پيامبري و سلطنت داوود، به ارادهي خداوند، به سليمان انتقال يافت، در حالي که او از تمام فرزندان داوود خردسالتر بود. پادشاهي سليمان از پدرش هم عظيمتر بود، زيرا خداوند متعال، باد را مسخر او گردانيد تا بساط او را به هر جا بخواهد حمل کند، جنيان را تحت فرمان او قرار داد که خدمتگزار او باشند، پرندگان را مطيع او فرمود که با پر و بال خود بر او سايه افکنند، منطق پرندگان را هم به وي آموخت و فهم و ذکاوت خارق العادهاي نيز به او عطا کرد و اين مزايا موجب شد که سلطنت سليمان به صورت بينظيري درآيد و تمام قدرتها در او متمرکز گردد. ساليان درازي، سليمان در ميان مردم به عدل و داد سلطنت کرد، مردم از روش عادلانهي او در مهد آسايش و خوشي بودند و به بهترين وجه از مزاياي زندگي برخوردار ميشدند تا آن گاه که آفتاب عمر سليمان بر لب بام رسيد.
يکي از روزها سليمان در کاخ بلور خود تنها ايستاده و تکيه بر عصاي خود داده و به تماشاي مناظر و عمارتهاي کشور پهناور خود مشغول بود که ناگاه جواني ناشناس را در کاخ خود مشاهده کرد، از آن جوان پرسيد تو کيستي و چرا بدون اجازه قدم در قصر من گذاشتي؟! گفت من آن کسي هستم که براي ورود به خانهها و کاخها، از کسي اجازه نميگيرم، من ملک الموت و فرشتهي مرگم که براي قبض روح تو آمدهام، سليمان از شنيدن نام او و احساس مأموريتش بر خود لرزيد و گفت: ممکن است مهلتي بدهي تا به کار خود رسيدگي کنم؟ گفت: نه و در همان حال بدون اينکه حتي اجازهي نشستن به او بدهد جانش را گرفت.
جسد بيجان سليمان مدتها به همان حال که ايستاده و تکيه به عصا داده بود باقي ماند و سپاهيانش از ديوارهاي بلوري قصر او را ميديدند و گمان ميکردند که سليمان زنده است و به آنها مينگرد، از بيم سطوت او کسي جرأت وارد شدن به قصر را نداشت تا آن که خداوند موريانهاي را فرستاد، عصاي سليمان را خورد و سليمان بر زمين افتاد.
هنگامي که حضرت سليمان عليهالسلام با خدم و حشم، جن و انس و طيور از هوا وارد مقتل سيدالشهدا عليهالسلام شد، آنگاه باد، بساط او را دو سه بار پيچاند و به سوي زمين آورد، سپس سليمان عليهالسلام باد را بواسطهي اين حرکت مؤاخذه نمود، در آن هنگام باد، مصائب حسين عليهالسلام را بيان کرد و گفت: يا نبي الله اينجا زمين شهادت اوست، پس سليمان عليهالسلام گريان گشت و بر قاتل او لعن فرستاد سپس از آن محل گذشتند.
http://www.ashoora.ir
تعابیری که همه مقاتل درباره حضرت عباس(ع) نوشته اند
