|
شعر عاشقانه ناگهان چقدر زود دیر می شود!
| ||
|
نسبت عشق به من نسبت جان است به تن تو بگو من به تو مشتاق ترم یا تو به من؟
زنده ام بی تو همین قدر که دارم نفسی از جدایی نتوان گفت به جز آه سخن
بعد از این در دل من، شوق رهایی هم نیست این هم از عاقبت از قفس آزاد شدن
وای بر من که در این بازی بی سود و زیان پیش پیمان شکنی چون تو شدم عهد شکن
باز با گریه به آغوش تو بر می گردم چون غریبی که خودش را برساند به وطن
تو اگر یوسف خود را نشناسی عجب است ای که بینا شده چشم تو ز یک پیراهن
فاضل نظری [ چهارشنبه 19 مهر 1396 12:00 PM ] [ سید رضا هاشمی ]
نسبت عشق به من نسبت جان است به تن تو بگو من به تو مشتاق ترم یا تو به من؟
زنده ام بی تو همین قدر که دارم نفسی از جدایی نتوان گفت به جز آه سخن
بعد از این در دل من، شوق رهایی هم نیست این هم از عاقبت از قفس آزاد شدن
وای بر من که در این بازی بی سود و زیان پیش پیمان شکنی چون تو شدم عهد شکن
باز با گریه به آغوش تو بر می گردم چون غریبی که خودش را برساند به وطن
تو اگر یوسف خود را نشناسی عجب است ای که بینا شده چشم تو ز یک پیراهن
فاضل نظری [ چهارشنبه 19 مهر 1396 12:00 PM ] [ سید رضا هاشمی ]
دیوانه و دلبسته ی اقبال خودت باش! سرگرم خودت عاشق احوال خودت باش!
یک لحظه نخور حسرت آن را که نداری راضی به همین چند قلم مال خودت باش!
دنبال کسی باش که دنبال تو باشد! اینگونه اگر نیست به دنبال خودت باش!
پرواز قشنگ است ولی بی غم ومنّت منّت نکش از غیر و پر و بال خودت باش!
صدسال اگر زنده بمانی گذرانی پس شاکر هر لحظه و هر سال خودت باش! .....
اقبال لاهوری [ چهارشنبه 19 مهر 1396 11:59 AM ] [ سید رضا هاشمی ]
دعا نمیکنم این روزها مرادی نیست تو را به مهر و محبت که اعتقادی نیست!
ببخش اینکه به تو خیره میشوم گاهی… خیال کرده ام این حاجت زیادی نیست!
قبول کن به خدا بخت هم رقیب من است شبی که موی تو آشفته است، بادی نیست!
سکوت کردی و دیدی چه زخمها خوردم سکوت معنیاش این است: انتقادی نیست!
تو شاهزاده ی مغرور قصه ای؛ جز من دوای بی کسی ات دست شهرزادی نیست!
به سیل گریه قسم، آبروی من رفتهست از این به بعد به چشمانم اعتمادی نیست
حسین دهلوی [ چهارشنبه 19 مهر 1396 11:58 AM ] [ سید رضا هاشمی ]
زخم ها بسیار اما نوشداروها کم است دل که می گیرد تمام سِحر و جادوها کم است
هر نسیمی با خودش بوی تو را آورده است بادها فهمیده اند اعجاز شب بوها کم است
تا تو لب وا می کنی زنبورها کِل می کشند هرچه می ریزی عسل در جام کندوها کم است
بیشتر از من طلب کن عشق ! من آماده ام خواهش پرواز کردن از پرستوها کم است
از سمرقند و بخارا می شود آسان گذشت دیگر این بخشش برای خال هندوها کم است
عاشقم ، یعنی برای وصف حال و روز من هرچه فال خواجه و دیوان خواجوها کم است
من همین امروز یا فردا به جنگل می زنم جرأت دیوانگی در شهر ترسوها کم است!
رضا نیکوکار [ چهارشنبه 19 مهر 1396 11:57 AM ] [ سید رضا هاشمی ]
پرسیدی و شرحی به جز حال خرابم نیست بیدارم و خاموش غیر از این جوابم نیست
زهری به غایت تلخ در رگ جای خون دارم در خویش می پیچم گریز از پیچ و تابم نیست
فانوس سرگردان این شهرم ولی افسوس جانم برامد از دهان و آفتابم نیست
تا شب هراسانم غرورم هست و شورم نه تا صبح بیدارم خیالم هست و خوابم نیست
در پای خود می ریزم و خاموش می سوزم پروای این اندوه بیرون از حسابم نیست
آنقدر نومیدم که وقت تشنگی حتی ذوق توهم بین دریا و سرابم نیست
پنداشتی دریای آرامم ولی از ترس روحم ترک برداشت و دیدی حبابم نیست
عبدالجبار کاکایی [ چهارشنبه 19 مهر 1396 10:38 AM ] [ سید رضا هاشمی ]
باران میان سجده و سجاده ات جاریست گاهی دچار بغضی و لبخند اجباریست
دیگر درونت شوق پروازی نمی بینی این قصه پر درد نامش عاشق آزاریست
آبی ترین احساس رویا های شیرینم نا دیده ام می گیری و از روی ناچاریست
قرآن بخوان محکم بگو این بار می مانی تصویر ما در قاب خاتم عین بیداریست
من با تو ام من تا همیشه با تو می مانم فرجام ما تکرار این عشق است و دلداریست
مشتاق باشی بر وصالم دست خواهی یافت تصویر چشمت چشمه جوشان غمخواریست
غوغا به پا کن در میان دفتر اشعار وقتی نباشی این غزل این واژه تکراریست
دلتنگی و اشک است افطارم بیا دیگر کار دلم در ربنایت گریه و زاریست
امیر طاهری [ چهارشنبه 19 مهر 1396 10:38 AM ] [ سید رضا هاشمی ]
نه اینکه فکر کنی مرهم احتیاج نداشت که زخم های دل خون من علاج نداشت
تو سبز ماندی و من برگ برگ خشکیدم که آنچه داشت شقایق به سینه کاج نداشت
منم! خلیفه تنهای رانده از فردوس خلیفه ای که از آغاز تخت و تاج نداشت
تفاوت من و اصحاب کهف در این بود که سکه های من از ابتدا رواج نداشت
نخواست شیخ بیابد مرا که یافتنم چراغ نه! که به گشتن هم احتیاج نداشت
فاضل نظری [ چهارشنبه 19 مهر 1396 10:35 AM ] [ سید رضا هاشمی ]
بگذار زمین زیر پر و بال تو باشد خورشید نماینده ی فعال تو باشد
بگذار پس از این همه حرافی بی ربط خط های جهان جمله در اشغال تو باشد
هر چند خداوند غزل را به بشر داد تا شعر برازنده ی امثال تو باشد
اوضاع جهان بدتر از آن است که بالکل مضمون غزل فلسفه ی خال تو باشد
یک عمر قرار است به هر خاک بیفتی تا یک وجب از خاک جهان مال تو باشد
سیمرغ شوی بگذری از قاف به قاشق! تا مرغ نحیفی نوک چنگال تو باشد
با این همه، بگذار به جای جدلی پوچ در این جگر سوخته جنجال تو باشد
غلامرضا طریقی [ چهارشنبه 19 مهر 1396 10:34 AM ] [ سید رضا هاشمی ]
زیر باران گریه کردن با خیالت خوشتر است بر لب پر شور دریای شمالت خوشتر است
چون نسیم پاک جنگلهای سر سبز شمال رقص پای دختران بی مثالت خوشتر است
باد هرزه دست خود کوته کن از موی نگار پادشاه باد امشب دولت رو به زوالت خوشتر است
آمدم تا دفتر عشقت نماند خالی از این سکوت لعنتی بشکن سوالت خوشتر است
لایق شعرم تو بودی عشق بی پایان من نقش بستم نقش رویت با جمالت خوشتر است
دردها از گوشه ی قلبم نمایان می شود حس ناب زندگی با شور وحالت خوشتر است
سعیده طباطبایی [ چهارشنبه 19 مهر 1396 10:32 AM ] [ سید رضا هاشمی ]
|
درباره وبلاگ  | |