|
شعر عاشقانه ناگهان چقدر زود دیر می شود!
| ||
|
عشق دنیای مرا سوزاند اما پیشکش داد از این دارم که دینم سوخت، دنیا پیشکش!
ای که میگویی طبیب قلبهای عاشقی کاش دردم را نیفزایی، مداوا پیشکش
دشمنانت در پی صلحند اما چشم تو دوستان را هم فدا کردهست، آنها پیشکش
بس که زیبایی اگر یوسف تو را میدید نیز چنگ بر پیراهنت میزد، زلیخا پیشکش
ماهی تنهای تنگم، کاش دست سرنوشت برکهای کوچک به من میداد، دریا پیشکش
سجاد سامانی [ پنج شنبه 20 مهر 1396 3:33 PM ] [ سید رضا هاشمی ]
قصـــه با طعــــم دهان تو شنیـــدن دارد خــواب،در بستـــر چشمان تو دیدن دارد
وقتی از شوق به موهای تو افتاده نسیم دست در دست تو هــر کوچــه دویدن دارد
تاک، ازبوی تَنَت مست، به خود می پیچد سیب در دامنت احســـــاس رسیدن دارد
بیــخ گوش تو دلاویزترین بـــاغ خــــداست طعـــم گیلاس از این فاصله چیــــدن دارد
کودکی چشم به در دوخته ام...تنگ غروب دل مـن شـــــوقِ در آغــــــــوش پریدن دارد
"بوسه" سربسته ترین حرف خدا با لب توست از لب ســـرخ تــــو این قصـــــه شنیدن دارد...!
اصغر معاذی [ پنج شنبه 20 مهر 1396 3:32 PM ] [ سید رضا هاشمی ]
قصـــه با طعــــم دهان تو شنیـــدن دارد خــواب،در بستـــر چشمان تو دیدن دارد
وقتی از شوق به موهای تو افتاده نسیم دست در دست تو هــر کوچــه دویدن دارد
تاک، ازبوی تَنَت مست، به خود می پیچد سیب در دامنت احســـــاس رسیدن دارد
بیــخ گوش تو دلاویزترین بـــاغ خــــداست طعـــم گیلاس از این فاصله چیــــدن دارد
کودکی چشم به در دوخته ام...تنگ غروب دل مـن شـــــوقِ در آغــــــــوش پریدن دارد
"بوسه" سربسته ترین حرف خدا با لب توست از لب ســـرخ تــــو این قصـــــه شنیدن دارد...!
اصغر معاذی [ پنج شنبه 20 مهر 1396 3:32 PM ] [ سید رضا هاشمی ]
کشوری را فتح اگر کردی اسیران را نکش ! ارتش از هم گرچه می پاشی امیران را نکش!
جنگلی را گر به آتش می کشی دستت درست! در میان دشت دیگر بچه شیران را نکش!
ما که هرکاری که می گویی برایت می کنیم! بعد از انجام فرامینت اجیران را نکش!
کی کسی کاری به کار گوشه گیران داشته ست؟ خواهشی دارم که لطفاً گوشه گیران را نکش!
هرچه می خواهی تو با مغز جوانان می کنی! دست کم لطفی کن و مِن بعد پیران را نکش!
هرچه سر پایین می اندازم نگاهت با من است! اینچنین با بی حیایی سربزیران را نکش!
اصغر عظیمی مهر [ پنج شنبه 20 مهر 1396 3:31 PM ] [ سید رضا هاشمی ]
کشوری را فتح اگر کردی اسیران را نکش ! ارتش از هم گرچه می پاشی امیران را نکش!
جنگلی را گر به آتش می کشی دستت درست! در میان دشت دیگر بچه شیران را نکش!
ما که هرکاری که می گویی برایت می کنیم! بعد از انجام فرامینت اجیران را نکش!
کی کسی کاری به کار گوشه گیران داشته ست؟ خواهشی دارم که لطفاً گوشه گیران را نکش!
هرچه می خواهی تو با مغز جوانان می کنی! دست کم لطفی کن و مِن بعد پیران را نکش!
هرچه سر پایین می اندازم نگاهت با من است! اینچنین با بی حیایی سربزیران را نکش!
اصغر عظیمی مهر [ پنج شنبه 20 مهر 1396 3:31 PM ] [ سید رضا هاشمی ]
خیال خام پلنگ من به سوی ماه جهیدن بود و مـاه را زِ بلندایش به روی خاک کشیدن بود
پلنگ من ـ دل مغرورم ـ پرید و پنجه به خالی زد که عشق ـ ماه بلند من ـ ورای دست رسیدن بود
گل شکفته ! خداحافظ، اگرچه لحظــه دیـــدارت شروع وسوسهای در من، به نام دیدن و چیدن بود
من و تو آن دو خطیـم آری، موازیــان به ناچاری که هردو باورمان ز آغـاز، به یکدگــر نرسیدن بود
اگرچه هیچ گل مرده، دوباره زنده نشد امّا بهار در گل شیپـوری، مدام گرم دمیدن بود
شراب خواستم و عمرم، شرنگ ریخت به کام من فریبکــار دغلپیشه، بهانه اش نشنیـدن بود
چه سرنوشـت غمانگیزی، که کرم کوچک ابریشم تمام عمر قفس میبافت، ولی به فکر پریدن بود
حسین منزوی [ پنج شنبه 20 مهر 1396 3:30 PM ] [ سید رضا هاشمی ]
عاقبت صید سفر شد یار ما یادش به خیر نازنینی بود و از ما شد جدا یادش به خیر
با فراقش یاد من تا عهد دیرین پر گرفت گفتم ای دل سالهای جانفزا یادش به خیر
آن لب خندان که شب های غم و صبح نشاط بوسه می زد همچو گل بر روی ما یادش به خیر
با همه بیگانه ماندم تا که از من دل برید صحبت آن دلنواز آشنا یادش به خیر
روز شیدایی دلم رقصد که سامان زنده باد شام تنهایی به خود گویم سها یادش به خیر
آن زمانها کز گل دیدار فرزندان خویش داشتم گلخانه در باغ صبا یادش به خیر
من جوان بودم میان کودکان گرمخوی روزگار الفت و عهد وفا یادش به خیر
شب که از ره می رسیدم خانه شور انگیز بود ای خدا آن گیر و دار بچه ها یادش به خیر
شیون سامان به کیوان بود از جور سهیل زان میان اشک سها وان ماجرا یادش به خیر
تار گیسوی سهیلا بود در چنگش سروش قیل و قال دخترم در سرسرا یادش به خیر
قصه می گفتم برای کودکان چون شهرزاد داستان دزد و نارنج طلا یادش به خیر
سالهای عشرت ما بود و فرزندان چو ماه ای دریغ آن سالها وان ماهها یادش به خیر
یار رفت و عمر رفت و جمع ما پاشیده شد راستی خوش عشرتی بود ای خدا یادش به خیر
می رسد روزی که از من هم نماند غیر یاد آن زمان بر تربتم گویی که ها یادش به خیر
مهدی سهیلی [ پنج شنبه 20 مهر 1396 3:30 PM ] [ سید رضا هاشمی ]
قصه از طعم دهان تو شنیدن دارد خواب ، در بستر چشمان تو دیدن دارد
وقتی از شوق به موهای تو افتاده نسیم دست در دست تو هر کوچه دویدن دارد
تاک ، از بوی تنت ، مست به خود می پیچد سیب در دامنت احساس رسیدن دارد
بیخ گوش تو دلاویزترین باغ خداست طعم گیلاس از این فاصله چیدن دارد
کودکی چشم به در دوخته ام ... تنگ غروب دل من شوق در آغوش پریدن دارد
"بوسه" سربسته ترین حرف خدا با لب توست از لب سرخ تو این قصه شنیدن دارد...
اصغر معاذی [ پنج شنبه 20 مهر 1396 3:21 PM ] [ سید رضا هاشمی ]
من اگر جای ِ تو بودم عاشق ِ "من" میشدم دلبر ِ ابرو طلای ِ چشم روشن میشدم
قصرها میساختم از خشت خشت ِ آینه قد بلند و خوشتراش و مرمری تن میشدم
تا تو رام ِ من شوی مثل ِ پلنگ ِ زاگرس حضرت ِ آهوی ِ ناز ِ دشت ِ ارژن میشدم
طبق ِ آیین ِ نیاکان دل میاوردم به دست بیخیال ِ راه و رسم ِ دل شکستن میشدم
با خط ِ میخی ِ مژگان می نوشتم عشق را مثل ِ قانون ِ "حمورابی" مدوّن میشدم
هفت خان را می گشودم با فقط یک خنده ام تا ابد "تهمینه" بانوی ِ "تهمتن" میشدم
لب سمرقند و بخارا چشم ِ دوران ِ قدیم "بوی ِ جوی ِ مولیان" در قرن ِ آهن میشدم
دف به دف بر روی ِ پنجه می خرامیدم به ناز از تو دل می بردم و رقص ِ مطنطن میشدم
خانه را از عطر ِ یاس و پونه می آراستم پله پله مقدمت گلدان ِ سوسن میشدم
با نوازش های ِ داغ و لهجه ی ِ غرق ِ عسل بوسه شیرین، لب کلوچه اهل ِ "فومن" میشدم
یک خدای ِ شادتر برمی گزیدم بعد از این خالی از هر گریه و اندوه و شیون میشدم
حیف! من زن نیستم تا اینچنین غوغا کنم آه.. فکرش را بکن روزی اگر زن میشدم
شهراد میدرى [ پنج شنبه 20 مهر 1396 3:20 PM ] [ سید رضا هاشمی ]
کجاها را به دنبالت بگردم شهر خالی را…!؟ دلم انگــار باور کــرده آن عشق خیالـی را
سیمی نیست… ابری نیست… یعنی:نیستی در شهر تـــــو در شـهری اگــر باران بگیرد این حوالـی را
مرا در حسرت نارنجــــزارانت رهـــا کـــــردی چراغان کن شبِ این عصــرهای پرتقالی را
دلِ تنگِ مـــرا با دکـمه ی پیــراهنت واکن رها کن از غم سنـجاق، موهــای شلالی را
اناری از لبِ دیوار باغت ســرخ می خنــدد بگیر از من بگیر این دستـهای لاابـــالی را
شبی دست از سرم بردار و سر بر شانه ام بگذار بکش بر سینه این دیوانـه ی حـالی به حـالی را
نسیمی هست… ابری هست… اما نیستی در شهر دلــم بیهوده مــی گردد خیابان های خالـی را…!
اصغر معاذی [ پنج شنبه 20 مهر 1396 3:20 PM ] [ سید رضا هاشمی ]
|
درباره وبلاگ  | |