کوچه هایمان را به نامشان کردیم

که هرگاه آدرس منزلمان را میدهیم بدانیم

از گذرگاه خون کدام شهید است که با آرامش به خانه میرسیم!

به نام خدا

من می خواهم در آینده شهید بشوم. چون...

معلم که خنده اش گرفته بود، پرید وسط حرف مهدی و

گفت: «ببین مهدی جان! موضوع انشاء این بود که در آینده

می خواهید چه کاره بشین.

باید در مورد یه شغل یا یه کار توضیح می دادی.

مثلا، پدر خودت چه کاره است؟

آقا اجازه! شهید شده...

یه روحانی توی منطقه بود که خواب نداشت

روز ها از این سنگر به اون سنگر به امور بچه ها می رسید

شبها هم تا صبح نماز می خوند و عبادت می کرد

منتظر بودم ببینم که خستگی از پا درش میاره 

اما کار به اونجا نرسید و یه شب هم خواب نموند

یه روز دم دمای صبح وقتی داشت وضو می گرفت

یه خمپاره اومد و آسمونی اش کرد

دیروز از هرچه بود گذشتیم، امروز از هرچه  بودیم گذشتیم،

آن جا پشت خاک ریز بودیم واینجا در پناه میز،

دیروز دنبال گمنامی بودیم، امروز مواظبیم ناممان گم نشود.

جبهه بوی ایمان می داد و اینجا ایمانمان بو میدهد.

آنجا درب اتاقمان مینوشتیم: یا حسین فرماندهی از ان توست

الان می نویسیم: بدون هماهنگی وارد نشوید.

الهی نصیرمان باش تا بصیرگردیم، بصیرمان کن تا از مسیر برنگردیم

و آزادمان کن تا اسیر نگردیم.

قسمتی از وصیت نامه شهید شوشتری

حاج حسین مجروح شیمیایی بود

کمیسیون پزشکی تصویب کرد که برای درمان بره خارج از کشور

حاجی مخفیانه با پزشک معالج خودش تماس گرفت

ازش خواست صادقانه با او در موردی بیماری اش صحبت کنه

دکتر گفت: هیچ درمانی برا بیماریش وجود نداره و اعزامش بی فایده است

حاج حسین هم بلافاصله با مسئولین مربوطه تماس گرفت و گفت:

حاضر نیستم بیت المال رو صرف کاری کنین که نتیجه نداره...

شهید حاج حسین محمدیانی

معبر، جلاد معروف ساواک اومده بود خونشون

می خواست کمد سید حسین رو باز کنه

با کفش اومد رو قالی

سید حسین سرش داد کشید و با صدای بلند گفت:

ما رو این فرش نماز می خونیم، کفشات رو در بیار

و این جوری غرور معبر شکسته شد

زیر سایه درخت مشغول بازی بودیم

یکی از بچه ها چشمش به خورد به سیب سرخی که توی جوی آب

افتاده بود و داشت می گذشت

دست کرد سیب رو برداشت و بین بچه ها تقسیم کرد

مسعود سهمش را نگرفت و گفت:

چون نمی دونم صاحبش راضی هست یا نه نمی خورم ...