نزول قرآن و تمامی دستورات آن طوری است که خود به خود احتیاج به مبیّن وعامل دارد.اشرار هر زمان هر آنجه قدرت داشتند ، صاحب قرآن یعنی امام هر زمان را محبوس ویا ذر حال تقیّه نگه داشته اند.راحت می توان گفت امام هر زمان را تا امام حسن عسگری(ص)در خفگان ویا در بین اشرار که همان والیان غاصب آن زمان بودند نگه داشته اند.به این منظور امام معصومی را که اجرای قرآن بایستی در دست او باشد محدود کرده تا به مقصد شوم خود برسند.لذا ائمه معصومین(ص)توانسته اند منظور خدا از قرآن را برای خصّیصین خود باز گو کرده وحقایق دین را آشکار نموده اند تا کسانی که طالب علم وعمل بودند بی بهره نباشد.تنها اما معصومی که به هیچ وجه بر گردنش بیعت هیچ کس نهاده نشده حضرت صاحب الزّمان(عج)می باشد.پس تمام قرآن و دستورات دین و اجرای تمامی احکام الهی توسط وجود انور آن بزرگوار یعنی حضرت امام ابوالقاسم محمّد بن الحسن المهدی(عج)جاری و ساری خواهد شد.
