سوال – از کتاب رساله ی حقوقی امام سجاد (ع) در مورد حق الله صحبت کنید .

پاسخ – امام می فرماید : خدا رحمتت کند . خدا حقوقی برای تو قرار داده است . تو هر کاری بکنی حقوق تو را احاطه کرده است . هر قدمی که در زندگی برمی داری در اطرافت حق هایی وجود دارد . ببینید که وظیفه مان چقدر سنگین است . سنگی که در وسط خیابان است حقی دارد . چرا بی اعتنا رد شدی و با پایت آنرا به کناری نزدی ؟ نکند که دوچرخه سوار یا ماشینی لاستیکش به سنگ بخورد و پنجر بشود . نکند این سنگ به زیرپای عابر پیاده ای برود و در برود و به صورت کسی بخورد . حتی سکون تو هم حقوقی دارد . شاید سکون تو هم بیجا باشد . الان پدرت گفته که برو نان بخر و تو اینجا نشسته ای . بعضی از حقوق قوی تر و بعضی از حقوق ضعیف تر است . تو باید این حقوق را به ترتیب درجه انجام بدهی . آمدن به مجلس امام حسین (ع) خیلی خوب است ، ثواب هم دارد اما تا دیر وقت این بلندگوی حسینیه را بیرون بگذاریم درست نیست و حق مردم را رعایت نکرده ایم . زیرا کسی بیمار است و می خواهد بخوابد و می خواهد استراحت کنند . حقی که از مردم بر گردن ما است قویتر از حق روضه بر گردن ماست و نباید بگوییم که آقا روضه ی امام حسین (ع) است . باید مراعات کنیم و اِلا حق ضایع میشود . الان آقا به خانم میگوید که من شب راضی نیستم که شما روضه بروید و اگر خانم بیاید ، لحظه لحظه ای که خانم آنجا نشسته است فرشته ها او را نفرین می کنند . این متن روایت است . حالا اگرخانمی به آقا گفت که امشب بچه بیمار است و خانه بمان . اگر آقا خانه پیش همسر و فرزندش ماند به مراتب ثوابش بیشتر از روضه رفتن است . اگر برود معلوم نیست ثوابی داشته باشد . بالاترین حقوق حقوقی است که خدا برای خودش دارد . و ما باید آن را یعنی حقوق خدا راعایت کنیم که اکبر حقوق هاست . ریشه ی حقوق همین جاست . چه کسی گفته که دست من حقی دارد ؟ اصل حقوق همان است و بقیه حقوق از این ریشه گرفته شده است و فرع است . مثلا می گوید که شما نسبت به همسایه ی بی دین خودت حقی داری و آن فقط بخاطر خداست . این تفاوتی بین اسلام و انسان محوری که همان اومانیسم است می باشد . در اینجا خدا انسانی میشود یعنی انسان جای خدا نشسته است . من وقتی همه ی دکترها من را جواب کردند می روم سراغ خدا و می گویم خدایا تو شفا بده . خیر انسان نسبت به خدا مثل لامپی به نیروگاه است . این لامپ نورش را از کجا آورده است ؟ از اتصال به نیروگاه . اگر یک لحظه نیروگاه خاموش بشود تمام لامپ ها خاموش میشود . اگر ما خدا را بعنوان خالق و مالک قبول داشته باشیم این حقوق را رعایت میکنیم . چون مالک حق دارد . شما مالک این کت هستید که تن شما است . می توانید این را بفروشید یا ببخشید . اما آنجا که میخواهید آن را ضایع بکنید یعنی بگویید که می خواهم آن را پاره کنم چون مال خودم است ، شما این حق را نداری زیرا حق مالکیت از خدا صادر شده است و در حقیقت مالک اصلی خداست . این امانت بحر روزی دست ماست که در پشت کامیون ها نوشته اند ، اگر این متن از حالت شعر در بیاید و بصورت معرفت در زندگی ما بیاید آن موقع وقتی آقا ازدواج می کند می داند که این خانم حقوقی دارد . نه اینکه این خانم من است و هر بلایی بخواهم سر آن می آورم . حضرت فرمود : ریشه ی همه حقوق از اوست . از ما میپرسند ولایت فقیه را از کجا آورده اید ؟ با سه شاخه به خدا میرسد . ولایت ائمه و ولایت ائمه از ولایت پیامبر و ولایت پیامبر از ولایت خدا گرفته شده است . خدا می فرماید که ولایت اصلی از من بوده است و من صاحب اختیار شما هستم چون مالک و خالق شما هستم ، شما از من صادر شده اید و ریشه گرفته اید. همه ی اصل تان از من است و حالا برای صاحب اختیار بودن ، این آقا را جانشین خودم کرده ام و بعد از او هم امیرالمومنین و در زمان غیبت هم مهدی را گذاشته ام . پس دموکراسی چه میشود ؟رای چه میشود ؟ این بحث های دیگری است . اصل این است حالا شما بگویید که خدایا ما به تو رای نمی دهیم . اگر شما رای ندهید خدا از خدایی ساقط میشود ؟ بچه به پدرش می گوید که من تو را بعنوان پدری قبول ندارم . خوب قبول نداشته باشد . مگر پدر و فرزندی آنها بهم می خورد ؟ اصلا اسم پدر و مادرت را از شناسنامه ات پاک کن ، باز در اصل قضیه فرقی نمی کند . تو نورت را از شمس گرفته ای . یامجیر

سوال – سوره ی نساء آیات 79-75 را توضیح بدهید .

پاسخ – آیه ی آخر می فرماید : خدا می گوید که ما هرچه در این عالم خلق کرده ایم بخوبی خلق کرده ایم . اگر بدی به تو رسید از خودت است . هر طرف رو کنید طرف ما است . ما چهار طرف اصلی داریم و یک طرف هم بالا و پایین است . که شش طرف میشود و طرف هفتم خدا نیست و آن طرف خودم است . یا رضای دوست باید یا هوای خویش . اگر خودخواهی باشد دیگر خدا نیست . خدا می گوید : بدی ها مال خودتان است . بارانی که ما از بالا می فرستیم تمیز است . وقتی به زمین می خورد آلوده میشود . داستان ما مثل زمین است . یک وقت چیزی به ظاهر مصیبت است ولی بعدا می بینید که چقدر خوب است و اول عجله کردی پس آن خوب بود . آقایی با من تماس گرفتند که من ازدواج کردم ولی الان خیلی ناراحت هستم زیرا آن زنی که من می خواستم ایشان نیستند. گفتم چرا با این خانم ازدواج کردی ؟ گفت : بخاطر زیبایی او . گفتم : خوب پس از نفس خودت است . پاکی ، اخلاق و خانواده را در اولویت دوم گذاشتی و قیافه را در اولویت اول گذاشتی . حالا که وارد زندگی شده ای می بینی که بجزء قیافه چیزهای دیگری هم هست . حالا فهمیده ای که زیبایی همه چیز نیست در حالیکه باید قبل از ازدواج به من زنگ می زدی حرفی به تو می زدم که تامل می کردی ولی الان فایده ای ندارد . زیبایی خوب است ولی مهمتر از آن هم هست . آنچه که خیر است از طرف خداست . خدا می گوید که نمره ی بیست را من می دهم ولی نمره ی تک را خودتان گرفته اید .

یامجیر*

سوال – درباره ی رساله حقوق امام سجاد (ع) را توضیح بدهید .

پاسخ – امام می فرماید : این حقوق زیاد است . همه ی حقوق از خدا ناشی میشود . اصل حقوق او است ولی ما انسان را اصل حقوق می دانیم . ما اومانیسم یا انسان محوری را اصل حقوق می دانیم . در مکتب اسلام اصل حقوق خداست . و خدا محوری است . شما نمیتوانید که بگویید که من با این خانم رابطه دارم و هر دو طرف هم راضی هستیم پس اشکالی ندارد . خیر . خدا میگوید که من راضی نیستم . اگر اصل حقوق را خدا بدانیم آنجا دست نگه می داریم . اگر خدا را کنار بگذاریم می توانیم همه کار بکنیم و هیچ دادگاهی هم نمی تواند شما را محکوم کند ولی اختلاف ها اینجا پیدا میشود . در تجارت ، روابط ، برخوردها و حتی در تنهایی های خودمان خدا می گوید که من راضی نیستم که این فیلم را ببینی ، این موسیقی را بشنوی و این حرف را بزنی. اگر اصل حقوق و ریشه را خدا دانستیم آن وقت تکالیف مان معلوم میشود . فهرست حقوق را امام فرموده است . برای دست ، پا ، چشم ، گوش ، زبان ، پا ، شکم ، فرج ، پاکدامنی و کارهایی که می کنی ، نماز ، روزه ، حق پیشوایان ، حق کارگران و اقوام . بعد یک فهرستی از حقوق دیگران می گوید . حق مادر ، پدر فرزند ، برادر ، خواهر ، عمو و پسر ،عمو، خاله ، پسرخاله ، ارباب ، کلفت . نمی توانی هرکاری را از کلفت خودت بخواهی . مردی بار زیادی بر شتر خود سواراکرده بود و پیامبر به او گفت : خجالت نمی کشی که روی این حیوان این همه بار زدی چون زبان ندارد که حرف بزند ، آن را کم کن . میزان بار یک وانت مشخص است و روی آن نوشته شده است. مؤذن که در محل اذان می گوید حقی دارد . امام حقی دارد .همنشین حقی بر تو دارد . مثلا در ماشین با فردی پنج دقیقه همنشینی شدی ، او هم حقی دارد و ما گاهی اوقات حق آنها را رعایت نمی کنیم . مثلا من وقتی سوار هواپیما می شوم ، دوست دارم کنار پنجره بنشینم ولی شماره ی صندلی من این طرف تر است . می بینم طرف نیامده می روم و جای او می نشینم و بعدا هم به روی خودم نمی آورم که از آنجا بلند شوم . طرف هم فرد بزرگواری است و به روی من نمی آورد ولی او فهمیده ولی حق آن این بود که از او اجازه می گرفتی . حق همسایه که الان خیلی رعایت نمیشود . حق شریک . حق طلبکار . گاهی من پول ندارم که بدهی خودم را بپردازم . حالا از وقتش هم گذشته است . موبایل را خاموش می کنم و خودم را از طرف پنهان می کنم . واقعا این راهش است ؟ حق دوست . که در عرب به آن خلیط می گویند که حق تو با او مخلوط میشود . خدا از این حقوق نمی گذرد و این حقوق دو طرفه است . وقتی حق طلبکار ار می گوید و در جایی حق طلبکارار هم می گوید . من به شما بدهکار هستم و شما از من طلبکار هستی . یک حقی هم من که به شما بدهکارهستم دارم ، من واقعا ندارم .آیا شما حق داری که چک من را به اجرا بگذاری و زن و بچه ی من را آواره کنی ؟ یا اینکه شما هم باید صبر کنی ؟ قرآن می فرماید : اگر دیدی که بدهکار واقعا ندارد ، کم عقلی کرده ، ناشی گری کرده به او مهلت بدهید . حتی دشمن هم حق دارد و نمی توانیم هر بلایی سر دشمن بیارویم . کسی که با و مشورت می کنی حقی دارد .

link.yamojir.com/sh-

به گزارش مشرق، آستان قدس رضوی به تعبیر امام عزیز راحلمان، «مرکز ایران» است، مرکزی که قلبی از جنس نور در آن می تپد. قلبی که باید در نهایت سلامت و نشاط همچنان در تپش باشد و روح یکتاپرستی و عبودیت و معنویت را در جان اهل معنا و معرفت خصوصاً مسلمانان و محبان اهل بیت و به ویژه ایرانیان بدمد. پس این قلب و بارگاه منور را خادمان و تولیتی بس عاشق و ارادتمند و شایسته و لایق، باید نگاهبانی و پاسداری کنند تا همچنان چتر حمایت و رضایت خداوندی از طریق اهل بیت پیامبر عظیم الشأن اسلام بر سر مردمان باز و گشاده باشد.

امروز پس از رحلت آیت ا... طبسی آن «عالم مجاهد» و «یار صدیق انقلاب» و امام و رهبری و خادم شایسته امام رئوف، این بار سنگین بر شانه های سید اهل معرفتی گذاشته شده که امیدواریم بتواند در ایفای این وظیفه و مسئولیت بس بزرگ و خطیر سرافراز و موفق و پاسخ گو باشد. نگارنده حقیر حسب وظیفه و رسالتی که به خاطر فعالیت در عرصه رسانه بر عهده دارم، در همین ابتدای مسئولیت حجت الاسلام والمسلمین رئیسی چند پیشنهاد به ایشان تقدیم می کنم.

1 – جناب رئیسی، حال که به افتخار بزرگ خادمی امام رضا(ع) ولی نعمت این سامان، مفتخر شده اید و لباس خدمت و تولیت این آستان مبارک را پوشیدید، بدانید که مردم از شما به عنوان خادم علی بن موسی الرضا علیه السلام، انتظارات و مطالباتی ورای دیگر مسئولان دارند، مردم ویژگی های گفتاری و رفتاری و منش خاص و ویژه ای را از خادمان حضرت رضا(ع) خصوصاً تولیت این آستان مقدس انتظار دارند و شاید اولین انتظار مردم از شما، تلاش بی وقفه و هر چه موثرتر برای بهره مندی هر چه بیشتر آحاد مردم خصوصاً جوانان از معارف اصیل دینی و ترویج اسلام ناب محمدی از مرکز و قلب و پایتخت معنوی ایران به جهان باشد، قطعاً استفاده هر چه بهینه تر و با برنامه از امکانات گسترده موجود کمک شایانی به تحقق این مهم می کند.

2 – جناب حجت الاسلام رئیسی شما تولیت مجموعه ای عظیم، آباد و کارآمد در بسیاری از امور را بر عهده گرفته اید که به همت تولیت بزرگوار و فقید، اقدامات و خدمات ارزشمند و گسترده ای در عرصه های گوناگون به جامعه ارائه کرده است اما بخشی از مردم بر این باورند که از ظرفیت های به وجود آمده در آستان قدس، بیشتر از این ها می توان برای ارتقای معنویت در جامعه، گسترش فرهنگ و اخلاق دینی، تبیین و ترویج سبک زندگی «ایرانی اسلامی»، جذب و جلب مشارکت عمومی برای انجام فعالیت های موثر و به روز دینی و... استفاده کرد. بنابراین تلاش هدفمند و موثر و برنامه ریزی شده برای تحقق این مهم، از جمله مسائلی است که می تواند جزو برنامه ها و اهداف اساسی شما باشد.

3 – آستان قدس به همت و مدیریت کارآمد آیت ا... طبسی، علی رغم وجود نقدها و اشکالات قابل بحث و بررسی، نه تنها در ابعاد دینی و فرهنگی و خصوصاً گسترش فضای دلنشین زیارتی به رشد چند برابری دست یافته بلکه از نظر کمک به رونق تولید و اشتغال در عرصه های گوناگون کشاورزی و صنعتی، موفقیت های قابل توجهی کسب کرده است، با در نظر گرفتن این ظرفیت ها و توانمندی ها پیشنهاد می شود تولیت جدید در هر چه کارآمد کردن، چابک سازی و استفاده بهینه تر از ظرفیت های اقتصادی این مجموعه، نقش و سهم آستان قدس را در تولید و اشتغال زایی بیشتر کند و از آن مهمتر این که اخبار و اطلاعات این کارها و اقدامات را در اختیار رسانه ها و افکار عمومی قرار دهد.

4 – خدمت عینی، محسوس و موثر به زائران و مجاوران خصوصاً زائران و مجاوران نیازمند و کم بضاعت از جمله مهم ترین مسائلی است که هم مورد تأکید موکد رهبری در حکم انتصاب تولیت است و هم مطالبه و انتظار جدی و به حق مردم که بنا بر فرموده رهبری باید وجهه همت و اهتمام تولیت قرار گیرد بر این اساس پیشنهاد می شود حجت الاسلام رئیسی در فرصت مقتضی طرح و برنامه خود را برای تحقق این مسئله بسیار مهم و خواست جدی مردم و رهبری ارائه کنند.

مسئله مهمی که نه تنها 2 بند از 7 بند موجود در حکم رهبری به آن اختصاص یافته بلکه ایشان در انتهای حکم انتصاب تولیت جدید مجدداً بر آن دو بند توصیه کرده اند که این خود نشان دهنده دغدغه جدی رهبری برای یادآوری و عمل به وظیفه مهم رسیدگی و خدمت به زائران و مجاوران ضعیف و نیازمند توسط آستان قدس است. رسیدگی و خدمتی که مردم آن را حس کنند و گرهی از کار و زندگی کم بضاعتان و نیازمندان جامعه باز کند.

5 – پیشنهاد می شود تولیت جدید با توجه به این که مسئولیت سنگین و خطیر نمایندگی ولی فقیه و مدیریت عالی حوزه های علمیه را بر عهده ندارند همچنان که رهبری در حکم انتصاب تأکید کردند، با مغتنم شمردن این فرصت کم نظیر «همه توش و توان» خود را مصروف اعتلای هر چه بیشتر آستان قدس در عرصه های گوناگون کنند به گونه ای که این مجموعه مبارک پویاتر از گذشته در جامعه نقش آفرینی کند و «قطب» بودن آستان قدس که مرکز و قلب ایران است برای همه مسئولان نظام در سطوح مختلف تصمیم گیری آشکارتر شود تا شاید در تصمیم سازی و تصمیم گیری هایشان درباره مشهد و خراسان رضوی اثرگذار باشد.

6 – به تولیت محترم پیشنهاد می شود برای تحقق آنچه در بند ششم حکم شان، توسط رهبری مبنی بر «بهره مند ساختن تهیدستان نقاطی از کشور که موقوفات در آن قرار دارند بر حسب گنجایش وقف نامه ها» برنامه مدون و موثری ارائه کنند تا علاوه بر برخورداری نیازمندانی که در حوزه موقوفات زندگی می کنند، تحقق این مهم مردم آن مناطق و دیگر مناطق را اولاً در صیانت از موقوفات و جلوگیری از «موقوفه خواری» مصمم تر کند ثانیاً آحاد مردم به احیا و ترویج سنت حسنه وقف بیشتر ترغیب شوند.

7 – آیت ا... طبسی آن خادم متین و کارآمد آستان قدس رضوی در زمان مدیریت خود توفیق داشت که خدمات ارزشمند زیاد و کم نظیری انجام دهد و انصافاً نمونه ای از مدیریت اسلامی کارآمد را ارائه کند اما متأسفانه به دلایل مختلف که توضیحش در این مقال نمی گنجد، اکثر مردم و افکار عمومی از بسیاری از این خدمات مطلع نشدند، بنابراین پیشنهاد می شود تولیت جدید با همکاری اصحاب رسانه و خصوصاً رسانه ملی لااقل اکنون که آن خادم توانمند و آینده نگر به دیار باقی شتافته و شائبه تملق و تبلیغی برای او وجود ندارد، امکانات، فرصت ها و خدمات فکری، فرهنگی، دینی، علمی، بهداشتی، تولیدی، اشتغال آفرینی و... این مجموعه عظیم را در معرض اطلاع و داوری مردم و افکار عمومی جامعه بگذارند.

8 – همچنین پیشنهاد می شود تولیت جدید، جایگاهی قوی و فراتر و صاحب اختیارتر از روابط عمومی این مجموعه برای ارتباط مستقیم با رسانه ها و پاسخ گویی به سوالات و برخی شبهات مردم و کارشناسان درباره بعضی از اقدامات و خدمات آستان قدس در رأس این مجموعه طرح کنند و حتی خود ایشان به طور منظم و دوره ای با مردم و رسانه ها به طور مستقیم و بی واسطه سخن بگویند تا هم بین تولیت و رسانه ها و مردم فاصله ای ایجاد نشود و هم تولیت آستان قدس شخصاً و به طور مستقیم در جریان نقطه نظرهای مردم و کارشناسان و حتی منتقدین برخی اقدامات قرار گیرند و هم صمیمیت ها و دلبستگی ها و هم افزایی ها برای پویایی و تعالی و نقش آفرینی هر چه بیشتر آستان قدس در جامعه و جهان اسلام بیشتر شود.

9 – استفاده محسوس و حداکثری از اندیشه و همکاری و همفکری کارشناسان و نخبگان و کاربلدان در عرصه های مختلف برای پیشبرد اهداف متعالی آستان قدس، پیشنهاد دیگر نگارنده به تولیت محترم است.

10 – علی رغم کارهای بزرگ انجام شده، برخی هزینه ها در جاها و مواردی که به نظر بعضی شاید چندان لازم نبوده، گسترش بنگاه های اقتصادی مرتبط با مجموعه، شفاف نبودن برخی حسابرسی ها (البته از نظر برخی)، خشکاندن و تخریب بعضی از باغ های آستان قدس و تبدیل آن ها به مراکز تجاری خصوصاً در مشهد و... از جمله مباحث و سوالاتی است که مردم درباره آن ها پاسخ روشن و شفافی نیافته اند که به نظر نگارنده تولیت جدید می تواند در جهت پاسخ به سوالات و رفع برخی شبهات و برطرف کردن بعضی سوءظن ها و سوء برداشت ها اقدامات موثری انجام دهد، گر چه قرار نیست تولیت این مجموعه مهم و اثرگذار که امروز مرکز و قلب ایران است و می تواند خورشیدی بس فروزان برای تاباندن انوار اسلام ناب محمدی و ایجاد و تحکیم وحدت و عزت مسلمانان جهان باشد، درگیر برخی شیطنت ها و سیاسی کاری های رسانه های آن طرف آبی و برخی مغرضان و یا بی اطلاعان داخلی شود.امیدواریم لباس عزت و شرف خادمی امام رئوف بر تن همه خادمان این بارگاه ملائک پاسبان همیشه و هماره زیبنده باشد.

منبع: روزنامه خراسان

به گزارش مشرق، فیوضات فاطمه‌ زهرا سلام‌الله‌علیها به مجموعه‌ کوچک که در مقابل مجموعه‌ انسانیت، جمع محدود به حساب می‌آید، منحصر نمی‌شود. اگر با کمی دید واقع‌بین و منطقى نگاه کنیم، بشریت یکجا مرهون فاطمه‌ زهرا(س) است و این گزاف نیست؛ حقیقتى است همچنان که بشریت مرهون اسلام، مرهون قرآن، مرهون تعلیمات انبیا و پیامبر خاتم (ص) است. در همیشه‌ تاریخ اینطور بوده، امروز هم همینطور است و روز به روز نور اسلام و معنویت فاطمه‌ زهرا(س) آشکارتر خواهد شد و بشریت آن را لمس خواهد کرد.

آنچه ما وظیفه داریم، این است که خود را شایسته‌ انتساب به آن خاندان کنیم. البته منتسب بودن به خاندان رسالت و از جمله‌ وابستگان آنها و معروفین به ولایت آنها بودن، دشوار است. در زیارت می‌خوانیم که ما معروفین به دوستی و محبت شما هستیم؛ این وظیفه‌ مضاعفی را بر دوش ما می‌گذارد.

ما جامعه‌ موالیان و شیعیان اهل بیت (ع) از آن بزرگواران توقع داریم که ما را جزو خودشان و از حاشیه‌نشینان خودشان بدانند؛ «فلان ز گوشه‌نشینان خاک درگه ماست ». دلمان می‌خواهد که اهل بیت درباره‌ ما اینطور قضاوت کنند؛ اما این آسان نیست، این فقط با ادعا به دست نمی‌آید؛ این، عمل و گذشت و ایثار و تشبه و تخلق به اخلاق آنان را لازم دارد. حدیث از طرق شیعه است که پیغمبر به فاطمه (س) فرمود: یا فاطمه‌؛ اعمَلی فَإنی لا اَغنی عَنک من الله شَیئا»؛ یعنى اى عزیز من! اى فاطمه‌ من! نمی‌توانم پیش خدا تو را از چیزى بی‌نیاز کنم، یعنى خودت باید به فکر خودت باشى، و او از دوران کودکی تا پایان عمر کوتاهش به فکر خود بود. 

شما ببینید آن حضرت چگونه زندگى کرده است! تا قبل از ازدواج که دختری بود با آن پدر به این عظمت، کارى کرد که کنیه‌اش را «ام‌اَبیها »، مادر پدر، گذاشتند. در آن زمان، پیامبر رحمت و نور، پدیدآورنده‌ دنیاى نو و رهبر و فرمانده‌ عظیم آن انقلاب جهانى انقلابى که باید تا ابد بماند، در حال برافراشتن پرچم اسلام بود. بی خود که نمی‌گویند ام‌ابیها. نامیدن آن حضرت به این کنیه، به دلیل خدمت و کار و مجاهدت و تلاش اوست.

آن حضرت چه در دوران مکه، چه در دوران شعب ابیطالب با آن همه سختی‌ها که داشت و چه آن هنگام که مادرش خدیجه از دنیا رفت و پیغمبر را تنها گذاشت، در کنار و غمخوار پدر بود. دل پیغمبر در مدت کوتاهى با دو حادثه‌ وفات خدیجه و وفات ابیطالب شکست. به فاصله‌ کمى این دو شخصیت از دست پیغمبر رفتند و پیغمبر احساس تنهایی کرد. فاطمه‌ زهرا(س) در آن روزها قد برافراشت و با دست‌هاى کوچک خود غبار محنت را از چهره‌ پیغمبر زدود. ام‌ابیها؛ تسلی‌بخش پیغمبر. این کنیَت از آن ایام نشئت گرفت.

فاطمه‌ زهرا(س) مثل یک مادر، مثل یک مشاور، مثل یک پرستار براى پیامبر بوده است. آنجا بوده که گفتند فاطمه ام‌ابیها، مادر پدرش، است. این مربوط به آن وقت است، یعنى وقتى که یک دختر شش، هفت ساله اینگونه بوده است. البته در محیط‌هاى عربى و در محیط‌هاى گرم، دختران زودتر رشد جسمى و روحى می‌کنند، مثلاً به اندازه رشد یک دختر 10، 12 ساله‌ امروز. این، احساس مسئولیت است. آیا این نمی‌تواند براى یک جوان الگو باشد که نسبت به مسائل پیرامونى خودش زود احساس مسئولیت و احساس نشاط کند؟ آن سرمایه‌ عظیم نشاطى را که در وجود اوست، خرج کند، براى اینکه غبار کدورت و غم را از چهره پدرى که مثلاً حدود 50 سال از سنش می‌گذرد و تقریباً پیرمردى شده است، پاک کند. آیا این نمی‌تواند براى یک جوان الگو باشد؟ این خیلى مهم است.

زنى، آن هم در سنین جوانى، از لحاظ مقام معنوى به جایی می‌رسد که بنابر آنچه که در بعضى از روایات است، فرشتگان با او سخن می‌گویند و حقایق را به او ارائه می‌دهند«محدثه » است، یعنى کسى است که فرشتگان با او حدیث می‌کنند و حرف می‌زنند. این مقام معنوى و میدان وسیع و قله‌ رفیع، در مقابل همه‌ زن‌هاى آفرینش و عالم است. فاطمه‌ زهرا در قله‌ این بلنداى عظیم ایستاده و به همه‌ زنان عالم خطاب می‌کنید و آنها را به پیمودن این راه دعوت می‌نماید.

نور درخشان معنوی، به چشم همه‌کس نمی‌آید و چشم‌های نزدیک‌بین و ضعیف ما قادر نیست که آن جلوه‌ درخشان انسانیت را در وجود این بزرگواران ببیند. بنابراین، در صحنه‌ تعریف معنوی فاطمه‌ زهرا(س) وارد نمی‌شویم، لیکن در زندگی معمولی این بزرگوار، یک نکته‌ مهم است و آن جمع بین زندگى یک زن مسلمان در رفتارش با شوهر و فرزندان و انجام وظایفش در خانه از یک طرف، و بین وظایف یک انسان مجاهد غیور خستگی‌ناپذیر در برخوردش با حوادث سیاسى مهم بعد از رحلت رسول اکرم (ص) که به مسجد می‌آید و سخنرانى و موضع گیرى و دفاع می‌کند و حرف می‌زند؛ و یک جهادگر به تمام معنا و خستگی‌ناپذیر و محنت‌پذیر و سختی تحمل‌کن است، از طرف دیگر. همچنین از جهت سوم، یک عبادتگر و به پادارنده‌ نماز در شب‌هاى تار و قیام‌کننده‌ و خاضع و خاشع براى پروردگار است و در محراب عبادت، این زن جوان مانند اولیاى کهن الهى، با خدا راز ونیاز و عبادت می‌کند.

این سه بعد را با هم جمع کردن، نقطه‌ درخشان زندگى فاطمه‌ زهرا(س) است. آن حضرت، این سه جهت را از هم جدا نکرد. بعضى خیال می‌کنند انسانى که مشغول عبادت می‌باشد، یک عابد و متضرع و اهل دعا و ذکر است و نمی‌تواند یک انسان سیاسى باشد. یا بعضى خیال می‌کنند کسى که اهل سیاست است چه زن و چه مرد  و در میدان جهاد فی‌سبیل‌الله حضور فعال دارد، اگر زن است، نمی‌تواند یک زن خانه با وظایف مادرى و همسرى و کدبانویی باشد و اگر مرد است، نمی‌تواند یک مرد خانه و دکان و زندگى باشد. خیال می‌کنند اینها با هم منافات دارد، درحالی که از نظر اسلام، این سه چیز با یکدیگر منافات و ضدیت که ندارد، در شخصیت انسان کامل، کمک‌کننده هم است.


منبع: روزنامه جوان

به گزارش مشرق، رسول جعفریان در وبلاگ خود نوشت: کاوش در جنگ های شیعی پیش از صفوی هیچ گاه من را خسته نکرده و نمی کند. می دانم که کار روی این متون ادبی نیازمند تخصص ویژه ای است که استادان اهل ادب دارند، اما بنده هم روی علاقه به موضوع تاریخ تشیع، هر از چندی هوای گشت و گذار در این جنگ ها بسرم زده و انتخابی از آنها می کنم.

این بار به سراغ انیس الخلوة رفتم که انتخابی است از اشعار و قصاید فارسی که حوالی سال 800 بلکه یکی دو دهه پیش از آن صورت گرفته است. این انتخاب توسط مسافر بن ناصر ملطوی (منسوب به ملاطیه از شهرهای آسیای صغیر) و برای یکی از امیرزادگان آن نواحی صورت گرفته است. این متن در سال 1390 به صورت عکسی و به همت آقایان محمد افشین وفایی و ارحام مرادی با مقدمه مبسوط و فهارس خوب در کتابخانه مجلس چاپ شد.

در این انتخاب، اشعاری از شاعران پارسی ناشناخته هست که ارزش بررسی فراوانی دارد و کسانی که اهل این کارهای هستند، از قبیل دو عزیز نامبرده و دو دوست عزیز جناب میلاد عظیمی و جواد بشری باید روی آنها کار بکنند.

اما در اینجا، قصد دارم یکی از این انتخاب ها را که اشعاری در باره امامان است از شاعری به نام شهاب الدین کاشی بیاورم.

شهاب الدین کاشی از دیگر شاعران قرن هشتم هجری است که شعری از وی در وصف دوازده امام در انیس الخلوة که در نیمه دوم قرن هشتم گردآوری شده، باقی مانده است.سه قطعه از وی نقل کرده که یکی در وصف دوازده امام است، دوم، یک دو دوبیتی یکی شامل اسامی چهارده معصوم و سوم، دو بیتی دیگری در اسامی دوازده امام.

دیروز وقتی این صفحات را نگاه می کردم و در یک مورد برای خواندن متن با دوستم آقای معراجی مشورت می کردم، پیش از آن که اشعار را برایش بخوانم، از ایشان پرسیدم: آیا شعری بیاد دارد که شامل اسامی چهارده معصوم باشد؟ گفت: بلی. و همین شعر را خواند. ایشان افزود: دایی مرحومشان جناب دانش سخنور که مدیر مدرسه علمیه فردوس بودند، چهل سال پیش در اوایل طلبگی این شعر را برای آنان خوانده و از ایشان خواسته بود حفظ کنند.

اندکی بعد دریافتم که شعر در برخی از نسخ نصاب الصبیان از جمله چاپ محمد جواد مشکور هست. به هر حال، اصل این شعر متعلق به همین شهاب کاشی است.

این را هم بگویم که شاعران کاشانی در قرن های هفتم تا نهم سهم بسزایی در پاسداری از ارزشهای شیعی در ادب فارسی دارند.

اما شعر شهاب قمی که در باره دوازده امام است بدین شرح است:

خداوندی که رب العالمین است / خدای اولین و آخرین است
محمد مصطفی کورا حبیب است / رسول الله خیر المرسلین است
علی سلطان دارالملک تحقیق / ولی حق امیر المؤمنین است
حَسن در حُسن خلق و لطف و احسان / چو پیغامبر امام المحسنین است
حسین این والی ملک ولایت / که سردیوان اصحاب الیمین است
علی از طوق طلعت گردن افراشت / از آنش نام زین العابدین است
محمد باقر علم الهی / ز جد بر حدّ و جدش آفرین است
ز جعفر کو بود صادق چه گویم / که شمع جمع ارباب یقین است
ز موسی کاظم افزاید مه و مهر / که خورشید سپهر شرع و دین است
علی موسی الرضا راضی ز رضوان / ز فرّش طوس فردوس برین است
محمد را جواد و هم تقی دان / که با موسی کاظم همنشین است
علی یعنی نقی را جنّت ایوان / ملک دربان و خادم حور عین است
حسن را دان زکی سر خیل اصحاب / که شمع اهل بیت الطاهرین است
محمد مهدی آخر زمان است / شهاب کاشیش مدّاح ازین است

اما شعر وی که مشتمل بر نام چهارده معصوم است با عنوان «در چهارده معصوم» چنین است:


نامهای چارده معصوم در یک بیت من

می بگویم تا بماند یادگار اندر زمَن

مصطفی با سه محمد، مرتضی با سه علی

جعفر و موسی و زهرا یک حسین و دو حسن

و شعر دیگر او مشتمل بر نامه دوازده این است: در دوازده امام

مرا بده تو خدایا در این خجسته سفر

هزار مایه شادی و فتح و نصر و ظفر

بحرمت سه محمد بحق چار علی

بدو حسن بحسین و بموسی و جعفر