به مادر قول داده بود بر می گردد

چشم مادر شهید که به استخوان های بی جمجمه ی پسرش افتاد،

لبخند تلخی زد و گفت:

بچه ام سرش می رفت اما قولش نمی رفت...

جاذبه خاک به ماندن می خواند و آن عهد باطنی، به رفتن

عقل به خواندن می خواند و عشق به رفتن

و این هر دو را خداوند آفریده است تا وجود انسان،

در آوارگی و حیرت میان عقل و عشق معنا شود.

سال ها بعد از عملیات والفجر مقدماتی،

از دل رمل های فکه پیکر مطهر شهیدی را یافتند

که اعداد و حروف نقش بسته بر پلاکش زنگ زده بود،

ولی در جیب لباس خاکی اش برگه کاغذی کوچکی بود

که نوشته هایش را با کمی دقت می شد خواند:

بسمه تعالی

جنگ بالا گرفته است، هیچ مجالی برای هیچ وصیتی نیست،

تا هنوز چند قطره خونی در بدن دارم حدیثی از امام باقر علیه السلام می نویسم:

به تو خیانت می کنند، تو مکن

تو را تکذیب می کنند، آرام باش

تو را می ستایند، فریب مخور

تو را نکوهش می کنند، شکوه نکن

مردم شهر از تو بد می گویند، اندوهگین مشو

همه ی مردم تو را نیک می خوانند، مسرور مشو

آنگاه از ما خواهی بود.

دیگر نایی در بدن ندارم، خداحافظ دنیا

جوان ترین استاد خلبان نیروی هوایی ارتش ایران سرلشکر خلبان، 

سیدعلی اقبالی دوگاهه است. کسی که شهادتش داستان عجیبی دارد.

سیدعلی اقبالی دوگاهه، در 25 سالگی استاد خلبان جنگنده F-5 

در 27 سالگی با درجه سرگردی جزو افسران ارشد

نیروی هوایی ارتش ایران شد.

سرلشگر خلبان عباس بابایی و سرلشگر خلبان مصطفی اردستانی

از شاگردان تحت آموزش ایشان بودند.

او اهل رودبار استان گيلان بود.

وی تكميل دوره خلبانی را به مدت 220 ساعت در سال 1347

در پايگاه هوايی ويليامز شهر فنيكس ايالت آريزونای امريكا را به پايان رساند

و كسب رتبه نخست در بين بيش از 400 دانشجوی خلبانی از كشورهای

مختلف به عنوان خلبان نمونه اين پايگاه را از آن خود نمود.

امتيازات خلبانی كه او در پايگاه ويليامز آمريكا بدست آورد شامل ركوردهايی بود

كه تا آن زمان هرگز در آن پايگاه هوايی ثبت نشده بود.

بطوری كه تمامی اساتيد پرواز هواپيماهای جنگی آمريكا را شگفت زده نمود.

و به او لقب سلطان پرواز را داده بودند.

یک ماه از مفقود شدن ابراهیم می گذشت.

بچه هایی که با ابراهیم رفیق بودند هیچ کدام حال و روز خوبی نداشتند.

هر جا جمع می شدیم از ابراهیم می گفتیم و اشک می ریختیم.

برای دیدن یکی از بچه ها به بیمارستان رفتیم،

رضا گودینی هم اونجا بود.

وقتی که رضا رو دیدم انگار داغ دلش تازه شده باشه بلند گریه می کرد.

بعد گفت: بچه ها دنیا بدون ابراهیم برای من جای زندگی نیست.

مطمئن باشید من تو اولین عملیات شهید می شم.

یکی دیگه از بچه ها گفت: ما نفهمیدیم ابراهیم کی بود.

اون بنده خالص خدا بود که اومد بین ما و مدتی باهاش زندگی کردیم

تا بفهمیم معنی بنده خالص خدا بودن چیه.

یکی دیگه گفت: ابراهیم به تمام معنا یه پهلوان بود، یه عارف پهلوان.

برگرفته از کتاب سلام بر ابراهیم

گفت: از اسکله چه خبر؟

گفتم: منتظر شماست که بروید و شهید شوید.

خندید چند قدم رفت، نگاهی کرد و دوباره رفت؛

جسدش را که آوردند گریه ام گرفت...

گفتم: من شوخی کردم تو چرا شهید شدی؟