یکی از چشمه های مصفا و منابع بابرکت در تاریخ تشیع زیارت عاشوراست که خواندن آن با انگیزه درونی و همنوایی روحی و معنوی با حماسه سازان عاشورا برکات معنوی فراوانی به دنبال خواهد داشت و حوائج مادی و معنوی افراد را برآورده خواهد ساخت.
آقا نجفی قوچانی (متوفی در سال 1363 ه . ق) می گوید بنا گذاشتم که چهل روز زیارت عاشورا روی بام مسجدی در اصفهان بخوانم و سه حاجت در نظرم بود
اول، افزایش درجه علم و اجتهاد;
دوم، طلب مغفرت;
سوم، ادای قرض پدر،
یک ماه نگذشت که پدرم نوشت قرض من ادا شد و چون این زیارت مؤثر واقع گردید . در ماه محرم و صفر جهت مطلبی که در نظرم با اهمیت بود (رسیدن به کمالات علمی) روی بام مسجد خواندم و در حال قرائت آن سراپا در آفتاب رو به قبله ایستاده بودم . بعد از آن خوابی دیدم که مطلب برآورده است
یک شب دیگر خواب دیدم که به نجف رفته ام . مقبره مرحوم میرزای شیرازی که در آن جا حجراتی بود که طلاب می نشستند و یکی از افراد قوچانی در آن جا منزل داشت . بعدا به مسجد طوسی رفتم که آخوند در زیر سقف روی منبر درس می گفت . بعد از آن که دور مسجد گشتم . آمدم که پهلوی یکی از هم ولایتی های خود که اهل قوچان بود بنشینم او اظهار داشت درس آخوند خراسانی تمام شد . چرا می نشینی؟
گوش نکردم و فکر کردم تقریر اولی تمام شده و می خواهد دومین تقریر را بگوید که این گونه نبود و او فقط یک بار درس را می گفت . این را که متوجه شدم ناامید گشتم، ولی بعد که به نجف رفتم، تمام آن خواب را مطابق واقعیت یافتم و در آن صبحی که شبش خواب دیده بودم . بعد از زیارت عاشورا که آن مطلب مهم برآورده شده بود حالت طربی به من دست داد که اشعاری در همان حال گفتم:
زمان قبض گذشت انبساط جلوه گر آمد
درخت صبر قوی گشت باز پر ثمر آمد (11)
11) آقا نجفی قوچانی، سیاحت شرق، به اهتمام رمضانعلی شاکری . (با تلخیص و دگرگونی در برخی عبارات)
منبع : پایگاه اطلاع رسانی حوزه
این مطلب را به اشتراک بگذارید:
