ترک نماز، قطع رابطه کردن با آفریدگار هستی است

ترک نماز، قطع رابطه کردن با آفریدگار هستی است و این در دنیا و اخرت، عواقب تلخی دارد. در قیامت اهل بهشت از دوزخیان می پرسند: چه چیز شما را روانه جهنم کرد؟ یکی از پاسخ هایشان اینست که ما پایبند به نماز نبودیم: «لَم نَکُ من المصلّین» (1)

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) در جایی می فرمایند: «من ترک الصلاة متعمّداً فقد کفر» (2) هر کس از روی عمد و با توجه نماز را رها کند، از اسلام خارج شده و کافر است. همچنین ایشان می فرمایند: «بین العبد و بین الکفر ترک الصلاة» (3) مرز میان اسلام و کفر، چیزی بیش از رها کردن نماز نیست.

ارزش گذاری به نماز، نشانه ایمان به خداست و بی اعتنایی، دلیل ضعف عشق و علاقه به معنویات است. سبک شمردن و بی اعتنایی به نماز در روایات بسیار مذموم شمرده شده و معصومین (علیهم السلام) برای آن عواقب و آثاری ناگوار ذکر کرده اند. حضرت علی (علیه السلام) در ذمّ کسانی که نماز را سبک می شمارند، می فرماید: « إنّ أسرق الناس من سرق صلاتة» (4) سارق ترین و دزد ترین افراد، آنانند که از نمازشان بکاهند و بدزدند.

در روایتی از پیامبر (صلی الله علیه و آله) عدم استجابت دعا و از بین رفتن پاداش کارهای نیک، از جمله آثار سوء ترک نماز برشمرده شده است: «کسی که نماز را سبک شمرد، خداوند برکت و بهره و خیر را از عمر و مال او بر می دارد، پاداش کار های او از بین می رود، دعاهایش مستجاب نمی شود، هنگام مرگ با احساس گرسنگی و تشنگی و ذلّت مخصوصی از دنیا می رود، در برزخ شکنجه و ظلمت و فشار می چشد و در قیامت حساب سختی از او کشیده می شود. (5)

همچنین فرمود: «هر که نماز را سبک شمرد، از امّت من نیست. (6)

منبع: پرتوی از اسرار نماز، محسن قرائتی

1-  مدّثر، آیه 43

2- محجة البیضاء، ج 1 ، ص 301

3- نهج الفصاحه، جمله 1098

4- بحار الانوار، ج 84، ص 242

5- سفینة البحار، ج 2 ، ص 43

6- وسائل الشیعه، ج 3، ص 15