در نمازم خم ابروی تو یاد آمد               

                                 حالتی رفت که محراب به بفریاد آمد

از من اکنون طمع صبر و دل و هوش مدار       

                                      کان تحمل که تو دیدی همه بر باد آمد

باده صافی شد و مرغان چمن مست شدند     

                                                    موسم عاشقی و کار به بنیاد آمد

بوی بهبود ز اوضاع جهان می شنوم                   

                                        شادی آورد گل و باد صبا شاد آمد

دلفریبان بناتی همه زیور بستند                     

                                      دلبر ماست که با حسن خداداد آمد

زیر بارند درختان که تعلق دارند                         

                                    ای خوشا سرو که از بار غم آزاد آمد