ما یافتیم آنچه را که دیگران نیافتند.

ما همه ی افق های معنوی انسانیت را در شهدا تجربه کردیم.

ما ایثار را دیدیم که چگونه تمثل می یابد.

عشق را هم٬ امید را هم٬ ذوق را هم٬ شجاعت را هم، کرامت را هم٬

عزت را هم٬ شوق را هم٬ و

همه ی آنچه را که دیگران جز در مقام لفظ نشنیدند ما به چشم دیدیم.

ما دیدیم که چگونه کرامات انسانی در عرصه ی مبارزه به فعلیت می رسد.

ما معنای جهاد اصغر و اکبر را درک کردیم.

آنچه را که عرفای دل سوخته حتی بر سر دار نیافتند٬

ما در شبهای عملیات آزمودیم.

ما فرشتگان را دیدیم که چه سان اوج و نزول دارند.

ما عرش را دیدیم.

ما زمزمه ی جویبارهای بهشت را شنیدیم.

از مائده های بهشتی تناول کردیم و بر سر سفره حضرت ابراهیم (ع)

نشستیم.

ما در رکاب امام حسین (ع) جنگیدیم.

ما بی وفایی کوفیان را جبران کردیم.

و پادگان دوکوهه بر این همه شهادت خواهد داد...

شهید سید مرتضی آوینی

خداوند مقرب ترین بندگان خویش را از میان عشاق برمی گزیند

که گره کور دنیا را به معجزه عشق می گشایند.

شهید سید مرتضی آوینی

ما هنوز شهادتی بی درد می طلبیم،

غافل از آنکه شهادت را جز به اهل درد نمی دهند.

هم سگ خرید و فروش می کرد، هم دعواهاش حسابی سگی بود!

یک روز داشت می رفت سمت کوهسنگی برای دعوا و غذا خوردن که دید

یه ماشین با آرم  ستاد جنگهای نامنظم  داره تعقیبش می کنه.

شهید چمران از ماشین پیاده شد و دست اونو گرفت و گفت:

فکر کردی خیلی مردی؟ رضا گفت: برو بچه ها که اینجور میگن!

چمران بهش گفت: اگه مردی بیا بریم جبهه!

به غیرتش بر خورد، راضی شد و راه افتاد سمت جبهه...

مدتی بعد...

برف شدیدی می بارید . سوز سرما هم آدم رو کلافه می کرد.

توی جاده برا انجام کاری پیاده شدیم.

یادم رفت سوئیچ رو بردارم . یهو درهای ماشین قفل شد.

به خانومم گفتم سوئیچ یدک کجاست؟ گفت اونم توی ماشینه...

نمی دونستیم چیکار کنیم . توی اون سرما کسی هم نبود ازش کمک بگیریم.

هر کاری کردم درب ماشین باز نشد.

شیشه ی پر از  برف ماشین رو پاک کردم.

یهو چشمم افتاد به عکس شهید ابراهیم هادی که به سوئیچ ماشین آویزون بود.

به دلم افتاد از ایشون کمک بگیرم.

به شهید گفتم : شما بلدی چیکار کنی.

خودت کمکمون کن از این سرما نجات پیدا کنیم.

همینجور که با شهید حرف میزدم ٬ ناخودآگاه دسته کلید منزلم رو در آوردم.

اولین کلید رو انداختم روی قفل ماشین.

تا کلید رو چرخوندم ، درب ماشین باز شد.

خانومم گفت: چطور بازش کردی؟

گفتم با دسته کلید منزل!!!

خانومم پرسید: کدومش؟ مگه میشه؟

شروع کردم کلیدای منزل رو روی قفل امتحان کردن تا ببینم کدومش قفل رو

باز کرده با کمال تعجب دیدم هیچ کدوم از کلیدها توی قفل نمیره.

اونجا بود که فهمیدم عنایت شهید ابراهیم هادی شامل حالمون شده.

منبع: کتاب سلام بر ابراهیم

فدای صداقت اون بیسوادی که ازش پرسیدن عشق چند حرفه؟

گفت: چهار حرف...

همه بهش خندیدند اما...

اون زیر لب می گفت:

حسین مگه چند حرفه ؟؟؟؟

دنبال جسدش همه جزیره های اطراف رو گشتیم.

تا نزدیکی امارات هم رفتیم ، پیدایش نشد.

خودش می گفت خوبی دریا به اینه که نشونی از آدم باقی نمیذاره.