|
نینوا 
|
با جگر شیعه چه ها کرده ای باز که هنگامه برانگیختی بر جگر شیعه نمک ریختی کو کفنی تا که بپوشم تنت تاگیرم دامنه ی دامنت حج تو هر چند كه تا خير داشت لاكن هفتاد و دوتكبير داشت آري هفتاد و دو تن رنگ رو عزم وضو كرده به خون گلو اينان هفتاد و دو قرباني اند كز اثر با ده ي تو فاني اند همنفسان حج حسيني كنيد پيروي از راه خميني كنيد حج حسيني سفري سرخ بود احرامش بال و پري سرخ بود حج حسيني سفر كربلاست نيت آن غربت و رنج و بلاست
هفتاد دو ماه و ظهر عاشورا شق القمر امام را ديدم هفتاد دو و پشت آسمان خم شد وقتی کمر امام را ديدم هفتاد و دو زبح و يک خليل الله در عزم خليل حق خلل هرگز در سير و سلوک فی سبيل الله تعظيم به هيبت هبل هرگز در هلهله ی بتان هر جايی اينگونه که ديد خود شکستن را افروخت شراره ی ستم سوزی آموخت ره زخويش رستن را بنگر حرکات نور اعظم را
در ورطه ی تشنگی تلاطم کرد هفتاد و دو کشتی نجات آورد هفتاد و دو نوح وقف مردم کرد هفتاد و دو کاروان و يک سالار هفتاد و دو باهه روبرو دارد گاهی ز تنور و گاه بر نيزه با امت خويش گفتگو دارد آن اسوه ی پاک باز ميگويد آنان که ز راز مرگ آگاهند در دشت جنون زپا نمی افتند بر مرکب خون هماره در راهند هفتاد و دو صف فشرده چون پولاد هفتاد و دو قبضه موم در يک مشت
|
|
