• دشمن «بهترين» «خوب» است.
• به بردن و پيروزي فكر كن.
• شما براي انجام كارهاي كوچك بسيار باهوش هستيد.
• هميشه راه بهتري هست.
• مردي كه هيچ اشتباهي نكرده است عملاً هيچ كاري نكرده است.
• به خود اجازه اشتباه كردن بدهيد.
• بهترين افراد، افراد مثبت نگر هستند.
• بدون رنج و زحمت سودي حاصل نمي شود.
• هيچگاه بيش از آنچه در توان شماست قول ندهيد.
• سازماندهي كنيد.
• در عمل مانند انسان هاي نخستين باشيد و در پيش بيني مانند يك استراتژيست.
• تمام مشكلات كوچك تاكنون حل شده اند.
• براي اينكه يك برنده باشيد تمام چيزي كه لازم داريد همه آن چيزي است كه داريد.
• موفقيت به معناي بردن جنگ است و نه بردن هر ستيز و نزاعي.
• نقشه هاي تهور آميز مانند مهره هاي شطرنج هستند. آنها حركت مي كنند ممكن است از دست بروند و ممكن است آغازگر يك بازي برده باشند.
• يك مرد بخاطر مغز و دستانش حقوق نمي گيرد، بلكه بخاطر استفاده اي كه از آنها مي كند حقوق مي گيرد.
• ساعت كار كنيد ولي اهميت ندهيد كه اين نيمه اول شبانه روز است يا نيمه دوم آن.
• هميشه بايد به دنبال خطاي سيستم بود نه خاطي.
• آفتاب به گياهاني حرارت مي دهد كه سر از خاك بيرون آورده باشد.
• كسي كه به اميد شانس نشسته است سالها قبل مرده است.
• رمز موفقيت شما در اين است كه كار و حرفه را استراحت خود قرار دهيد.
• انسان تا حصار اطراف خود را خراب نكند نمي فهمد كه زنداني بوده است.
• كارهاي هوشمندانه را پاداش دهيد هر چند همراه با خطا باشد.
• سخاوت در زياد دادن نيست بلكه به موقع دادن است.
• بحرانهاي بزرگ مردان بزرگ را بوجود مي آورد.
• آدم باهوش دردسرهاي بزرگ را به دردسرهاي كوچك تبديل مي كند و دردسرهاي كوچك را از بين مي برد.
• آنكه مي تواند نسبت به نيكي ديگران ناسپاس باشد از دروغ گفتن باك ندارد.
• براي شب پيري در جواني چراغي بايد تهيه كرد.
• با كار كردن، فرسوده شدن و از بين رفتن بهتر از باقي ماندن و زنگار بستن است.
• آنچه شما درباره خود فكر مي كنيد خيلي مهمتر از انديشه هايي است كه ديگران درباره شما دارند.
• قناعت كيميايي است كه هر چه را لمس كند طلا مي شود.
• خاموشي، آرايش دانا و پوشش نادان است.
• افراد با ايمان قدرت ديدن كمكهاي خدا را دارند
   

  محوریت : همت مضاعف و كار مضاعف در توليد فكر ،كتابخوانى و  افزايش معلومات عمومى در زمينه‌هاى گوناگون

شايد شما افكار خود را روي كاغذ ننويسيد. اما زمانيكه به گذشته خود باز مي گرديد و به هر آنچه انجام داده ايد فكر مي كنيد به يك نقطه مي رسيد! چگونه آن شخصي كه هميشه دوست داشتيد باشيد. آيا به اهداف خود رسيده ايد؟

سؤال اين است كه آيا زمانيكه به گذشته خود مي نگريم احساس خشنودي مي كنيم يا پشيماني؟

زندگي كوتاه است

ما تا ابد روي زمين نيستيم. اگر شما هميشه به خواسته هاي خود برسيد ديگر انگيزه اي براي شما وجود نداشت كه سعي و تلاش كنيد تا رؤياهايتان به واقعيت تبديل شود. همه به انتهاي جاده زندگي خواهيم رسيد و در آن لحظه به پشت سر خود نگاه مي كنيم تا به داستاني كه خلق كرده ايم بنگريم.

ولي اكنون در قسمت هيجان انگيز داستان قرار داريد. شما مي توانيد داستان پرمعنا و باارزشي خلق كنيد كه قهرمان متفكر و كاردان آن خودتان هستيد. از همين امروز شروع كنيد. اين مهم نيست كه تا اين لحظه چه كرده ايد. مي توانيد بهتر و بيشتر از اين تلاش كنيد. شايد تا به حال به اهداف بزرگي و با ارزشي دست پيدا كرده باشيد. خوب اكنون وقت آن است كه به راه خود ادامه دهيد.

داستان زندگي شما تمام نشده است. شما بايد آن را تمام كنيد. هر انتخابي كه مي كنيد هر عملي كه انجام مي دهيد باعث ادامه داستان مي شود. امروز مي خواهيد به داستان زندگي خود چه چيزي اضافه كنيد.

آيا شما مانند اكثر مردم باشيد مي خواهيد به يك هدف دست پيدا كنيد يا رويايي را دنبال مي كنيد. اما هنوز يك اقدام قاطع انجام نداده ايد؟ اكثر مردم در زندگي خود رؤياهاي بزرگي دارند اما براي رسيدن به آرزوي خود اقدامي نمي كنند. و اميد در ذهن آنها كمرنگ مي شود و اين تفكر كه در ذهن آنها نقش مي بندد كه رؤياهايشان هيچگاه نمي تواند رنگ واقعيت بگيرد. آنها به زندگي گذشته خود مي نگرند و آنچه مي بينند با نااميدي ساخته اند.

اين اتفاق براي شما نخواهد افتاد. شما يكي از معدود افرادي هستيد كه فقط در رؤيا سير نمي كنند بلكه عمل مي كنند تا آنرا به واقعيت تبديل كنند.

پشيماني يكي از حالتهاي غم انگيز و تأسف آور مغز است. غم انگيز چون جلوي تكامل را مي گيرد و تكامل همان چيزي است كه وجود هر شخصي بدنبال آن است. تأسف آور براي اينكه مي توانست اين طور نباشد شما هنوز وقت و منابع لازم را در اختيار داريد (تا زنده هستيد.) تا بتوانيد زندگي را كه مي خواهيد بسازيد. به خود بگوييد: «من براي هميشه وقت ندارم اگر مي خواهم اين كار را انجام بدهم بايد آن را انجام دهم.»

يك زرافه از ارتفاع بدنيا مي آيد!! يك نوزاد زرافه به محض وارد شدن به اين دنياي خاكي از ارتفاع 3 متري به زمين مي افتد. (ارتفاع شكم مادر تا زمين) و معمولاً با پشت خود فرود مي آيد. ولي پس از چند ثانيه برمي گردد و پاهاي خود را در زير شكم خود جمع مي كند. و با تكاني مايع حاصل از زايمان را از سر و صورت خود پاك مي كند، و براي اولين بار دنيا را مي بيند. اما پس از آن زرافه مادر اولين درس زندگي را به بچه خود مي آموزد.

او آنقدر سر خود را پايين مي آورد تا نوزاد خود را ببيند. سپس لحظاتي منتظر مي ماند. و بلافاصله غير منتظره ترين كاري را كه فكرش را بكنيد انجام مي دهد. و با لگد ضربه اي به كودك خود مي زند به طوريكه بچه زرافه كمي آنطرف تر به پشت روي زمين مي افتد. و اين عمل تكرار مي شود.

تا زمانيكه بچه زرافه نتواند بر روي دو پاي خود بايستد فرآيند خشونت دوباره و دوباره تكرار مي شود. هر گاه بچه زرافه احساس خستگي كند و تنبلي كند مادر دوباره با يك لگد او را وادار به تقلا مي كند. تا اينكه بچه زرافه براي اولين بار سر پا بايستد. اما زرافه مادر دوباره لگدي به كودك خود مي زند! اما چرا؟ براي اينكه به خاطر داشته باشد چگونه اولين بار بلند شده است در حقيقت مادر با اينكار به نوزاد مي آموزد كه بايد سريع بلند شود تا بتواند با گله بماند و گرنه وعده غذايي براي درندگان خواهد شد.