نشانه قبولی نماز چیست؟
نشانه قبولی نماز چیست؟
![]()
بهترین سخن، سخن خداست. خداوند متعال درباره قبولی نماز، معیاری را در قرآن بیان کرده است که با کمی دقت قابل فهم است. در آیه 45 سوره عنکبوت می فرماید: «ان الصّلاة تَنْهی عن الفحشاء و المنکر».
نشانه قبولی نماز، این است که انسان از گناه دوری کند؛ زیرا نماز باعث می شود که انسان به یاد خداوند باشد و این، باعث خوفِ از نافرمانی می شود.(۱)
امام صادق ـ علیه السلام ـ در روایتی فرموده است: «هر کس دوست دارد بداند نمازش قبول شده یا نه، ببیند که آیا نمازش او را از گناه و زشتی باز می دارد یا نه؟ پس به هر اندازه که نمازش او را از گناه باز بدارد به همان مقدار نمازش قبول واقع شده است.»(۲)
پی نوشت ها:
(۱):تفسیر شبّر، ص 605.
(۲): ترجمه المیزان، ج 16، ص 211.
ادامه مطلب
مؤدب بودن نمازگزار در محضر آفریدگار متعال
ادامه مطلب
روایتی از پیامبر اکرم (ص) درباره نماز
روایتی از پیامبر اکرم (ص) درباره نماز
پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله فرمود: هیچ یک از مردم نمیخوابد مگر این که فرشتهای بر او نگهبان است و هر شب دوبار او را از خواب بیدار میکند و میگوید: ای بنده خدا! برخیز برای یاد خدا (و مناجات و نماز شب) مرحوم میرزا جواد آقا ملکی تبریزی، ذیل این روایتمی نویسد: این اخبار را انکار نکن، من خدا را شاهد می گیرم که از شب زنده داران و متهجدین، کسی را می شناسم که صدای فرشته ای که او را در هنگام سحربیدار می کند می شنود که به او به لفظ آقا خطاب می کند و او برای ذکر خدا و نماز شب برمی خیزد.
«تصور می شود که این شخص که برای اقامه نماز شب با صدای فرشته بیدار می شود خود میرزا جواد آقا است که برای پرهیزاز خودستایی این حقیقت را به این عبارت بیان کرده است. او جز خدا و خواست او هوایی در سر نداشت و به چیز دیگری نمی اندیشید.
منبع : کتاب هزار و یک نکته درباره نماز، حکایت 605.
ادامه مطلب
سؤال امام خمینی رحمه الله از بچهها در مورد نماز
سؤال امام خمینی رحمه الله از بچهها در مورد نماز
![]()
«امام خمینی رحمه الله عقیده داشتند که پیش از رسیدن سن تکلیف باید کارهای خوب و بد و مسئلههای شرعی را به بچهها گفت. گاهی که پسر هشت سالهام را میدیدند، میگفتند: نمازت را خواندهای؟ من میگفتم: آقا او هنوز به سن تکلیف نرسیده است. آقا میگفتند: بچهها قبل از سن تکلیف باید رو به نماز بایستند تا عادت کنند. اما بعد از سن تکلیف مگر کسی جرئت میکردبیدار باشد و نمازش را نخواند. امام نمیتوانستند تحمل کنند که مکلف نمازشرا قضا کند؛ البته برای بچهها پیش نیامده بود. هروقت که بچهها را میدیدند، میپرسیدند: نمازت را خواندهای؟ اگر نخوانده بود، جانمازشان را میدادند و میگفتند: برو وضویت را بگیر و بیا نمازت را بخوان. بعد از نمازنصیحت میکردند و میفرمود: اگر همین نماز را سر وقت میخواندی، چقدر بهتربود و خدا هم خوشش میآمد».1
پی نوشت:
1. قصههای نماز، ص 88؛ امام در سنگر نماز، ص 101.
ادامه مطلب
