1. تکیه
تکیه در لغت به معنی پشت به چیزی گذاشتن است و در مجاز به پشت و پناه گفته می شود و در اصطلاح به حسینیه که در آن روضه می خوانند یا به محلی که در آن تعزیه خوانی و روضه خوانی می کنند، گفته می شود و جمع آن تکایا است.
هرچند تاریخ دقیق شکل گیری تکیه معلوم نیست، ولی درباره کیفیت شکل گیری آن گفته اند: «تکیه ابتدا محل اجتماع دراویش و فقرا بود که رایگان در آنجا اقامت داشته اند و محافظان و نگهبانان آن از جوان مردان بودند.