حيوانات در قرآن

1ـ گنجشک

حضرت سلیمان گنجشکی را دید که به ماده ی خود می گفت: "چرا خویش را از من بازداری؟ اگر بخواهم می توانم بارگاه سلیمان را به منقار بگیرم و در دریا اندازم."

سلیمان از سخن او لبخندی زد و سپس هر دو را بخواند.پس به گنجشک نر گفت: "آیا می توانی چنین کنی؟" گفت: "ای پیامبر خدا ! نه؛ اما مرد، شخصیت خویش را در چشم زن می آراید و خود را نزد همسرش بزرگ جلوه می دهد و توان عاشق را بالا می برد."

سلیمان گنجشک ماده را خواست و فرمود: "چرا خویش را از او دریغ می داری ، حال آنکه تو را دوست می دارد؟"

عرض کرد: "به زبان می گوید؛ اما عاشقم نیست، او دیگری را نیز دوست دارد. "این سخن در دل سلیمان اثر کرد و از خدا می خواست که دل او را برای محبت خویش خالی کند. 

2ـ شیر

مردی از قبیله ی بنی اسد که زراعت می کرد و عجایب بسیاری در کربلا دیده بود ، می گفت:

"وقتی امام حسین شهید شد و سپاه کوفه از کربلا کوچ کرد. هر شب شیری از سمت قبله می آمد و به قتلگاه کشتگان می رفت و بامدادان بر می گشت. یک شب در آنجا ماندم و دیدم آن شیر بر جسد امام حسین نزدیک می شد و حالت ناله داشت و چهره ی خود را بر آن جسد می مالید."

بر این اساس است که در مراسم شبیه خوانی کربلا، کسی در پوست شیر می رود و به حالت ناله و گریه می افتد.

3ـ سگ

در زمان پیامبر دو روز پشت سر هم، در کنار خانه ی شخص انصاری، سگش پای دو نفر را گاز گرفت و مانع از آمدن آنها به جماعت شد. شکایت را نزد پیامبر بردند.

پیامبر به همراه عده ای به در خانه ی شخص انصاری رفتند. چون آن مرد درب خانه را باز کرد، پیامبر فرمود:" برو سگت را بیرون بیاور که دو روز ، پای دو نفر را گاز گرفته است."پس سگ را ریسمان به گردن بسته و خدمت پیامبر آورد. پیامبر علت را جویا شد و سگ هم به زبان فصیح گاز گرفتن دو نفر را توضیح داد و گفت: "آن دو نفر منافق هستند. در ظاهر ایمان دارند ولی در باطن وصی شما علی را لعن و نفرین می کنند. برای این پای آنها را گاز گرفتم. "پیامبر هم به مرد انصاری سفارش سگ را کردند.  

زبانهايي كه از آنها لغاتي وارد قرآن شده است

۱-حبشي ، ۲-عربی ، ۳-فارسي ، ۴-نَبَطي ، ۵-قِبْطي ، ۶-سرياني ، ۷-يوناني ، ۸-هندي ، ۹-رومي، ۱۰-تركي،۱۱-بربر.

لغات غيرعربي (بيگانه) در قرآن

أبّ ، أبابيل ، إبراهيم ، إبريق ، إبريق ، إبليس ، اَجْرُ ، أحبار ، آدم ، ادريس ، أراِئك ، إرَم ْ، آزِر ، اَساطير ، أسباط ، إسْتَبْرَقْ ، اِسْحق ، إسرائيل ، اُسِّسَ ، اَسْلَمَ ، إسمعيل ، الْاَعْراف ، ألله ، اَلّلهُمَّ ، إلياس ، اَلْيَسَع ، اُمَّة ٌ، اَمْرُ ، اَمْشاجْ ، آمَنَ ، انجيل ، آية ، ايوب ، باب ، بابِل ، رَكَزَ ، بَرَءَ ، بَرْزَخ ، بُرْهان ، بُرُوجْ ، بَشَّرَ ، بَطَلَ ، بَعْل ، بَعيْر ، بِغالْ ، بَلَد ، بَنّاء ، بُنْيانْ ، بُهْتانْ ، بِهيمَة ، بُور ، بَيْع ، تابْ ، تابُوت ، تُبَّعْ ، تَتْبيرْ ، تِجارة ، تَجَلَّي ، تَسْنِيْم ، تَفْسيرْ ، تَنُّورْ ، تَوّابْ ، توراة ، تين ، جَوابٌ ، جالُوت ، حُبّ ، جِبْتْ ، جبرئيل ، جَبينْ ، جِزْيَة ، جَلابِيبْ ، جَهنّم ، جُودي ، حِصنْ ، حِطّة ، حَواريُّون ، حوبْ ، حُور ، حَنيفْ ، خُبْزْ ، خَرْدَلْ ، خَلاقْ ، خِنْزيرْ ، خَيْمَة ، داوُدْ ، دِرْهَمْ ، دِهاقْ ، دينارْ ، رَبّ ، رِبّاني ، رِبْحْ ، رَجيمْ ، الرحمن ، رَحيق ، رِقّ ، اَلرَّقيمْ ، رُمّانْ ، روضة ، اَلرُّومْ ، زَبُور ، زُجاجة ، زُخْرُف ، زِرابِيّ ، ز كريّاء ، زَكاة ، زِنْجيلْ ، زُور ، زيتْ ، ساعة ، سامِريّ ، ساهِرَة ، سَباء ، سَبْتْ ، سَبيلْ ، سِجِّل ، سِجّيلْ ، سٌحْتْ ، سِراج ، سُرادِق ، سِربال ، سَرْد ، سَطْر ، سِفْر ، سَفينَة ، سَكَرَ ، سِكّينْ ، سَكينَة ، سِلْسِلَة ، سُلطان ، سَلْوي ، سُلِيْمان ، سُنْدُسْ ، سَوْط ، سيناءْ ، شِعْري ، شَهْر ، شَيْطان ، اَلصّابِئُونْ ، صُحُف ، صِراط ، صَرْحْ ، صَنَم ، صُواعْ ، صَوامِعْ ، طاغوت ، طالوت ، طُوبي ، طُور ، طُوفان ، عَبْقَرَيّ ، عَتيقْ ، عَروُبْ ، عَزَيْر ، عِفْريتْ ، عِمْرانْ ، عَنكبوت ، عيسي ، فَخّار ، فُراتْ ، فِرْدُوسْ ، فِرْعَون ، فَلَق ، فيلْ ، قارون ، قُدُس ، قِرطاس ، قُرَيش ، قِسْطْ ، قِسْطاسْ ‎، قَصْر ، قَطْران ، قَميص ، كأسْ ، كافُور ، كاهِنْ ، كُرْسِيّ ، كَنْزْ ، كُوب ، لاتْ ، لَوْح ، مائِدَة ، ماعُونْ ، مِثقال ، المَجُوس ، مَرْجانْ ، مَرْيَمْ ، مِسْكْ ، مَسْجِد ، مَسيْح ، مِشكاة ، مِصْر ، مِقْلاد ، مَلَكُوت ، مَنْقُوش ، مواخِرْ ، مُؤْتَفِكَة ، مُوسي ، مِيكال ، نُحاس ، نُسْخَة ، نَصاري ، نَمارِق ، نُوحْ ، نُونْ ، هارُون ، هامانْ ، هاوِيَة ، وَزيرْ ، يأجوجْ و مأجوجْ ، ياقُوتْ ، يَعْقُوب ، يَغُوثْ ، يَقْطين ، يَمّ

 مناطق جغرافيايي در قرآن

 يَمَنْ: در چند سوره از قرآن با كشور يَمَنْ (واقع در جنوب غربي جزيرة العرب) مواجه مي شويم. از جمله:
1- با اسم (سَبَاءْ) در سوره اي به همين نام . و تذكر خرابي شهر مَأْرَبْ كه پايتخت سباء بوده و به وسيله سيل عِرَم (سد عِرَم را سد مأرب و سدّ سباء نيز مي گويند).
2- با واقعه سلطنت زني به عنوان ملكه سباء كه در سوره نمل ذكر شده است و نام اين زن طبق مشهور (بلقيس) بوده است.
3- تُبَّعْ كه نامش در سوره هاي (دخان) و (ق) آمده است.
4- باغ حَرْدْ و سوختن آن كه در سوره قَلَمْ آمده است.
5- گروه شهر (حاضورا) كه هلاك شدند و در سوره حج آيه 45 ذكر شده است.
6- اصحاب اُخْدُودْ (نصاري نَجران).
7- اصحاب فيل، به سركردگي (اَبْرَهه) كه در يمن عبادتگاهي ساخت و با فيل و لشكر براي تخريب خانه خدا به مكه آمد و در سوره فيل مذكور است.
8- در مورد قريش كه براي تجارت به يمن رفتند و در سوره قريش (ايلاف) آمده است.
9- آمدن نصاراي نَجران به مدينه كه پيامبر (ص) آنها را به مباهلة دعوت كرد و آنها امتناع ورزيدند و با پيامبر مصالحه كردند كه در سوره آل عمران مذكور آمده است.
سرزمين مِصْر: قرآن در چند مورد وقايعي را كه در مصر روي داده ذكر كرده است از جمله:
1- تاريخ زندگي حضرت يوسف.
2- موضوع گرفتاري بني اسرائيل بعد از حضرت يوسف در چنگال ظلم فرعون مصر.
3- وقايع مربوط به حضرت موسي و هارون (ع).
4- موضوع مؤمن آل فرعون.
5- اهرام مصر كه در سوره "فجر" ذكر شده است (وَ فِرْعَوْنَ ذِي الاوْتادْ) كه شايد به آنها اشاره دارد.
6- موضوع زن فرعون كه در سوره تحريم از وي تمجيد شده است (وي به حضرت موسي ايمان داشت).
سرزمين مَدْيَنْ: قرآن كريم چند جا از مدين نام برده است:
1- درباره نبوت حضرت شعيب (مدين قريه شعيب و قبيله اوست كه در قسمت شرق عقبه قرار دارد.)
2- درباره موضوع فرار حضرت موسي از مصر به سرزمين مدين (بعد از كشتن يكي از فرعونيان) مردم مدين از عرب و اولاد حضرت اسماعيل بوده اند و با مدرم فلسطين و لبنان و مصر قديم روابط بازرگاني داشته اند.
سرزمين سيناءْ يا (سينينْ): قرآن كريم در سوره نساء آيه 153 به اين سرزمين اشاراتي دارد و نيز داستان تجلّي خداوند بر موسي كه در آيه 20 از سوره مؤمنون و آيه دوم از سوره تين بيان شده در آنجا اتفاق افتاده است.
بابِلْ: قرآن كريم در چند مورد به اين سرزمين اشاره دارد (كشور بابل در ميان دجله و فرات در سرزمين عراق واقع بوده است).
1- در موضوع هارُوت و مارُوتْ (دو فرشته بودند) كه در سوره بقره آمده است.
2- موضوع حضرت ابراهيم، زيرا ايشان در شهر (اُور) از شهرهاي كشور بابل به دنيا آمده و عليه پادشاه كَلْدِه به مبارزه برخاست.
شهرهاي ساحلي بَحْرالْمَيِّتْ: بحرالميّت بزرگترين درياچه فلسطين است كه در داستان حضرت لوط (ع) به آن اشاره شده است.
مَجْمَعُ الْبَحْرَيْن: محل التقاء اقيانوس هند و بحر احمر (درياي سرخ) در باب المندب، و يا محل تلاقي درياي مديترانه و اقيانوس اطلس نزديك تنگه جبل الطارق كه در داستان ملاقات حضرت موسي با عبد صالح (حضرت خضر) به آن اشاره شده است.
رود نيل و درياي احمر: بحر احمر (درياي سرخ) شعبه اي از اقيانوس هند است.
1- در سوره طه آيه 39 در مورد انداختن حضرت موسي در آب رودخانه (رود نيل) اشاره شده است.
2- در آيه 132 در موضوع غرق شدن فرعون و لشكريانش در درياي احمر به درياي احمر اشاره شده است.
تيه: نام بياباني است كه بني اسرائيل پس از خروج از مصر، مدت چهل سال در آن ماندند ، و حضرت موسي و برادرش هارون در آنجا وفات نمودند . بيابان تيه ميان سرزمين (أيله) و مصر و درياي سرخ و كوههاي سرات ، از سرزمين شام قرار دارد.

دانستني هاي قرآن

قرآن کریم، کتاب سعادت بشر و معجزه جاوید پیامبر بزرگ اسلام، حضرت محمد مصطفی (ص) است. در اینجا به دانستنی‌های جالبی از قرآن اشاره می‌کنیم.
آیا میدانید که ... چهار عبارت قرآنی هست که در هر یک از آن‌ها، چهار تشدید متوالی وجود دارد:
1. نسیّاً رَّبُّ السّماوات (مریم، 64 و 65)؛
2. فی بحرٍ لُّجّیٍّ یَّغْشاه موج (نور، 40)؛
3. قولاً مّن رَّبٍّ رَّحیم (یس، 58)؛
4. ولقد زّیّنّا السَّماءَ (ملک، 5)

آیا میدانید که ... تعداد 1015030 نقطه در قرآن بکار رفته است.
آیا میدانید که ... تعداد 5098 محل وقف در قرآن وجود دارد.
آیا میدانید که ... تعداد 39586 عدد کسره در قرآن بکار برده شده است.

آیا میدانید که ... قرآن در 23 سال بر پیامبر نازل شد.

 --------------------------------------------------

آیا میدانید که ... تعداد 19253 عدد تشدید در قرآن بکار برده شده است.
آیا میدانید که ...

 اميد بخش‏ترين آيه قرآن

از حضرت على (عليه السلام) نقل شده است كه روزى رو به سوى مردم كرد و فرمود:

به نظر شما اميد بخش‏ترين آيه‏ قرآن كدام آيه است؟

بعضى گفتند: آيه «إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ»(1)

(خداوند هرگز شرك را نمى ‏بخشد و پائين‏تر از آن را براى هر كس كه بخواهد مى‏بخشد).

امام فرمود: خوب است، ولى آنچه من مى‏خواهم نيست، بعضى گفتند: آيه «وَ مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَحيما»(2)

(هر كس عمل زشتى انجام دهد يا بر خويشتن ستم كند و سپس از خدا آمرزش بخواهد خدا را غفور و رحيم خواهد يافت).

امام فرمود خوبست ولى آنچه را مى‏ خواهم نيست. بعضى ديگر گفتند: آيه «قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ»(3)

(اى بندگان من كه اسراف بر خويشتن كرده‏ايد از رحمت خدا مايوس نشويد).

فرمود خوبست اما آنچه مى ‏خواهم نيست.

بعضى ديگر گفتند: آيه «و الَّذِينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ»(4)

(پرهيزكاران كسانى هستند كه هنگامى كه كار زشتى انجام مى‏ دهند يا به خود ستم مى ‏كنند به ياد خدا مى‏ افتند، از گناهان خويش آمرزش مى‏ طلبند و چه كسى است جز خدا كه گناهان را بيامرزد).

باز امام فرمود: خوبست ولى آنچه مى‏ خواهم نيست.

در اين هنگام مردم از هر طرف به سوى امام متوجه شدند و همهمه كردند فرمود: چه خبر است اى مسلمانان؟ عرض كردند: به خدا سوگند ما آيه ديگرى در اين زمينه سراغ نداريم.

امام فرمود: از حبيب خودم رسول خدا شنيدم كه فرمود: اميد بخش­ترين آيه قرآن اين آيه است:

«و اقم الصلاة طَرَفَيِ النَّهارِ وَ زُلَفاً مِنَ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ ذلِكَ ذِكْرى لِلذَّاكِرِينَ»(5) (6)

...............................

پي نوشت ها:

(1) نساء، 48.

(2) نساء، 110.

(3) زمر، 53.

(4) آل عمران، 135.

(5) هود، 114.

(7) تفسير نمونه، ج‏9، ص: 270 -  269

چرا سوره توبه ((بسم الله)) ندارد؟

پاسخ این سوال را چگونگی شروع این سوره به ما میدهد، زیرا این سوره در واقع با اعلان جنگ با دشمنان پیمان شکن، و اظهار برائت و بیزاری و پیش گرفتن یک روش محکم و سخت در مقابل آنان آغاز شده است، و روشنگر خشم خداوند نسبت به این گروه است و با ((بسم الله الرحمن الرحیم)) که نشانه صلح و دوستی و محبت و بیان کننده صفت رحمانیت و رحیمیت خداست، تناسب ندارد.

مرحوم طبرسی از امام علی (ع) چنین نقل میکند:" لم تنزل بسم الله الرحمن الرحیم علی راس سوره برائه، لان بسم الله للامان و الرحمه و نزلت برائه لرفع الامان والسیف فیه!"

گروهی نیز معتقدند چون این سوره در حقیقت دنباله سوره انفال است، زیرا در سوره انفال پیرامون پیمانها سخن گفته شده، لذا((بسم الله)) در میان این دو ذکر نشده است.

مرحوم طبرسی  از امام صادق(ع) چنین نقل میکند که فرمود: "النفال و برائه واحده."

و هیچ مانعی ندارد که علت ترک ((بسم الله)) هردو موضوع باشد، که به یکی در روایات نخست و به دیگری در روایات دوم اشاره شده است.

تفسیرنمونه، جلد هفتم،ص۲۷۳

در زمان كدام خليفه قرآن بر روي يك نوشت افزار نوشته شد؟

آيات قرآن حكايت دارد كه اصل خواندن و نوشتن در عرب بي سابقه نبوده و به صورت نادر وجود داشته است، زيرا در آيات صحبت از خواندن و كتابت و زبور و صحيفه و...به ميان آمده كه بر خواندن و نوشتن يا نوشت افزار دلالت دارد.

پيامبر(ص) بعد از رفتن به مدينه و تشكيل حكومت، افرادي را به يادگيري خواندن و نوشتن مأمور كرد. جالب اين است كه بعضي از اسيران مشرك در جنگ بدر خواندن و نوشتن بلد بودند. پيامبر مقرر فرمود كه هر كدام به ده كودك مسلمان خواندن و نوشتن ياد دهند تا آزاد گردند (1)

بنا بر نقل تاريخ هنگام ورود رسول خدا به مدينه افرادي به تعداد انگشتان دو دست خواندن و نوشتن ياد داشتند كه با تشويق پيامبر به سرعت اين

بیشتر كسانی كه با قرائت قرآن آشنا هستند روزانه مقداری از قرآن را می‎خوانند و یا حداقل چند بار در هفته مقداری از وقت خود را به تلاوت قرآن اختصاص می‎دهند.[1] و معمولاً هنگام خواندن، از جاهای مختلف قرآن تلاوت می‎كنند. پیشنهاد ما به عزیزان دوستدار قرآن این است كه هنگام تلاوت از ابتدای قرآن شروع كرده و سوره‎ها را به ترتیب بخوانند تا موفق به ختم قرآن شوند.[2] در این صورت با یك عمل به دو پاداش می‎رسند: یك پاداش برای قرائت قرآن و پاداش دیگر برای ختم قرآن. پیشوایان بزرگوار اسلام ختم قرآن را یكی از بهترین عبادت‎ها شمرده‎اند. 
شخصی به نام «زُهَری» از امام سجّاد ـ علیه السّلام ـ می‎پرسد: (در میان عبادات) چه عملی فضیلت زیادی دارد؟ 
امام می‎فرماید: 
اَلْحالُّ الْمُرْتَحِل، قُلْتُ: وَ مَا الْحالُّ الْمُرْتَحِل؟ قالَ: فَتَحَ الْقُرْآنَ وَ خَتَمَهُ، كُلَّما حَلَّ فی اَوَّلِهِ ارْتَحَلَ فی آخِرِهِ.[3] 
عمل حال مرتحل (در آید و كوچ كند)، گفتم: حال مرتحل چیست؟ فرمود:

قرائت روزانه قرآن

رنگ ها در قرآن 

قرآن کريم از جنبه‌هاي گوناگون معجزه‌ است و اعجاز علمي يکي از اين ابعاد مي‌باشد. در اين ميان «اعجاز رنگ‌ها» موضوعي است که کم‌تر مورد توجه و بحث قرار گرفته است؛ در حالي كه با اثبات آن،‌ گوشه‌اي ديگر از اعجاز علمي قرآن روشن مي‌شود. اين مقاله در پي اثبات اين ادعا است که خداوند در بسياري از آيه‌هاي مربوط به رنگ‌ها، به آثار رواني رنگ بر شخصيت انسان اشاره کرده است. نويسنده پس از بيان جايگاه و ضرورت موضوع، آيه‌هايي را که واژه «الوان» و «لون» در آن‌ها به کار رفته است مي‌آورد، سپس جداگانه رنگ‌هاي زرد، قرمز، آبي، سبز، سفيد و سياه را در قرآن بررسي مي‌كند و توضيح مي‌دهد كه قرآن از يک رنگ معنوي، وراي همه رنگ‌ها، نام برده است که «رنگ خدايي و توحيد» و بهترين

استدلال های قرآن در مورد اثبات قیامت:

از آنجا که قرآن کتاب آسمانی ماست و راهنمای ما در تمامی مراحل زندگی است، همیشه به آن نیاز داریم ولی تعدادی هنوز از تمام سوره های قرآن و تعدادش خبر نداریم . برای همین در این بخش آسمونی شما رو با نام و تعداد سوره های قرآن کریم این کتاب نفیس آسمانی بیشتر آشنا میکنیم. پس با سایت آسمونی همراه باشید. 

تعداد سوره ‏های قرآن: ۱۱۴

سوره‏ های مکی: ۸۶

سوره‏ های مدنی: ۲۸

تعداد آیات قرآن: ۶۲۳۶

آیات مکی: ۴۴۶۸

آیات مدنی: ۱۷۶۸

تعداد کلمات قرآن کریم: ۷۷۸۰۷

کلمات مکی: ۴۵۶۵۳

کلمات مدنی: ۳۲۱۵۴

تعداد سوره‏ها، آیات و کلمات قرآن کریم به تفکیک مکی و مدنی

نوع سوره – تعداد سوره‏ها – تعداد آیات – مدنی – مکی – تعداد کلمات – مکی – مدنی

مکی – ۵۱ – ۱۶۸۳ – ۱۶۸۳ ۱۱۴۹۲ – ۱۱۴۹۲-

مدنی – ۲۶ – ۱۴۱۹ ۱۴۱۹ – ۲۶۴۱۲ ۲۶۴۱۲

مکی با آیات مدنی – ۳۵ – ۲۹۳۰ – ۲۷۷۶ – ۱۵۴ – ۳۶۱۵۴ – ۳۴۰۱۳ – ۲۱۴۲

مدنی با آیات مکی – ۲ – ۲۰۴ – ۹ – ۱۹۵ – ۳۷۴۸ – ۱۴۸ – ۳۶۰۰

جمع – ۱۱۴ – ۶۲۳۶ – ۴۴۶۸ – ۱۷۶۸ – ۷۷۸۰۷ – ۴۵۶۵۳ – ۳۲۱۵۴

به موجب این آمار، ۴۴۶۸ آیه مکی با ۴۵۶۵۳ کلمه و ۱۷۶۸ آیه مدنی با ۳۲۱۵۴ کلمه در قرآن مجید وجود دارد; یعنی ۶/۷۱% آیات مکی و ۴/۲۸% آن مدنی است. این نسبت‏ها برای کلمات به ترتیب ۷/۵۸% (حدود سه پنجم) و ۳/۴۱% (حدود دو پنجم) است.

منبع:سایت آسمونی

۱- یک: «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» (اخلاص / ۱) بگو: اوست خدای یگانه.

۲- دو: «یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا شَهادَهُ بَیْنِکُمْ إِذا حَضَرَ أَحَدَکُمُ الْمَوْتُ حِینَ الْوَصِیَّهِ اثْنانِ ذَوا عَدْلٍ مِنْکُمْ …» (مائده / ۱۰۶) ای کسانی که ایمان آورده‌اید هنگامی که مرگ یکی از شما فرا رسد، در موقع وصیت از میان شما، دو نفر عادل را به شهادت بطلبد.

۳- سه: « لَقَدْ کَفَرَ الَّذِینَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ ثالِثُ ثَلاثَهٍ » (مائده / ۷۳) آنها که گفتند: خداوند، یکی از سه خداست به یقین کافر شدند.

۴- چهار: « وَ مِنْهُمْ مَنْ یَمْشِی عَلی أَرْبَعٍ » (نور / ۴۵) وگروهی(از جنبندگان) بر چهار پا راه می روند .

۵- پنج: « وَ یَقُولُونَ خَمْسَهٌ » (کهف / ۲۲) وگروهی می گویند: پنج نفر بودند.

۶- شش: «اللَّهُ الَّذِی خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِی سِتَّهِ أَیَّامٍ…» (اعراف / ۵۴) خداوندی است که آسمانها و زمین را در شش روز آفرید.

۷- هفت: «ِ کَمَثَلِ حَبَّهٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ » (بقره / ۲۶۱) همانند بذری هستند که هفت خوشه برویاند.

۸- هشت:« وَ أَنْزَلَ لَکُمْ مِنَ الْأَنْعامِ ثَمانِیَهَ أَزْواجٍ» (زمر / ۶) وبرای شما هشت زوج از چهارپایان ایجاد کرد.

۹- نه:« کانَ فِی الْمَدِینَهِ تِسْعَهُ رَهْطٍ» (نمل / ۴۸) و در ان شهر، نه گروهک بودند.

۱۰- ده: «فَکَفَّارَتُهُ إِطْعامُ عَشَرَهِ مَساکِینَ» (مائده / ۸۹) کفاره این گونه قسمها،اطعام ده نفر مستمند است.

۱۱- یازده:« إِنِّی رَأَیْتُ أَحَدَ عَشَرَ کَوْکَباً » (یوسف / ۴) من در خواب دیدم یازده ستاره را.

۱۲- دوازده:« إِنَّ عِدَّهَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنا عَشَرَ شَهْراً» (توبه / ۳۶) تعداد ماه ها نزد خداوند دوازده ماه است.

۱۳- نوزده:« عَلَیْها تِسْعَهَ عَشَرَ » (مدثر / ۳۰) نوزده نفر(از فرشتگان عذاب) بر آن گمارده شده اند.

۱۴- بیست:« إِنْ یَکُنْ مِنْکُمْ عِشْرُونَ …» (انفال / ۶۵) هر گاه بیست نفر با استقامت از شما باشند..

۱۵- سی: « وَ واعَدْنا مُوسی ثَلاثِینَ لَیْلَهً » (اعراف / ۱۴۲) و ما با موسی، سی شب وعده گذاشتیم.

۱۶- چهل:« فَتَمَّ مِیقاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِینَ لَیْلَهً » (اعراف / ۱۴۲) به این ترتیب میعاد پروردگارش(با موسی)، چل شب تمام شد.

۱۷- پنجاه:« إِلاَّ خَمْسِینَ عاماً» (عنکبوت / ۱۴) مگر پنجاه سال.

۱۸- شصت: