ارائه الگوی صحیح و اصلاح الگوی موجود مصرف به معنای حفظ، تقویت، ساماندهی ظرفیتها و امکانات بیپایان کشوری است که میخواهد در دوره معاصر، تمدن اسلامی را بازسازی و جامعه نمونهای را برای ارائه به دیگر جوامع معرفی کند. ارائه الگوی صحیح مصرف به معنای ارائه الگوی مدیریت و نظارت در سرمایهها و منابع ملی و توزیع در عرضه آن نیز هست که در آیاتی از جمله در داستان حضرت یوسفع، بدان اشاره شده است؛ بنابراین لازم است با تهیه قوانین و بهکارگیری درست و اعمال قانون از هرگونه سوءاستفاده در بخش مدیریت (بخصوص مدیریت دولتی) جلوگیری شود که این خود یکی از منابع مهم افزایش ثروت و سرمایه ملی برای دستیابی به شکوفایی و پیشرفت اقتصادی است. خداوند بصراحت در آیه دهم سوره اعراف از تسلط و مالکیت و حکومت انسان بر زمین و بهرهمندی وی ازانواع مواهب سخن گفته و از وی خواسته تا با بهرهگیری درست و مناسب از این نعمات و قدرت در مسیر کمال و تعالی گام بردارد و سپاس و شکر عملی و حقیقی را به این شکل ابراز و اظهار کند. در ضمن از آنجا که هرگونه فعالیت و تصرفی در هر یک از بخشهای مربوط به تولید، مبادله و مصرف در رشد و شکوفایی اقتصادی بسیار موثر است، مساله تبیین بهترین و کاملترین روش در بخشهای مذکور مورد توجه قرآن و اسلام واقع شده است
اصلاح الگوی مصرف عبارت است از نهادینه کردن روش صحیح استفاده از منابع کشور به قسمی که سبب ارتقای شاخصهای زندگی مردم و کاهش هزینهها شده و از این منظر زمینهای برای گسترش عدالت عمومی است. از طرفی الزام مصرف بهینه باعث شده تا علاوه بر پیشرفت علمی ناشی از ارتقای فناوری در طراحی و ساخت وسایل و تجهیزات بهینه مطابق با استانداردهای جهانی، فرصت توزیع مناسب منابع و پیشرفت در بخشهایی که کمتر مورد توجه قرار داشته نیز فراهم شود. نکته قابل تامل آن است که اصلاح مصرف با اصلاح الگوی مصرف تفاوت داشته و نباید آن دو را با هم خلط کرد. در ابتدا سخن از کاهش مصرف مردم نیست، چرا که اصلاح مصرف، یک مبحث مدیریتی است و لذا اصلاح، لزوما به معنای کاهش نیست. حتی در ارتباط با واژه الگو نیز منشأ بسیاری از رفتارها به مردم برنمیگردد و نظام مدیریتی آنها را ایجاد کرده است. واژه مصرف مبتنی بر نیاز و ضرورت است و اگر فرآیند تولید در کنار مصرف نباشد، به بیراهه رفتن است. یکی از علل رواج مصرفگرایی در کشوری چون ایران همانا سیاستهای کشورهای صنعتی است. از آنجا که حیات کشورهای صنعتی به تولیدشان وابسته است، بنابراین با استراتژیهایی همچون ایجاد بازارهای جدید برای تولیدات خود و گسترش بازار مصرف با تبلیغات گسترده و پایین آوردن عمر مفید محصولات تولیدی خود و غیرقابل تعمیر کردن آنها که شاکله نوین دکترین استعمار کشورهای در حال توسعه و گذار است، حیات این کشورها را به خود وابسته کرده و موجب افزایش مصرف کالاهای تولیدی خود در میان جوامع شدهاند. از عوامل مهم دیگر مصرفگرایی، مناطق آزاد هستند. با این که برای تسهیل صادرات ایجاد شده، اما به خاطر نبود بسترسازی کافی به منظور صادرات، در عمل به مناطقی برای واردات تبدیل شدهاند. کشور چین با آن جمعیت و گستره سترگ جغرافیایی تنها 3 منطقه آزاد و جمهوری اسلامی ایران 31 منطقه آزاد دارد و به نوعی از این لحاظ در دنیا رکورد زدهایم. کنترل نشدن مرزها که ارتباط مستقیم با مناطق آزاد نیز دارد مشکل رواج مصرفگرایی را مضاعف کرده و تسهیل قاچاق کالاهای مصرفی به کشور را با رقمی حدود 10 میلیارد دلار واردات غیرمجاز، ایران را در جایگاه اول دنیا قرار داده است. سیاستگذاری نادرست و به عبارتی نبود سیاست و برنامه در سطوح مدیریتی کشور، مصرف نادرست و الگوی نامناسب مصرف در جامعه را دامن میزند و پارادایم اصلاح الگوی مصرف که مبتنی بر یک اندیشه توسعهگراست را در نهایت به ضد خود تبدیل میکند.
اصلاح الگوی مصرف نه از طریق مداخله در تابع مطلوبیت که با تغییر در محدودیتهای بودجه از طریق اصلاح قیمت به کف خواهد آمد، چرا که این تابع امری درونی و خارج از دست سیاستگذار است و در صورت تاثیرگذاری نیز عملی شدن این تغییر در گرو شکسته شدن حریم خصوصی است. یکی از راههای اصلی این که پی ببریم آیا در رفتارهای مصرفی، اصلاحی صورت گرفته یا خیر، استفاده از معیار بهرهوری است. از منظر اقتصادی، اصلاح الگوی مصرف ارتباط ارگانیکی با بهبود بهرهوری داشته و حرکت به سوی طراحی و اجرای نظام اقتصادی کارآمد با مولفههای ایرانی
اسلامی از رویکردهای بلندمدت در این عرصه است. به عبارتی، اصلاح الگوی مصرف با بهرهوری مترادف و حرکت به سمت هر کدام دستیابی به دیگری را دربر دارد. هرگاه بهرهوری عوامل نیروی کار و سرمایه، سهم قابل ملاحظهای در تولید ثروت کشور داشته باشند، میتوان نتیجه گرفت که از پتانسیلهای تولیدی اقتصادی کشور استفاده مطلوبی شده و مصرف منابع نیز در مسیر و میزان بهینهای واقع شده است. در مجموع به نظر میرسد اولین و مهمترین اقدام ضروری برای اهتمام به اصلاح الگوی مصرف، اما تبدیل این مشترک لفظی به یک مشترک معنایی و ارائه یک تبیین درست از موضوع است؛ چراکه در پرتو یک درک جامع و مشترک، امکان تاثیرپذیری بیشتری بر این مهم میسر خواهد شد. تاکید این نکته از جانب رهبر معظم انقلاب که نیز اشارهای به لزوم ساماندهی تفکری عمیق درباره اصلاح الگوی مصرف در جامعه و در سطوح نهادهای مسوول بوده که البته همگان بدان مکلف و مسوول خواهیم بوددر فرهنگ اسلامی كلمه «اسراف» برخلاف «تبذیر» تنها یك
واژه اقتصادی نبوده و كاربرد آن منحصر به امور مالی نیست، بلكه این واژه قبل از آن كه نشانه یك بیماری در امور اقتصادی باشد بیانگر وضعیت نامناسب فرهنگی شخص و یا جامعه مسرف است .ویرجینیا وولف نویسنده شهیر قرن ۱۹ و ۲۰در «به سوی فانوس دریایی» گاه و بی گاه دست به مقایسه دو فرهنگ انگلیسی و فرانسوی می زند و با انتقاد از مصرف گرایی انگلیسی ها می گوید: «آنچه یك آشپز انگلیسی هنگام پخت غذا دور می ریزد كافی است تا یك آشپز فرانسوی با آن برای یك خانواده غذا بپزد.» غذایی خوشمزه و خوش رنگ كه از دور ریز پوست میوه ها، سبزیجات و... درست شده است. وولف بلافاصله از طرز سرخ كردن گوشت در آشپزخانه های انگلیسی انتقاد می كند و آن را به تمسخر می گیرد: «چنان گوشت را سرخ می كنند كه انگار چرم است» چرمی كه چیزی از خاصیت گوشت در آن باقی نمانده است. اسفناجی كه آنقدر جوشیده و آبش در ظرفشویی برگردانده شده كه دیگر آنچه باقی مانده تفاله ای بیش نیست، گندمی كه سبوس آن دور ریخته شده و
...
در فرهنگ اسلامی كلمه «اسراف» برخلاف «تبذیر» تنها یك
واژه اقتصادی نبوده و كاربرد آن منحصر به امور مالی نیست، بلكه این واژه قبل از آن كه نشانه یك بیماری در امور اقتصادی باشد بیانگر وضعیت نامناسب فرهنگی شخص و یا جامعه مسرف است. یكی از مواردی كه در قرآن كریم و احادیث بدان تأكید فراوان شده، دوری از اسراف و بهره گیری مناسب از نعمات الهی است و جایگاه فرهنگ مصرف در مكتب اهل بیت(ع) به خوبی نمایان است، به طوری كه حضرت امام زین العابدین (ع) در فرازهایی از دعای خود می فرماید: «پروردگارا بر محمد و آل او درود فرست و پرده ای بین من و اسراف و افزون طلبی حایل كن و با در پیش گرفتن انفاق و میانه روی به زندگی من قوام بخش و راه های صحیح مصرف و اندازه گیری در معیشت را به من تعلیم فرما و به لطف خود مرا از ارتكاب تبذیر بركنار دار» به طور كلی اسراف در هر شرایطی امری نكوهیده و ناپسند است و در مقابل صرفه جویی و استفاده بهینه از منابع و امكانات تداوم بخش رشد پایدار اقتصاد در تمامی جوامع به شمار می رود. اگر بخواهیم به ریشه های ترویج اسراف نظری بیفكنیم به مسائلی نظیر فقدان الگوی مصرف، فرهنگ ناصحیح مصرف، تبلیغات و افزایش مصرف گرایی، وجود برخی رسم های ناصحیح در جامعه، چشم و هم چشمی خانواده ها، اتكا به درآمدهای نفتی، ساختار نامناسب توزیع و هزاران عامل دیگر برمی خوریم كه عنوان نمودن تك تك آن ها از حوصله این بحث خارج است .محمد حسین اصغریان كارشناس مسائل اجتماعی در این باره می گوید:«یكی از عوامل تأثیرگذار بر روند مصرف، نوع تبلیغات حاكم بر جامعه است» وی می افزاید: «به طور كلی الگویی كه غرب برای مصرف به بازارهای هدف در كشورهای مصرف كننده ارائه می دهد بر پایه رقابت و مسابقه در مصرف و تجمل گرایی و تشریفات زاید استوار است و این در حالی است كه الگوی مصرف در اسلام مبتنی بر سه اصل اساسی تمتع و انتفاع از مواهب الهی، قناعت و پرهیز از اسراف و تبذیر پایه ریزی شده است .»
اعتدال و صرفه جویی در هزینه های زندگی مایه بقا و توانایی مالی زندگی و در نتیجه حافظ مناعت و شخصیت انسانی آدمی است، در حالی كه عدم رعایت آن، موجب تنگدستی، سختی معیشت و سست كننده شیرازه حیات اقتصادی انسان محسوب می شود. یك كارشناس اقتصادی با اشاره به پدیده نامطلوب شكاف طبقاتی در جامعه می گوید:«متأسفانه عده ای با بهره گیری از رانت های اقتصادی و سوءاستفاده از شرایط اقتصادی كشور و تحمیل هزینه های گزاف بر اقتصاد به ثروت های افسانه ای دست یافته اند. در حال حاضر در بسیاری از استان ها به طور متوسط ۲۵ درصد خانوارهای پائین دست، دچار ناامنی غذایی بوده و به طور متوسط تنها حدود ۸۰ درصد مقدار غذای لازم را مصرف می كنند و در مقابل حدود ۲۰ درصد افراد جامعه، بیش از حد لازم غذا می خورند و با امراضی همچون چاقی، مرض قند، سرطان و انواع بیماری های قلب و عروق مواجه هستند .»
این كارشناس خاطرنشان می سازد:«فقدان الگوی مصرف صحیح در جامعه، اختصاص سهم كمی از هزینه خانوار در زمینه تأمین مایحتاج ضروری، ترویج فرهنگ مصرفی غلط به دلیل تبلیغات نادرست و عوامل دیگر باعث شده تا سالانه بخشی از سرمایه های ملی كشور با شیوه های مختلف به هدر رود .»
یكی از مصادیق بسیار بارز اسراف در كشور ما، اسراف در مصرف مواد سوختی است. كارشناسان معتقدند امروزه مصرف مواد سوختی در كشور ما برابر با مصرف مواد سوختی مردم چین و هند است! نارسایی در ناوگان حمل و نقل شهری و بالطبع پائین بودن هزینه سوخت در سبد هزینه خانوار، عدم بهره گیری از انواع عایق ها در ساخت بنا و ده ها عامل دیگر باعث شده تا سالانه میلیاردها دلار صرف یارانه سوخت شود. یكی از بخش های پرمصرف سوخت و انرژی -همان طور كه اشاره شد- مصرف خانگی آن است؛ متأسفانه امروزه به دلیل عدم رعایت استاندارد در ساخت و ساز، ساخت در و پنجره ها و عایق بندی مناسب در بنا ها بخش عمده ای از سوخت و انرژی مصرفی در منازل ضایع می شود. الگوی نادرست مصرف سوخت در منازل باعث شده تا مصرف سوخت در واحدهای مسكونی به شكل افسارگسیخته ای افزایش یابد .
محمد حسین اصغریان كارشناس مسائل اجتماعی معتقد است:«فرهنگ زیبای قناعت و ساده زیستی، رفته رفته از جامعه رخت برمی بندد و امروزه در كنار فشارهای اقتصادی كه عمده مردم تحمل می كنند، فخرفروشی و تجمل گرایی هم به یك ارزش تبدیل شده است و این روحیه نامیمون همچون آفتی بر جامعه اسلامی ما سایه افكنده.» وی می افزاید:«رواج مدگرایی و فرهنگ مصرف زدگی به تدریج میان جامعه و معیارهای اسلامی فاصله ایجاد می كند .
در این راستا متأسفانه رسانه های جمعی، ناخواسته كمك شایانی به ترویج این فرهنگ می كنند. پخش برخی سریال های تلویزیونی ساخت داخل كه در آن هنرپیشه ها آخرین مد پوشش لباس، اتومبیل آخرین مدل، شیك ترین دكوراسیون و... را تشخصی خاص و در قالبی غیرواقعی به بیننده تلقین می كنند، رفته رفته این ذهنیت را در تماشاچی القا می كند كه وجود این ظواهر موجب چنین مقبولیتی می شود در حالی كه همین شخصیت های داستانی هیچ وقت كتاب نمی خوانند و لذا این سریال ها بیش از آن كه پیام واقعی خود را در جامعه ترویج دهند ناخواسته به تبلیغ مدها می پردازند
.»
تاثیر فن آوری اطلاعات در تحقق نامی كه مقام معظم رهبری برای سال 88 در نظر گرفته اند آنقدر از سوی كارشناسان تاكید شده است كه ترس از حذف بودجه
IT یكی از دغدغههای فعالان حوزه به ویژه در سال جدید است.
اصلاح الگوی مصرف در حوزههای مختلف نباید به حذف بودجه
IT در ارگانهای دولت منتج شود زیرا نباید مصرف نكردن را با درست مصرف كردن اشتباه گرفت؛ اصلاح الگوی مصرف با درست هزینه كردن امكانپذیر میشود؛ بعد از نامگذاری سال 88 بهعنوان اصلاح الگوی مصرف به عقیده عده ای آنچه اهمیت دارد كم كردن هزینهها به هر طریق ممكن است.
بهعنوان مثال تخصیص بودجه برای فنآوری اطلاعات در یك وزارتخانه میتواند به رشد زیرساختهای ارائه خدمات غیرحضوری آننهاد منجر شود و این در راستای رسیدن به دولت الكترونیكی و به هدف كاهش رفت و آمدها میتواند مفید واقع شود. حذف بودجه در حوزه فنآوری اطلاعات، كشور را از رسیدن به پیشرفت به موازات دیگر كشورها در الكترونیكی كردن امور باز میدارد
.هزینه كردن در حوزه فنآوری اطلاعات توجیه اقتصادی دارد؛ زمانی هزینههای صرف شده در این حوزه نتیجه مثبت میدهد كه با نگاهی دقیق به اهداف و پروژهها و تهیه زیرساخت، شبكههای ارتباطی امن ایجاد كرد و به این ترتیب امیدوار بود از هزینههای غیرضروری كه وقت افراد جامعه از مهمترین آنهاست جلوگیری میشود
.حذف بودجهفنآوری اطلاعات و نبود زیرساختو شبكههای ارتباطی منافع ملت را تامین نخواهد كرد. در جهانی كه با طبقهبندی اطلاعات با محوریت فنآوری اطلاعات امنیت بالا را تضمین میكنند، نبود این امنیت در كشور ما هزینههای بالایی در حوزه كشف جرم و حتی نگهداری از مجرمان میطلبد
.بهرهگیری از فنآوری پاك با
IT یكی از موضوعاتی است كه كارشناسان بر آن تاكید دارند، فنآوری پاك مفهومی بین رشتهیی است و رشتههای مختلف دانشگاهی را به هم نزدیكتر میكند و با بهرهگیری از فنآوری اطلاعات اصلاح الگوی مصرف را در زمینههای مختلف گسترش میدهد.
فنآوری اطلاعات ابزاری است كه میتوان با استفاده از آن در تمام حوزهها امور را بهینه كرد، بهرهمندی از فنآوری پاك تنها با فنآوری اطلاعات ممكن خواهد بود. به طوری كه میتوان روشن یا خاموش بودن لامپها و حرارت ساختمانها را هوشمند كرد و این میتواند صرفهجویی عظیمی را برای كشور به همراه داشته باشد
.بعد از انقلاب
.COM و رواج اجرای امور توسط اینترنت، مفهوم جدیدی به نام فنآوری پاك (Clean tech) در دنیا در حال گسترش است؛ این فنآوری در صرفهجویی در انرژی و حفظ محیط زیست از لحاظ تئوری مدرن شده و در بسیاری از نقاط جهان به صورت بهرهبرداری از انرژی خورشید و باد و غیره استفاده میشود. به نحوی كه ایجاد ساختمانهای سبز در جهان یكی از راهكارهای صرفهجویی انرژی است كه با فنآوری پاك امكانپذیر است.
انجام امور الكترونیكی از سوی دستگاههای مختلف با هماهنگی و به صورت پیوسته و نه مقطعی و چینش مولفههای اصلی بهرهمندی از فنآوری اطلاعات در كنار هم در برنامهای زمانبندی شده ضروری است و این در حالی است كه در حال حاضر به طور پراكنده كارهای خوبی صورت میگیرد
.همچنین می توان گفت که
IT از مهمترین راهكارهای اصلاح الگوی مصرف است و باید اظهار كرد که متاسفانه در تمام حوزهها به این دلیل كه نیازهای اصلی را نمیشناسیم و یا نمیدانیم كجا، از چه چیز و به چه میزان باید استفاده كنیم، اصل الگوی صحیح مصرف رعایت نمیشود. با درك چگونگی استفاده درست و بهینه از منابع موجود میتوانیم امور را مدیریت كنیم.
تنها فنآوری كه میتواند در راه رسیدن به مدیریت صحیح با علم روز كمك كند تا بتوان اطلاعات را به موقع، دقیق و سریع در دسترسی باشد فنآوری اطلاعات است و به این ترتیب میتوان به اصلاح الگوی مصرف صحیح نیز رسید
.- خداوند متعال اسراف كنندگان را دوست ندارد.
- اصلاح الگوي مصرف از هدر رفت منابع پيشگيري مي كند.
- اصلاح الگوي مصرف در ارتقاي سطح كيفي كارها و زندگي مؤثر و مفيد است.
- اصلاح الگوي مصرف بهره وري برنامه ها و فرآيندها را افزايش مي دهد.
- اصلاح الگوي مصرف در كاهش وابستگي اقتصادي به ديگران مؤثر است.
- اصلاح الگوي مصرف يك وظيفه ي ملي است.
- آموزش مصرف درست به فرزندان از دوران كودكي بسيار ضروري است.
- اعمال پدر و مادر در مصرف درست از منابع در تربيت فرزندان مؤثر و مناسب است.
- كودكان درست مصرف كردن را از پدران و مادران خود مي آموزند.
- مدارس نقش ممتازي در فرهنگ سازي درست مصرف كردن دارند.
- تدوين نكات و الگوهاي درست مصرف كردن و تابلو نمودن آن در مدارس براي دانش آموزان مفيد است.
- معلمان در فرهنگ سازي اصلاح الگوي مصرف در جامعه و مدارس نقش ممتازي دارند.
- فن آوري اطلاعات و ارتباطات تأثير مضاف در تنظيم مصارف از منابع دارد.
- كاهش مصرف گرايي در ارتقاي عزت ملي تأثير مضاعف دارد.
- استفاده درست از منابع و امكانات وابستگي ها را به بيگانگان كاهش مي دهد.
- استفاده درست از منابع در برقراري و توزيع عدالت اجتماعي, فرهنگي و اقتصادي مؤثر است.
- شك كردن در كار و برنامه جزو مباحث نظري اصلاح الگوي مصرف است.
- كار و برنامه را با شك كردن اصلاح و الگو قرار دهيم.
- فرهنگ سازي اصلاح الگوي مصرف جزو شاخص هاي اولويت دار است.
- رعايت نكات ايمني در اصلاح الگوي مصرف اولويت دار است.
- حركت به سوي اصلاح الگوي مصرف فرمايش مقام معظم رهبري است.
- پيشگيري از هدر رفت منابع مالي و انساني در اصلاح الگوي مصرف اولويت دار است.
- قرار گرفتن شايسته هر چيز يا كاري در جايگاه خاص خود, اصلاح الگوي مصرف است.
- چرايي در كار, فعاليت و برنامه, خود زير بناي اصلاح الگوي مصرف است.
- اعتقاد و ايمان قلبي و عملي به اصلاح مصرف رمز موفقيت كامل است.
- خانه و خانواده بستر مناسب براي فرهنگ سازي اصلاح الگوي مصرف است.
- توليد علوم جديد و كارآمد ضامن بقاء و دوام فرآيند اصلاح الگوي مصرف است.
- دور ريختن و حذف امكانات از چرخه استفاده منطبق با فرآيند اصلاح الگوي مصرف نيست.
- با مصرف درست, آيندگان را از منابع موجود بهره مند سازيم.
- رمز موفقيت آيندگان در گرو فرهنگ سازي ما دارد.
تا کنون مطالب زیادی در خصوص منابع انسانی و بهره وری و اهمیت ،تعارف و اهداف آن نگاشته شده است. هدف از این تحقیق اینست که بصورت اجمالی موضوع مدیریت منابع انسانی و اهداف آن و نیز جایگاه انسان در سازمان و همچنین بهره وری نیروی انسانی و نظریات ارائه شده در مورد آن و عوامل موثر در تعهد سازمانی را بیان کند. . بنابراین مدیریت اثر بخش منابع انسانی به عنوان یکی از دستاوردهای نوین و ارزشمند، بزرگترین چالش فراروی مدیران فعلی بوده و از این رو باور عمیق بر به کارگیر و اجرای عملی و شیوه ها و نظام های نوین مدیریتی در حوزه منابع انسانی، تلاش است در جهت افزایش اثر بخشی و بهره وری این با ارزش ترین سرمایه و همچنین درفع چالشهای متعدد سازمانی این طریق در راستای استفاده ی بهینه از نیروی انسانی توانمند در محیط کار سود بجوید تا از کم کاری ها وصرف هزینه های بالای سازمانی جلوگیری شود وسبب ارتقای کیفیت وکمیت و تحقق مسولیت های آن سازمان شود.
سلام
یه فایل صوتی مربوط به ازدواج رو براتون گذاشتم
در سال اصلاح الگوی مصرف ، ازدواج را باید اسان گرفت
روی لینک دانلود کلیک راست کرده و با زدن گزینه
save target as...
آن را دانلود کنید
سلام
امروز نیز کتابهایی را مرتبط با موضوعات برای شما عزیزان برای دانلود گذاشتم
امیدوارم که براتون مفید واقع بشه
تحليل اقتصادي روشهاي صرفه جويي انرژي در يكي از كارخانه هاي صنايع تبديلي فولاد
تحليل و بررسي تعرفه هاي گاز طبيعي
رابطه علي بين رشد اقتصادي و مصرف انرژي در اقتصاد ايران
بهينه سازي مصرف انرژي در حمل و نقل با رويكرد به ترابري ريلي و برقي كردن آن
روی عناوین کتابها کلیک راست کرده و با زدن گزینه
save target as...
آنها را دانلود کنید
پدیده مصرف گرایی و اسراف در نقطه مقابل مصرف بهینه قرار گرفته است. «مصرف گرایی» یا به عبارت ساده تری اسراف که یکی از بزرگترین آفت ها و آسیب های فردی و اجتماعی و از گناهانی است که مورد نهی شدید خداوند متعال واقع شده است و در مقابل اعتدال و میانه روی در مصرف قرار گرفته است؛ به طور کلی هرگونه زیاده روی در کمیت و اتلاف را شامل می شود.
در
حقیقت مصرف گرایی عامل تخریب رشد، توسعه و از بین رفتن منابع ملی است. مصرف گرایی از یک نگاه در معنای مصرف نامتعارف است که نیاز فیزیکی فرد را برطرف نمی سازد، بلکه نیاز کاذب فرد یا افراد را که گاه به تقلید از دیگران، تبلیغات، شرایط مادی یا تغییرات ساختار جامعه ایجاد شده برطرف می سازد. مصرف گرایی در نگاه عالمان دین نیز در همان معنای لغوی اسراف استعمال شده است و هرگونه بیهوده گرایی، زیاده روی و اتلاف و مانند آنها را اسراف می دانند.
امام
علی(ع) در این باره می فرمایند:
«الاوان
اعطاء المال فی غیر حقه تبذیر و اسراف»
«آگاه
باشید خرج کردن به ناحق، حیف و میل و اسراف است»
کتاب
آسمانی قرآن نیز در آیه
۱۴۱
سوره انعام در مورد اصلاح الگوی مصرف و بهینه مصرف کردن می فرماید: «کلوامن ثمره اذا اثمر و اتوا حقه یوم حصاده ولاتسرفوا انه لایحب المسرفین» «و از آن میوه هنگامی که به ثمر می نشیند بخورید و حق آن را به هنگام درو بپردازید و اسراف نکنید که خداوند اسراف کنندگان را دوست ندارد»
علامه
طباطبایی (ره) در توضیح عبارت «لاتسرفوا» نوشته است:
ولا
تسرفوا معنایش این است که در استفاده از این میوه ها و غلات از آن حدی که برای معاش شما صالح و مفید است تجاوز نکنید. درست است که شما صاحب آن هستید، ولی نمی توانید در خوردن و بذل و بخشش آن زیاده روی کنید و یا در غیر مصرفی که خدا معین فرموده به کار ببرید، مثلا در راه معصیت خدا صرف نمایید و همچنین فقیری که از شما می گیرد نمی تواند در آن اسراف کند و آن را تضییع نماید. پس مفهوم آیه مطلق است و خطاب آن شامل همه مردم چه مالک و چه فقیر می شود.
بنابراین
از این آیه شریفه استفاده می شود که زیاده روی و مصرف گرایی کاری حرام و نکوهیده است. امیرالمومنین علی (ع) نیز با احتیاط در مصارف به خصوص در مصرف بیت المال عالی ترین نظارت را داشته و در کمال بی نیازی در قناعت و ساده زیستی بهترین الگوی مصرف را که همان اعتدال و میانه روی در مصارف بوده سفارش می کردند و به شدت اسراف، زیاد روی و مصرف گرایی را نکوهش می کردند؛ به ویژه این امر را از والیان حکومتی غیرقابل پذیرش می دانستند.
در
این خصوص در نامه ای به فرماندار بصره عثمان بن حنیف می نویسد:
«پس
از یاد خدا و درود! ای پسر حنیف، به من گزارش داده اند که مردی از سرمایه داران بصره، تو را به مهمانی خویش فرا خواند و تو به سرعت به سوی او شتافتی، خوردنی های رنگارنگ برای تو آوردند و کاسه های پر از غذا پی در پی جلوی تو می نهادند، گمان نمی کردم مهمانی مردمی را بپذیری که نیازمندانشان با ستم محروم شده، و ثروتمندان شان بر سفره دعوت شده اند، اندیشه کن در کجایی؟ و بر سر کدام سفره می خوری؟
امام
خمینی نیز درخصوص دقت در مصرف و همچنین پرهیز از مصرف بی جا می فرمایند:
حتی
مطبوعات باید این را توجه داشته باشند که چیزهایی را که برای ملت مفید نیست در روزنامه ها ننویسند کاغذ صرف این نکنند، وقت صرف آن نکنند، باید رادیو تلویزیون توجه به این معنا داشته باشد که این بیت المال مسلمین است وقتش صرف چیزهایی که مربوط به مصالح مسلمین است شود، مسئولیت دارد این ها باید اشخاصی که مقاماتی که هستند ملاحظه کنند که به اندازه ضرورت مشاور بگیرند به اندازه ضرورت خدمتگزار بگیرند نه به اندازه دلخواه و این معنا را باید همه ما بدانیم که دلخواه های ما آخر ندارد.
بر
همین اساس با توجه به نهی شدید مصرف گرایی و اسراف در دستورات و تعالیم اسلامی می توان چنین نتیجه گرفت که بین مصرف و مصرف گرایی در جامعه تفاوت وجود دارد چرا که مصرف به خودی خود عاملی موثر در تولید و رشد و توسعه اقتصادی می باشد؛ و باعث ایجاد تقاضا، عرضه و تولید می گردد. اما آنچه که مذموم و باعث هدررفتن منابع ملی می شود مصرف نامناسب و نامتعارف و یا عدم برخورداری از الگوی صحیح مصرف در جامعه می باشد که این امر باعث مصرف گرایی، زیاده روی و تجمل گرایی در جامعه می گردد. لذا فرهنگ سازی مصرف بهینه و اصلاح همه زمینه الگوهای مصرفی در کشور از ضروریات اجتناب ناپذیر می باشد.
انسان در هر عصري براي بهرهبرداري بهتر از منابع و ذخائري كه در دست داشته، در پي يافتن راههايي جهت مصرف بهينۀ آنها بوده است و براي اين منظور، چارهاي جز طراحي راههايي براي استفادۀ مناسب و بخردانه از منابع در اختيار، نداشته است. در اين ميان ميتوان به آموزههاي ديني كه پيش از اسلام و پس از آن براي زندگي بهتر و بهرهبرداري مناسبتر بشر از منابع و نعمات خدادادي اشاره داشته است، مراجعه و استناد نمود.
اين مقاله به بررسي الگوي بهينۀ مصرف در كلام بزرگان ديني خواهد پرداخت و اميد است در سالي كه به فرموده مقام معظّم رهبري، سال اصلاح الگوي مصرف نام گرفته است، بتوانيم گامي هر چند كوچك در اجرايي نمودن اين دستور در ميهن عزيزمان برداريم.
در اين مقاله که قسمت اول آن قبلاً تقديم حضورتان شد، سعي خواهد شد با استفاده از آموزههاي ديني و نيز سخنان بزرگان دين در عصر حاضر به بررسي و تبيين موارد زير پرداخته شود تا خوانندۀگرامي، به اين نتيجۀ اساسي رهنمون گردد، كه مصرف بهينه، معتدلانه و بخردانه، هميشه از سوي اولياي الهي و بزرگان ديني گوشزد شده است. بنابراين با مرور اين تذكرهاي گرانبها، توجه بيشتري به مصرف بهينه و مناسب خواهد شد.
1) چگونگي سادهزيستي و رعايت الگوي مصرف پيش از اسلام.
2) چگونگي سادهزيستي و رعايت الگوي مصرف پس از اسلام.
3ـ لزوم رعايت الگوي استفادۀ بهينه از منابع و نعمات الهي در عصر حاضر:
در عصر حاضر از مهمترين مسائل جامعۀ اسلامي و از پايههاي رشد و تعالي آن، داشتن برنامۀ درست در امور معيشتي و اقتصادي است كه براي اجرا و تحقق آن نيازمند عزم الهي محكم در برابر مشكلات و برنامهريزي مدوّن و همكاري مردم و مسئولان از يك سو و هماهنگي سرمايههاي فرهنگي، مذهبي و ملّي يعني حوزههاي علميه و دانشگاهها از سوي ديگر؛ بالا بردن سطح فرهنگي جامعه در زمينههاي اقتصادي، مبارزه با فرهنگ مصرفگرايي در ميان مردم، حذف يارانهها از كالاهاي خارجي، حمايت از توليدكنندگان داخلي، مبارزه با قاچاق كالا و سرمايه، توجه به فرهنگ ديني و ملّي، ايجاد بازارهاي رقابتي سالم در درون جامعه، ترويج فرهنگ سادهزيستي و قناعت در قشرهاي مختلف جامعه، مبارزه با مُدگرايي و تجملپرستي، استفاده از نيروهاي خلاق و ژرفانديش جامعه است.
3ـ1) سادهزيستي و نگرش اقتصادي اُسوههاي دين در عصر حاضر:
ـ حضرت امام خميني(ره): امام خميني از برجستهترين چهرههاي زاهد و وارستة زمان بود. آنچنان در جاذبه معنويات قرار گرفته و به ملکوت عالم نزديک شده و حقيقت باطن دنيا را يافته بود که ذرّهاي به تعلّقات و ماديات آلوده نگشت و از هر چه رنگ تعلّق ميگرفت، آزاد بود. امام نه تنها خود زندگي ساده و بيآلايشي داشت بلکه به علما و مديران کشور نيز هميشه سفارش ميکرد که خود را گرفتار تجملات و تشريفات ننمايند.
امام راحل ميفرمايند: «من اکثر موفقيتهاي روحانيت و نفوذ آنان را در جوامع اسلامي، در ارزش علمي و زهد آنان ميدانم و امروز هم اين ارزش نه تنها نبايد به فراموشي سپرده شود، که بايد بيشتر از گذشته به آن پرداخت، هيچ چيزي به زشتي دنياگرايي روحانيت نيست و هيچ وسيلهاي هم نميتواند بدتر از دنياگرايي، روحانيت را آلوده کند».
ـ همساني با مردم ضعيف
اميرالمؤمنين علي(ع) ميفرمايند: «خداوند بر رهبران حق واجب كرد كه خود را با افراد ضعيف تطبيق دهند تا تنگدستي بر فقير سنگيني نكند».
دختر امام راحل در خصوص همساني ايشان با مردم ضعيف ميگويند: «ايشان همانند همۀ افراد كشور، كالابرگ داشتند و همانطور كه خيلي خانهها كالابرگ كم ميآورند، در خانۀ امام هم زياد شنيده ميشد كه ميگويند: روغن ما تمام شده، مرغ نداريم و كالابرگ هم نداريم».
امام راحل در زماني كه ميتوانست در يك كاخ زندگي كند، خانۀ محقّر جماران را برگزيد، خانهاي كه از فرط سادگي تعجب جهانيان را برانگيخت. ايشان از هر گونه غذاي چرب و نرم پرهيز كرد و به گفتۀ اطرافيانشان غذاي مورد علاقۀ ايشان نان، پنير و مغز گردو بود. صرفهجويي، زهد و سادگي امام، يادآور زهد علوي بود. به دور از تجمل و ساده ميزيست، ساده ميپوشيد و ساده ميخورد. امام به شدّت صرفهجو و اسرافگريز بود. در منزل ايشان يك چراغ روشن اضافه پيدا نميشد و حتّي گاهي اوقات كه خود امام در حال ملاقات با شخصيتها و افراد، متوجه روشني بيمورد چراغ دستشويي ميشدند، بلند شده و بدون آنكه به ديگران امر كنند، خودشان آن را خاموش ميكردند.
ـ حضرت آيتالله خامنهاي (مدظله العالي): از مرحوم حاج سيداحمد خميني(ره) نقل شده است: «بر خود واجب ميدانم كه شهادت دهم زندگي داخلي آيتالله خامنهاي نه از باب اين كه رهبر عزيز انقلاب ما به اين حرفها نياز داشته باشند، بلكه وظيفۀ خود ميدانم تا اين مهم را به مردم مسلمان و انقلابي ايران بگويم. من از داخل منزل ايشان مطلع هستم. مقام معظّم رهبري در خانه، بيش از يك نوع غذا بر سفره ندارند. خانوادۀ معظّملَه روي موكت زندگي ميكنند. روزي به منزل ايشان رفتم، يك فرش مندرس آن جا بود. من از زبري آن فرش به موكت پناه بردم!»
در همين ارتباط، آيتالله سيدمحمود هاشميشاهرودي ميگويد: «تجملاتي نيستند. همين اعتقاد آنان را از سوءاستفاده از مقام و موقعيت بازداشته است. من اين سادگي را در منزل ايشان به تماشا نشستم. روزي معظّملَه مرا به كتابخانۀ خود دعوت كردند، من در آن جا يك ميز ساده و قديمي ديدم. در كنار ميز نيز يك صندلي كهنه بود. آن ميز و صندلي مربوط به قبل از انقلاب بود. مقام معظّم رهبري در كتابخانۀ سادۀ خود هنوز از همان ميز و صندلي استفاده ميكنند».
حجتالاسلام محمدي گلپايگاني در خصوص سادهزيستي مقام معظّم رهبري ميگويد: «با اينكه مقام معظّم رهبري ميتوانند از همۀ امكانات مادّي بهرهمند شوند، سطح زندگي خصوصي ايشان، از سطح زندگي يك شهروند معمولي پايينتر است».
زندگي مقام معظّم رهبري، آيتالله خامنهاي، بسيار ساده و در پايينترين سطح و با كمترين امكانات است. معظملَه مانند معموليترين افراد جامعه زندگي ميكنند.
حجتالاسلام والمسلمين سيدعلياكبر حسيني ميگويد: «ما زماني خدمت ايشان رفتيم و از آقا درخواست نموديم تا اجازه بفرمايند از داخل منزلشان و وضيعت زندگيشان فيلمبرداري كنيم، تامردم وضيعت زندگي رهبر خود را ببينند و بفهمند كه ايشان چگونه زندگي ميكنند»، آقا فرمودند: «اگر شما بخواهيد زندگي مرا نشان بدهيد، ميترسم خيليها باور نكنند».
معظّملَه علاوه بر اين كه از يك زندگي معمولي سطح پايين بهره ميبرند، دائماً به مسئولان سفارش ميكنند: «مواظب زندگي خود باشيد. اسراف نكنيد.»
آيتالله خامنهاي معتقدند كه مردم را بايد عملاً به سادهزيستي دعوت نمود. خودشان در صف مقدم اين دعوت هستند. ايشان در مناسبتهاي خاصّي كه برنامۀ خواندن صيغۀ عقد دارند، قبل از اجراي عقد، حدود يك ربع، عروس و داماد و خانوادههاي آنها را به رعايت صرفهجويي دعوت مينمايند و ميفرمايند: «خرجهاي گزاف نداشته باشيد، تشريفات و ريخت و پاش نداشته باشيد».
خود آقا هم در زندگي خصوصيشان، دقيقاً همينطور عمل ميكنند. معظّمله نه حقوق از جايي دريافت ميكنند و نه از وجوهاتي كه از اطراف و اكناف خدمت ايشان ميآيد، براي زندگي شخصي خود استفاده ميكنند. زندگي ايشان از طريق هدايا و نذوراتي است كه علاقهمندان و ارادتمندان معظّملَه تقديم ميكنند. فرزندان آقا هم همينطور زندگي ميكنند و همين سادگي و سادهزيستي را دارند.