ثواب خواندن قرآن

تلاوت ایات قرآن کریم دارای یک نوع ثواب نمی باشد، بلکه به حسب حالت انسان ها متفاوت می باشد که در ذیل به اختصار از آنها یاد می شود.

در نماز و حالت ایستاده: انسان نمازهای واجب را ـ در حال صحت ـ ایستاده می خواند و نیز می تواند نمازهای مستحبی را ایستاده بخواند و در نماز بعد از حمد سوره کاملی را در نمازهای واجب می خواند و در نمازهای مستحبی می تواند ایاتی از قرآن را تلاوت کند.فردی که در حال قیام ایات قرآن را در نماز تلاوت می کند، خداوند برای هر حرف آن صدحسنه به او عطا می کند.

در نماز در حالت نشسته: نمازهای مستحبی را انسان می توانددر صورت سلامتی جسمی نیز نشسته بخواند و نمازهای واجب را نیز گاهی بر اثر ناچاری نشسته بخواند. تلاوت قرآن در این نمازها موجب این است که خداوند در قبال هر حرفی که از ایات می خواند، پنجاه حسنه به او عنایت کند.

در حالت غیر نماز: بسیاری از مؤمنان عادت دارند در هر روز ـ صبح یا شامگاه قرآن می خوانند. قرآن خواندن در این حالت موجب آن می شود که خداوند در برابر هر حرفی که تلاوت می کند، ده حسنه به او عطا کند.

گوش کردن به تلاوت ایات: برای انسان پیش می اید که دیگری قرآن می خواند و او با توجه و قلبی مطمئن و آرام به آن گوش می کند، این عمل موجب ثواب است و خداوند در قبال هر حرفی که می شنود و گوش فرا می دهد یک حسنه به او می دهد.

تلاوت ایات بدون صوت و تلفظ: برای فرد پیش می اید که قرآن را جلوی خود می گذارد و ایات آن را در دل مرور می کند و به زبان چیزی نمی گوید در این صورت هم این فرد دست خالی نخواهد ماند و خداوند از روی لطف و احسان در قبال هر حرفی را که در دل می گذاراند به او نیز حسنه ای عنایت می کند.

نرم‌افزار آموزش قرائت قرآن «Learn Iqra»

قرآن کریم و مکتب حسيني ریسمان هایی هستند که قدرت دارند بشر را از چاه نگونبختی به اوج سعادت بالا برند، یکی حبل من الله و دومی حبل من الناس است ولی اگر کسی از این دو حبل الهی سوء استفاده نمود، جرم از ریسمان نیست، علت این است که او در سر سودای بالا رفتن نداشته است و البته چنین مردمی به وسیله قرآن و مکتب حسینی به قعر دوزخ برده می شوند و این حقیقت در جهان دیگر چنین مجسم می گردد که به فرمان قرآن و امامان به دوزخ افکنده می شوند، و این است معنی «قسیم الجنة و النار» بودن.
در روایت از رسول اكرم (ص) آمده است: «ان القرآن شافع مشفع، و ما حل مصدق؛ قرآن شفیعی است که شفاعتش پذیرفته است و سعایت کننده ای است که سعایتش پذیرفته می شود.» حقیقتا تعبیر عجیبی است. می فرماید: قرآن کریم، هم شفیع مؤمنان و نیکوکاران است به بهشت سعادت، و هم خصم کافران و مجرمان است به سوی دوزخ، واسطه ای است که آنان را به بهشت برین و اینان را به دوزخ می کشاند.
این نوع از شفاعت را شایسته است شفاعت رهبری بنامیم و می توان آن را شفاعت "عمل" هم نامید زیرا عامل اساسی ای که در اینجا موجب نجات یا بدبختی گردیده است همان عمل نیکوکار و بدکار است. روشن است که هیچ یک از اشکالات شفاعت بر این گونه از شفاعت که شرح داده شد وارد نیست و مخصوصا شفاعت به این معنی با "عدل الهی" به هیچ وجه منافات ندارد، بلکه مؤید آن است.

منبع: مرتضی مطهری- عدل الهی- صفحه 302-303

قرآن (نام پارسي: نِبي)، كتاب ديني اسلام و يكي از ثقلين است. قرآن كه از ريشهٔ «قرء» گرفته شده‌است، معني لغوي آن «جمع نمودن، فراهم آوردن، سال و همچنين خواندن» است. در سوره علق به اين معني اشاره مي‌شود.در باور مسلمانان، اين كتاب در يك دورهٔ ۲۳ ساله از جانب خدا و از طريق فرشتهٔ وحي جبرئيل بر پيامبر خدا حضرت محمد، كه آخرين پيامبر مي‌خوانندش، فروفرستاده شده‌است. مجموع اين فروفرستاده‌ها (وحي) به گونهٔ كتابي گردآوري شده كه قرآن نام دارد. قرآن داراي ۳۰ جزء، ۱۱۴ سوره و ۶۲۳۶(عدد كوفي)=۶۲۲۶(عدد شامي)=۶۲۱۴(عدد مدني)=۶۲۰۴(عدد بصري) آيه است.مسلمانان قرآن را كتاب مقدس دين خود مي‌دانند و از آن با القابي چون «كريم» و «مجيد» ياد مي‌كنند. قرآن مجيد كلام الله ابدي و ازلي است. قرآن خود را به عنوان «لوح حفاظت‌شده» («اللَوح المحفوظ») مي‌خواند.

1. سوره حمد: شفاى همه امراض است مگر مرگ ؛ باید گفته شود، که خواندن با ایمان و عمل کردن با علم و یقین به قرآن ، این آثار را دارد.

2. سوره بقرة : هر کس سوره بقره را تلاوت کند، روز قیامت عمامه اى از نور بر سر او مى گذارند.

3. سوره مبارکه آل عمران : هر کس سوره آل عمران را بخواند، روز قیامت پوششى از نور او را زینت مى دهد.

4. سوره مبارکه نساء: هر کس سوره نساء را تلاوت کند، از عذاب قبر مصون و از آفات دنیا نیز در امان است ، تا به بهشت برسد.

5. سوره مبارکه مائده : هر کس روزهاى پنج شنبه سوره مائده را قرائت کند، ایمانش ، به ظلم آلوده نمى شود.

در قرآن كريم اعجازات مختلفي وجود دارد كه در زير به چند نمونه از آن ها اشاره مي شود: 

• کلمه مرد 23 مرتبه و کلمه زن نيز 23 مرتبه کریم ذکر شده است

. • کلمه دنيا 115 مرتبه وکلمه آخرت نيز 115 مرتبه درقران کریم ذکرشده است

. • کلمه ملایکه 88 مرتبه وکلمه شيطان نيز 88 درقران کریم ذکر شده است

. • کلمه حيات 145 مرتبه وکلمه مرگ نيز 145 مرتبه درقران کریم ذکرشده است

. • کلمه مفاد 50 مرتبه وکلمه زیان نيز 50 مرتبه درقران کریم ذکر شده است

. • کلمه سختی 102 مرتبه وکلمه صبر نيز 102درقران کریم ذکرشده است

. • کلمه مردم 50 مرتبه وکلمه پيامبران نيز 50 مرتبه در قران کریم ذکر شده است

. • کلمه شيطان 11 مرتبه وکلمه مغفرت خواستن نيز 11 مرتبه درقران کریم ذکر شده است

. • کلمه مصيبت 75 مرتبه و کلمه شکران وسپاس نيز 75 مرتبه درقران کریم ذکرشده است

. • کلمه صدقه 73 مرتبه وکلمه خوشنودی و رضایت نيز 73 مرتبه درقران کریم ذکرشده است

. • كلمه مسلمين 41 مرتبه وکلمه جهاد نيز 41 مرتبه درقران کریم ذکر شده است .

. • کلمه زندگی مجلل 8 مرتبه وکلمه زنده گی ساده نيز 8 مرتبه درقران کریم ذکر شده است

. • کلمه محبت 83 مرتبه وکلمه طاعت نيز 83 مرتبه درقران کریم ذکرشده است

. • کلمه جادو 60 مرتبه وکلمه فتنه نيز 60 مرتبه درقران کریم ذکر شده است

. • کلمه زکات 32 مرتبه وکلمه برکت نيز 32 مرتبه درقران کریم ذکر شده است

. • کلمه فهم ودانش 49 مرتبه وکلمه نور و روشن نيز 49 مرتبه درقران کریم ذکرشده است

. • کلمه صالحات 167 مرتبه وکلمه سيات نيز 167 مرتبه درقران کریم ذکرشده است

. • کلمه زبان 25 مرتبه وکلمه وعظ کردن نيز 25 مرتبه درقران کریم ذکرشده است

. • کلمه زحمت ومشقت 114 مرتبه وکلمه شکيبایی نيز 114 مرتبه درقران کریم ذکر شده است

. • کلمه محمد 4 مرتبه وکلمه شریعت محمد نيز 4 مرتبه درقران کریم ذکرشده است

. • کلمه صلات 5 مرتبه درقران کریم ذکر شده است

. • کلمه ماه 12 مرتبه درقران کریم ذکرشده است

. • کلمه روز 365 مرتبه درقران کریم ذکرشده است

منبع: قرآن كريم

در این فرصت بر آن شده ایم که رمز عاقبت بخیر نشدن شیطان را در کلام قرآن کریم مرور کنیم  ببینیم این شیطان تا چه زمانی فرصت دارد که برای فریب انسان ها با همکاران خود تلاش کند و بالأخره خودش کی از بین می رود...

در قرآن کریم از شیطان سخن بسیار زده شده ... اینکه از چه جنسی است، چه می خواهد، اصلا چه شد که شیطانی که جزو فرشتگان بود از درگاه خداوند رانده شد؛ رمز عاقبت بخیر نشدن شیطان چه بود،‌ ابزار کارش برای فریب آدم ها چیست؟ چه انسان هایی را می تواند فریب دهد و از توان فریب چه انسان هایی ناتوان است و خیلی چیزهای دیگر که با مطالعه قرآن کریم به آن می رسیم.

در این فرصت بر آن شده ایم که رمز عاقبت بخیر نشدن شیطان را در کلام

کسانیکه دستگاه وحى و نبوت را با بیان گذشته اولى توجیه مى کنند دانشمندانى هستند که به واسطه اشتغال و انس بعلوم مادى و طبیعى همه چیز جهان هستى را در انحصار قوانین طبیعت مى دانند و آخرین ریشه حوادث را نیز همان طبیعت فرض مى نمایند و از این روى قهرا ادیان آسمانى را پدیده هاى اجتماعى خواهند دانست و با میزانى که از سایر پدیده هاى اجتماعى بدست آمده خواهند سنجید چنانکه اگر یکى از نوابغ اجتماعى مانند کورش و داریوش و اسکندر خود را برانگیخته خدا و کار خود

آداب معاشرت اجتماعي از نظر قرآن 

روابط و ارتباطات اجتماعي سالم، بنياد جامعه را مي سازد. روابط اجتماعي، افزون بر اينكه تاثيرات شگرفي بر روان شخص به جا مي گذارد و روحيات وي را متاثر مي كند، همچنين تاثيرات بسزايي نيز بر جامعه به جا مي گذارد. هرچه شخصيت فرد قوي و استوارتر باشد، تاثيرات وي بر جامعه بيشتر خواهد بود. كاهش يا افزايش دايره نفوذ هر كسي بر جامعه ارتباط تنگاتنگي باخصوصيات و صفات وي دارد.
البته در اين ميان نمي توان از آداب معاشرت غافل ماند؛ زيرا محافظت و صيانت بر آداب و رسوم اجتماعي مي تواند دايره نفوذ اجتماعي شخص را افزايش دهد و تقويت نمايد. بر اين اساس، هر انساني به ويژه مومن مي بايست به اين آداب توجه كند و از آن براي افزايش دايره نفوذ و تاثيرگذاري بر جامعه در راستاي رهايي خود از خسران و زيان مبين و ظهور در نقش ربوبيت بهره گيرد. 
معاشرت، مسيري براي رهايي
انسان موجودي اجتماعي است. اين حكمي است كه همگان بر آن اتفاق و اجماع دارند، هرچند كه درباره علل و اسباب آن اختلاف دارند. اجتماعي بودن انسان مقتضي اين است كه روابط خود را با ديگري بشناسد و به درستي سامان دهد. بخش بزرگي از احكام و قوانين عقلاني و عقلايي و آموزه هاي اخلاقي به حوزه رفتار اجتماعي و چگونگي ارتباطات بشري و ساماندهي آن، بازمي گردد.
اسلام به عنوان دين و سبك زندگي بشر، به اين مهم توجه ويژه اي مبذول داشته است، به ويژه كه از نظر اسلام، زندگي دنيوي، قرار گرفتن آدمي در

اعتراف دانشمندان آمريكايي به حقيقت اعجاز علمي قرآن كريم 

تحقیقاتی که توسط این دانشمندان برای پی بردن به حقیقت اعجاز علمی قرآن کریم انجام شده، در زمینه های مختلفی همچون حرام بودن ازدواج دو خواهر، عادت ماهانه زنان، روابط نامحرم میان افراد مختلف، روابط زناشویی و غیره بوده است. به گزارش شیعه آنلاین، گروهی از دانشمندان آمریکایی که سال های سال در مورد مطالب علمی موجود در قرآن کریم بحث و بررسی و آزمایشات گوناگونی انجام داده اند، اخیرا اعتراف کردند که همه این مطالب علمی درست از آب در آمده و این ثابت کننده اعجاز علمی قرآن کریم است.

در همین راستا دکتر "جمال الدین ابراهیم" استاد علم سم شناسی در دانشگاه کالیفورنیای آمریکا و مدیر مؤسسه پژوهش های زیست محیطی در ایالات متحده آمریکا، طی اظهاراتی در این باره گفت: تحقیقاتی که توسط این دانشمندان برای پی بردن به حقیقت اعجاز علمی قرآن کریم انجام شده، در زمینه های مختلفی همچون حرام بودن ازدواج دو خواهر، عادت ماهانه زنان، روابط نامحرم میان افراد مختلف، روابط زناشویی و غیره بوده است. وی در ادامه افزود: یکی از اصلی ترین مسائلی که برای این دانشمندان جالب بود، اشاره ی قرآن کریم به مدت زمان بارداری بوده که بررسی ها دقیق بودن آن را نشان داده است.

هدف مشركان از تغيير در آيات قرآن چه بود؟ 

هنگامی که پیامبر(ص) به پیامبری مبعوث شد و کلام نورانی خداوند توسط ایشان به دل های مردم گرما و روشنایی داد کفار و مشرکین که آئین و مسلک خود را بر باد رفته می دیدند به مبارزه با پیامبر(ص) و دین مبینش پرداختند.

از علل تلاش مشرکین برای تغییر در آیات قرآن می توان به دلایل زیر اشاره کرد:

1. براي اين‌كه ثابت كنند پيامبر اكرم‌اين آيات را از پيش خود مي‌گويد؛ به تعبير ديگر، با اين كار قصد داشتند معجزه بودن قرآن كريم را زير سؤال ببرند و مخالفت سرسختانه خود را با آن حضرت نشان دهند و بگويند تو پيامبر نيستي‌، تا به اين وسيله جلو حركت انقلاب الهي رسول خدا(ص) را بگيرند و نگذارند كسي به او ايمان آورد.

2. براي اين كه با اين كار، اعتماد و اعتقاد به معارف موجود در قرآن را متزلزل نمايند.

3.براي آن كه تقدّس قرآن را بشكنند.

4. براي آن كه بگويند بشر نمي‌تواند گيرنده وحي الهي باشد و فرشتگان بايد پيام الهي را به بشر برسانند؛ استدلالشان اين است كه اگر بشر، گيرنده پيام الهي باشد، هرگز تغيير نمي‌كرد، در حالي كه (به گمان مشركان‌) تغيير كرده است‌.

5. براي اين كه حجيت قرآن را از بين ببرند. و...

و اين در حالي است كه قرآن كريم‌، معجزه الهي است و از دستخوش هر گونه تغيير و تحريفي محفوظ است و از دست بشر خارج مي‌باشد: "إِنَّا نَحْن‌ُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَه‌ُو لَحَـَفِظُون‌؛(حجر،9) ما قرآن را نازل كرديم‌، و ما به طور قطع نگه‌دار آنيم‌!"

بي‌شك‌، اگر قرآن كريم در طول تاريخ دستخوش تغيير شود، اين وعده الهي تخلف‌پذير خواهد بود، در صورتي كه‌: "...إِن‌َّ اللَّه‌َ لاَ  يُخْلِف‌ُ الْمِيعَاد؛(رعد،31) خداوند هرگز از وعده‌هايي كه مي‌دهد، تخلف نمي‌ورزد." افزون بر آن قرآن‌، آن قدر مستحكم است كه امكان نفوذ و تغيير در آن راه ندارد: "إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِالذِّكْرِ لَمَّا جَاءهُمْ وَإِنَّهُ لَكِتَابٌ عَزِيزٌ ﴿۴۱﴾ لَا يَأْتِيهِ الْبَاطِلُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَلَا مِنْ خَلْفِهِ تَنزِيلٌ مِّنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ ﴿۴۲ فصلت‌﴾ همانا کسانی که به ذکر(قرآن) کفر ورزیدند هنگامیکه به آنها رسید[به كيفر خود مى‏ رسند] و به راستى كه آن كتابى ارجمند است (۴۱) از پيش روى آن و از پشت‏ سرش باطل به سويش نمى‏ آيد وحى [نامه] اى است از حكيمى ستوده نازل شده است." (ر.ك‌: البيان في تفسير القرآن‌، آيت الله خوئي‌؛ ص 34 ـ 43، موسسه الاعلمي للمطبوعات ، علوم قرآني‌، آيت الله معرفت‌، ص 450 ـ 453، مؤسسه فرهنگي انتشاراتي "التمهيد"، درس نامه علوم قرآني‌، حسين آراسته‌، ص 206 ـ 209، مؤسسه بوستان كتاب‌، قم‌.)

جايگاه علم و دانش در قرآن كريم 

علم و خلافت الهي

قرآن كريم در سوره بقره، آيات 31 تا 35 جريان خلقت حضرت آدم (ع) و مقام خليفة اللهي او را بيان كرده است كه در اين آيات، نكات بسيار مهمي در زمينه جايگاه علم و علم آموزي و مقام معلم و متعلم وجود دارد. ابتدا نگاهي به آيات و ترجمه آن مي‌كنيم و سپس به برخي نكات مهم آن اشاره مي‌كنيم: 
«وَ إِذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَليفَةً قالُوا أَ تَجْعَلُ فيها مَنْ يُفْسِدُ فيها وَ يَسْفِكُ الدِّماءَ وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَ نُقَدِّسُ لَكَ قالَ إِنِّي أَعْلَمُ ما لا تَعْلَمُونَ (30) وَ عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ كُلَّها ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلائِكَةِ فَقالَ أَنْبِئُوني‏ بِأَسْماءِ هؤُلاءِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقينَ (31) قالُوا سُبْحانَكَ لا عِلْمَ لَنا إِلاَّ ما عَلَّمْتَنا إِنَّكَ أَنْتَ الْعَليمُ الْحَكيمُ (32) قالَ يا آدَمُ أَنْبِئْهُمْ بِأَسْمائِهِمْ فَلَمَّا أَنْبَأَهُمْ بِأَسْمائِهِمْ قالَ أَ لَمْ أَقُلْ لَكُمْ إِنِّي أَعْلَمُ غَيْبَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ أَعْلَمُ ما تُبْدُونَ وَ ما كُنْتُمْ تَكْتُمُونَ (33) وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلاَّ إِبْليسَ أَبى‏ وَ اسْتَكْبَرَ وَ كانَ مِنَ الْكافِرينَ (34) »14
«( (به خاطر بياور) هنگامى را كه پروردگارت به فرشتگان گفت: «من در روى زمين، جانشينى [نماينده‏اى‏] قرار خواهم داد.» فرشتگان گفتند: «پروردگارا!» آيا كسى را در آن قرار مى‏دهى كه فساد و خونريزى كند؟! (زيرا موجودات زمينى ديگر، كه قبل از اين آدم وجود داشتند نيز، به فساد و خونريزى آلوده شدند. اگر هدف از آفرينش اين انسان، عبادت است،) ما تسبيح و حمد تو را بجا مى ‏آوريم، و تو را تقديس مى‏كنيم.» پروردگار فرمود: «من حقايقى را مى‏دانم كه شما نمى‏دانيد.» (30) سپس علم اسماء [علم اسرار آفرينش و نامگذارى موجودات‏] را همگى به آدم آموخت. بعد آنها را به

اهميت تاريخ از ديدگاه قران و نهج البلاغه

برخى به تاريخ با نظر ترديد مى ‏نگرند، براى آن ارزش علمى قائل نيستند و آن را بسان شعر مى‏ دانند كه بر اساس نياز، هدف، ذوق و تخيل شاعر سروده مى ‏شود نه بر اساس واقعيّتها و عينيّت ها. تا جايى كه مى‏ گويند: «تاريخ هيچ چيز نيست جُز دروغهايى مورد اتّفاق همه.» بد بينى اين افراد به تاريخ، از مطالعه حوادث تحريف يافته، مبالغه آميز و تعميم آن بر همه زمانها ناشى شده است در حالى كه همه تاريخ دروغ و مشوش نيست. به علاوه، بحث روى تاريخِ واقع نماست كه ببينيم چه اهميتى دارد؟

نگرش اسلام درباره تاريخ- بر خلاف بدبينان- از اهميت ويژه‏اى برخوردار است و اسلام نقش آن را در ابعاد نظرى و عملى تعيين ‏كننده مى ‏داند و شناخت تاريخ را از لوازم شناخت تعاليم اين مكتب مى ‏شمارد. در اين مورد، قرآن سند زنده و دليل گوياست و در يك نگاه مى‏توان بينش تاريخى و ارزش آن را بدست آورد. با يادآورى اين نكته كه قرآن، گرچه يك كتاب تاريخى نيست كه چون ديگر كتابها در پى وقايع نگارى و انعكاس رويدادها و زندگى اقوام گذشته باشد ولى مسائل زيادى ازآن قابل استنباط و استخراج است و مى ‏توان ضوابط و قانونمندى حاكم بر تاريخ را بطور عميق به دست آورد؛ زيرا قرآن علل پيروزي ها، شكستها، پيشرفتها و عقب ‏ماندگى‏ هاى برخى از امم گذشته را تحليل مى ‏كند و عوامل ظهور و افول تمدنها را يادآور مى ‏شود و اينسان ما را در متن زندگى گذشتگان قرار مى‏دهد و از شخصيتهايى ياد مى ‏كند كه منشأ تحول جامعه شده و اثر مثبتى در تاريخ داشته‏ اند و نيز از جبارانى سخن مى‏ گويد كه قافله بشرى را سالها عقب نگه داشته ‏اند.

اهتمام قرآن به تاريخ‏

قرآن به تاريخ اهميت و ارزش فراوانى داده ‏است كه آن را از راههاى مختلفى مى ‏توان به دست آورد از جمله:

معناي روح القدس در قرآن چيست؟ 

واژه «رُوحُ القُدُس» چهار بار در قرآن مجید آمده که گاه درباره حضرت عیسى (علیه السلام) و گاه درباره پیامبر اسلام (صلى الله علیه وآله) است.

در مورد حضرت مسیح (علیه السلام) مى فرماید: «وَآتَیْنَا عِیسَى ابْنَ مَرْیَمَ الْبَیِّنَاتِ وَأَیَّدْنَاهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ»: (و به عیسى بن مریم دلایل روشن دادیم; و او را با روح القدس تایید کردیم).(سوره بقره، آیه 87)

در مورد سخن گفتن عیسى (علیه السلام ) در گاهواره، مى فرماید: «ذْ أَیَّدتُّكَ بِرُوحِ الْقُدُسِ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِی الْمَهْدِ وَكَهْلًا »: (به خاطر آور زمانى که تو را با "روح القدس" تأیید کردم; که در گاهواره و نیز در حال میانسالى، با مردم سخن مى گفتى).(سوره مائده، آیه 110)

و درباره پیامبر اسلام (صلى الله علیه وآله) مى خوانیم: «قُلْ نَزَّلَهُ رُوحُ الْقُدُسِ مِن رَّبِّكَ بِالْحَقِّ»:(بگو: "روح القدس آن را از جانب پروردگارت بحق نازل کرده").(سوره نحل، آیه 102)

مفسّران براى «رُوحُ القُدُس» عمدتاً دو تفسیر ذکر کرده اند:

یکى فرشته وحى جبرئیل، و دیگرى نیروى مرموز غیبى خاصّى که با انبیاء بوده است.

آیه مربوط به پیامبر اسلام (صلى الله علیه وآله) با معناى اول تناسب دارد ولى آیات مربوط به حضرت مسیح (علیه السلام) متناسب با معناى دوم است و همان بود که مسیح را تأیید مى کرد تا در گاهواره سخن بگوید و یا مردگان را زنده نماید.

این روح مقدّس و پاک منبع الهام بخش بزرگى براى انبیاء بوده و حتّى از بعضى از تعبیرات احادیث استفاده مى شود که روح القدس با افراد با ایمان (طبق سلسله مراتب ایمانى) نیز همراه است، و همان است که

چند سوره در قرآن به روزه اشاره کرده است؟

در قرآن، مستقیماً به کسانی که ایمان آورده‌اند دستور داده شده که در این ماه روزه بگیرند. در قرآن کریم آیاتی است که به روزه اشاره می کند و این آیات را در ادامه می آوریم:
 
 *يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ،
 اى اهل ايمان ! روزه بر شما مقرّر شده ، همان گونه كه بر پيشينيان شما مقرّر شد ، تا پرهيزكار شويد. (سوره بقره آیه 183)
 *أَيَّامًا مَعْدُودَاتٍ ۚ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ عَلَىٰ سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ ۚ وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ ۖ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ ۚ وَأَنْ تَصُومُوا خَيْرٌ لَكُمْ ۖ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ،

(در) روزهايى چند (روزه بگيريد) ؛ پس هر كه از شما بيمار يا در سفر باشد (به تعداد روزه‏هاى قضا شده) از روزهاى ديگر (را روزه بگيرد) ؛ و بر آنان كه روزه گرفتن طاقت‏فرساست ، طعام دادن به يك نيازمند (به جاى هر روز) كفاره آن است . و هر كه به خواست خودش افزون بر كفاره واجب ، بر

راهکارهای قرآنی مقابله با مشکلات

انسان در دنياي تضادها، گرفتار مشكلات فردي و جمعي و يا رواني و جسماني بسيار است. كسي را نمي توان يافت كه از مشكلات و معضلات سخن نگويد و يا از آن ننالد. از اين رو، شناخت و يافتن راهكارهايي براي رهايي از اين مشكلات ، دغدغه هر انساني است. حتي كساني كه از راهكارهاي موفقيت، سخن مي گويند و طرح ها و پيشنهادهايي را در اين زمينه ارايه مي دهند ، در حقيقت به نوعي سخن از راه هاي برونرفت از مشكلات و دشواري هايي مي كنند كه مانع عمده در سر راه تحقق آرماني است كه از آن به عنوان موفقيت ياد مي كنند.برخي از مشكلات و دشواري ها به گونه اي است كه انسان حتي با

تحدی، در لغت یعنی مبارزه طلبی و معارضه كردن، و در اصطلاح یك واقعیت تاریخی قرآنی است كه عبارت است از امر خداوند به مخالفان و منكران وحی قرآن و صدق نبوت حضرت محمد (صلّی الله علیه و آله) كه اگر طبق ادعای خود، قرآن را مجعول و پیش خود ساخته و اساطیر الاولین می‎دانند، نظیر آن را بیاورند.[1] 
آیات تحدی در قرآن 
آیات تحدی در قرآن به دو صورت مطرح گردیده‎اند:[2] الف. تحدی به صورت عام و كلی؛ ب. تحدی به صورت خاص و جزئی؛ 
آیاتی كه تحدی به صورت كلی در آن ها مطرح شده است به ترتیب نزول از این قرارند: 

چکیده

سیاست یکی از مهم‌ترین ارکان یک جامعه است که اگر بر پایه‌‌های درستی بنا شده باشد، موجب تعاملات درست و منطقی در معادلات سیاسی ـ اجتماعی جامعه می‌شود. بیان اصول و مبانی سیاسی قرآن کریم و کنکاش آن در تفاسیر متعدد، بیان‌‌گر این مطلب است که باید برای ادارۀ صحیح جامعه از قوانین متعالی اسلام در تمامی عرصه‌ها، به ویژه عرصۀ سیاست، بهرۀ کامل برد.
نحوه رفتار سیاسی در روابط داخلی و خارجی، نحوه برخورد در سیاست‌های مالی و اقتصادی، شرط عدالت در رهبری و حکمرانی، تفکیک‌ناپذیری دین از سیاست، لزوم مشورت در امور حکومتی و سیاسی، لزوم حق‌مداری و عدالت‌گستر بودن سیاست‌های جنگی، فصل‌الخطاب بودن حرکت رهبر جامعه اسلامی در امور حکومتی، توجه خاص به مجاهدان دارای فعالیت‌های سیاسی، عزت به عنوان اصلی مهم در سیاست خارجی و روابط سیاسی ـ اقتصادی، و لزوم آگاهی در مدیریت سیاسی ـ امنیتی برخی از مبانی سیاسی اسلام است که در این نوشتار مطرح شده است.
مهم‌ترین دستاورد و نتیجه کلی این نوشتار، عدالت‌محور بودن مبانی

سالها بود که قرآن را تلاوت می‏کردم و از معارف آن بهره می‏بردم، به ویژه در ماه مبارک رمضان که بهار(1) و زمزم جوشان قرآن است. آن زمان که دشت تفتیده و عطشناک روحم، از باران قرآن سیراب می‏شد، به یاد تشنگانی می‏افتادم که در کنار کوثر جوشان قرآن نشسته بودند و از شدت عطش می‏سوختند، امّا به دنبال این مایه حیات نبودند.
از این رو با خود می‏گفتم:
ـ راستی اگر قرآن نور است(2)، چرا از آن بهره‏مند نشویم؟!
ـ اگر قرآن خوان گسترده الهی است(3)، چرا از نعمتهایش استفاده نکنیم؟!
ـ اگر بهترین نسخه شفابخش است(4)، چرا دردهای جانمان را با آن درمان نکنیم؟!
ـ اگر برای تدبر و تفکر نازل شده است(5)، چرا در آن تدبر ننماییم؟!
ـ اگر عهد و پیمان الهی است(6)، چرا از مضمون آن بی اطلاع باشیم؟!
ـ اگر کتاب هدایت است(7) چرا از هدایتهای آن بهره‏مند نشویم؟!
ـ اگر بهترین موعظه است(8)، چرا با پندهایش جانمان را صیقل نزنیم؟!
ـ اگر برای تذکر است(9)، چرا متذکر و متنبّه نشویم؟!
ـ اگر در فتنه‏ها بهترین پناهگاه است(10)، چرا در فتنه‏های آخرالزمان به آن پناه نیاوریم؟!
ـ اگر صراط مستقیم است(11)، چرا در راه قرآن نباشیم؟! و چرا راههای دروغین را صراط مستقیم بدانیم؟!

قرآن و آفرينش انسان

سخن گفتن دربارۀ انسان در عین آسانى، از سختى خاص خود برخوردار مى ‏باشد، چون شناخت انسان از مسایلى است كه به سادگى دسترسى به آن ممكن نمى ‏باشد ; زیرا انسان داراى گرایشات متعدد و داراى جنبه معنوى مى‏ باشد و مطالعه و تحقیق در هر كدام از خصوصیات انسان نیاز به وقت زیاد و نوشتن مطالب متعدد دارد. لذا در كتب فراوانى از زاویه‏ هاى گوناگون، انسان را مورد بررسى قرار داده ‏اند. و از آنجا كه قرآن كتاب وحى مى‏ باشد و كلام خداوند است كه خود خالق انسان مى‏ باشد بهترین نظریات در مورد انسان را مى ‏توان در این كتاب آسمانى دریافت كرد. از این رو، بحث را بیشتر بر نظریۀ قرآن متمركز كرده، نكاتى را در باب «قرآن و انسان‏» ذكر مى‏ كنیم.

مبدا آفرینش انسان
بحث‏ خلقت انسان از بحث‏ هاى بسیار رایج در بین اهل نظر و مطالعه مى‏ باشد. براى پى بردن به این مطلب كه این مسئله همواره مورد بحث ‏بوده است چند نظریه را یادآورى مى‏ كنیم. درباره چگونگى پیدایش نوع آدم در زمین دو نظر است: یكى آراى فلسفى قدیم و ظواهر دینى كه از این نظر

حفظ قرآن چه پاداشي دارد؟ 

شرايط و عوامل حفظ قرآن

شرط‌ هاي اصلي حفظ قرآن
گروهي بي‌آنكه روشي مطمئن و آزموده برگزينند به حفظ قرآن روي مي‌آورند و در ميانه‌ي راه با شكست و نوميدي روبه‌رو مي‌شوند.
«روش درست» نوعي راه ميان‌بر براي رسيدن به مقصود است. به همين دليل، آنان كه كارهايي چون شنا، خطاطي و نقاشي را زير نظر استاد و با روش درست فرا مي‌گيرند، در كم‌ترين زمان به نتيجه دست مي‌يابند. راز موفقيت در حفظ قرآن نيز روش درست است. روشي كه در اين بخش ارائه مي‌شود، تا حدود زيادي مي‌تواند شيفتگان حفظ قرآن را ياري دهد. پيش از تعيين روش، نگاهي گذرا به شرط‌ها و عوامل حفظ ضروري مي‌نمايد.
قدم گذاشتن به حوزه‌ي حفظ قرآن به مقدماتي نياز دارد. اين مقدمات اساسي است و پيمودن مسير حفظ بدون آن‌ها كاري دشوار و توان‌فرسا