|
نینوا 
|
آن شب که بتان نماز خواندند ما را به حریم راز خواندند در كف کف و بر لبانشان کف از دلبر دلنواز خواندند دستی به در نیاز بردیم با غمزه خود به ناز خواندند مطرب به ره عراق میزد در گوشه ای از حجاز خواندند ما شیعه ی آل مصطفی ایم آئینه ی کربلا نمائیم ای تشنه شهید سر بریده دل از سر و پسر بریده در ظهر عطش مگر چه دیدی کز جان و جهان نظر بریدی
ای آب حیات دین احمد ای کشتی امت محمد تو نوح تمام ما سوائی تاج سر عرش کبریائی حب تو اقامه نماز است ذکر تو هماره دلنواز است ای ناز تو بهترین سرآغاز چشمی به نیاز ما بیانداز یک چشمه نگر نماز ما را پر کن قدح نیاز ما را چشم تو شراب خانه ی ماست این مستی و می بهانه ی ماست از روز ازل نیازمندیم بر جام لب تو آزمندیم ای لعل تو گوهر تبسم
بگشای لب از سر تبسم ای راهنمای رهنوردان ما را خس و خار نگردان سوگند تو را به لن ترانی كين قافله را ز خود نرانی تیریم که بسته بر کمانیم لطفی که ز چله نمانیم لنگیم فتاده در کف طور وز لحظه دیدن تو مسرور گفتیم که شعله شجر کو؟ گفتی که گدازه جگر کو؟ آنكس كه ز خود عبور دارد آيينه به شمع طور دارد ماييم غريق و غرق درديم دنبال تو در كجا بگرديم
|
|
