سلطان کربلا

( ( لـو کـنـت فـی جحر هامة من هوام الا رض لا ستخرجونی حتی یقتلونی , واللّه ,لیعتدن علی کما اعتدت الیهود فی یوم السبت ) ) ( ( 136 ) ) . یـکـی از کسانی که برای امام حسین ( ع ) نامه نوشته وشخصا به ملاقات آن حضرت رفته , ( ( عبداللّه بـن جـعـفر طیار ) ) ( ( 137 ) ) است ( ( عبداللّه ) ) وقتی از حرکت سیدالشهدا ( ع ) به سمت عراق مطلع می شود, نامه ای به این مضمون به حضرت می نویسد وبه دو فرزندش ( ( عون ومحمد ) ) می دهد که به حضرت برسانند : . ( ( انـی مـشـفق علیک من هذا الوجه ان یکون فیه هلا کک واستئصال اهل بیتک ,ان هلک ت الیوم اطـفـئ نـور الا رض , فـانـک علم المهتدین ورجا المؤمنین , فلا تعجل بالسیرفانی ف ی اثر کتابی والسلام ) ) . ( ( از ایـن سفر بر شما بیمناک هستم که کشته شوی وخاندانت اسیر ودرمانده شوند, با کشته شدن شـمـا, نور زمین خاموش می شود, زیرا شما چراغ هدایت وامیدمؤمنین هستی در حرکت به طرف عراق عجله مکن وخودم به دنبال این نامه , خدمت خواهم رسید والسلام ) ) .

( ( بسم اللّه الرحمن الرحیم : فان من لحق بی استشهد ومن لم یلحق لم یدرک الفتح ) ) ( ( 127 ) ) . ( ( هر کس به من ملحق شود, به شهادت می رسد وهر کس تخلف کند, به فتح وپیروزی نمی رسد ) ) . ایـن نـامـه را امـام حـسـین ( ع ) از مکه برای برادرش ( ( محمد بن حنفیه ) ) وجماعتی ازبنی هاشم نوشته اند . حـدیـث از امـام صـادق ( ع ) نـقل شده وسند در غایت صحت است وبعضی تصورکرده اند که نامه را حضرت از کربلا نوشته که اشتباه است .

( ( مـن الـحـسین بن علی بن ابی طالب الی الرجل الفقیه حبیب بن مظاهر اما بعد : یاحبیب , فانت تـعـلـم قـرابتنا من رسول اللّه ( ص ) وانت اعرف بنا من غیرک , وانت ذوشیمة وغیرة فلا تبخل علینا بنفسک , یجازیک رسول اللّه ( ص ) یوم القیامة ) ) ( ( 117 ) ) . ( ( از حسین بن علی به مرد فقیه , حبیب بن مظاهر ای حبیب ! قرابت مارا باپیامبر ( ص ) می دانی وتو بهتر از دیگران مارا می شناسی وشخص آزاد مردوغیرتمندی هستی از جان خود بر ما مضایقه مکن , رسول خدا ( ص ) در قیامت پاداش آن را به تو خواهد داد ) ) .

 این نامه متاسفانه در کتب قدیمی که مصدر هستند, نیامده فقط در تالیفات متاخرین مانند ( ( ادب الـحـسـیـن , بلاغة الحسین , فرسان الهیجا ) ) ذکر شده است , وطبق این نقل , وقتی حضرت نامه را نوشتند که از شهادت ( ( مسلم بن عقیل ) ) آگاه شدند, لذادوازده پرچم را برافراشت وهر پرچم را به دسـت یـک نـفـر از اصحاب داد تا یک پرچم باقی ماند بعضی گفتند این را به ما بسپارید, حضرت فـرمـود : خـداونـد بـه شـمـا جزای خیر بدهد, صاحب این پرچم خواهد آمد, آنگاه این نامه را برای ( ( حـبـیب ) ) نوشتندچون در این نامه کلمه ( ( فقیه ) ) آمده , لازم است معنای ( ( فقه ) ) توضیح داده شودقرآن کریم می فرماید : . ( فلولا نفر من کل فرقة طائفة لیتفقهوا فی الدین ولینذروا قومهم اذا رجعواالیهم ) ( ( 118 ) ) . آیـه شـریفه در بین آیات جهاد آمده است , یعنی مساله تفقه وتعلم احکام دینی ,آنقدر مهم است که هـمه نباید رهسپار میدان جنگ شوند, بلکه جمعی هم باید عازم میدانهای فرهنگی شوند ومرزبان دین واعتقادات مردم باشند .
 

( ( اما بعد : فان اللّه اصطفی محمدا ( ص ) علی خلقه واکرمه بنبوته واختاره لرسالته ثم قبضه اللّه الیه وقـد نـصـح لـعـباده وبلغ ما ارسل فیه وکنا اهله واولیائه واوصیائه وورثته واحق الناس بمقامه فی الـنـاس فـاسـتاثر علینا قومنا بذلک فرضینا وکرهنا الفرقة واحببنا لکم العافیة ونحن نعلم انا احق بـذلـک الـحـق الـمستحق علینا ممن تولا ه وقد بعثت الیکم رسولی بهذا الکتاب وانا ادعوکم الی کـتـاب اللّه وسـنـة نـبـیـه فـان السنة قد امیتت وان البدعة قد احییت فان تسمعوا قولی وتطیعوا امری اهدکم سبیل الرشاد ) ) ( ( 103 ) ) . امـام ( ع ) از مـکه مکرمه نامه فوق را برای بزرگان بصره مانند : ( ( مالک بن مسمع ,احنف بن قیس , مـنـذر بن جارود عبدی , مسعود بن عمرو ازدی , قیس بن هیثم وعمروبن عبیداللّه بن معمر ) ) به وسیله ( ( سلیمان بن زرین ) ) فرستادندنامه از سه جهت قابل بررسی است . 1 ـ پیام نامه . 2 ـ سرنوشت قاصد . 3 ـ عکس العمل مخاطبین نامه .

( ( یـابـن عـم انی سمعت جدی رسول اللّه ( ص ) یقول : ما منا اهل البیت من تطیر ولایتطیر به , فاذا قرات کتابی فامض علی ما امرتک والسلام علیک ورحمة اللّه وبرکاته ) ) ( ( 91 ) ) . به دنبال تقاضاهای مکرر مردم کوفه از امام حسین ( ع ) که ما امام وپیشوانداریم , سیدالشهدا ( ع ) از مکه معظمه ( ( مسلم بن عقیل ) ) را به سوی کوفه فرستاد : ( ( اناباعث الیکم اخی وابن عمی وثقتی ) ) . ( ( مـسـلـم ) ) در مـاه مبارک رمضان از مکه به سوی مدینه حرکت کرد ودر آنجا با اهل وعیال خود وداع کرده وپس از زیارت قبر پیامبر ( ص ) همراه دو نفر راهنما از قبیله قیس به سوی کوفه حرکت کـرد, آن دو نـفـر, راه را گـم کردند ودر اثر تشنگی مردند, درآنجا مسلم صیادی را هم دید که به دنبال آهویی می تازد وآن را صید وسپس ذبح نمودمسلم این را به فال بد گرفت , لذا از آنجا نامه ای به امام حسین ( ع ) نوشت که من این سفررا مبارک نمی بینم ومرا معاف بدارید .

امـا بـعـد : فـان هـانـیا وسعیدا قدما علی بکتبکم وکانا آخر من قدم علی من رسلکم وقد فهمت ما اقـتـصـصتم من مقالة جلکم انه لیس علینا امام فاقبل لعل اللّه یجمعنا بک علی الحق والهدی وانی بـاعث الیکم اخی وابن عمی وثقتی من اهل بیتی مسلم بن عقیل ف ان کتب الی انه قد اج تمع رای مـلـئکـم وذوی الـحجی والفضل منکم علی مثل ما قدمت به رسلکم وقرات فی کتبکم فانی اقدم الـیـکـم وشـیکا ان شا اللّه , فلعمری ما الا مام الا الحاکم بالکتاب , القائم بالقسط الدائن بدین الحق الحابس نفسه علی ذات اللّه , والسلام ) ) ( ( 82 ) ) . ( ( اما بعد : ( ( هانی وسعید ) ) نامه های شمارا آوردند واینها آخرین فرستاده های شمابودند واز منظور شما آگاه شدم که می گویید ما پیشوا نداریم واز من میخواهید به طرف شما بیایم , تا به وسیله ما, شـمـا بـر حق وهدایت قرار گیرید من برادر وپسرعمویم که مورد اطمینان ما خاندان است , یعنی ( ( مـسـلـم بـن عـقـیـل ) ) را بـه سـوی شـمـامی فرستم , پس اگر به من نامه نوشت که بزرگان وشـرافتمندان شما اتفاق نظر دارند به همان نحوی که فرستادگان شما گفتند من به سرعت به سوی شما خواهم آمد به جان خودم سوگند ! امامت ورهبری مردم را کسی نمی تواند عهده دار شود مگر آنکه حکومتش بر اساس کتاب الهی باشد, عدالت را جاری کند متدین به دین حق باشد,خودرا در محدوه شریعت بداند واز مرزهای الهی خارج نشود ) ).

( ( فلا بد لی اذا من مصرعی ) ) . ( ( عـمـرة بـنت عبدالرحمن بن سعد انصاری ) ) ( ( 75 ) ) از کسانی است که برای سیدالشهدا ( ع ) نامه نـوشـتـه وخـواسـتـار پیروی حضرت از حکومت شده است ! وی تصمیم امام ( ع ) راتصمیمی بزرگ مـی شـمـارد ومـی خـواهـد کـه حضرت , خودرا ازجماعت مردم جدا نکند وگرنه به سوی قتلگاه خـودقـدم بـر می دارد وبه خیال خودبرای برحذر داشتن امام ( ع ) از حدیث رسول خدا ( ص ) شاهد می آورد که : . ( ( اشـهـد لـسـمعت عائشة تقول : انها سمعت رسول اللّه ( ص ) یقتل الحسین بارض بابل ) ) از عائشه شنیدم که وی از پیامبر ( ص ) شنیده است که حسین ( ع ) را در سرزمین بابل می کشند ) ) . امام ( ع ) در پاسخ عمره , فقط به یک جمله اکتفا کردند : . ( ( لابد لی اذا من مصرعی ) ) ( ( 76 ) ) . یعنی : ( ( چاره ای نیست جز اینکه من باید کشته شوم ) ) . نـامه ( ( عمره ) ) نشان می هد که حتی زنها هم از شهادت حسین بن علی ( ع ) اطلاع داشتند ومساله بر کسی پوشیده نبوده است .