ﭼﺸﻤﯽ ﮐﻪ ﻭﻗﻒ ﻣﺎﺗﻢ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻋﺎﻟﻢ ﺍﺳﺖ
ﺩﺭ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﺭﻭﺯ ﻭﺷﺒﺶ ﭼﻮﻥ ﻣﺤﺮﻡ ﺍﺳﺖ
ﺍﯾﻦ ﺍﺷﮏ ﻧﯿﺴﺖ ﺍﺏ ﺣﯿﺎﺕ ﺍﺳﺖ ﻣﯽ ﭼﮑﺪ
ﺍﯾﻦ ﭼﺸﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﭼﺸﻤﻪ ﯼ ﺟﻮﺷﺎﻥ ﺯﻣﺰﻡ ﺍﺳﺖ
ﺳﻮﯼ ﺑﻬﺸﺖ ﺑﯽ ﮔﻞ ﺭﻭﯾﺶ ﻧﻤﯽ ﺭﻭﯾﻢ
ﺍﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﯾﺎﺭ ﻫﺴﺖ ﺑﺴﺎﻃﯽ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﺍﺳﺖ
ﺍﺷﻔﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﻢ ﭼﻮ ﯾﺎﺩ ﺍﺯ ﻏﻤﺶ ﮐﻨﯿﻢ
ﺍﺯ ﺑﺲ ﮐﻪ ﺯﻟﻒ ﺩﻟﺒﺮ ﻣﺎ ﺳﺨﺖ ﺩﺭ ﻫﻢ ﺍﺳﺖ
ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮ ﺍﯼ ﻏﺮﺑﺖ ﺗﻮ ﺟﺎﻥ ﺩﻫﻢ ﺣﺴﯿﻦ
ﮔﺮ ﺻﺒﺢ ﻭ ﺷﺎﻡ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻨﻢ ﺑﺮ ﻏﻤﺖ ﮐﻢ ﺍﺳﺖ
تاريخ : جمعه 3 دی 1395 | 11:32 AM | نویسنده : مهدی گلشنی | نظرات 0
بین قافله ات چه سوز و آهی دارد اربعین غمت مرا انداخت من که در پیچ و خم جاده ی دنیا ماندم آمــــدی از ســفــــر حــزن و بـــلا زینب من سوی تو می آید زینب ای بی قرینه ای کربلا کو شمع شام تار زینب شد اربعینی که من بی حسینم اربعین رسیده و دلا شده خدایی بُود اربعین روز اشک و عزا دوباره اربعین اومد از راه ، با خروش ناله و اشک و آه لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
