صلاح الگوی مصرف از ضرورت های حتمی و حیاتی کشور به ویژه در شرایط بحران اقتصادی جهان است و با توجه به اشاره های متعدد قرآن کریم بر عدم اسراف و تاکید مقام معظم رهبری و عنوان سال 1388 به نام سال اصلاح الگوی مصرف اهمیت و ضرورت استفاده بهینه منابع انرژی در تمام زمینه ها باید به عنوان یک اصل کلی مورد توجه قرار گیرد.

 مهم ترین راهکار اجرایی در اصلاح الگوی مصرف فرهنگ سازی، ترویج و اشاعه این فرهنگ در تمام زمینه های ممکن است؛ با ارائه آمار باید تاثیر اقتصادی، اجتماعی و نقش این فرهنگ در تندرستی افراد (در باره نحوه تغذیه، استفاده دارو، نوشت افزار و غیره)، استفاده از سیستم های اطلاعاتی مکانیزه به جای کاغذ و دیگر موارد مهم، مردم را آگاه ساخت.

 فرهنگ سازی و اطلاع رسانی به عنوان یکی از بارزترین و کاربردی ترین شیوه هایی است که چنانچه به طور عام و در سطوح مختلف جریان یابد تاثیر بیشتری خواهد داشت و برای تقویت این بخش بهتر است موارد قابل اصلاح در هر سازمان شناسایی و متناسب با موضوع، راهکاری اجرایی نیز مشخص و نتیجه عملکردها حداقل به صورت ماهیانه بررسی و ارزیابی شد.

در دین مبین اسلام داشتن برنامه صحیح اقتصادی در امور زندگی از نشانه های انسان های پرهیزکار و با ایمان است.

امام باقر(ع) می فرماید: «الکمال کل الکمال، التفقه فی الدین و الصبر علی النائبه و تقدیر المعیشه؛ رسیدن به درجات عالی کمال انسانی در سایه سه چیز امکان پذیر است، فهم دین و شناخت آن، داشتن عزمی بلند و همتی استوار در برابر مصائب و مشکلات و سنجش و اندازه نگه داشتن در امور مربوط به معیشت و زندگی اقتصادی».

یکی از پایه های زمینه ساز حرکت تکاملی برنامه ریزی اقتصادی و به روایت دیگر «من علامات المومن ... حسن التقدیر فی معیشه؛ تدبیر خوب زندگانی و برنامه ریزی درست اقتصادی از نشانه های انسان های با ایمان است».

سؤال اساسی این است که چرا جامعه‌ ما گرایش به مصرف‌گرایی دارد؟ چرا مصرف‌گرایی برای عده‌ای نوعی افتخار محسوب می‌شود؟ آیا میان مصرف‌گرایی و توسعه نیافتگی اقتصادی رابطه‌ای وجود دارد؟ چگونه می‌توان گرایش به مصرف‌گرایی را در سطح جامعه کاهش داد؟ چگونه می‌توان مردم را در مسیر درست مصرف کردن هدایت کرد؟ چه موانعی معضل مصرف گرایی را تشدید می‌کند؟