بخش اول : حاج روح اله بهمنی | روضه


بخش دوم : حاج روح اله بهمنی | زمینه


بخش سوم : حاج روح اله بهمنی و حاج ابراهیم رحیمی | واحد


بخش چهارم :حاج روح اله بهمنی |واحد و جفت


بخش پنجم : حاج روح الله بهمنی و حاج ابراهیم رحیمی | شور


بخش ششم : حاج روح الله بهمنی و مرتضی عطاران | شور و ختم جلسه

http://vareth.ir

بخش اول : حاج روح اله بهمنی | روضه


بخش دوم : حاج روح اله بهمنی | زمینه


بخش سوم : حاج روح اله بهمنی و مرتضی عطاران | واحد


بخش چهارم : حاج روح اله بهمنی و علیرضا مرزبانیان | شور


بخش پنجم : حاج روح الله بهمنی | شور و ختم جلسه

http://vareth.ir

بخش اول : حاج روح اله بهمنی | روضه


بخش دوم : حاج روح اله بهمنی | زمینه


بخش سوم : حاج روح اله بهمنی | واحد


بخش چهارم : حاج روح اله بهمنی | شور


بخش پنجم : حاج روح الله بهمنی | شور و ختم جلسه

http://vareth.ir

بخش اول : حاج روح اله بهمنی | روضه


بخش دوم : حاج روح اله بهمنی | زمینه


بخش سوم : حاج روح اله بهمنی و کربلایی علی عسگری | واحد


بخش چهارم : حاج روح اله بهمنی | شور

http://vareth.ir

بخش اول روضه:کربلایی حامد خمسه

بخش دوم روضه:کربلایی حامد خمسه

بخش سوم زمینه:کربلایی حامد خمسه

بخش چهارم شور:کربلایی حامد خمسه

بخش پنجم واحد:کربلایی مجید قناعت جو

بخش ششم واحد:کربلایی مجید قناعت جو

بخش هفتم واحد:کربلایی مجید قناعت جو

بخش هشتم شور:کربلایی مجید قناعت جو

بخش نهم شور:کربلایی مجید قناعت جو

بخش دهم شور:کربلایی مجید قناعت جو

بخش یازدهم شور:مداح میهمان

بخش دوازدهم شور:کربلایی مجید قناعت جو

بخش سیزدهم شور:کربلایی حامد خمسه

http://vareth.ir

 

http://vareth.ir

وارث: پدر و مادرش نامش را رمضانعلی نهاده بودند و چون به راه و رسم روحانیت و حوزه ها درآمده بود به حاج شیخ رمضانعلی قوچانی شناخته شد . او یکی از علمای نیکو کردار و یک از فقهای پارسا و پروا پیشه بود. همه از او به نیکی و شایستگی یاد می کردند و انبوهی در مسجد گوهرشاد به امامت او به نماز می ایستادند .

پس از یک بیماری در حالت احتضار بود . بستگانش بناگزیر در کنار بسترش زانوی غم بغل کرده بودند که دیدند بناگاه برخاست و نشست و شروع به گریستن کرد و به خواندن مصیبت امام حسین(ع) پرداخت. از او جریان را پرسیدند ، گفت :

هم اکنون که در حالت احتضار بودم صحرای سوزان و هولناک محشر را دیدم. مرا در آنجا پای حساب بردند و گفتند که رستگارم و کارهایم مورد رضایت خداست. ندا رسید که به سوی بهشت بروم ، اما وقتی حرکت کردم دیدم صفی بسیار طولانی در آنجاست . وقتی خوب نگاه کردم دیدم صف علماست.

در صف ایستادم و از طولانی بودن و کندی حرکت در آن بسیار ناراحت شدم . در جستجوی راه نجات به سمت دیگر نگریستم و آنجا نیز دری را به سوی بهشت دیدم که هیچ مانعی نیست. به آنجا رفتم تا وارد بهشت شوم که فرشتگان راه را بر روی من بستند و گفتند اینجا باب الحسین(ع) است و مخصوص کسانی است که منبر بروند و ذکر مصیبت حسین(ع) بنمایند.

برای یافتن آشنا به هر سو نگاه میکردم ، ناگاه حاج شیخ حسن ناظم اهل منبر را دیدم که از آن در رفت و آمد می کند . به او گفتم : حاج شیخ ، برایم کاری بکن.

گفت : شما اهل منبر نبودی.

او گفت : راهی به نظرم نمی رسد جز اینکه من می نشینم و تو مصیبت حسین(ع) را بخوان تا از ذاکران او محسوب شوی.

او نشست و من به ذکر مصیبت پرداختم و او گریست و من برخاستم.

آری ، مرحوم شیخ رمضانعلی قوچانی پس از لحظاتی ذکر مصیبت خواندن برای خاندانش ، بار دیگر در بستر احتضار خفت و از دنیا رفت. امید که در صف خدمتگزاران و ذاکران آن حضرت وارد بهشت گردد .

 
منبع:کرامات صالحین

وارث: