيشتر است. وقتي كودك بر روي شكم مي خوابد احتمال افزايش درجه حرارت بدنش بالا مي رود، وقفه در تنفس رخ مي دهد و هواي بازدمي خودش را تنفس مي كند و در نتيجه ميزان دي اكسيد كربن در خون بالا مي رود. بعلاوه، مطالعات گوناگون نشان داده اند كه اگر كودكي كه عادت دارد به پشت بخوابد، به روي شكم خوابانيده شود احتمال بروز سندرم مرگ ناگهاني كودك به نحو چشمگيري افزايش مي يابد.(بعضي از كارشناسان معتقدند كه شيوع زياد سندرم مرگ ناگهاني كودك در شيرخوارگاه ها و مهدكودك ها همين است). نارس بودن يا كم بودن وزن هنگام تولد هر چه نوزاد زودتر به دنيا آيد احتمال بروز سندرم مرگ ناگهاني كودك بيشتر است. هم چنين، هر چه وزن هنگام تولد كمتر باشد خطر بروز اين سندرم بيشتر خواهد بود. افزايش درجه حرارت هنگام خواب شواهد قوي در دست است كه اگر درجه حرارت هنگام خواب خيلي بالا رود خطر بروز سندرم مرگ ناگهاني كودك افزايش مي يابد. و افزايش درجه حرارت زماني رخ مي دهد كه كودك در اتاق فوق العاده گرم قرار گيرد و يا تب داشته باشد. خوابيدن در بستر بسيار نرم بسياري از مطالعات ارتباط بين خوابيدن در بستر نرم و سندرم مرگ ناگهاني كودك را نشان داده اند. رختخواب هاي آبي، كيسه هاي شني، كاناپه، لحاف هاي ضخيم و نرم، راحتي و ساير سطوح نرم براي خواباندن كودك نامناسب و خطرناك اند. اعتياد مادر در دوران بارداري به سيگار يا مواد مخدر مصرف سيگار در دوران بارداري تقريبا در تمام مطالعات بعنوان يك عامل خطرزا در بروز سندرم مرگ ناگهاني كودك نام برده شده است. شايان ذكر است كه اعتياد به سيگار يا مواد مخدر در طول دوران بارداري سلامت جنين را در معرض تهديد قرار مي دهد. داشتن مادر جوان تر از 20 سال احتمال بروز سندرم مرگ ناگهاني كودك در كودكاني كه مادرشان كم سن بوده است بيشتر است. هم چنين هر چه فواصل بين بارداري ها كمتر باشد احتمال بروز اين سندرم بيشتر مي شود. ابتلا به ناخوشي هائي كه حيات كودك را مورد تهديد قرار مي دهد اين امر به خصوص در مورد كودكاني كه سابقه قطع تنفس و رنگ پريدگي ناگهاني، كبود شدن و يا وقفه تنفسي داشته و نياز به احيا پيدا كرده اند، صادق است. چگونه مي توانم خطر بروز سندرم مرگ ناگهاني را در كودك خود كاهش دهم؟ هيچ راهي وجود ندارد كه عدم بروز اين خطر را ضمانت كند ولي مي توان با اقداماتي اين خطر را كاهش داد: كودك را به پشت بخوابانيد اين اقدامي است كه از خطر بروز سندرم مرگ ناگهاني كودك مي كاهد. از سال 1994 كه مراجع مختلف دستورالعمل خواباندن كودك به پشت را ارائه كرده اند ميزان بروز سندرم مرگ ناگهاني كودك 40 % كاهش يافت. دقت كنيد كه ديگران – مثلا ساير اعضاي خانواده يا پرستار بچه - هم او را بر روي شكم نخوابانند. در دوران بارداري از خودتان و جنين تان مراقبت كنيد براي حصول اطمينان از سلامت جنين و كاهش خطر تولد زودرس و يا كاهش وزن هنگام تولد(كه از عوامل خطر سندرم مرگ ناگهاني كودك محسوب مي شوند) بايد تغذيه و مراقبت هاي دوران بارداري صحيح باشند. در دوران بارداري از مصرف سيگار و مواد مخدر بپرهيزيد. اجازه ندهيد كسي در اطراف كودك شما سيگار بكشد فضاي اطراف كودك را در منزل، اتومبيل و يا ساير محيط ها عاري از دود نگه داريد. اگر احساس مي كنيد نمي توانيد سيگار را ترك كنيد، براي مصرف آن از خانه خارج شويد و دقت كنيد تا ديگران نيز همين كار را انجام دهند. رختخواب كودك را بدقت انتخاب كنيد كودك را در رختخوابي با تشك صاف و سفت، كه با يك ملافه مناسب پوشانده شده است بخوابانيد و بالشي زير سرش نگذاريد. از قراردادن اسباب بازي هاي پارچه اي يا ساخته شده از ساير مواد نرم در تختخواب او بپرهيزيد. اگر مي خواهيد حتما روي او را بپوشانيد از يك ملافه نازك استفاده كنيد و آن را از دوطرف به زير تشك ببريد و دقت كنيد كه از حد سينه بالاتر نباشد. اگر فكر مي كنيد كودك سردش است لباس هاي گرم تر به او بپوشانيد نظير سرهمي هايي كه جوراب سرخود است يا او را در كيسه خواب هاي مخصوص كودك بخوابانيد. از گرم كردن بيش از حد كودك بپرهيزيد به منظور پرهيز از گرم شدن بيش از حد كودك هنگام خواب او را بيش از حد در پتو نپوشانيد. و به هيچ وجه سرش را زير پتو نگذاريد. اتاقي كه كودك در آن مي خوابد نبايد بيش از حد گرم باشد؛ حرارت اتاق بايد براي يك فرد بالغ با لباس سبك مناسب باشد. علائمي كه نشان مي دهند كودك در معرض گرماي بيش از حد قرار دارد عبارتند از تعريق يا مرطوب بودن موها، بثورات عرق سوز، تنفس سريع، بيقراري و تب. سعي كنيد حتي المقدور كودك در معرض عفونت قرار نگيرد گاهي سندرم مرگ ناگهاني كودك همراه با بيماري هاي تنفسي و بيماري هاي دستگاه گوارشي رخ مي دهد. بنابراين بهتر است از همه بخواهيد قبل از بغل كردن كودك شما دست هاي شان را بشويند. و البته در صورت امكان كودك را از افراد بيمار دور نگاه داريد. آيا قنداق كردن براي كودك مانعي ندارد؟ بعضي از محققان معتقدند كه قنداق كردن - يعني نوعي پيچاندن كودك در ملافه يا پارچه – در پيشگيري از سندرم مرگ ناگهاني كودك موثر است زيرا كمك مي كند كه كودك راحت تر به پشت بخوابد.(اگر نوزاد هنگام خواب از جا مي پرد، حركات بدنش او را بيدار خواهد كرد؛ قنداق كردن اين حركات را محدود مي سازد و به او احساس امنيت مي دهد). از طرف ديگر بعضي معتقدند كه قنداق كردن مي تواند درجه حرارت را بالا برد. بنابراين اگر شما نوزاد را قنداق مي كنيد از ملافه نازك استفاده كنيد و دقت كنيد اتاق زياد گرم نباشد و البته هرگز كودكي را كه قنداق شده است روي شكم نخوابانيد. آيا استفاده از پستانك خطر ابتلا به سندرم مرگ ناگهاني كودك را افزايش مي دهد؟ مطالعات اخير نشان مي دهند كه ميزان بروز سندرم مرگ ناگهاني در شير خواراني كه از پستانك استفاده مي كنند كمتر مي شود. احتمالا به اين دليل كه احتمال خواباندن كودكي كه پستانك دارد به روي شكم كمتر است. از آن جائي كه ابتلا به عفونت گوش، احتمال كوتاه شدن زمان تغذيه با شير مادر و مشكلات دنداني با استفاده از پستانك افزايش مي يابد، متخصصص براي صدور دستورالعمل استفاده از پستانك بعنوان وسيله اي براي پيشگيري از سندرم مرگ ناگهاني كودك منتظر نتايج مطالعات آينده است. آيا استفاده از روانداز هاي پوشيدني كمك كننده خواهد بود؟ اگر دوست نداريد كه روي كودك را بپوشانيد مي توانيد از ملافه هاي پوشيدني استفاده كنيد(كه درست شكل كيسه اي بدون آستين است و در پائين جمع مي شود) اين كيسه كودك را گرم نگه مي دارد و در عين حال احتمال آن كه ملافه روي سر او را بپوشاند به صفر مي رسد. اين كيسه در اصل يك كيسه خواب است و در سنين مختلف براي كودكاني كه روانداز خود را پس مي زنند نيز استفاده مي شود. نكته: اكثر مردم نمي دانند كه خواباندن شيرخوار به پهلو نيز خطرناك است. در حقيقت اگر كودك شما بي آن كه به پشت قرار گيرد به پهلو خوابانده شود احتمال بروز سندرم مرگ ناگهاني كودك دو برابر مي شود. زيرا مي تواند براحتي به روي شكم بغلتد. وقتي شيرخوار به سن 5 تا 6 ماهگي مي رسد قادر خواهد بود كه به هر دو طرف بغلتد و براي شما مشكل خواهد بود كه در طول شب او را به پشت بخوبانيد. البته در اين سن احتمال بروز سندرم مرگ ناگهاني كودك كاهش مي يابد. بنابراين تمام سعي خود را بكار بنديد كه او را به پشت قرار دهيد ولي بيش از اين نگران غلتيدن او نباشيد. 

آيا تغذيه با شير مادر از بروز سندرم مرگ ناگهاني كودك مي كاهد؟ تا كنون هيچ گونه شواهدي دال بر اين كه تغذيه با شير مادر به خودي خود و بطور مستقيم از بروز اين سندرم مي كاهد بدست نيامده است؛ اما با تغذيه با شير مادر ميزان ابتلا به عفونت هاي تنفسي و گوارشي كه خود با افزايش سندرم مرگ ناگهاني كودك همراه هستند، كاهش مي يابد. آيا اگر با كودك در يك رختخواب بخوابم خطر سندرم مرگ ناگهاني كودك كاهش مي يابد؟ در اين مورد اتفاق نظر وجود ندارد. گروهي معتقدند كه شما نبايد نوزادتان را در ماه اول زندگي با خود به رختخواب ببريد. اولا رختخواب شما مسلما داراي بالش و ملافه بوده و جنس آن ها نيز از نوع نرم است كه همگي عوامل خطرزا براي سندرم مرگ ناگهاني كودك محسوب مي شوند. احتمال افزايش درجه حرارت نوزاد نيز هنگامي كه با شما در يك رختخواب خوابيده است بيشتر است. احتمال غلتيدن بر روي نوزاد براي والدين چاق بسيار زياد است. از طرف ديگر برخي معتقدند كه خواباندن نوزاد در رختخواب والدين موجب مي شود كه مادر سريع تر متوجه تغيير در تنفس نوزاد و حركات وي شود. بسياري از والدين نيز در اين وضعيت احساس راحتي بيشتري دارند و به همين دليل نسبت به آن مبادرت مي ورزند. اگر شما جدا تصميم داريد كه با نوزادتان از رختخواب مشترك استفاده كنيد دقت كنيد كه بين تشك و لبه تخت خواب فضاي باز نباشد تا سر نوزاد در آن گير نكند؛ بعلاوه رختخواب هاي سنگين و ضخيم را براي كودك استفاده نكنيد و هرگونه طناب يا كيف پلاستيكي را از محوطه تخت دور نگه داريد و حتي در رختخواب خودتان نيز كودك را به پشت و بر روي تشك صاف بخوابانيد. در بعضي موارد شما به هيچ وجه نبايد نزد كودك تان بخوابيد. اگر شما سيگار مي كشيد، اگر داروئي مصرف مي كنيد كه بر خواب تاثير مي گذارد و يا اگر الكل مصرف كرده ايد خواباندن نوزاد در رختخواب تان خطرناك است. اگر وزن شما خيلي زياد است هيچ گاه نبايد كنار كودك كمتر از 3 ماه بخوابيد. برخي محققان كشف كرده اند كه وقتي نوزاد در رختخواب خود و در اتاق والدين قرار مي گيرد خطر سندرم مرگ ناگهاني كودك كمتر است. بنابراين به جاي آوردن نوزاد به رختخواب خود مي توانيد تختخواب يا گهواره او را به اتاق خود بياوريد و يا گهواره كنار تختي بخريد (كه در يك طرف باز هستند و در همان ارتفاع به تختخواب بزرگسالان متصل مي شوند). به اين ترتيب نوزاد در تخت خودش مي خوابد ولي براحتي قابل دسترس است.
نكته: بخاطر داشته باشيد كه قرار دادن كودك به پشت در تمام مدت با عث مي شود كه پشت سر او صاف شود. مي توانيد بعضي مواقع سر كودك را كمي بچرخانيد تا پشت سر هميشه در يك وضعيت قرار نگيرد يا وقتي كودك بيدار است وي را به پهلو بخوابانيد. در ضمن به خاطر داشته باشيد كه كودك نبايد به مدت طولاني درون صندلي اتومبيل يا صندلي هاي متحرك قرار گيرد زيرا اين امر هم به صاف شدن پشت سر مي انجامد. وقتي كودك بيدار است او را روي شكم قرار دهيد اين امر به تكامل صحيح عضلات نيز كمك مي كند.
-
پنج شنبه 23 دی 1389
12:34 PM
نظرات(0)
بيماري هوچكين عبارت است از سرطاني شدن قسمت مركزي گره هاي لنفاوي. اين بيماري در واقع يك نوع لنفوم است. اين بيماري، لنفوسيت ها(نوعي گلبول سفيد)، گره هاي لنفاوي(گره هايي كه عفونت را كنترل و مواد ايمني زا براي بدن درست مي كنند) و طحال(در واقع يك گره لنفاوي بزرگ است) را درگير مي سازد. بيماري هوجكين مي تواند در هر سني رخ دهد، اما در بزرگسالان جوان و نيز افراد مسن شايع تر است. اين بيماري در كودكان زير 10 سال نادر است. علايم شايع - خارش در تمام بدن. علل عواقب مورد انتظار اگر زود تشخيص داده و درمان شود، معمولاً با اشعه درماني و داروهاي ضد سرطان قابل معالجه است. با درمان، ميزان بقاي 10 ساله 80% است. پتانسيل بهبودي برحسب نوع سلول هايي كه در نمونهبرداري از گره لنفاوي ديده مي شوند متغير است. درمان داروهاي ضد سرطان. داروها ممكن است باعث اثرات جانبي يا واكنش هاي نامطلوب در بعضي از بيماران شوند. علايم جديد ممكن است به علت دارو، خود بيماري اصلي، يا بروز يك بيماري جديد پديد آيند. اثرات جانبي ناشي از دارو معمولاً با سازگار شدن بدن با آن يا قطع دارو ناپديد مي شوند. در چه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
- گره هاي لنفاوي متورم، بدون درد به هنگام لمس، با قوام لاستيكي و بدون چسبندگي به يكديگر هستند. اين گره هاي بزرگ شده در هر كجاي بدن مي توانند باشند اما در زير بغل يا كشاله ران بيشتر ديده مي شوند.
- تب و عرق ريزش شبانه به طور متناوب.
- كاهش وزن.
- زردي چشمها و پوست.
- احساس كسالت.
- كمخوني.
- خونريزي گوارشي.
ناشناخته است، اما تحقيقات نشان دهنده آن هستند كه يك عفونت ويروسي ممكن است دخيل باشد.
عوارض احتمالي
گسترش سرطان به ساير نقاط بدن- ناباروري در مردان در اثر درمان- بيماري هاي قلب يا ريه، كمخوني، كمكاري تيروييد، و عفونت ها.
بررسي هاي تشخيصي ممكن است شامل آزمايش خون و مغز استخوان، لنفانژيو گرام(روشي تشخيصي كه با تزيق ماده حاجب به درون مجاري لنفاوي و عكسبرداري با اشعه ايكس دستگاه لنفاوي بررسي مي شود)، نمونهبرداري از گره هاي لنفاوي، سي تي اسكن قفسه سينه و شكم، و عكس برداري از قفسه سينه. سعي كنيد در مورد درمان بيماري و شانس معالجه خود مثبت بيانديشيد. داشتن ديدگاه ذهني خوب و مثبت كمك بسيار مهمي در بهبود بيماري است. درمان ممكن است به طريق زير انجام گيرد: تنها اشعه درماني(استفاده از امواج پرانرژي[توليد شده توسط دستگاه هاي اشعه ايكس مخصوص، دستگاه هاي كبالت و ساير دستگاه ها] براي درمان بعضي از انواع سرطان)، شيمي درماني(درمان سرطان با تزريق داروهايي كه سلول هاي سرطاني را بدون آسيب رساندن به بافت سالم از بين مي برند)، يا تركيب اين دو روش. بهداشت مناسب و دهان در جلوگيري از بروز زخم هاي دهاني به هنگام شيمي درماني مؤثر است. مرداني كه تحت درمان قرار مي گيرند ممكن است تمايل داشته باشند كه اسپرم خود را ذخيره كنند تا اگر نابارور شوند بتوانند با روش هاي كمكي بچهدار شوند.
داروها
اگر شما يا يكي از اعضاي خانواده تان علايم بيماري هوجكين را داريد. اگر يكي از موارد زير به هنگام درمان رخ دهد: تبـ علايم عفونت(قرمزي، تورم، درد خود به خودي يا به هنگام لمس) در هر كجاي بدن ـ تورم پا و ساق پا ـ ناراحتي به هنگام ادرار كردن يا كاهش ميزان ادرار در روز. اگر احساس مي كنيد كه دارو باعث بروز علايمي شده است.
-
پنج شنبه 23 دی 1389
12:27 PM
نظرات(0)
گرمازدگي اختلال خطرناكي است كه هنگامي كه شخص در معرض گرماي بيش از حد قرار گيرد به او دست مي دهد و در جريان آن درجه حرارت بدن بالا مي رود و بدن توانايي خود را دركاهش آن از دست مي دهد. نوزادان و خردسالان خيلي نسبت به گرمازدگي حساس هستند. اگر نوزاد شما بيش از حد در هواي خيلي گرم قرارگيرد ممكن است دچار گرمازدگي شود بخصوص اگر آب بدن را ازدست بدهد و يا لباس هاي گرمي به او پوشانده شود. سواركردن او در اتومبيل خيلي گرم و يا قراردادن او در اتومبيل پارك شده - كاري كه هرگز نبايد انجام دهيد - نيز او را در معرض خطر قرار مي دهد. (در حقيقت از آن جايي كه درجه حرارت اتومبيل بسرعت مي تواند بالا رود و خيلي از دماي بيرون گرمتر شود، گرمازدگي در عرض چند دقيقه رخ مي دهد).
چطور مي توان فهميد كه نوزاد دچار گرمازدگي شده است؟ نوزاد شما ممكن است در ابتدا علائم افزايش درجه حرارت را نشان دهد كه علائم خفيف تري است. ممكن است متوجه شويد كه بيش از حد تشنه يا خسته است و يا پوستش سرد و مرطوب است. اگر كودك درسني باشد كه قادر به حرف زدن باشد ممكن است از انقباض ساق پا يا شكم شكايت داشته باشد، اگر افزايش درجه حرارت بدن به گرمازدگي بيانجامد ممكن است هر يك از علائم زير ديده شود: درجه حرارت 4/39 درجه حرارت سانتيگراد يا بيشتر بدون تعريق خشكي، قرمزي و داغي پوست، نبض سريع، بيقراري، گيجي، سردرد(كه ممكن است او را تحريك پذير سازد)، استفراغ تنفس سريع با دامنه كوتاه، خستگي(عدم پاسخگويي نسبت به صدا زدن نامش يا قلقلك پوست)، عدم هوشياري. ممكن است علائم كاهش آب بدن نيز ديده شود. اگر مشكوك به گرما زدگي شويم بايد چه كنيم؟ بايد هر چه سريع تر درجه حرارت بدن كودك را پايين آوريد. زمان اهميت زيادي دارد – كودكي كه دچار گرمازدگي شده است ممكن است براحتي به كما برود. ابتدا با اورژانس تماس بگيريد. سپس لباس هاي كودك را از تنش خارج كنيد و او را در يك محل خنك بخوابانيد.(اگر خارج از منزل در زير آفتاب قرار داريد يك محل سايه بيابيد و يا او را به يك محل خنك منتقل سازيد. در مدتي كه منتظر آمبولانس هستيد بدن او را با اسفنج يا پارچه نرمي كه به آب سرد آغشته كرده ايد ماساژ داده او را جلوي پنكه بگذاريد(مي توانيد از يك پنكه برقي استفاده كنيد و يا او را باد بزنيد). با او صحبت كنيد و سعي كنيد او را آرام سازيد. به او چيزي ننوشانيد و عليرغم آن كه ممكن است وسوسه شويد كه به او استامينوفن بدهيد بايد بدانيد كه استامينوفن افزايش درجه حرارت بدن در اثر گرمازدگي را برطرف نمي كند. اگر كودك شما تنها علائم افزايش درجه حرارت بدن را دارد ولي دچار گرما زدگي نشده است او را به داخل منزل و در صورت امكان به اتاقي ببريد كه كولر داشته باشد. مقدار زيادي شير به او بخورانيد و اگر 4 ماه يا بيشتر دارد كمي آب نيز به او بدهيد. مي توانيد از حمام سرد نيز استفاده كنيد. در تمام طول روز او را داخل منزل نگاه داريد. اگر بنظر نمي رسد كه علائمش سريعا بر طرف شود به بخش اورژانس يا پزشك مراجعه كنيد. چگونه مي توان از گرمازدگي نوزاد پيشگيري كنم؟ بخاطر داشته باشيد كه درجه حرارت بدن ممكن است سريعا بالا رود بخصوص اگر نوزاد شما به هواي داغ عادت نداشته باشد(مثلا دراوائل تابستان). به نوزاد لباس هاي سبك و آزاد بپوشانيد. سعي كنيد وقتي او را از منزل خارج مي كنيد درسايه نگهداريد و وقتي او را سوار اتومبيل مي كنيد دقت كنيد كه هواي داخل اتومبيل خنك باشد. در روزهاي فوق العاده گرم بيشتر از حد معمول به او مايعات بدهيد و وقتي دماي هوا شديدا بالاست حتي الامكان او را از منزل خارج نسازيد. 
-
پنج شنبه 23 دی 1389
12:27 PM
نظرات(0)
پلي ميالژي روماتيكا يا آرتريت گيجگاهي(آرتريت سلول غول آسا؛ آرتريت جمجه) بيماري التهابي شريان هاي بزرگ، به ويژه شريان هاي سر و گردن. علايم پلي ميالژي روماتيكا و آرتريت گيجگاهي مشابه است، بنابراين اين دو بيماري ممكن است در واقع يك بيماري باشند. معمولاً بزرگسالان بالاي 50 سال مبتلا شده و ميزان بروز آن در خانم ها چهار برابر آقايان است. علايم شايع علل عوامل افزايش دهنده خطر عوارض احتمالي درمان داروها اگر شما يا يكي از اعضاي خانواده تان داراي علايم پلي ميالژي روماتيكا يا آرتريت گيجگاهي باشيد. بروز موارد زير در طي درمان:
علايم زير ممكن است به علايم يك بيماري عفوني نظير آنفلوانزا شباهت داشته باشند:
- تب خفيف.
- خشكي، درد عمومي مبهم يا درد واضح عضلات به ويژه هنگام صبح معمولاً عضلات تنه، و عضلات بالايي اندام هاي فوقاني و تحتاني درگير مي شوند.
- سردرد شديد ضربان دار(معمولاً در ناحيه شقيقه يك طرف).
- قرمزي، تورم، دردناكي و وجود گره هاي ضرباندار در طول شريان ـ گيجگاهي در يك طرف سر.
- بي اشتهايي.
يك اختلال خودايمني كه در آن دستگاه ايمني بدن به بافت هاي خود(به ويژه بافت همبند) حمله كرده و آن ها را تخريب مي كند. علت زمينه ساز اين وضعيت ناشناخته است.
سن بالاي 60 سال، به خصوص در خانم ها.
بدون درمان: از دست دادن بينايي(در صورتي كه عروق خوني مشروب كننده چشمها درگير شود؛ اين حالت يك اورژانس است)؛ بيماري عروق كرونر؛ سكته مغزي؛ كاهش جريان خون مشروب كننده اندام هاي فوقاني و تحتاني.
با درمان: مصرف داروهاي كورتوني ممكن است تا چندين ماه لازم باشد. عوارض مصرف طولاني مدت كورتون از قبيل پوكي استخوان و زخم گوارشي شايان توجهند.
بررسي هاي تشخيصي ممكن است شامل بررسي هاي آزمايشگاهي، نظير سرعت رسوب گلبول هاي قرمز خون، شمارش گلبول هاي سفيد خون و آزمايش هاي خون براي كم خوني، و نمونهبرداري(برداشت مقدار اندكي از بافت يا مايع براي بررسي آزمايشگاهي) از شريان گيجگاهي و عضلات مبتلا، باشد. درمان با داروهاي كورتيكو استروييدي انجام شود. درمان هرگونه اختلال طبي همراه پلي ميالژي، از جمله بيماري هاي قلبي، فشار خون بالا يا كاهش جريان خون رودهها نيز انجام مي شود. اگر روده دچار گانگرن شود، جراحي ضرورت مي يابد. براي تسكين درد، ناحيه دردناك را گرم كنيد. براي تخفيف خشكي عضلاني نيز از گرم كردن مستقيم ناحيه مبتلا استفاده كنيد.
داروهاي كورتوني با مقادير بالا تا متوقف شدن مرحله حاد تجويز مي شوند. با مهار التهاب به وجود آورنده علايم بيماري توسط اين داروها، علايم به طور چشمگيري كاهش مي يابند. در ادامه درمان با كورتون، مصرف حداقل مقدار ممكن دارو به صورت يك روز در ميان ممكن است براي كنترل علايم در درازمدت كافي باشد. داروهاي سركوب گر دستگاه ايمني به تنهايي يا همراه كورتيكواستروييدها در صورت ناموفق بودن ساير درمان ها تجويز مي شوند. داروهاي قلبي(در صورت درگيري قلبي)، داروهاي ضد فشار خون(در صورت بالا بودن فشار خون).
در چه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
درجه حرارت 3/38 درجه سانتيگراد ـ وجود خون در ادرارـ كوتاهي نفسـ درد سينه ـ وجود خون در مدفوعـ درد شديد شكمـ هرگونه بيماري تبدار- اگر دچار علايم جديد و غيرقابل توجيه شده ايد. داروهاي تجويزي ممكن است با عوارض جانبي همراه باشند.
-
پنج شنبه 23 دی 1389
12:24 PM
نظرات(0)
تب روماتيسمي يك عارضه التهابي عفونت با استرپتوكك گروه آ كه بسياري از اعضاي بدن، به خصوص مفاصل و قلب را درگير مي سازد. عفونت هاي استرپتوكوكي مسري است ولي تب روماتيسمي حالت مسري ندارد. اين بيماري هم كودكان و هم بزرگسالان را مي تواند مبتلا سازد. علايم شايع التهاب مفصلي با مشخصات درد، قرمزي،تورم و گرمي، كه مي تواند از مفصلي به مفصل ديگر نقل مكان كند. شايع ترين مفاصل درگير عبارتند از مچ دست، آرنج، زانو و مچ پا. التهاب مفصلي معمولاً در عرض 14-10 روز فروكش مي كند ولي بدون درمان، ساير مفاصل نيز ممكن است درگير شوند. عوامل تشديد كننده بيماري عواقب مورد انتظار عفونت هاي استرپتوكوك معمولاً با درمان قابل علاج هستند. تب روماتيسمي قابل درمان است ولي قابل علاج(درمان قطعي) نيست. اين عارضه در عرض 12-2 هفته فروكش مي نمايد. در بعضي موارد، تب روماتيسمي ممكن است به دريچه هاي قلبي آسيب بزند. دريچه آسيب ديده را مي توان با جراحي تعويض كرد. در موارد نادر تب روماتيسمي حتي با درمان مي تواند كشنده باشد. عوارض احتمالي بررسي هاي تشخيصي ممكن است شامل آزمايش هاي خون، كشت گلو و نوار قلب و راديوگرافي قفسه سينه و قلب باشد. هيچ آزمون اختصاصي براي تشخيص تب روماتيسمي وجود ندارد. در موارد خفيف، مراقبت در منزل كافي است ولي در موارد شديد ممكن است بستري در بيمارستان لازم باشد. درجه حرارت بيمار و تعداد نبض او را روزانه اندازه گيري كرده و براي ارايه به پزشك ثبت نماييد. اگر بيمار گلودرد يا سرفه دارد از يك دستگاه مرطوب كننده با بخار سرد استفاده كنيد. دستگاه مرطوب كننده را هر روز تميز كنيد. بهداشت دهاني مطلوب مهم است. فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري در چه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
تب- خستگي- رنگ پريدگي- -بياشتهايي- احساس ناخوشي عمومي- درد شكم- درد سينه- بثورات پوستي اندك بر روي شكم، سينه و پشت- برآمدگي هاي زير پوستي كوچك بدون درد در نواحي استخواني نظير آرنج و زانو- حركات غيرارادي اندام هاي تحتاني و فوقاني(كره).
در صورت درگيري قلب: كوتاهي نفس- احتباس مايع كه باعث ورم پا و پشت مي گردد- تندي ضربان قلب، بهخصوص هنگام خوابيدن.
علل
تب روماتيسمي از يك عفونت استرپتوكوكي قبلي(معمولاً عفونت گلو) كه 6-1 هفته قبل از بروز علايم تب روماتيسمي رخ مي دهد ناشي مي گردد. اين اختلال، يك اختلال خود ايمني است كه در آن پادتن هاي توليدشده بر ضد باكتري استرپتوكوك بر ضد مفاصل و قلب نيز واكنش نشان مي دهند.
- تغذيه نامطلوب.
- سابقه خانوادگي تب روماتيسمي.
- زندگي در شرايط پرجمعيت يا غيربهداشتي.
- داشتن استعداد ابتلاي عفونت هاي تنفسي فوقاني.
- عفونت هاي استرپتوكوكي درمان نشده يا ناقص درمان شده.
پيشگيري
در مورد هر نوع عفونت گلو به خصوص در كودكان كشت گلو از نظر استرپتوكوك بايد انجام شود. درمان آنتيبيوتيكي فوري هر عفونت استرپتوكوكي، از جمله عفونت هاي پوستي. عفونتهاي استرپتوكوكي بايد با آنتيبيوتيك(معمولاً پنيسيلين) خوراكي به مدت ده روز يا تزريق نوع طولاني اثر آن درمان شوند.
آسيب دايمي دريچه هاي قلب كه منجر به نارسايي احتقاني قلب مي گردد. حملات بعدي تب روماتيسمي حاد در پي عفونت مجدد با استرپتوكوك.
درمان
داروها
استروييدها(داروهاي ضدالتهابي) يا آسپيرين براي كاهش التهاب، داروهاي ادرارآور براي كاهش احتباس مايعات، آنتي بيوتيك ها براي مقابله با باقي مانده باكتري هاي استرپتوكوكي. پس از رسيدن تب روماتيسمي به مرحله غيرفعال، مقدار اندك آنتي بيوتيك ها ممكن است به مدت نامحدود براي جلوگيري از عود بيماري ادامه يابد.
تا هنگامي كه بررسيها نشان دهد بيماري فروكش كرده است بيمار بايد در بستر استراحت نمايد. مدت استراحت لازم به اين منظور معمولاً 5-2 هفته است ولي در برخي موارد به ماه ها استراحت نياز است. مهيا كردن يك لگن يا توالت كنار بستر باعث مي شود كه بيمار مجبور نباشد براي رفتن به توالت از بستر برخيزد.
رژيم غذايي
رژيم مايعات با غذاهاي نرم در مراحل اوليه بيماري كه بهتدريج به يك رژيم عادي غني از پروتئين، كالري و ويتامين ها تغيير داده مي شود. رژيم غذايي كم نمك در صورتي كه بيمار دچار كارديت(التهاب قلب) باشد، توصيه مي شود.
اگر شما يا كودك شما داراي علايم تب روماتيسمي باشد. بروز علايم زير در طي درمان: ورم پا و پشتـ كوتاهي نفسـ استفراغ يا اسهالـ سرفهـ درد شديد شكم ـ تب - اگر دچار علايم جديد و غيرقابل توجيه شده ايد. داروهاي تجويزي ممكن است با عوارض جانبي همراه باشند.
-
پنج شنبه 23 دی 1389
12:23 PM
نظرات(0)
به هم خوردن تعادل كلسيم خون كلسيم يكي از اجزاي معدني خون است كه به تنظيم ضربان قلب، انتقال پيام هاي عصبي، انقباض عضلات و تشكيل استخوان و دندان ها كمك مي كند. افزايش يا كاهش غلظت كلسيم خون مي تواند مشكلات جدي و گاهي تهديدكننده زندگي به بار آورد، به نحوي كه غشاهاي تمام سلول هاي بدن، عضلات، استخوان ها، غدد پاراتيروييد و هورمون هاي پاراتيروييدي(كه تنظيم كننده جذب و استفاده از كلسيم هستند) همگي تحت تأثير قرار مي گيرند. علايم شايع عوامل افزايش دهنده خطر - كاهش غلظت كلسيم خون. پيشگيري عواقب مورد انتظار عوارض احتمالي داروها پس از شروع درمان، با رو به بهبود گذاشتن علايم، فعاليت هاي عادي خود را از سر گيريد. رژيم غذايي در اين شرايط به پزشك خود مراجعه نماييد اگر شما يا يكي از اعضاي خانواده تان علايم به هم خوردن تعادل كلسيم خون را داريد. اگر پس از آغاز درمان، علايم بدتر شوند يا رو به بهبود نگذارند.
- كاهش غلظت كلسيم خون.
- اسپاسم، پرش، يا كرامپ عضلاني.
- بي حسي و سوزن سوزن در دست ها و پاها.
- تشنج.
- نامنظمي ضربان قلب.
- افزايش فشار خون.
- افزايش غلظت كلسيم خون.
- افسردگي، دليريوم، گيجي.
- تشنج و اغماء(تنها در بدترين موارد).
- بي حالي و خواب آلودگي.
- بي اشتهايي.
- استفراغ و اسهال.
- كمآبي بدن و تشنگي.
- نامنظمي ضربان قلب.
- كاهش فشار خون.
علل
- كاهش غلظت كلسيم خون.
- كاهش فعاليت غدد پاراتيروييد به علت بيماري يا آسيب به هنگام جراحي در گردن.
- دريافت ناكافي كلسيم و ويتامين ـ د در رژيم غذايي.
- سوء جذب از دستگاه گوارشي(معمولاً بدون علت مشخص).
- پانكراتيت(التهاب لوزالمعده).
- نارسايي كليه.
- سوختگي يا عفونت شديد.
- كاهش غلظت منيزيم خون.
- افزايش غلظت كلسيم خون.
- وجود شكستگي هاي متعدد و استراحت طولاني مدت در تخت.
- تومورهاي خوش خيم يا بدخيمي كه استخوان را تخريب مي كنند.
- پركاري غدد پاراتيروييد.
- ميلوم متعدد.
- مصرف بعضي از داروها، از جمله ديورتيك هاي تيازيدي و مسدود كننده هاي كانال كلسيمي.
- آسيب، سرطان، يا جراحي غده تيروييد يا غدد پاراتيروييد.
- افراط در مصرف الكل كه باعث نامناسب بودن تغذيه مي شود.
- افزايش غلظت كلسيم خون.
- تغذيه نامناسب، به خصوص مصرف بيش از اندازه محصولات لبني يا آنتي اسيدهاي حاوي كلسيم زياد.
- عدم فعاليت يا استراحت طولاني مدت در رختخواب به هر علت.
- تزريق مكرر خون حاوي سيترات.
- بيماري مزمن كليه.
- از آنتي اسيدهاي حاوي كلسيم، به صورت مرتب استفاده نكنيد.
- داشتن يك رژيم طبيعي و متعادل.
- هيچ گاه الكل ننوشيد.
اغلب موارد با درمان در عرض يك هفته معالجه مي شوند، مگر اين كه علت به هم خوردن تعادل كلسيم خون، سرطان باشد.
- ايست قلبي.
- شكستگي استخوان هاي ضعيف.
- سنگ كليه(در موارد افزايش غلظت كلسيم خون).
- زخم معده و اثني عشر(در موارد افزايش غلظت كلسيم خون).
درمان
آزمايشات تشخيصي ممكن است شامل آزمايش خون از نظر سطح كلسيم، نوار قلب، و عكسبرداري از استخوان ها باشد. پيش از اين كه برنامه درماني براي پيشگيري از عود مشكل طرح ريزي شود، بايد علت زمينه ساز معلوم شود.
در حالت كاهش غلظت كلسيم خون، گلوكونات يا كربنات كلسيم وريدي- در حالت افزايش غلظت كلسيم خون، محلول سالين داخل وريدي و ديورتيك هاي قوس هنله (مثل فورسمايد[لازيكس] و اسيد اتاكرينيك).
فعاليت
در موارد كاهش خفيف غلظت كلسيم خون، از مكمل كلسيمي و ويتامين ـ د استفاده نماييد. شير و محصولات لبني نيز بيشتر مصرف كنيد. در موارد افزايش خفيف غلظت كلسيم خون، مصرف محصولات لبني و آنتي اسيدهاي حاوي كلسيم را محدود كنيد.
-
پنج شنبه 23 دی 1389
12:21 PM
نظرات(0)
بسته شدن مجراي گوش توسط موم گوش عبارت است از توليد بيش از اندازه موم گوش(سرومن)، كه باعث بسته شدن مجراي خارجي گوش شود. موم گوش توسط غده هاي موجود در مجراي گوش توليد مي شود و نقش محافظت از مجراي خارجي گوش را بر عهده دارد. مجراي خارج گوش از پرده گوش به محيط بيرون از گوش كشيده شده است. ميزان توليد موم در افراد مختلف متفاوت است. در بعضي از افراد، موم آنقدر كم توليد مي شود كه هيچ گاه به طور محسوس در گوش جمع نمي شود. اما در بعضي از افراد، توليد موم آنقدر زياد است كه هر چند ماه مجراي گوش را كاملاً مسدود مي كند. علايم شايع علل توليد بيش از اندازه موم توسط غده هاي موجود در مجراي خارجي گوش. عواقب مورد انتظار عوارض احتمالي داروها در چه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
- كاهش شنوايي.
- گوش درد.
- احساس گرفتگي و بسته شدن گوش.
- وزوز گوش.
عوامل تشديد كننده بيماري
- قرار گرفتن در معرض گرد و غبار يا خرابه.
- سابقه خانوادگي توليد زياد موم گوش.
- آب رفتن به داخل گوش، كه مي تواند باعث تورم موم گوش شود.
- استفاده از گوش پاك كن براي تميز كردن مجراي خارجي گوش.
پيشگيري
از بودن در جاهايي كه گرد و غبار هوا زياد است يا خرابهها خودداري كنيد. بودن در اين نوع مكان ها باعث توليد بيش از اندازه موم گوش مي شود. اگر مجبور هستيد در مكان هاي پر گرد و غبار حضور داشته باشيد، از گوش پنبه استفاده كنيد. ريختن ماهانه 2-1 قطره گليسيرين در گوش ممكن است موم را نرم كرده، از بروز مجدد انسداد جلوگيري كند.
موم گوش را مي توان درآورد، اما در بعضي از موارد نياز به صبر وجود دارد.
عفونت گوش- آسيب به پرده گوش.
براي درد خفيف مي توان از استامينوفن استفاده كرد.
اگر شما يا يكي از اعضاي خانواده تان علايم بسته شدن مجراي گوش توسط موم گوش را داريد به طوري كه علي رغم اجراي روش مشروح در قسمت درمان، باز نشود. اگر بسته شدن گوش در يك كودك زير 14 سال رخ دهد. اگر همراه بسته شدن گوش تب و گوش درد وجود داشته باشد. در اين حالت، گوش را شستشو ندهيد.
-
پنج شنبه 23 دی 1389
12:20 PM
نظرات(0)
بسته شدن مجراي گوش توسط موم گوش عبارت است از توليد بيش از اندازه موم گوش(سرومن)، كه باعث بسته شدن مجراي خارجي گوش شود. موم گوش توسط غده هاي موجود در مجراي گوش توليد مي شود و نقش محافظت از مجراي خارجي گوش را بر عهده دارد. مجراي خارج گوش از پرده گوش به محيط بيرون از گوش كشيده شده است. ميزان توليد موم در افراد مختلف متفاوت است. در بعضي از افراد، موم آنقدر كم توليد مي شود كه هيچ گاه به طور محسوس در گوش جمع نمي شود. اما در بعضي از افراد، توليد موم آنقدر زياد است كه هر چند ماه مجراي گوش را كاملاً مسدود مي كند. علايم شايع علل توليد بيش از اندازه موم توسط غده هاي موجود در مجراي خارجي گوش. عواقب مورد انتظار عوارض احتمالي داروها در چه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
- كاهش شنوايي.
- گوش درد.
- احساس گرفتگي و بسته شدن گوش.
- وزوز گوش.
عوامل تشديد كننده بيماري
- قرار گرفتن در معرض گرد و غبار يا خرابه.
- سابقه خانوادگي توليد زياد موم گوش.
- آب رفتن به داخل گوش، كه مي تواند باعث تورم موم گوش شود.
- استفاده از گوش پاك كن براي تميز كردن مجراي خارجي گوش.
پيشگيري
از بودن در جاهايي كه گرد و غبار هوا زياد است يا خرابهها خودداري كنيد. بودن در اين نوع مكان ها باعث توليد بيش از اندازه موم گوش مي شود. اگر مجبور هستيد در مكان هاي پر گرد و غبار حضور داشته باشيد، از گوش پنبه استفاده كنيد. ريختن ماهانه 2-1 قطره گليسيرين در گوش ممكن است موم را نرم كرده، از بروز مجدد انسداد جلوگيري كند.
موم گوش را مي توان درآورد، اما در بعضي از موارد نياز به صبر وجود دارد.
عفونت گوش- آسيب به پرده گوش.
براي درد خفيف مي توان از استامينوفن استفاده كرد.
اگر شما يا يكي از اعضاي خانواده تان علايم بسته شدن مجراي گوش توسط موم گوش را داريد به طوري كه علي رغم اجراي روش مشروح در قسمت درمان، باز نشود. اگر بسته شدن گوش در يك كودك زير 14 سال رخ دهد. اگر همراه بسته شدن گوش تب و گوش درد وجود داشته باشد. در اين حالت، گوش را شستشو ندهيد.
-
پنج شنبه 23 دی 1389
12:19 PM
نظرات(0)
آندوكارديت عبارت است از يك عفونت غير مسري كه عضله قلب، دريچه هاي قلب، و آندوكارديوم(پوشش داخلي حفرات يا دريچههاي قلب) را درگير مي سازد. علايم شايع علل عوامل تشديد كننده بيماري عواقب مورد انتظار عوارض احتمالي درمان داروها فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري در چه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
علايم زودهنگام: خستگي و ضعف- تب، لرز و تعريق زياد، خصوصاً در شب- كاهش وزن
دردهاي مبهم.
وجود صداي غير طبيعي در قلب علايم دير هنگام: لرز شديد و تب بالا - تنگي نفس در هنگام فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري- تورم پاها و شكم- تند يا نامنظم شدن ضربان قلب.

باكتري ها يا قارچ هايي كه وارد خون مي شوند و دريچه ها و پوشش داخلي قلب را در كساني كه قبلاً آسيب قلبي(به قسمت عوامل خطر در زير مراجعه كنيد) داشتهاند عفوني مي كنند. باكتري ها يا قارچ ها به دريچه ها، عضله، و پوشش داخلي قلب آسيب وارد مي آورند يا آسيبي كه از قبل وجود داشته است را تشديد مي كنند.
- تب رماتيسمي.
- بيماري مادرزادي قلب.
- پس از وارد آمدن آسيب به دريچههاي قلب، خطر آندوكارديت در اثر عوامل زير بيشتر مي شود: حاملگي ـ تزريق مواد آلوده به داخل جريان خون، مثلاً همراه با تزريق وريدي مواد مخدر ـ سوء در مصرف الكل ـ استفاده از داروهاي سركوبكننده ايمني ـ وجود دريچه مصنوعي در قلب.
پيشگيري
اگر دريچه قلب تان آسيب ديده است يا صداي غير طبيعي در قلب شما شنيده مي شود: پيش از انجام هر گونه اقدام پزشكي كه امكان ورود باكتري ها به خون در طي آن وجود دارد به پزشك يا دندانپزشك اطلاع دهيد و آنتي بيوتيك مناسب جهت پيشگيري از بروز آندوكارديت دريافت كنيد. اين مسأله به خصوص بايد قبل از كارهاي دندانپزشكي، زايمان، و جراحي در دستگاه ادراري يا گوارش مدنظر قرار گيرد. هيچ گاه الكل ننوشيد. قبل از حامله شدن، با پزشك خود مشورت كنيد. مواد مخدر تزريقي مصرف نكنيد.
معمولاً با تشخيص و درمان زودهنگام قابل معالجه است، امابهبود ممكن است هفته ها طول بكشد. اگر درمان به تأخير افتد، عملكرد قلب كاهش يافته و نارسايي احتقاني قلب و مرگ رخ خواهد داد.
تشكيل لخته هاي خوني كه ممكن است به مغز، كليهها، يا احشاي شكمي بروند و باعث بروز عفونت، آبسه، يا سكته مغزي شوند. اختلالات ريتم قلب(شايع ترين آن فيبريلاسيون دهليزي است).
اقدامات تشخيصي ممكن است عبارت باشند از: شمارش سلول هاي خون و كشت خون، نوار قلب، عكس برداري از قلب و ريه ها با اشعه ايكس، و اكوكارديوگرام.
- هدف درمان، ريشهكني ميكروب ها با دارو، و فراهم آوردن مراقبت هاي حمايتي براي رفع علايم است.
- بستري شدن در بيمارستان در مرحله حاد بيماري. زماني كه وضعيت بيمار با ثبات شد، بعضي از بيماران را مي توان از بيمارستان ترخيص كرد و ادامه مراقبت از آن ها را در منزل پي گرفت.
- جراحي براي تعويض دريچه عفوني شده در بعضي از بيماران.
- اگر دريچه قلب تان آسيب ديده است، قبل از هر اقدام پزشكي، مشكل خود را به پزشك يا دندانپزشك اطلاع دهيد. در برخي از موقعيت ها، نياز به استفاده از آنتي بيوتيك براي پيشگيري از آندوكارديت وجود خواهد داشت.
- پس از رهايي از آندوكاريت، مرتب زير نظر پزشك باشيد تا از عود بيماري پيشگيري شود.
- هميشه دست بند يا گردن آويز مخصوص كه نشان دهنده مشكل پزشكي شما باشد همراه داشته باشيد. در كيف پول خود روي يك كارت فهرست آنتي بيوتيك هاي مورد نياز براي مصرف پيش از كارهاي دندانپزشكي و پزشكي را يادداشت كنيد.
مصرف آنتي بيوتيك به مدت چندين هفته براي مبارزه با عفونت. غالباً آنتي بيوتيك به صورت تزريقي مصرف مي شود.
تا زمان بهبودي كامل در رختخواب استراحت كنيد. زماني كه در رختخواب استراحت مي كنيد، پاهاي خود را مرتب خم و راست كنيد تا از تشكيل لخته در سياهرگ هاي عمقي پا پيشگيري شود. فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي عادي خود را در صورتي كه وضعيت جسميتان اجازه دهد از سر بگيريد.
اگر شما يا يكي از اعضاي خانواده تان علايم آندوكارديت را داريد. اگر يكي از موارد زير به هنگام درمان يا پس از آن رخ دهد:
افزايش وزن بدن بدون اين كه رژيم غذايي تغيير كرده باشد. وجود خون در ادرار ـ تنگي نفس يا درد قفسه سينه ـ ضعف يا فلج ناگهاني در عضلات صورت، تنه، يا اندامها.
-
پنج شنبه 23 دی 1389
12:15 PM
نظرات(0)
موضوعات اصلي



