تعاریف و معانی رجز
در تعاریفی که فرهنگ نویسان از واژهء "رَجَز" به دست داده اند، تقریباً وجه جامع چنین است:
سخنانی که در ستایش از خوبی و توانایی خویش گفته می شود؛
نام یکی از بحور شعر بر وزن سه و چهار مستفعلن؛
شعری که به هنگام جنگ در مقام مفاخرت و خودستایی می خوانده اند.
در اصطلاح، می توان رجز را بر شعرهای حماسی ای اطلاق کرد که جنگاوران در میدان های نبرد می خوانده اند. معمولاً رجز ابیاتی کوتاه داشته و به صورت ارتجالی و بالبداهه در میدان کارزار سروده می شده است. از این رو، گاه خطاهای ادبی و دستوری هم در آن راه یافته است.(1)
این مطلب را به اشتراک بگذارید:
