میلتون بدون ثروتش نمی توانسته است «بهشت گمشده» را به رشته تحریر درآورد. چندی پیش چهارصدمین سالگرد تولد جان میلتون، نویسنده «بهشت گمشده» بود.

اشعار درخشان او در تمام دانشگاه های انگلیسی زبان در سراسر دنیا بررسی می شوند و آرمان های وی به خصوص در آمریکا ریشه پرورانده اند. میلتون مدافع جدایی کلیسا از حکومت، آزادی دینی و القای سانسور از سوی دولت بود. او همچنین معتقد بود که بهترین نوع حکومت، جمهوری است، این ایده ای است که نه تنها در سرزمین مادری او، بلکه در آمریکا نیز رواج یافته است.

در واقع سیاستمدارانی چون بنجامین فرانکلین، توماس جفرسون و جان آدامز، از خوانش وسیعی که از میلتون داشتند، هم برای شکل دهی به آیین جمهوری خواهی خود و هم برای پرداختن به موضوعات خاصی از قبیل مالیات بندی انگلیسی در آمریکا، قطع رابطه با کلیسا در ویرجینیا و شرارت حاکمان انگلیسی (که آدامز، نخوت و کبر آنها را با شیطان در آثار میلتون مقایسه کرده است) بهره گرفتند.

اما میلتون، همانند پایه گذاران قانون اساسی آمریکا و همانند شاعران آمریکایی یا انگلیسی، خانواده ای داشت که باید ملزومات آنها را فراهم می ساخت و از این رو، می بایست درآمدش را براساس این نیاز مدیریت می کرد. مهارت هایی که او به کار می گرفت، از پدرش به ارث برده بود که ظاهرا نامه نویس بود، اما در واقع به دیگران پول قرض می داد و در املاک سرمایه گذاری می کرد.