در تعالیم انسان ساز اسلام و قرآن کریم می توانیم به سه اصل مهم در مورد اشتغال زنان برسیم

زنان به قدری که توان جسمی و نیازها و ضرورتهایشان اجازه می‏دهد، می‏توانند در فعّالیت ها شرکت کنند. آنها هر چه می‏توانند، تلاش اقتصادی و سیاسی و اجتماعی کنند. شرع مقدّس، مانع نیست .

پديده «اشتغال» از ابتداي زندگي اجتماعي بشر مورد توجه بوده است. اشتغال زنان همراه با مردان در مزارع و در خانه، اَمري عادي تلقّي مي‏شد؛ هر چند تفکيک نقش‏ها و وظايف، جزء اصلي اشتغال محسوب مي‏گرديد. يکي از مهم‏ترين معيارهايي که جهان غرب براي تعيين جايگاه زن در اجتماع پذيرفته، ميزان مشارکت زنان در زندگي اقتصادي و اشتغال آنان است

یكی از سوالات و مباحثی كه در سال های اخیر در جامعه ما مطرح بوده است، بحث از توانایی و كارآمدی زنان و حضور فعال آن ها در عرصه های اجتماعی و سیاسی است. مسئله اشتغال زنان به كارهای اجتماعی، قضاوت زنان، پلیس زن و هم اكنون بحث صدارت و وزارت زنان از جمله مباحث مورد توجه و جنجال برانگیز در گذشته و حال بوده و هست. 

به دو صورت می توان نظر و دیدگاه اسلام را مورد اشتغال و تحصیل زنان تبیین نمود: یکی این که به بیان حکم مسئله و فتوای فقهای اسلام بسنده کنیم، دیگر این که با نگاه تحقیقی به مسئله بنگریم و از این رهگذر شائبه تبعیض و نگاه متفاوت به زن و مرد نیز پاسخ داده شود.