ارکان نماز

ستون‏هاى نمازند که با کم یا زیاد شدن آنها، عمدا یا سهوا نماز باطل است که عبارتنداز: 1 ـ نیت، 2 ـ تکبیرة الاحرام، 3 ـ قیام حال تکبیرة الاحرام تا اتّصال به رکوع، 4 ـ رکوع، 5 ـ دوسجده.

نیّت را برخى شرط صحت نماز دانسته ‏اند.

تکبیرة الاحرام، اللّهُ اَکبَر اول نماز، یعنى خدا بزرگ‏تر از آن است که وصف گردد این را در حالى می گویى که دست‏ها تا بناگوش بالا آمده وکف ‏ها باز است؛ یعنى دستم تهى وفقیرم ودست‏ها را پشت سر بشکنی؛ به این معنا که همه عالم را پشت سر ریختم تا از همه به تورسیدم، یعنى آسمان، زمین، سیّارات، کهکشان‏ها، بیکران‏ها وتمام ذرّات وجود واین پیکر بزرگ آفرینش وبه تعبیر دیگر، انسان کبیر، مثل تمام اعضا واجزاى پیکر انسان صغیر تحت تدبیر یک روح مدبّر وبه سوى یک هدف مطلوب کلّ، در حرکتند: «إنَّ إلى رَبِّک الرُّجعى»(1). وزمام اختیار کلِّ وجود به دست قدرت آن روح مدبّر است وهمه سر در خط فرمان ودر صراط مستقیم به سوى هدف مشخص خودشان در خلقت، رهسپارند، چنان که خداوند تعالى مىفرماید: «مامِنْ دابّةٍ إلاّ هُوآخِذٌ بِناصیَتِها إنّ رَبّى عَلى صِراط مُستقیم»(2). هیچ ذرّه‏اى در کل آفرینش بیراهه نمىرود که زمام کل وجود در اختیار روح مدبّر است، همان طور که در جاى دیگر مىفرماید: «یُدَبِّرُ الأمْر مِنَ السّماءِ اِلى الأَرْضِ ثُمَّ یَعرُجُ إلیه» که از آسمان تا زمین (در کل آفرینش) تحت تدبیر «فعّالٌ لِما یرید»(3) است وماسوى اللّه همه سر در خط فرمان: «قالَتا اَتَیْنا طائِعینَ»(4)، همه منقاد وتحت فرمانیم، وقتى براى نمازگزار این شهود دست داد که،

همه هستند سرگردان چوپرگار *** پدید آرنده خود را طلب کار

"نظامی"

وانسان سزاوارتر به بندگى است.  

پی نوشت:

(1). علق (96) آیه 8.
(2). هود (11) آیه 56.
(3). هود (11) آیه 107.
(4). حم سجده (41) آیه 11.