دعاى سجده

ربّ صلّ على محمد وال محمد (صلّى الله علیه وآله وسلّم) وَافْعَل بِنا ما أَنْتَ اَهْلُهُ وَلا تَفْعَل بِنا ما نَحْنُ اَهْلُهُ (در دعاى سمات: بلفظ متکلم وحده) یا أهل التّقوى وأهل المغفرة یا أرحم الراحمین؛ پروردگارا، درود فرست بر محمد (صلّى الله علیه وآله وسلّم) وال محمد (صلّى الله علیه وآله وسلّم). الهى، به ما چنان کن که سزاوار خدایى توست؛ وبه لیاقت واهلیّت ما منگر، که ما فقر محض وشرمسار گناهیم:

دارم دلکى غمین بیامرز ومپرس *** صد حادثه در کمین بیامرز ومپرس

شرمنده شوم اگر بپرسى عملم *** یا اکرم اکرمین بیامرز ومپرس

"باباطاهر"

الهى ما را لیاقت وقابلیتى نیست که در خور فیض توباشد، الهى آفریدى رایگان، و روزى دادى رایگان، بیامرز رایگان. آخر توخدایى نه بازرگان(1).

پی نوشت:

(1). خواجه عبداللّه انصارى.
این دعاى مرکّب مأثورى است که بعضى از مراجع بزرگوار واهل تقوى وسُلوک در سجده آخر مىخوانند: 1 ـ آخر دعاى کمیل به لفظ مفرد. 2 ـ دعاى سمات به لفظ مفرد. 3 ـ آیه 56 مدثّر 74، 4، 64 و92 یوسف و83 انبیاء ودر صفحه 797 حاشیه مفاتیح الجنان از قول امام صادق (علیه السلام) این دعا به صورت مفرد نقل شده است، مثل: وَافْعَلْ بى ما أنْتَ أَهْلُهُ، فِى المجمع مرفوعا عَن أنس قال: إن رسول‏اللّه تلا هذه الآیة فقال: قال‏اللّه سبحانه:«أنا أهْلٌ أنْ اُتّقى فلا یجعل مَعى إلهٌ فَمَن اتّقى أَن یَجعل مَعى إله، فَأنا أهلٌ أنْ أغفِرلَه».
وفى المیزان: فى الدر المنثور أَخرج ابن مَردویه عن عبداللّه بن دینار قال سمعت أبا هریرة وابن عُمَر وابن عباس یقولون: سُئِل رسول‏اللّه عن قوله: هوأهل التقوى وأهل المغفرة قال: یقول اللّه: «أنا أهل أنْ اُتّقى فلا یُجعل معى شریک فإذا اتُّقیتُ ولم یُجعَل معى شریک فَأنَأ أهْلٌ أن أغفر ماسوى ذلک» وفى الکشاف رَوى أنس عن رسول‏اللّه (صلّى الله علیه وآله وسلّم): «هوأهل أنْ یُتّقى وأهل أنْ یَغفر لمن إتّقى».