کار برای خدا خستگی ندارد

توجه به عبادت بودن کار، براي کارگر تحرک آفرين و اشتياق بر انگيز است. کارگر در زمان انجام وظيفه، مشغول عبادت است؛ زيرا کار در اسلام، صبغه عبادي و جنبه قدسي دارد؛ چون کسب حلال از برترين عبادت ها شمرده شده است؛ چنان که رسول اکرم صلي الله عليه و اله و سلّم مي فرمايد: «العبادة سبعون جزءاً أفضلها طلب الحلال» ؛ 1 عبادت هفتاد جزء است و برترين آن ها کسب حلال است.

از اين رو، توصيه شده است که کارگر براي موفقيت بيشتر، کارش را که مي تواند صبغه عبادي داشته باشد، با طهارت باطن و نيز با وضو که طهارت فقهي است آغاز کند؛ چنان که امام صادق عليه السّلام مي فرمايد:

هر کس بدون وضو به دنبال کاري برود و نياز او برطرف نشود، جز خويش کسي را سرزنش نکند: «من ذهب في حاجة علي غير وضوء فلم تقض حاجته فلا يلومن إلاّ نفسه» .2

پيشوايان معصوم عليهم السّلام همان گونه که مشتاق عبادت و راز و نياز با خدا بودند، به کار نيز رغبت نشان مي دادند و از بي کاري سخت بي زار بودند؛ زيرا عبد بيکار مبغوض خداست: «إنّ الله ليبغض العبد الفارغ» . 3 شخصي مي گويد: امام صادق عليه السّلام را سخت مشغول کار و تلاش ديدم و از وي خواستم کارش را به من

يا ديگران واگذارد. فرمود: نه! مرا رها کنيد، مايلم خداي متعال ببيند که با دست خويش کار مي کنم و خود را براي به دست آوردن روزي حلال به زحمت مي اندازم: «دعوني فإنّي أشتهي أن يراني الله عزّوجّل أعمل بيدي و أطلب الحلال في أذي نفسي» .4

1. وسايل الشيعه، ج 17، ص 21.

مربوط به موضوع جایگاه کار و تلاش در آموزه های دینی