بیکار از رحمت خدا دور است

حضرت علي عليه السّلام نيز مي فرمايد: کسي که آب و خاک ـ به اندازه کافي ـ داشته باشد و نيازمند به ديگران شود، خدا او را ـ از رحمت خود ـ دور کند: «من وجد ماءً و تراباً ثم افتتقر فأبعده الله» . 1 اين سخنان، همگان را به توليد و پرهيز از بيکاري دعوت مي کند.

مردي به امام صادق عليه السّلام عرض کرد: من نمي توانم به خوبي با دستم کار کنم و با تجارت نيز آشنايي کافي ندارم و نيازمند و بيچاره ام، چه کنم؟ امام صادق عليه السّلام فرمود: کار کن و با سر خود، بار ببر و اين گونه از مردم بي نياز باش.2

امام صادق عليه السّلام وي را به کار تشويق مي کند و به او روحيه خودباوري مي دهد که او امرار معاش کند و متکي به ديگران نباشد؛ که نيازمند ديگران بودن، با عزت و شرافت انسان سازگار نيست.

امام صادق عليه السّلام مي فرمايد: درخواست حاجت از مردم، عزّت آدمي را مي ربايد و حيا و شرم او را از بين مي برد: «طلب الحوائج إلي الناس استلاب للعزّ مذهبة للحياء» .3

منابع:

1. بحارالانوار، ج 100، ص65.