
تفسیر المیزان: اعتقاد برهمن ها به تناسخ ریشه در کجا دارد؟
این مفاله بخشی از تفسیر المیزان نوشته علامه طباطبائی ره است
تناسخ در نظر وثنى مذهبان
يكى از اصول اوليه اى كه كيش برهميه و امثال آن از قبيل بودائيه و صابئيه دارند اعتقاد به تناسخ است، و تناسخ اين است كه بگوييم عالم محكوم به ایجاد و فساد دائمى است، پس اين عالم مشهود كه حس ما آن را احساس مى كند و همچنين اجزايى كه در آن هست از عالم ديگرى مثل خود و سابق بر خود تكون يافته و همچنين آن عالم سابق بر اين عالم نيز از عالمى قبل از خود متولد شده و پديد آمده و همچنين تا بى نهايت هر عالمى از عالم سابق بر خود متولد شده است، و اين عالم به زودى فاسد مى شود همانطور كه مى بينيم تك تك اجزاى آن فاسد مى شود، پس از فساد عالم ما نيز عالمى ديگر پديد مى آيد و انسان در همه اين عوالم زندگى مى كند اما زندگيش در اين عالم مطابق و هم سنخ اعمالى است كه در عالم قبلى انجام داده.
اگر در عالم قبلى اعمالى صالح انجام داده و در اثر تكرار اعمال خير ملكه اى خوب براى خود كسب كرده باشد هنگام مرگ جانش از بدنش بيرون مى آيد و به كالبد بدنى ديگر مى رود و در آن بدن زندگى خوش را از سر
ادامه مطلب

نزول قرآن و تمامی دستورات آن طوری است که خود به خود احتیاج به مبیّن وعامل دارد.اشرار هر زمان هر آنجه قدرت داشتند ، صاحب قرآن یعنی امام هر زمان را محبوس ویا ذر حال تقیّه نگه داشته اند.راحت می توان گفت امام هر زمان را تا امام حسن عسگری(ص)در خفگان ویا در بین اشرار که همان والیان غاصب آن زمان بودند نگه داشته اند.به این منظور امام معصومی را که اجرای قرآن بایستی در دست او باشد محدود کرده تا به مقصد شوم خود برسند.لذا ائمه معصومین(ص)توانسته اند منظور خدا از قرآن را برای خصّیصین خود باز گو کرده وحقایق دین را آشکار نموده اند تا کسانی که طالب علم وعمل بودند بی بهره نباشد.تنها اما معصومی که به هیچ وجه بر گردنش بیعت هیچ کس نهاده نشده حضرت صاحب الزّمان(عج)می باشد.پس تمام قرآن و دستورات دین و اجرای تمامی احکام الهی توسط وجود انور آن بزرگوار یعنی حضرت امام ابوالقاسم محمّد بن الحسن المهدی(عج)جاری و ساری خواهد شد.
آشنایی با قرآن به مقدماتی نیازمند است که در اینجا به اختصار آنها را ذکر می کنیم.
یکی از شرطهای ضروری شناخت قرآن آشنایی به زبان عربی است. همان گونه که شناخت حافظ و سعدی بدون دانستن زبان فارسی ممکن نیست، آشنایی با قرآن هم که به زبان عربی نگاشته شده بدون دانستن زبان عربی امکان پذیر نیست. شرط دیگر، آشنایی با تاریخ اسلام است زیرا قرآن مثل تورات یا انجیل نیست که یکباره توسط پیامبر عرضه شده باشد، بلکه این کتاب در طول 23 سال دوران زندگی پیامبر- از بعثت تا وفات- در خلال جریان پرهیجان تاریخ اسلام نازل شده است و از همین روست که آیات قرآن به اصطلاح شأن نزول دارند. شأن نزول چیزی نیست که معنای آیه را در خود محدود کند بلکه به عکس، دانستن شأن نزول تا حد زیادی در روشن شدن مضمون آیات مؤثر و راه گشاست.
شرط سوم، آشنایی با سخنان پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله است. ایشان به نصّ خود قرآن اولین مفسّر این کتاب است. مفسّر یعنی بیان کننده، و در قرآن آمده است:
ادامه مطلب
اصالتهای سه گانه قرآن
مطالعه پیرامون قرآن ما را با «اصالتهای سه گانه» این کتاب آشنا می کند. اولین اصالت قرآن اصالت انتساب است؛ یعنی اینکه بدون شبهه و بدون آنکه نیازی به پی جویی نسخه های قدیمی باشد، روشن است که آنچه امروز به نام قرآن مجید تلاوت می شود عین همان کتابی است که آورنده آن حضرت محمّد بن عبداللَّه (صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم) به جهان عرضه کرده است. اصالت دوم اصالت مطالب است، به این معنی که معارف قرآن التقاطی و اقتباسی نیست بلکه ابتکاری است. تحقیق در این زمینه وظیفه شناخت تحلیلی است. اصالت سوم اصالت الهی قرآن است؛ یعنی اینکه این معارف از افق ماوراء ذهن و فکر حضرت رسول به ایشان افاضه شده است و ایشان صرفاً حامل این وحی و این پیام بوده اند و این نتیجه ای است که از شناخت ریشه ای قرآن به دست می آید.
اما شناخت ریشه ای و به عبارت دیگر تعیین اصالت معارف قرآنی مبتنی بر شناخت نوع دوم است. از این رو ما بحث خود را از شناخت تحلیلی شروع می کنیم، یعنی به بررسی این امر می پردازیم که محتویات قرآن چیست و چه مسائلی در قرآن مطرح گردیده و درباره چه مسائلی بیشتر حساسیت نشان داده شده و موضوعات آن چگونه ارائه شده است. اگر در شناخت تحلیلی بتوانیم حق مطلب را ادا کنیم و از عهده آن به خوبی بیرون بیاییم و با معارف قرآنی آشنایی کافی پیدا کنیم، در آن صورت- همان طور که گفتیم- به اصالتی می رسیم که عمده ترین اصالتهای قرآن است و آن عبارت است از «اصالت الهی» یعنی معجزه بودن قرآن.

آیا قرآن شناختنی است؟
در تحلیل و شناخت محتوای قرآن نخستین سؤالی که مطرح می شود این است که آیا اساساً قرآن قابل شناخت و بررسی هست؟ آیا می توان در مطالب و مسائل قرآن تفکر و تدبر کرد یا آنکه این کتاب اساساً برای شناختن عرضه نشده بلکه صرفاً برای تلاوت و قرائت و یا برای ثواب بردن و تبرک و تیمن است؟ ممکن است به ذهن خطور کند که این سؤال موردی ندارد زیرا در این جهت که قرآن کتابی برای شناخت است کسی تردید نمی کند. اما نظر به اینکه در دنیای اسلام به علل مختلف جریانهای نامطلوبی در موضوع [25]
شناخت قرآن پیش آمد که در انحطاط مسلمین تأثیر بسزایی داشته است و متأسفانه هنوز هم ریشه های آن افکار منحط و خطرناک در جامعه ما وجود دارد، لازم می دانیم کمی در این باره توضیح بدهیم.
در میان علمای شیعه در سه چهار قرن پیش افرادی پیدا شدند که معتقد بودند قرآن حجت نیست. اینها از میان منابع چهارگانه فقه که از طرف علمای اسلام به عنوان معیار شناخت مسائل اسلامی عرضه شده بود یعنی قرآن و سنت و عقل و اجماع، سه منبع را قبول نداشتند. در
ادامه مطلب
بهترین معرّف برای شرح اوصاف قرآن کریم همانا خود قرآن مجید است و اگر در سخنان عترت طاهره ـ علیهم السلام ـ توصیف قرآن مشاهده میشود باز به استناد خود قرآن حکیم است، لیکن بهرهبرداری از آن به عهده همتای وی یعنی ثقل اصغر میباشد که به نوبه خود، قرآن ناطقاند، و در هیچ مرحله از مراحل کمال هستی از قرآن جدا نبوده و قرآن نیز در هیچ مقام از مقامهای وجودی از آنان جدا نخواهد بود، و اگر کمالی در قرآن باشد که عترت طاهره ـ علیهم السلام ـ فاقد آن باشد، یا کمالی در عترت طاهره ـ علیهم السلام ـ باشد که قرآن حاوی آن نباشد، اشکال جدایی این دو وزنهی وزین از هم لازم می آید که روایت متواتر نبی اکرم ـ صلّی الله علیه و آله ـ آن را برای همیشه مردود میداند.
آنچه فعلا موردنظر است، رسالت قرآن کریم میباشد، یعنی پیام چیزی
ادامه مطلب
![]()
قرائت قرآن و آداب آن
قرآن تجلی خاص خداوند بر خلق است.[1] هر که را شوق دیدار خدا باشد و بخواهد با پروردگارش سخن تازه کند باید قرآن بخواند.[2] هر کس هم نشین با قرآن شد با افزایش یا کاهشی برمیخیزد، افزایشی در هدایت یا کاهشی از کوری و ضلالت[3] ظاهرش بسیار جذاب و دلربا و باطنش ناپیداست عجایب آن هیچگاه کهنه نمیگردد، در آن چراغهای هدایت و منار حکمت قرار دارد، تفکر در قرآن موجب حیات دل فرد بیناست همان گونه که شخص در تاریکیها با استمداد از نور گام برمیدارد. [4]
رسول گرامی اسلام ـ صلّی الله علیه و آله ـ یکی از اساسیترین مأموریتهای خود را تلاوت قرآن میداند.[5] تا از فروغ آن شعله گیرد و از چشمه آب حیاتش جرعهها نوشد بدیهی است اولین مرحله استفاده و
ادامه مطلب

ترجمه خواندنی قرآن
زبان:
- فارسی
ویژگیهای ترجمه خواندنی قرآن
آبشخور استنباط پیام آیهها، برای بازنمایی در ترجمه، تفسیرهای گرانسنگ قرآن است. مراجعۀ مداومِ مترجم به تفسیر المیزان علامهطباطبایی و تفسیر تسنیم آیتالله جوادی در درجۀ اول و تفسیرهای التحریر و التنویر، مجمع البیان، روح المعانی، نمونه و...، خواننده را
ادامه مطلب
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
سُورَهٌ أَنزَلْنَاهَا وَفَرَضْنَاهَا وَأَنزَلْنَا فِیهَآ ءَایَاتٍ بَیِّنَاتٍ لَّعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ (۱)
(این) سورهاى است که آن را نازل کردیم و (عمل به) آن را واجب کردیم و در آن آیاتى روشن فرستادیم. شاید شما متذکّر شوید.
پیامها:
۱- کلمه ى «سوره» یک نامگذارى از طرف خداوند براى یک مجموعه آیات از قرآن کریم است. «سوره… انزلنا فیها آیات»
۲- احکام، به دستور خداوند واجب مىشود. «فرضناها»
۳- قرآن، قانون اساسى و آییننامهى الزامى و اجرایى دین است. «فرضناها»
۴- قرآن، کتابى است که آیات آن، روشن وقابل فهم است. «فیها آیات بینات» (گرچه درک قسمتى از آیاتش نیازمند دقّت وتحقیق وتفسیر است)
۵ – انسان به پند و تذکّر نیازمند است. «لعلّکم تذکّرون»
۶- معارف قرآن در فطرت انسان ریشه دارد و با تذکّر، پردهى غفلت برداشته مىشود. «تذکّرون»
اَلزَّانِیَهُ وَالزَّانِى فَاجْلِدُواْ کُلَّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا مِاْئَهَ جَلْدَهٍ وَلَا تَأْخُذْکُم بِهِمَا رَأْفَهٌ فِى دِینِ اللَّهِ إِن کُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْیَوْمِ الْأَخِرِ وَ لْیَشْهَدْ عَذَابَهُمَا طَآئِفَهٌ مِّنَ الْمُؤْمِنِینَ (۲)
هر یک از زن و مرد زناکار را صد تازیانه بزنید. و اگر به خدا و روز قیامت ایمان دارید، در اجراى حکم خدا نسبت به آن دو گرفتار دلسوزى نشوید و هنگام کیفر آن دو، گروهى از مؤمنان حاضر و ناظر باشند.
نکته ها:
احکام زنا بر اساس شرایط افراد متفاوت مىشود، در این آیه فقط به یک صورت اشاره شده که اگر مرد یا زن مجردى زنا کند، صد تازیانه مى خورد، ولى اگر کسى با داشتن همسر و دسترسى به او، مرتکب زنا شود، رجم و سنگسار مىگردد.
مفاسد زنا در قرآن و روایات
قرآن، زنا را کارى زشت مىداند و از نزدیک شدن به آن نهى مى کند. «و
ادامه مطلب
بسم اللّه الرّحمن الرّحیم
یس (۱)
و القرآن الحکیم (۲)
انک لمن المرسلین (۳)
على صراط مستقیم (۴)
تنزیل العزیز الرّحیم (۵)
لتنذر قوما ما انذر آباؤ هم فهم غافلون (۶)
لقد حقّ القول على اکثرهم فهم لا یؤمنون (۷)
انّا جعلنا فى اعنقهم اغللا فهى الى الاذقان فهم مقمحون (۸)
و جعلنا من بین ایدیهم سدا و من خلفهم سدا فاغشى نهم فهم لا یبصرون (۹)
و سواء علیهم انذرتهم ام لم تنذرهم لا یومنون (۱۰)
انما تنذر من اتبع الذکر و خشى الرّحمن بالغیب فبشره بمغفره و اجر کریم (۱۱)
انّا نحن نحى الموتى و نکتب ما قدموا و اثرهم و کل شى ء احصیناه فى امام مبین (۱۲)
ترجمه آیات
به نام خداى بخشنده مهربان، یس (۱).
به قرآن سراسر حکمت سوگند (۲).
که تو به درستى و به یقین از مرسلین هستى (۳).
و بر صراط مستقیم قرار دارى (۴).
که خداى عزیز و رحیم آن را نازل کرده (۵).
تا تو با آن مردمى را انذار کنى که پدرانشا ن انذار نشده بودند و در غفلت قرار داشتند (۶).
سوگند مى خورم که فرمان عذاب بر بیشتر آنان صادر شده در نتیجه دیگر ایمان نخواهند آورد (۷)
ما به گردنشان غل هایى افکنده ایم که تا چانه شان را گرفته به طورى که دیگر نمى توان ند سر پایین آورده خود را ببینند (۸).
ما از پیش رو و عقب سر سدى دورشان کشیده و ایشان را با آن پوشانده ایم دیگر جایى را نمى بینند (۹).
و (بنابراین ) دیگر انذار کردن و نکردنت به حال ایشان یکسان است چه انذار بکنى و چه نکنى ایمان نمى آورند (۱۰).
تو تنها کسى را انذار مى کنى و انذارت در حق کسى مؤ ثر واقع مى شود که قرآن را تصدیق کرده و نادیده از رحمان خشیت داشته باشد، پس تو او را به آمرزش و اجرى کریم بشارت بده (۱۱).
ماییم که مردگان را زنده مى کنیم و آنچه کرده اند و آنچه از آثارشان بعد از مردن بروز مى کند همه را مى نویسیم و ما هر چیزى را در امامى مبین برشمرده ایم (۱۲).
بیان آیات
غرض این سوره بیان اصول سه گانه دین است، چیزى که هست نخست از مسأله نبوت شروع کرده، حال مردم را در قبول و رد دعوت انبیا بیان مى کند، و مى فرماید که: نتیجه دعوت حق انبیاء، احیاى مردم است، و اینکه آنان در
ادامه مطلب





