اشارات :: آبان 1387، شماره 114

گفته بودن به خدا به قدري معصومه دلت
که تُو هر جاي حرم انگاري معلومه دلت
گفته بودن که بايد پيش تو دل‌خسته اومد
مث مرغاي غريبِ بال و پر بسته اومد
گفته بودن که بيام درد دلامو رو کنم
فقط از تو طلب عزّت و آبرو کنم

آنشب زمين هواي بهشتي دوباره داشت
آغوش آسمان به بغل ماهپاره داشت
چشمان ابر روي زمين را گرفته بود
هر قطره با خودش سبدي پرستاره داشت
دست ملک قصیده ای از نور می نوشت
واژه به واژه حرف غزل استعاره داشت
باز عطر سيب و بوي بهار و شميم ياس
بر بارش دوباره كوثر اشاره داشت
 

پرده کناری زد و چو ماه درآمد
فاطمه با چادری سیاه درآمد
ماه که عمری اسیر حسن خودش بود
تا که تو را دید از اشتباه درآمد
باز زمان نماز شد که بیایی
موقع نذر و نیاز شد که بیایی
دور و برت را برادران که گرفتند
کوچه برای تو باز شد که بیایی
 

خاک این شهر به چشمان تو عادت دارد
خوش بحال نفس قم که لیاقت دارد
چون تو یک روز از این کوچه گذشتی
عمری زندگی در دل این شهر سعادت دارد
گنبدت پر شده از کفتر و تنها دل من
چون کلاغی ست که رویای زیارت دارد
کوچک است آه ولی حوض تو با دریا و ...
گنبدت با خود خورشید رقابت دارد…
حرمت مثل نگيني است ولي در دل خاک
زير خاکي همه جا اين همه قيمت دارد
حرمت مثل نگینی ست در انگشتر شهر
که در اطراف خودش فاضل و بهجت دارد
حرم حضرت معصومه و درهای بهشت
جمکران ، این همه این شهر علامت دارد
.....وکجا بهتر از این شهر برایت دیگر
مومن آن است که یک ذره لیاقت دارد.....

 مهدی رحیمی

«آن يار کزو خانه‌ي ما جاي پَري بود
سر تا قدمش چون پري از عيب بري بود»
انگار در اعماق نگاهش خبري بود
در شهر خودش بود و دلش در سفري بود
مي‌رفت دلت كوي به كو، خانه به خانه
«جمعي به تو مشغول و تو فارغ ز ميانه»
 

بیا به جان بشنو نغمه ی خوش الحان را
ترنّم نفس بلبل غزلخوان را
مدینه راهی قم شد، مدینه راهی توس
ببین مسیر مدینه به قم-خراسان را
چقدر ریسه ی رنگی به چشم می آید
به هر دو دیده نظر کن ستاره باران را
زمین بایر ایران بدون برکت بود
دمیده عطر شما روح مُلک ایران را
دوباره حضرت جبریل در بغل دارد
نزول آیه ی یاسین و نور و رحمان را
به استلام نگاه رضا وزید و گذشت
نسیم چادرتان سرزمین کنعان را
کی ام که مدح تو گویم ببخش ای بانو
تصدّقی بنما قوم و خویش سلمان را

زائری دل شکسته ام                 آه معصومه جان سلام
دل به مهر تو بسته ام                    بانوی مهربان سلام
ای ضریحت حریم مهر                   یاد سبزت شمیم دل
نام پاکت  نسیم  مهر                    رحمت اسمان سلام
روی تو  قبلگاه دل                        لطف تو شمع راه دل
آستانت  پناه دل                      ای دل بی دلان سلام
هرکه یکسردلش شکست            از طبیبان نظر گسست
آمد رشته بر تو بست                    ای امید جهان سلام
هم شفا هم شفاعتی                 هم دعا هم اجابتی
هم ولا هم ولایتی                   ای زمین را آمان سلام
آنکه مهرتوبرگرفت                   ورغمت شور شر گرفت
بیکران زیرپرگرفت                         بر تو تا بیکران سلام

وحید قاسمی

و دامن روشنی سپیده
کریمه آل علی رسیده
شب آرزوها خیلی عزیزه
دونه دونه اشکم داره می ریزه

غرق در عطر گل آسمان ها
گرم مدح و ثنا خیل حورا
آمده آن که موسی بن جعفر
گفته بهرش فداها ابوها
از همه سو زمزمه آمد
قبله ای عشق همه آمد
آیینه ی فاطمه آمد
بی بی بی جانم
از همه سو زمزمه آمد
قبله ای عشق همه آمد
آیینه ی فاطمه آمد
شمسه عالم و را بر آمد
نجمه را مظهر کوثر آمد
شمسه عالم و را بر آمد

به کویر دلها دریا رسیده
بوی گل لاله تو دنیا پیچیده
خورشیدی شبیه زهرا دمیده
به آسمون ها غوغا شده پیدا
جبرئیل اومد از بهر تماشا
خونه موسی غرق ذکر یا رب