يکي از صفات و خصلتهاي پسنديده ـ که قرآن بسيار درباره او سخن گفته و دراسلام مورد سفارش و تأکيد استـ صفت وفاداري است که آن را از خصوصيات و امتيازات مؤمنين شمرده و وفا ننمودن به عهد را از ويژگيهاي منافقين بيان کردهاند.
نقض عهد و شکستن پيمان از جمله گناهاني است که رشته دوستي و محبّت را پاره ميکند، اعتماد و اطمينان را در اجتماع نابود ميسازد و زير بناي روابط اجتماعي را سُست ميگرداند.
لذا ميتوان چنين ادعا کرد که وفاي به عهد علاوه بر آن که يک وظيفه ديني و تکليف اسلامي است، يک وظيفه و حق انساني نيز ميباشد که تخلّف از او از نظر عقل و وجدان هم مذموم و هم مردود است.