دانكيري در كتاب «شهسوار اسلام» به علاقة ايراني‌ها به امام حسين علیه السلام اشاره نمود وبي اعتنايي امام به نصيحت فرزدق را ذكر مي‌كند كه فرزدق به امام گفت : «اندكي تأمل‌كنيد تا كنون قلب‌هاي مسلمين با شماست ولي شمشير آن‌ها با پسر معاويه است. امام‌حسين (ع) به نصيحت او اعتنا نكرد».
او در مورد وحشيگري سپاه يزيد و تأثير قيام امام چنين مي‌نويسد:
«سربازان يزيد در آن روز (عاشورا) چنان وحشيگري و سبعيتي از خود نشان دادندكه تا آن روز كسي نظير آن را به خاطر نداشت، آن ها حتي به كودكان شيرخوار و خردسال‌رحم نكردند وسر خونين حسين به دمشق فرستاده شد و يزيد پنداشت كه ديگر با اين‌پيروزي خواهد توانست از لذت صلح و آرامش بهره‌مند گردد...اما خاطره آن هر سال تا به‌امروز در ميان سيل اشك و نوحه خواني‌ها و مرثيه‌ها تجديد مي‌گردد. غيرت (پيروان) امام‌را به جوش آورد و ميل انتقام را بيش از پيش در آنان تقويت نمود».
هنگامي كه حسين علیه السلام كشته شد بربدنش جاي 33 نيزه و 34 ضربة شمشير يافتند.خولي سنان بن انس سرِ امام را از بدنش جدا كرد و به خولي سپرد ولباس‌هاي امام را درآوردند و به سوي خيمه‌ها روي آوردند و آن‌ها را غارت كردند. و به زناني كه براي حفظ لباس‌هايشان مقاومت مي‌كردند ، هجوم بردند و غارت‌شان كردند.
گشتند انبياء همه گريان و بوالبشر/برچشم‌تر ز شرم، نبي آستين گرفت
كردند پس به نيزه، سري را كه آفتاب/از شرم او نهفت رخ زرد در آفتاب
«صباحي بيدگلي»
منبع : موسسه جهانی سبطین
این مطلب را به اشتراک بگذارید:
