سلطان کربلا

جستجو


دانشنامه عاشورا

 

آخرين گفتار عبدالله بن مسلم:و سرانجام عبدالله با شكافته شدن قلب نازنينش در حاليكه دستش به پيشانيش دوخته شده بود، اين جملات را در آخرين لحظات بر زبان جاري ساخت. خدايا اين گروه ما را كم به حساب آوردند و ما را خوار كردند، خدايا آنان را بكش همانگونه كه ما را كشتند.

 

حماسه خاندان عقيل در قيام حسيني

 


همانگونه كه مي‌دانيد علت غائي آفرينش انسان براي به فعليت رساندن استعدادهاي بالقوّه و رساندن او به كمال مطلق است. از اينرو خداوند منان بر بشر منّت نهاد و او را از نيستي به وجودش آورد؛ و اين جهان پهناور را كه خود مناسبترين بستري است براي شكفتن اين استعدادها و بهترين آزمايشگاهي است براي عرضه اين شكوفه‌ها در اختيار انسان قرار داد. خوشبختانه برخي در اين دنيا از فرصتها بهترين استفاده را كرده و با تفكر و بينش قوي كه داشتند با جدّيت گام برداشته و به مطلوب خود رسيدند و برخي هم در دام زخارف دنيا گرفتار شده و از قافله كمال عقب ماندند.

نظرات 0 نویسنده : چهارشنبه 3 آذر 1395 
 سلطان کربلا این مطلب را به اشتراک بگذارید:
يکي از صفات و خصلت‌هاي پسنديده ـ که قرآن بسيار درباره او سخن گفته و دراسلام مورد سفارش و تأکيد است‌ـ صفت وفاداري است که آن را از خصوصيات و امتيازات مؤمنين شمرده و وفا ننمودن به عهد را از ويژگي‌هاي منافقين بيان کرده‌اند.
 
نقض عهد و شکستن پيمان از جمله گناهاني است که رشته دوستي و محبّت را پاره مي‌کند، اعتماد و اطمينان را در اجتماع نابود مي‌سازد و زير بناي روابط اجتماعي را سُست مي‌گرداند.
لذا مي‌توان چنين ادعا کرد که وفاي به عهد علاوه بر آن که يک وظيفه ديني و تکليف اسلامي است‌، يک وظيفه و حق انساني نيز مي‌باشد که تخلّف از او از نظر عقل و وجدان هم مذموم و هم مردود است‌.
 
نظرات 0 نویسنده : پنج شنبه 27 آذر 1393 
 سلطان کربلا این مطلب را به اشتراک بگذارید:
متأسفانه عوامل مختلف - از جمله سني بودن نويسندگان اکثر منابع حادثه کربلا - [1] باعث گرديده سخنان مذهبي ياران امام حسين عليه ‏السلام به طور کامل ثبت و نقل نشود، اما با اين حال کلماتي از ياران آن حضرت در دست است که نمودار انگيزه مذهبي و بصيرت اعتقادي آنان در حادثه کربلاست که به نمونه ‏هايي از آن اشاره مي‏شود:
 
 
1. حضرت ابوالفضل عليه ‏السلام به عنوان بزرگ‏ترين ياور سالار شهيدان به هنگام رزم، جريان دفاع از حريم امامت و ولايت را مطرح نموده و گفته است:
والله ان قطعتم يميني 
اني احامي ابدا عن ديني‏
وعن امام صادق اليقين 
نجلي النبي الطاهر الامين [2] .
هم‏چنين برادران مادري حضرت عباس(عبدالله، جعفر و عثمان) در رجزهاي که به هنگام نبرد خوانده ‏اند بر عنصر امامت اهل بيت عليهم ‏السلام تکيه کرده ‏اند. [3] .
 
 
نظرات 0 نویسنده : پنج شنبه 27 آذر 1393 
 سلطان کربلا این مطلب را به اشتراک بگذارید:
يکي از امتيازات بزرگ جريان امام حسين اين است که امام حسين که يک هسته نيرومند ايماني به وجود آورد که اينها در مقابل هر چه شدائد بود مقاومت کردند. 
 
تاريخ نمي نويسد که يک نفر از اينها به لشکر دشمن رفته باشد. ولي تاريخ مي نويسد که عده زيادي از لشکر دشمن در همان وقايع نشان دهد مگر يک نفر (يا دو نفر) بنام ضحاک بن عبدالله مشرقي که تا وقتي که احتمال بدهم وجود من به حال شما مفيد است هستم، ولي از آن ساعتي که بدانم ديگر ذره اي به حال شما نمي توانيم مفيد باشم، مرخص شوم. با اين شرط حاضر شد، امام هم قبول کرد. آمد و تا روز عاشورا و تا آن لحظات آخر هم بود، بعد آمد نزد امام و گفت: من طبق شرطي که کردم الان ديگر مي توانم بروم چون حس مي کنم که ديگر وجود من براي شما هيچ فايده اي ندارد. 
فرمود: مي خواهي بروي برو. 
 
نظرات 0 نویسنده : پنج شنبه 27 آذر 1393 
 سلطان کربلا این مطلب را به اشتراک بگذارید:
مورخين نقل کرده ‏اند چون جنگ ميان دو لشکر به شدت خود رسيد عمر بن خالد و غلامش سعد و مجمع بن عبدالله و جنادة بن الحارث از ياران حسين عليه ‏السلام چهار نفري به سپاه عمرسعد حمله کردند، سپاه دشمن آن‏ها را محاصره کرد و در ميان آنان تفرقه افکند و نزديک بود همه را يک جا به شهادت برسانند.
 
نظرات 0 نویسنده : پنج شنبه 27 آذر 1393 
 سلطان کربلا این مطلب را به اشتراک بگذارید:
تبلور اخلاص اصحاب در اعلام وفاداري و کشته شدن، نه يک بار بلکه 70 بار در راه ولايت و امامت آشکار شد. با توجه به گوشه ‏هايي از سخنان آنها همچون مسلم بن عوسجه و زهيربن قين و برير، فضايي از توحيد ناب و اعتقاد قلبي به امامت و ولايت و معاد قابل مشاهده است؛ سخنان آنها تن هرشنونده ‏اي را مي ‏لرزاند.
 
 
گويي اين اخلاص از سويي مرگ را در نظر اصحاب شيرين‏تر از عسل کرده بود و سختي‏ها و دشواري‏ها را براي آنان آسان کرده و از سوي ديگر مقام معنوي آنها را ارتقاء بخشيده و تا حدّ «عين اليقين»، پيش برده بود تا آنجا که در روز عاشورا شبه پيامبر صلي ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله ‏و سلم، جناب علي‏ اکبر عليه ‏السلام پيامبر را مشاهده مي‏کند و فرياد بر مي ‏آورد:
«يا أَبَتا عَلَيکَ مِنّي السّلام هَذا جَدّي رسول اللّه قَدْسَکاني بِقَأسِهِ الاَوْفي» [1] .
يعني او از دست انسان کامل و اشرف مخلوقات، در همين دنيا و روز روشن شربت ملکوتي و بهشتي را نوشيد.
 
 
نظرات 0 نویسنده : پنج شنبه 27 آذر 1393 
 سلطان کربلا این مطلب را به اشتراک بگذارید:
268. تاريخ الطبري - به نقل از عبد اللَّه بن شريک عامري، از امام زين العابدين‏ عليه السلام -: پس از آن که عمر بن سعد بازگشت، امام حسين‏ عليه السلام ياران خود را در نزديکي غروب [شب عاشورا] گِرد آورد. من، بيمار بودم. خودم را به او نزديک کردم تا بشنوم. شنيدم که پدرم به يارانش مي‏ فرمايد: «خداي - تبارک و تعالي - را به بهترين گونه مي ‏ستايم و او را در خوشي و ناخوشي ستايش مي‏کنم. خدايا! تو را مي ‏ستايم که به نبوّت، گرامي‏مان داشتي و قرآن را به ما آموختي و ما را در دين، فهيم کردي و گوش و ديده و دل برايمان قرار دادي و ما را از مشرکان، قرار ندادي.
 
نظرات 0 نویسنده : پنج شنبه 27 آذر 1393 
 سلطان کربلا این مطلب را به اشتراک بگذارید:

صفحات سایت

تعداد صفحات : 5
  • ترجمه سایت
  • آمار
  • لینک دوستان
  • پیوندها

نویسندگان

روز شمار محرم

روزشمار محرم عاشورا

اوقات شرعی


تاریخ روز

ذکر ایام هفته

حدیث

حدیث موضوعی

امکانات جانبی