اسرارطهارت از خاک

اسرارطهارت از خاک

51691992976646022642.jpeg

خداوند متعال درباره ی حکمت طهارتی که از خاک حاصل آمده –مانند طهارتی که از آب حاصل شده-می فرماید:(مایرید الله لیجعل علیکم من حرج ٍ ولکن یرید لِیُطّهرکم ولیتمّ نعمته علیکم لعلّکم تشکرون)؛"(۱)

زیرا طهارت ظاهری با آب حاصل میشود وطبق آنچه فرمود:(...وینزّل علیکم من السّماء ماءً لیطهّرکم به ویذهب عنکم رجز الشیطان)ازبین برنده پلیدی شیطان است(۲)

گرچه با تیمم بر خاک فراهم نمی آید ،لیکن فروتنی وبندگی رابه ارمغان می آورد پس از این جهت ،آب وخاک با یکدیگر یکسانند،وچون لازم نیست کمیت وکیفیت تیمم،که بدل از وضو باشد،مسح سر و پا ها در تیمم لازم نیست،نه برای اینکه  خاک بر سر نهادن ،علامت فراق و جدایی است،در حالی که منظور از نماز،پیوند وارتباط است،چنان که برخی از بزرگان فرموده اند(۳) 

 پی نوشت ها:
(۱)سوره مائده،آیه ی6؛با خاک تیمم کنید واز آن به صورت ودستهایتان بکشید،خدا نمی خواهد برشما تنگ بگیرد،لفیکن می خواهد شمارا پاک و نعمتش رابر شماتمام گرداند،باشد که سپاس او بدارید

(۲)سوره ی انفا ل ،آیه ی11؛برای شما آبی رااز آسمان فرو می فرستد تا شما راپاک وپلیدی شیطان را از شما بزداید

(۳)قاضی سعید قمی در اسرار العبادات

 


ادامه مطلب


[ سه شنبه 22 دی 1394  ] [ 6:26 AM ] [ فروزان ]
[ نظرات(0) ]

استحباب سجده و تشهد

استحباب سجده و تشهد

46005300297206537719.jpg

امام مستحبات نماز را

کاملا بجای می آوردند مثلا در سجده مستحب است بینی انسان به خاک گذاشته شود، لذا امام گاهی از دو مهر کوچک و گاهی از یک مهر بزرگ برای رعایت این استحباب استفاده می کردند. همچنین پس از تشهد مستحب است گفته شود «فتقبل شفاعته و ارفع درجته» که امام در تمام نمازهایشان این استحباب را رعایت می کردند. (1)

نماز غفیله را ترک نمی کردند

 امام هیچوقت نماز غفیله شان را بین نماز مغرب و عشا ترک نکردند. آقا اخیرا این نماز و سایر نوافل را به صورت نشسته می خواندند. (2)

پس از نماز آیت الکرسی را می خواندند

من بارها شاهد بودم که امام پس از اینکه نماز واجبشان تمام می شد هر دو دست را به روی چشمانشان می گذاشتند و آیت الکرسی و آیات دیگری را که در این رابطه وارد است می خواندند . (3)

پی نوشت ها:

1. غلامعلی رجایی.

2. عیسی جعفری.

3.عیسی جعفری.


ادامه مطلب


[ سه شنبه 22 دی 1394  ] [ 6:24 AM ] [ فروزان ]
[ نظرات(0) ]

چگونه در نماز حواسمان پرت نشود

چگونه در نماز حواسمان پرت نشود

نماز، پرستش و اظهاربندگی به درگاه پروردگار یگانه است. اگر هنگام خواندن نماز، حضور قلب ندارید و یا حواستان متوجه جای دیگری می شود، پاسخ و توصیه آیت الله وحید خراسانی به این سوال که چه کنیم تا در نماز حواسمان پرت نشده و توجّه‌مان به خدای تعالی باشد را بخوانید.
آیت الله وحید خراسانی : چگونه در نماز حواسمان پرت نشود
بعضی از اموری که برای حضور قلب در نماز سفارش شده است عبارتند از:
اول: وضو را با توجه و حضور قلب انجام دهد از امام رضا علیه السلام روایت شده که وضو موجب طهارت و تزکیه‌ی دل است.1
دوم: در عظمت نماز و در روایاتی که درباره‌ی نماز وارد شده تأمّل نماید.
سوم: مانند کسی نماز بخواند که گویا با نماز وداع می‌کند و دیگر فرصت نماز خواندن را نخواهد یافت.2
چهارم: وقتی رو به قبله می‌نماید سعی کند که دنیا و مافیها و خلق و آنچه به آن مشغولند را فراموش نماید و قلب خود را از آنها تهی نماید.
پنجم: نماز را با تأنّی و آرامش بخواند.
ششم: اینکه بداند از آن هنگام که وارد نماز می‌شود، تا آن لحظه‌ای که از نماز خارج می‌شود، خدای تعالی به او رو کرده و نظر می‌نماید، و ملکی بالای سر او ایستاده و می‌گوید: ای نمازگزار اگر می‌دانستی چه کسی به تو نظر می‌نماید و با چه کسی مناجات می‌کنی هرگز از او رو بر نمی‌گرداندی و ابداً از جای خود بر نمی‌خواستی.3
هفتم: اینکه بداند که در حال نماز از بالای سرش تا کرانه‌ی آسمان، رحمت خدا بر او سایه انداخته و ملائکه الهی از اطراف او تا افق سماء او را در بر گرفته‌اند.4
هشتم: آنچه در نماز مکروه است به جا نیاورید و به آنچه فضیلت نماز را می افزاید اهتمام نمائید مثل انگشتر عقیق به دست نمودن و لباس پاکیزه پوشیدن و خود را خوشبو نمودن و شانه و مسواک زدن.
پی‌نوشت:
1. وسائل الشیعه، ۱/۳۶۷، ابواب وضو، باب۱، ح۹٫
2. مجالس صدوق و ثواب الاعمال؛ قال ابوعبدالله الصادق: اذا صلّیت صلاة فریضة فصلّها لوقتها صلاة مودّع یخاف ان لا یعود الیها ابدا.
3. وسائل الشیعه ابواب اعداد فرائض، باب ۸، حدیث ۵٫
4. همان.


ادامه مطلب


[ سه شنبه 22 دی 1394  ] [ 6:21 AM ] [ فروزان ]
[ نظرات(0) ]

عبادت مشتاقانه

عبادت مشتاقانه
http://file.tebyan.net/a433b6090c/%D9%BE%D9%88%D8%B4%D9%87%20%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86%20%D9%86%D8%A7%D9%85/%D9%86%D9%85%D8%A7%D8%B2%D8%AC%D9%85%D8%A7%D8%B9%D8%AA/51756836936506906654_thumb.png
وقتی انسان برای عبادت در پیشگاه خداوند قرار می‏گیرد باید سعی کند عبادتش با ملال و خستگی و دلسردی انجام نشود. بسیاری از مردم تا وقتی که مشغول دادو ستد یا تفریح یا کارهای دنیوی‏اند، هیچ احساس خستگی نمی‏کنند، اما همین که می‏خواهند چند رکعت نماز بخوانند مانند کسی که قرار است بار سنگینی بر دوش گیرد، احساس خستگی و بی‏حالی می‏کنند. این عمل ناپسند نوعی ناسپاسی در حق خالق است. پس باید پیوند خود را با خدا قوی‏تر کنیم و عبادات بی‏روح را به نیایش همراه با شوق روحانی و اخلاص بدل کنیم. حضرت علی(ع) می‏فرمایند:
فضیلةُ السّادَةِ حُسْنُ العِبادَةِ1
فضیلت بزرگان به نیکو نیایش کردن است.

1. غررالحکم، ج 4، ص 412.

ادامه مطلب


[ سه شنبه 22 دی 1394  ] [ 6:18 AM ] [ فروزان ]
[ نظرات(0) ]