یکی از بزرگان هند برای مجاورت آقا ابی عبدالله الحسین(علیه السلام) به کربلا آمد، در این مدت شش ماهی را که در کربلا بود اصلاً از منزل بیرون نیامد حتّی به صحن و سرای و حرم مطهر حضرت سیدالشهدا(علیه السلام) هم قدم نگذاشت و هر وقت که اراده‌ی زیارت عزیز زهرا(سلام الله علیها) داشت می‌رفت بالای بام خانه و از آنجا به حضرت سلام می داد و زیارت می‌نمود.
این خبر به گوش عالم بزرگوار و برجسته‌ی آن عصر، مرحوم سید مرتضی (رضوان الله تعالی علیه) رسید، حضرت سید مرتضی به منزل آن بنده خدای هندی آمد و او را ملامت و سرزنش نمود، و فرمود: از آداب زیارت در مذهب اهل بیت عصمت و طهارت این است که داخل حرم شوی و عتبه و ضریح را ببوسی و این طریقه‌ای که تو داری از برای کسانی است که در شهرهای دوردست هستند و راهی به این حرم مطهر ندارند و دستشان از اینجا کوتاه است.
این مطلب را به اشتراک بگذارید:
