کسى برگیرد هیچ کس قادر بحمایت او نیست ، کسى که این چنین همه پیروزى ها از او سرچشمه مى گیرد، باید به او تکیه کرد، و از او کمک خواست . (ان ینصرکم الله فلا غالب لکم و ان یخذلکم فمن ذا الذى ینصرکم من بعده ).
این آیه افراد با ایمان را ترغیب مى کند، که علاوه بر تهیه همه گونه وسائل ظاهرى باز به قدرت شکست ناپذیر خدا تکیه کنند.
و در حقیقت روى سخن در آیه پیش ، به پیامبر اکرم بود، و به او دستور مى داد. و اما در این آیه روى سخن به همه مؤ منان است و به آنها مى گوید: همانند پیامبر، باید بر ذات پاک خدا تکیه کنند، و لذا در پایان آیه مى خوانیم : (مؤ منان تنها بر ذات خداوند، باید توکل کنند) (و على الله فلیتوکل المؤ منون ).
نا گفته پیداست که حمایت خداوند، یا ترک حمایت او نسبت به مؤ منان بى حساب نیست ، و روى شایستگى ها و لیاقت ها صورت مى گیرد. آنها که فرمان خدا را زیر پا بگذارند، و از فراهم ساختن نیروهاى مادى و معنوى غفلت کنند هرگز مشمول یارى او نخواهند بود، و بر عکس آنها که با صفوف فشرده و نیات خالص و عزمهاى راسخ و تهیه همه گونه وسائل ، به مبارزه با دشمن برمى خیزند دست حمایت پروردگار پشت سر آنها خواهد بود.